พื้นที่โฆษณา
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 1
นี่! เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย!?
ผู้ชมก็ฮือฮาไปหมดกับความแข็งแกร่งของริออน!?
คุณแองเจลิกา...ผมเศร้าจังเลยครับ...
คุณริออน ทำไมสู้แบบนั้นล่ะ...
คุณริออนนี่ตัวจริงแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ!?
ต้นฉบับ: มิชิมะ ยูเมะ ภาพ: ชิโอริ จุน
โลกแห่งสาวน้อย...
อย่าพูดไร้สาระสิ! คู่ต่อสู้คนนั้นน่ะ ถ้าผ่อนคลายลงนิดเดียวก็อาจจะแพ้แล้วก็ได้นะ
อย่างนั้นเหรอครับ?
เขาเป็นลูกชายของตระกูลเคานต์ที่สอนวิชาดาบนะ...พ่อของคริสเองก็เป็นนักดาบอันดับหนึ่งของอาณาจักรและได้รับตำแหน่งเซ็นโกะด้วย
แม้ว่าคริสจะอยู่ต่ำกว่าเขาไปขั้นหนึ่ง แต่เขาก็เป็นคนที่ได้รับตำแหน่งนักดาบฝีมือดีนะ
สุดยอดไปเลยครับ
อืม เป็นผู้ชายที่ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะ
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 2
ถึงขนาดผู้ชายคนนั้นยังไม่มีแม้แต่มือกับเท้าจะขยับได้...
คุณจิลค์ที่เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดคงจะกังวลมากเลยล่ะมั้ง...
ฝ่าบาท...
โปรดเลือกอาวุธที่มีเท่าที่คุณมีมาเลยครับ
จะใช้ทั้งกระสุนและลูกแก้วเวทมนตร์ด้วยครับ
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 3
ชะ...นี่ไม่ใช่ของที่จะใช้ในการแข่งขันนะครับ
นี่คือการดวลครับ
ขอให้เป็นสิ่งที่มีพลังมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
ต้องหยุดมันไว้ให้ได้ด้วยตัวผมเอง...ถึงจะยังไม่ได้...!
ถึงแม้ว่าจะทำไม่ได้ ก็ขออย่างน้อยให้สร้างความเสียหายให้ได้สิครับ ไม่อย่างนั้นการประเมินของฝ่าบาท...
...จะออกไปข้างนอกสักหน่อยนะครับ
คุณจิลค์!?
ฟู่วววว...ง่วง...
คุณริออน! ไปอยู่ที่ไหนมาครับ!?
เป็นห่วงแย่เลยนะ!
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 4
เอ๊ะ เป็นห่วงเหรอครับ?
เป็นห่วงอะไรล่ะ?
เอ๊ะ...
มีคนมาอ้างว่าเป็นพี่สาวของคุณ
เขาบอกให้ผมมาดูให้หน่อย เพราะสีหน้าของคุณดูไม่ดีนี่นา?
เจน่าเป็นห่วงผมเหรอครับ?
มีการวางระเบิดวารีไว้ที่มาสเตอร์อรองท์ส์ครับ
เป็นไปไม่ได้เลยนะ
อืม...เป็นที่นั่นสินะ
พี่สาวของมาสเตอร์เป็นคนวางไว้ครับ แต่ก็มีคนสั่งการอยู่เหมือนกัน
อย่างนั้นเหรอ...พี่สาวแท้ๆ ของคุณก็รู้เรื่องนี้สินะ
เอ๊ะ...เป็นอะไรไม่ดีตรงไหนเหรอครับ!?
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 5
ที่จริงแล้วผมพยายามกลั้นไว้ข้างในอยู่นะครับ...เกือบจะเล็ดออกมาแล้วเนี่ย
!
อะ...นั่นมันแย่จังเลยนะครับ...
สงสัยว่าการต่อสู้ด้านนั้นจะทรมานกว่าการดวลดาบอีกนะ...
ต่อหน้าผู้หญิงแบบนี้ ควรจะพูดให้ดีกว่านี้สิ
ก็ใช่ครับ พอดีไปเด็ดดอกไม้มาน่ะครับ
สนามประลองไม่มีแปลงดอกไม้สักหน่อยนะ
●●●●
...ช่างเถอะ
อีกไม่นานก็จะถึงเวลาเริ่มแล้วนะ
ถ้างั้นก็ไปล่ะมั้งครับ
คนที่สั่งการคือคู่ต่อสู้คนถัดไปครับ
ตำแหน่งที่วางคือบริเวณหลังของตัวเครื่องครับ
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 6
ชุดเกราะในโลกนี้มันมีกลไกสำคัญอยู่ตรงนั้น พวกเขากำลังตั้งใจจะทำลายมันอย่างจริงจัง
ดูจากปริมาณระเบิดแล้ว ถ้าเป็นชุดเกราะทั่วไป ชีวิตของผู้ควบคุมก็คงจะไม่รอดล่ะมั้ง
คนที่ดูใจดีอยู่เป็นประจำนี่แหละ น่ากลัวที่สุด
นายเก่งนะ
...เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว
เราควรจะแสดงความเคารพให้หน่อยแล้วล่ะ
ก็ต้องอย่างนั้นสิ
ดูเหมือนว่ามันจะเป็นประเภทที่ระเบิดเมื่อตอบสนองต่อเวทมนตร์พิเศษ
ในเกมก็มีระเบิดแบบนั้นเหมือนกันนะ
ผมไม่ได้ใช้มันนะ
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 7
ทั้งสองฝ่าย
เริ่มเลย!
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 8
ควันบังตาครับ
ไม่ปรานีเลยนะ
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 9
ตั้งแต่ขัดคำสั่งองค์ชาย ชีวิตของนายก็จบแล้ว
นายอันตรายนะ
ถ้างั้นก็ขอให้จบลงอย่างยิ่งใหญ่ตรงนี้เลย
ให้ข้าจัดการให้เองเถอะ
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 10
ทำได้แล้วเหรอ!?
อะไรนะ!?
ตามปกติแล้วมันจะทะลุเกราะได้ง่ายๆ เลย! กระสุนเวทสำหรับชุดเกราะ!
ไม่เป็นรอยเลยเหรอ...!!
ช่วยไม่ได้จริงๆ
มือคู่นี้ไม่อยากจะใช้เลยนะ...
เพื่อองค์ชายแล้ว...!!
!!
เย้!
แบบนี้ก็รับประกันความเสียหายได้แล้ว...
ไม่มีเหรอ!?
ฟุริคุ...
ไง
คุ...
...หมายความว่ามันทนแรงระเบิดนั้นได้เหรอครับ
เป็นหมัดที่หนักหนาเลยนะ
ในหลายๆ ความหมายเลยล่ะ
นายไม่เข้าใจอะไรเลยสักอย่าง!
ไปส่องกระจกแล้วค่อยมาใหม่สิ
พวกนายไม่ได้สติแล้วนะ
จะสู้กับองค์ชายเลยเหรอครับ!?
จะจบลงในฐานะขุนนางแล้วล่ะ
ดีเลย! ไอ้พวกระดับสูงนี่มันน่าขย้อนจริงๆ!
ถ้าได้เป็นอิสระ ก็จะทำทุกอย่างเลยล่ะ
จะให้เป็นเหมือนแกนั่นแหละ!
...ไม่คิดว่าจะเป็นองค์ชายซะอีก!?
ดีแล้ว! คู่แข่งลดลงไปหนึ่งคนนะ
นายจะไปรู้ได้ยังไง! ทั้งฉันและองค์ชายก็รักเธอจริงๆ นะ
ก็แค่อยากให้เธอมีความสุขเท่านั้นเอง!
ถ้าหากว่านายคิดจะทำอะไรกับองค์ชาย...
ข้าจะทุ่มทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อนาย...ไม่สิ เพื่อครอบครัวของนายด้วย!
...ขู่แบบนี้มันไร้ยางอายจริงๆ เลยนะ
ข้าจะทุ่มทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อนาย...ไม่สิ เพื่อครอบครัวของนายด้วย!
!?
ว...เสียงของฉัน...!?
ทำได้อย่างไร...เวทมนตร์แบบนั้น...!
เอาล่ะนะ
ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องบอกหรอกน่า
ก่อนหน้านี้เป็นนายที่ขู่ก่อนนี่นา ดังนั้นข้าก็เลยตัดสินใจว่าจะขู่ตอบ
ก็จริง...จะให้ข้าเอาเรื่องนี้ไปให้ครอบครัวของนายฟังดีไหมล่ะ?
กำลังจะแพ้แล้วถึงได้ขู่คู่ต่อสู้ แบบนี้มันก็เหมือนกับว่าจบสิ้นในฐานะขุนนางแล้วใช่ไหมล่ะ?
หรือจะให้ไปให้องค์ชายหรือผู้หญิงคนนั้นฟังดีล่ะ? พวกเขาคงจะดูถูกแน่ๆ เลย
...คุ
ค...แค่เสียงอย่างเดียวมันก็ไม่ถือเป็นหลักฐาน...
ถึงจะไม่เป็นหลักฐาน แต่นายก็ยังจะสงสัยอยู่ดีใช่ไหมล่ะ?
แล้วถ้าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวของข้าจริงๆ ล่ะ ทุกคนก็จะคิดว่า
เป็นเพราะไอ้หมอนั่นทำจริงๆ น่ะ
แล้ว
ไม่คิดเหรอว่าองค์ชายก็จะถูกสงสัยด้วย?
ว่าองค์ชายเป็นคนสั่งให้ทำเรื่องแบบนั้น!
ชื่อเสียงขององค์ชายที่นายหวงนักหนาจะต้องตกแน่เลยนะ!
แล้ว...องค์ชายไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรเลยครับ เป็นการตัดสินของผมเอง!
มันไม่ใช่เรื่องที่นายจะตัดสินใจเองได้ใช่ไหมล่ะ?
อืม...
คนรอบข้างก็จะผูกโยงมันอยู่ดี...แถมตอนที่พวกนายอยู่กับคุณแองเจลิกา ก็ไม่ฟังเรื่องเลยแล้วตัดสินไปเลยใช่ไหมล่ะ?
นายคิดว่าทำไมเรื่องแบบนั้นถึงไม่เกิดขึ้นกับพวกนายล่ะ?
อ๊ะ...นั่นมัน!
พอแล้ว
จมมันลงไปเลย
องค์ชาย...
คนนี้มันอันตรายนะ
สู้...ไม่ได้...ครับ...
...ก็ทำให้พี่สาวต้องเดือดร้อนไปหน่อยนะ
จะหาทางแก้ตัวยังไงดีล่ะ...
...ไอ้เจ้าลีออนนี่มัน...
จิลค์...
ฟุรุ
อะไรกัน...อะไรกันเนี่ย...!
เอ่อะ
มีคนเก่งขนาดนั้นด้วยเหรอ...!
นี่มันจะโอเคจริงๆ เหรอครับ?
เรื่องแบบนี้ฉันไม่รู้จักเลยนะ...
พวกเราทั้งสี่คนแทบจะทำอะไรไม่ได้เลย แล้วก็แพ้ไปซะแล้ว
ไม่เป็นไร
ไม่คิดเลยว่าจะมีคู่ต่อสู้ที่เก่งขนาดนั้น
แต่ว่า...ชุดเกราะของข้าทำจากเทคโนโลยีที่ดีที่สุดของอาณาจักรนะ
มาเรีย ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก
พูดแบบนั้นแล้วพวกเราก็โดนเล่นงานไปแล้วนี่นา
ไม่เป็นประโยชน์จริงๆ เลยนะเนี่ย
ว่าแต่พวกนี้เนี่ย เล่นเกมก็อ่อนแอ แถมยังแพ้สงครามอยู่ตลอดเลย
ก็เลยไปโยนให้พี่ชายเคลียร์ให้ไงล่ะ
จนกระทั่งในครอบครัวก็ไม่มีที่ยืนให้ฉันอีกต่อไป...
ที่จริงมันเป็นความผิดของพี่ต่างหาก! ตอนที่ไปเที่ยวก็ไปบอกแม่ไว้ แล้วก็ตายไปเลย...
ถึงจะแต่งงานแล้วก็จัดงานไม่ได้... แถมอีกฝ่ายก็ยังหนีไปได้ แล้วก็ไม่ช่วยด้วย!
ใช่แล้ว...! ทั้งหมดเป็นความผิดของพี่เลย
มาเรีย ไปแล้วนะ!
ครับ
เอ่อ...
ในสถานการณ์แบบนี้...
ครับ
ขอให้ชัยชนะเป็นของยูลิอุสด้วยเถอะครับ
อ๊า!
ฝากด้วยนะ
ฮ่า...เหนื่อยจัง
ตั้งแต่แรกแล้วนี่เลยนะ ที่ต้องมาเลียนแบบตัวเอกที่ทำตัวน่ารักแต่หัวฟูแบบนั้น มันโคตรจะลำบากเลย
แต่ว่า...ถ้าล้มเหลวไป ความพยายามที่ผ่านมาทั้งหมดมันก็จะสูญเปล่าไปเลย
ว่าแต่...ถ้าแพ้ตรงนี้แล้วจะเป็นยังไงนะ...จำได้ว่ามันคือเกมโอเวอร์นี่นา
ใช่แล้ว...จะยอมจบลงตรงนี้ไม่ได้เด็ดขาด
จะยอมแพ้ให้ไอ้ตัวประกอบผู้ชายคนนั้นไม่ได้นะ!
ไม่คิดเลยว่าตาจะมาถึงตัวข้าด้วย
ขอแสดงความเคารพในความพยายามของนายนะ
องค์ชาย สู้ๆ นะเออออ
ฟุ่...
จัดการไอ้ชาวบ้านชนบทนั่นให้ได้เลย
ลุยเลยเออออ
ด้วยสภาพที่ยับเยินขนาดนี้ ยังจะคาดหวังอะไรจากองค์ชายอีก...น่าสมเพชจริงๆ
น่าเสียดายนะ แต่คนที่ชนะก็คือข้า
ว่าแต่เดิมข้าก็รู้ตัวดีอยู่แล้วว่าตัวเองเป็นแค่ตัวเล็กๆ
ที่ข้าออกมาประลองก็ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความสามารถของออโรแกนท์ด้วย...
แต่ก็เพราะว่าพวกองค์ชายยังเป็น "นักเรียนปีสาม" อยู่น่ะนะ
ถึงจะยังไม่แข็งแกร่ง แต่ก็เป็นอัจฉริยะที่ในตอนนี้ยังขาดฝีมือและประสบการณ์
...ถึงจะโค่นพวกชั้นต่ำได้แล้ว...นี่นะ?
มันเป็นเรื่องที่สะดวกสำหรับข้าเองน่ะ
จะไม่รับคำท้าเหรอ...สมแล้วที่เป็นองค์ชาย
ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ?
ถ้าตอบได้ล่ะก็
...คุณโอลิเวียที่เป็นนักเรียนดีเด่น คุณมีความคิดเห็นอย่างไรกับเธอครับ?
คุณโอลิเวียงั้นเหรอ?
ได้ยินมาว่าพยายามอยู่ไม่ใช่เหรอ แล้วมันเป็นยังไงล่ะ?
...อย่างนั้นเหรอครับ
ทั้งสองฝ่าย...
เริ่มเลย!
ดูเหมือนจะเป็นการตั้งรับฝ่ายเดียวเลยนะครับ
ดูเหมือนจะดีกว่าชุดเกราะอื่นๆ นะครับ แต่ก็แค่แค่นั้นแหละ
ถ้างั้นก็โจมตีไปเรื่อยๆ เลย
อ... โอ้
สู้กันได้ดีเชียว...!
สู้ๆ นะฝ่าบาท~!!
ชนะเถอะเออออ
ขอร้องล่ะอออ
พวกนี้คงไม่อยากจะแพ้การพนันเท่านั้นแหละ
คงจะโล่งใจได้ถ้ามาสเตอร์แพ้
การกระทำหรือคำพูดของมาสเตอร์มันน่ารำคาญสำหรับพวกเขาสิ?
อย่าใช้คำแบบนั้นสิครับ!
โอ๊ะ!
ข้าจะแพ้ไม่ได้...เพื่อเธอที่กำลังอวยพรให้ข้าชนะ...
แพ้ไม่ได้แล้วโว้ยยย!
...ยอมรับในคุณค่าทางศิลปะเลยครับ
ก็อย่างที่คิดไว้จริงๆ สินะครับ
ฝ่าบาทนี่สมแล้วนะครับ มีพลังที่แตกต่างจากสี่คนก่อนหน้าเลย
สำหรับนายแล้วนี่ชมเลยนะ
ว่าถ้ามีใครหายไป จะได้มีเวลาอยู่กับคุณมาริมากขึ้น
ไร้สาระ! นายจะไปรู้เรื่องของเราได้ยังไงกัน!
ก็ไม่รู้อะไรเลยครับ...แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะดีแบบนี้ไปเรื่อยๆ นะครับ
ฝ่าบาท คุณหมายถึงความรู้สึกที่รักคนอื่นอย่างจริงจังแบบไหนเหรอครับ?
ข้าเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนั้นเท่าไหร่เลยล่ะครับ
น่าจะอย่างนั้นนะ!
นั่นแหละ! ก็เพราะว่าข้าสามารถขัดขวางคนอื่นได้! ถ้าคุณรักจริงๆ ก็แค่ถอยออกมาอย่างสง่างามสิ!
นั่นหมายถึงคุณแองเจลิกาใช่ไหมครับ?
ไม่สิ...ข้าคิดว่าคุณรักฝ่าบาทนะ
ไม่จริง!
ว่าความรู้สึกของเขาคือความรักน่ะ มันไม่จริงเลย!
!
เขาก็ไม่รับรู้ถึงความรู้สึกของข้าเลย!
เหมือนกับผู้หญิงในวังหลวงเลย!
มาบังคับให้ข้าใช้ชีวิตแบบชนชั้นสูงนี่!
หืมมม... แต่ก็ช่วยไม่ได้นี่นา เพราะเป็นองค์ชายนี่นะ
ถ้าผู้สืบทอดไม่เข้มแข็ง ประเทศก็อาจจะล่มสลายได้
ไม่มีใครมองเห็นตัวตนของข้าเลย... ทั้งที่เดิมทีข้าไม่ได้อยากเกิดมาเป็นชนชั้นสูงด้วยซ้ำ!
ก็จริงนะ ข้าเองก็ไม่ได้อยากเกิดมาเป็นขุนนางอะไรนี่เหมือนกัน
มีแค่คุณมาริเท่านั้นที่สังเกตเห็นความรู้สึกของข้า
ฮ่าฮ่า~... เป็นผู้หญิงที่ไม่ใช่ประเภทที่อยู่ในวัง แต่ก็ถูกหลอกได้อย่างง่ายดายสินะ
ก็เพราะอย่างนั้นแหละ พวกผู้ชายห้าคนถึงถูกจับเล่นได้จนต้องอับอายอย่างใหญ่หลวงเลยสินะ
นายที่พูดจาโอ้อวดแบบตื้นเขินนั่น นายจะไปรู้เรื่องอะไรกัน!
สนุกไหมล่ะ!?
นายก็แค่ได้รับพลังที่ยิ่งใหญ่มาแล้วก็ทำตัวเป็นผู้รู้ไปงั้นเอง
การที่สามารถเหนือกว่าคนอื่นได้ด้วยพลังแค่นั้น แล้วยังรู้สึกอยากจะเทศนาแบบมองจากข้างบนเนี่ย มันเป็นความรู้สึกแบบไหนกันล่ะ!
สุดยอดไปเลยนะ!
ห๊ะ...
รู้สึกดีสุดๆ ไปเลยยย~
แถมภาพน่าสมเพชของพวกแกทั้งห้าที่คิดว่าจะชนะข้าได้ด้วยนะ มันตลกที่สุดเลยล่ะ!
พอได้บดขยี้พวกแกที่ทำตัวโอหังนั่นด้วยพลังที่เหนือกว่าเท่านั้นแหละ ความรู้สึกก็โล่งขึ้นเลย!
ข้ามันก็หยิ่งผยองอยู่จริง แต่นายก็ไม่มีทางชนะข้าได้หรอก!
รู้สึกยังไงบ้างครับ เวลาที่แพ้คนที่ดูถูกว่าต่ำกว่าเนี่ย องค์ชาย! อ๊า!?
ค...
ผู้ที่จะเป็นผู้ชนะในการดวลแทนนี่...!?
เจ้าเอ๋ยยยยยยย!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/34)

ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH

💛 สนับสนุนเว็บ
‹›