ตอน 30: Chapter 30

“การขี่ม้า” กับใบหน้าที่เหมือนเทพเจ้านี่นา...

ความเร็วสูงสุดของม้าพื้นเมืองญี่ปุ่นอยู่ที่ประมาณ 40 กิโลเมตร

ซึ่งเกือบจะเท่ากับความเร็วสูงสุดของหมัดนักมวยอาชีพเลย

นั่นหมายความว่า

แค่ขี่ม้าแล้วชักดาบขึ้นมาพุ่งชนเฉยๆ

ก็จะมีใบมีดที่พุ่งมาด้วยความเร็วของหมัดแจ็บที่โคตรจะมหาศาลเลยล่ะ

☆หมัดเหล็กทรงพลัง...

ตอนที่ 30: การรบของอัศวิน 1334

มัตสึอิ ยูเซย์

เป็นไงวะ!

เอ่อ...

จริงดิ...

ถึงจะตีแรงแต่หน้าตาเหมือนที่เห็นเลยแฮะ

ความต่างของแรงแขนกับน้ำหนักกับความเร็วสัมพัทธ์

รับมันเต็มๆ ก็คงไม่ไหวหรอก!

โคจิโร่ พอแล้ว!

การรบของอัศวินที่ตัดสินกันด้วยรูปร่างแบบนี้ ไม่มีทางชนะหรอก

จะตายแล้ว หนีไปเลย!

ถ้าฉันหลุดไปได้ พวกลุงพวกนั้นก็จบเห่เลยล่ะ

ถ้าการรบของอัศวินตรงนี้มันไปตกอยู่ที่ไอ้ตัวอ้วนคนเดียวนี่ล่ะก็...

ความเร็วกับพลังนี่ ทหารราบเสียเปรียบการขี่ม้าแบบเต็มๆ เลย

คู่รักที่เดินเท้าพวกนั้น

เข้ามาเลย! โย่! เย้!

มันเหมือนกับการสู้กับมอเตอร์ไซค์ขนาดใหญ่เลยนะ

นั่นเลยทำให้เจ้าอ้วนเป็นคนแรกที่โค่นคู่ขี่ม้าทั้งสองได้

ถ้าฉันหลุดออกไปตรงนี้

เจ้าอ้วนไร้เทียมทานก็จะเริ่มขึ้นมาแล้วสิ!

โอยยย!

อย่าอ่อนแอลงเพราะการปะทะสิ... คุคุคุ

กำลังที่จะป้องกันการโจมตีครั้งต่อไปคงจะเหลืออยู่ไม่มากแล้วสินะ

ฉันไม่ได้สนใจคอของเด็กหนุ่มนี่สักหน่อย แต่ว่า

ก็เพราะว่าคุณกรมการนั่นเองที่ปรารถนาไงล่ะ

ความทะเยอทะยานนี่สิ... เจ้ากรมการที่ไร้ความสามารถระดับสูงสุดเลยนะ

จะใช้บารมีและความทะเยอทะยานของมันเป็นแรงผลักดันขยายอำนาจ

ในยุคสมัยที่วุ่นวายนี้

ฉันจะก้าวขึ้นเป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งชินาโนะให้ได้!

โคจิโร่!

เรื่องของฉันน่ะ ไม่ต้องสนใจ!

รีบจัดการศัตรูที่เหลือให้หมดเลย!

?

ว่าแต่... ทำไมคุณถึงรู้จักชื่อฉันล่ะ

ถึงจะไม่ได้แนะนำตัวนะ

อา

เมื่อวานนี้คุณผู้รับใช้ท่านนั้นก็เอ่ยชื่อฉันซ้ำๆ เลยนะ

โดยมีคุณโฮชะที่กำลังเดือดดาลเป็นฉากหลัง

ดีมาก โคจิโร่ อย่าตายเด็ดขาดนะ!

ดูสิๆ โคจิโร่ของเราน่ะ!

น่าอายจัง

โคจิโร่คนนั้นที่กำลังทำผลงานอยู่น่ะ เพื่อนของฉัน!

แต่ว่า

รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงของคนหนุ่มสาวผ่านทางพวกนี้เลย

เพื่อไม่ให้เป็นความอับอายของท่านเจ้าบ้าน

อย่างน้อยก็ต้องให้มันโดนดาบสักครั้งสิ!

โอยยย! ให้ตายสิ!!

ไม่จริงน่า!?

ด้วยรูปร่างแบบนั้นเนี่ยนะ จะหลบได้เหรอ!?

โอยยย! ทุกคน เลียนแบบเลย!

สมแล้ว...

บาดแผลนี่มันต้องแลกมาด้วยราคาแพงเลยล่ะ!

แม่ทัพที่นำทัพนี่มันไม่ธรรมดาเลยนะ

โอยยย! เอะอะโวยวายก็เป็นสไตล์ของคนที่เป็นแม่ทัพน่ะสิ

คราวหน้าฉันจะลองเลียนแบบดูบ้างนะ

แย่แล้ว...

...ว่าแต่

อีกนิดเดียว...

เฮ้ แก อย่ามัวแต่เกียจคร้านสิ

ทำให้ตายแบบสบายๆ ไม่ได้แล้วล่ะ

เริ่มจากแขนก่อนนะ...

ห๊ะ...

ประมาทจนหยุดม้าซะแล้ว!

ให้ตายสิ

ทหารราบที่จะช่วยแกน่ะ ไม่มีสักคนแล้วนะ!

ทหารราบฝ่ายศัตรู อย่าหยุดม้าแล้วเข้าสู้สิ

จะโค่นม้ามัน หรือ

จับตัวมันแล้วทำให้มันร่วงจากหลังม้า

ทหารม้าก็จะกลายเป็นแค่ทหารราบแล้วลงมาสู้เองน่ะ

ลุยเลย โคจิโร่!

เป็นฝีมือของแกเลย!

แย่แล้ว

สนุกจัง

โคจิโร่แห่งพวกเราหนีไป!

สู้ด้วยกันทุกคนเลย

สนุกสุดๆ ไปเลย

จะรับเอาคอและท่าทีนั้นมาให้ได้เลย!

โอยยย!!

คิย่าาาาา!

ทำไมถึงได้อืดอาดอยู่แบบนี้ล่ะ!

แม้แต่หมอกก็ยังออกมา ทำให้มองเห็นไม่ชัดเลย!

กองทัพโคคุชิฮงจิน ประจำกองทัพหลักของประเทศ

โอโโอโอโอ

ดูจากเสียงแล้ว ทหารแนวหลังของศัตรูกำลังสู้อย่างเต็มที่เลยนะครับ

เป็นการรุกแล้วถอย สลับกันไป

เอาเถอะ ไม่ช้าก็เร็วคงจะถูกบดขยี้ด้วยจำนวนอยู่ดี

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พวกหญิงและเด็กๆ ก็คงจะหนีไปได้ล่ะมั้ง

จะให้หนีไปได้ง่ายๆ อย่างนั้นรึ!?

ไล่ตามไปเลย อิชิกาวะ!

พวกผู้หญิงน่ะ มารุจะคัดสรรมาให้ แล้วจะได้เข้าสวนสวรรค์ของมารุเลยล่ะ!

ไม่นะ แต่ว่า

ถ้าพวกเราไปเป็นองครักษ์ให้คุณโคกุจิ

ตอนนี้ศัตรูหนีไปแล้ว การคุ้มกันก็ไม่จำเป็นแล้ว!

ไม่รู้จักตำราพิชัยสงครามเลยรึไง เจ้าซามูไรบ้านนอก!

สงสัยจะรักตัวเองสินะ!

ถ้าเป็นนักรบ ก็ต้องออกไปสู้แล้วเสี่ยงชีวิตสิ!

ชิ! แย่จริง...

เป้าหมายคือคุณโคกุจิ!! พายุหิมะ พุ่งไปคนเดียว!!

คุณหนูแห่งการหลบหนี