ตอนที่ 12

มังงะเล่มล่าสุด เล่ม 2 วางจำหน่ายวันที่ 9 กันยายนนี้!!

โอโตเมะเก=โลกใบนี้

ต้นฉบับ: มิชิมะ ยูเมะ ภาพ: ชิโอริ จุน ตัวละคร: โม้ง ทัตสึ

ตอนที่ 12 "เหล่าคนโง่"

บาร์ทฟาลท์ โอ๊อออ

ชะ...

ผู้ชนะ...

บอกมาเถอะว่ามันไม่จริง!

ทรัพย์สินทั้งหมดของฉันน่ะ...

โกหกน่า! จะยอมให้การดวลแบบนี้ได้ยังไงกัน!

คืนมา! คืนเงินของฉันมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!

ทุกคน...

อย่ามาทำเป็นเล่นน่าาา

ไอ้พวกขี้โกง! เป็นไอ้ชินเคนนี่นาาา

การพนันก็อย่าให้มันมากเกินไปสิ!

อ๊ะ!

ฟู่ว...

เป็นไงบ้างครับ คุณหนู

ชนะอย่างงดงามเลยนะครับ

ใช่แล้ว...

ต้องขอบคุณจริงๆ

ไม่ได้ทำให้เจ้าชายบาดเจ็บเลยนะครับ

แค่สลบไปเท่านั้นเองครับ

ชะ...

อย่างนั้นเหรอ...

น่าจะถูกนำตัวไปที่ห้องพยาบาล ลองไปเยี่ยมดูไหมล่ะ?

...เรื่องครั้งนี้...ช่วยไว้ได้จริงๆ

อาจจะเพราะแพ้ไปแล้ว เลยทำให้ใจเย็นลงได้บ้างก็ได้นะ

เรื่องขอบคุณไว้ทำทีหลังเถอะ...ฉันจะไปหาฝ่าบาทเอง

คุณริออน ทำไมถึงได้พูดเรื่องแย่ๆ แบบนั้นกับฝ่าบาทและพวกท่านล่ะครับ?

เอ่อ...

ถึงจะเงียบๆ อยู่...ก็สามารถโค่นล้มได้ใช่ไหมครับ?

เงิน

เอ่อ... เรื่องการแต่งงานน่ะ ต่อไปมันน่ากังวลน่ะสิ...

แมนเนะ~

ทุกคนดูเหมือนจะโกรธกันมากเลยนะ...

อ่า ไม่ต้องกังวลไปหรอก

ฉันคงโดนไล่ออกแน่ๆ

ห๊ะ!?

สีหน้าตกใจของเธอก็สวยงามเชียว

อย่าทำท่าทางเสแสร้งแบบนั้นสิ

ฝ่าบาทไม่เป็นอะไร...

โล่งใจจริงๆ ครับ

คนที่บีบให้ฉันจนมุมก็คือตัวแทนของเธอนี่นา

...

ฝ่าบาท...

โปรดบอกให้ฟังด้วยเถอะครับ

มีอะไรที่มันไม่ดีในตัวฉันเหรอครับ?

ฉัน...พยายามมาตลอดเพื่อฝ่าบาทเลยนะครับ

เพื่อฉันเหรอ? สิ่งที่เธอต้องการมันคือตำแหน่งมเหสีรัชทายาทไม่ใช่เหรอ

ทั้งการศึกษาและการอบรม...ไม่ว่าจะเป็นเมื่อไหร่ที่ได้เป็นพระมเหสี...ก็เพื่อไม่ให้ฝ่าบาทต้องอับอาย

ไม่จริงครับ! สิ่งที่ฉันรู้สึกต่อฝ่าบาทคือ...อึก!

ไม่จริง! นายไม่ได้มองมาที่ฉันเลยนี่นา

มีหลักฐานนะ... นายรู้ไหมว่าอาหารที่ฉันชอบคืออะไร?

คะ ค่ะ...!

ถ้าเป็นซุป ก็จะเป็นแบบที่ใช้ไก่เป็นเบสที่ชื่อว่าเซบาร์ก...

แล้วก็ปลาที่นำเข้าจากสาธารณรัฐที่ทำเป็นโปวาเรก็ชอบทานบ่อยๆ... ชีสแบบสไตล์จักรวรรดิก็ด้วย...

ไม่ใช่

!?

มันเป็นของที่ฉันกินตอนแอบออกไปข้างนอกน่ะ

เพราะว่ามันเป็นอาหารของสามัญชน เลยโดนบอกว่ามันไม่เหมาะกับฉัน... เลยไม่ได้บอกนายเลยนะ

คงเหมือนกับนายเลยสินะ ที่คิดว่าจะปฏิเสธฉันเหมือนกัน

มาริเอสังเกตเห็นได้โดยที่ไม่ต้องให้พูดเลย

จะไม่ทำครับ!

!?

ตอนที่เราออกไปข้างนอกด้วยกันครั้งแรกน่ะ

เธอชวนฉันไปที่ร้านแผงลอย...ฉันคิดว่ามันคือโชคชะตาเลยนะ

ถ้าคุณบอกมาล่ะก็ ฉันจะ...ทันทีเลยครับ!

........

ผู้หญิงคนนั้นน่ะ...?

กับนาย

และกับตระกูลของนาย ฉันรู้ว่ามันเป็นการไม่ให้ความเคารพ

แต่สำหรับฉันแล้ว มีแค่มาเรียเท่านั้นที่รักได้

ฉันไม่ทันได้รู้เลย...

ฉันก็ยัง...

ทั้งๆ ที่อยู่เคียงข้างฝ่าบาทมาตลอด

ก็ยัง...

เคียงข้างคุณยูลิอุส...อึก!

ฉัน...

รักเธอไม่ได้

ฝ่าบาท...

ขอประทานอภัยด้วยครับ

สิ่งที่ฉันจะพูดก็ไม่มีอะไรแล้วครับ

เพียงแค่...จากนี้ไปขอให้ฝ่าบาทมีความสุข

อย่างเงียบๆ จากข้างหลังนะครับ

อยากจะได้ยินคำนั้นมานานแล้ว...

ดูเหมือนว่าในโลกไหนๆ ก็มีผู้ชายที่อ่อนไหวกับผู้หญิงอยู่เหมือนกัน

และในโลกเกมจีสาวๆ นี้ ก็คือเหล่าเจ้าชายนั่นเอง

ตามปกติแล้วควรจะต้องสร้างความรักกับนางเอกที่เป็นนักบุญ

ค่อยๆ ให้คนรอบข้างยอมรับ...แล้วก็นำไปสู่การแต่งงานที่มีความสุข

ไอ้คนโง่ที่รีบร้อนทำอะไรไปสักคนได้มองข้ามเรื่องสำคัญไป

นางเอก...คือคุณโอลิเวีย ถึงได้ผูกพันกับเหล่าเจ้าชาย

ฉะนั้นก็เลยไม่มีฉากจบแบบฮาเร็มย้อนกลับด้วยนะ

ของปลอมน่ะ มันจะกลายมาเป็นของจริงไม่ได้หรอกนะ

ถ้าหากว่า... ในฐานะตัวเอง... ที่สู้โดยไม่เสแสร้ง

บางทีผลลัพธ์มันก็อาจจะดีกว่านี้ก็ได้นะ

...เข้าใจสถานการณ์แล้ว

แล้วก็... ให้ฉันมาเก็บกวาดให้สินะครับ?

วินซ์ ราฟา เรดเกรย์ฟ

...ตัวฉันเองน่ะ ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับพระราชวังเลยนะ

ในเมื่อเป็นคุณที่เป็นหัวหน้าตระกูลเรดเกรย์ฟแล้วนี่นา

กิลเบิร์ต ราฟา เรดเกรย์ฟ

เรื่องเงินทุนน่ะ เตรียมเหรียญแพลทินัมไว้แล้วครับ

สำหรับบารอนที่ไต่เต้ามาได้ ถือว่าเก็บมาได้เยอะทีเดียว

เป็นส่วนหนึ่งที่ชนะจากการเดิมพันดวลดาบนะ

ใช่แล้ว การทำงานในราชสำนักมันก็ต้องใช้เงินอยู่หรอก

เคยช่วยรับหน้าที่เป็นตัวแทนของลูกสาวด้วยนะ

จะดูแลให้เอง

แต่มันก็...ถ้าให้รักษาทุกอย่างไปพร้อมๆ กันนี่มันลำบากนะ...เพราะว่าคุณไม่ใช่ลูกของฉันนี่นา

ถึงจะเป็นคนในพรรคเดียวกันก็เถอะ

ฉันก็ยอมตามความคิดชั่ววูบของลูกสาวไปอยู่แล้ว

ก็เป็นคุณที่พุ่งตัวเข้าไปเองนี่ครับ

ครับ ผมทราบดีครับ

การช่วยชีวิตของตัวเอง

และอยากให้คุณช่วยรับผิดชอบแทนครอบครัวด้วยครับ

...เกียรติยศน่ะ มันร่วงหล่นไปถึงพื้นแล้ว

ต่อไปจะทิ้งตำแหน่งด้วยรึ?

ตำแหน่งเคานต์กับยศอัศวิน จะขอสละให้ครับ

ถึงจะยังไม่ได้รับ แต่คุณสมบัติในการรับมัน ตอนนี้ตัวผมเองน่ะ มันไม่มีแล้วครับ

...มีเรื่องหนึ่งที่อยากจะถาม

เป้าหมายที่แท้จริงของคุณคืออะไร?

ถ้าเป็นคุณ ก็สามารถผ่านสถานการณ์นั้นไปได้ แล้วก้าวหน้าในหน้าที่การงานได้เหมือนกัน

น่าจะสามารถไต่เต้าไปถึงตระกูลไวเคานต์ได้ภายในชั่วชีวิตเลยล่ะนะ

ไม่รู้ว่าอยากจะทำอะไรถึงได้ทิ้งสิ่งนั้นไป

หงุดหงิดมากเลย อยากจะทุบตัวละครหลักให้เละไปเลย

อยากจะหลุดพ้นจากนรกการหาคู่

ก็ประมาณนั้นแหละครับ...

เพื่อประเทศชาติ...สินะครับ

ปล่อยให้ฝ่าบาทโดนผู้หญิงหลอกแบบนั้นไม่ได้จริงๆ

แค่คิดว่าต้องมีใครสักคนทำเท่านั้นเองครับ

แต่ ถึงจะเป็นแค่การเล่นก็ยังพอได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงนี่ลำบากเลยนะ

...ถ้าเป็นความรู้สึกที่แท้จริงแบบนั้นก็นับว่าดีงามมากเลยนะ

เพราะคุณนี่แหละ ทำให้ในราชสำนักและเหล่าขุนนางชั้นสูงต้องตกใจกันใหญ่เลย

ตระกูลเรดเกรย์ฟได้ยุติการหมั้นหมายระหว่างคุณแองเจกับฝ่าบาทอย่างเป็นทางการแล้ว

ลูกสาวไม่คู่ควรกับเขาเลย

คุณก็คิดอย่างนั้นใช่ไหมครับ?

...สำหรับความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง ผมไม่มีอะไรจะพูดครับ

ส่วนตัวแล้ว ผมหวังว่าคุณจะเรียนรู้ต่อไปในโรงเรียน

แล้วได้เป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ให้ได้นะครับ

เปลี่ยนเรื่องหน่อยนะ

...อย่างนั้นเองเหรอครับ

มีเรื่องหนึ่งที่อยากจะขอร้องหน่อย

มีอะไรเหรอครับ?

เรื่องของลูกสาวน่ะ... ดูเหมือนจะกังวลมากกับเรื่องที่จะถึงนี้

ที่ดูซูบผอมแล้วก็ไม่มีแรงนี่ ในฐานะพ่อแม่มันทนดูไม่ไหวจริงๆ

คือตอนนี้มีเพื่อนร่วมชั้นชื่อโอลิเวียคอยดูแลอยู่ตลอดเลยครับ

เลยคิดว่าจะให้ไปพักผ่อนที่ชนบทที่พอเหมาะสักหน่อย

บ้านของคุณมันสะดวกดี... จะให้พาไปตอนกลับด้วยเลยดีไหมครับ

เอ๊ะ!? อะ...

ครับ...

ขอบคุณมากครับ

งั้นก็ลงไปเถอะ

ขอประทานอภัยครับ

ฟุฟุฟุ...

อิสระจังเลย~!!

ฉันได้อิสรภาพมาแล้ว

ถ้ามีเรดเกรย์ฟเป็นแบ็คอัพ ก็คงจะรอดจากการถูกตัดสินประหารได้ล่ะมั้ง

หนีจากทั้งโรงเรียนและเรื่องหาคู่ได้ แถมยังไม่ได้เป็นขุนนางอีกด้วยเนี่ย

สุดยอดไปเลย!

ถ้าจะให้พูดถึงสิ่งที่ยังค้างคาใจ ก็คงจะเป็นเรื่องที่ไม่ได้เรียนชงชาจากอาจารย์น่ะนะ

ส่วนที่เหลือก็เป็นเรื่องของแดเนียลกับรีมอนด์น่ะ

แล้วการที่ยังไม่ได้พิชิตของหวานทั้งหมดในโรงอาหารนักเรียนนี่ก็น่าเสียดายเหมือนกัน

...อะไรน่ะ

พอรู้ตัวอีกที ตัวผมเองก็

ท่านพ่อครับ

ท่านคิดว่ายังไงบ้างครับ?

ก็เหมือนกับที่เจ้าพูดเลยล่ะ

ถ้าเป็นเด็กฉลาดที่คิดแต่เรื่องของตัวเอง คงจะทำได้แค่เฝ้าดูสถานการณ์เฉยๆ ในตอนนั้น

สนุกกับชีวิตในโรงเรียนให้เต็มที่นะ

...เป็นเงินจำนวนมากเลยนี่นา

สละทั้งตำแหน่งและเกียรติยศเพื่อทัดทานฝ่าบาท... เป็นความตั้งใจที่น่ายกย่องจริงๆ

แต่ถึงอย่างนั้น การเอาใจพี่น้องร่วมสายเลือดก็เป็นเรื่องที่สำคัญนะ

ตามปกติแล้วควรจะเป็นเขาที่ทัดทานนะ

โรงเรียนนี่ไม่ว่าจะยุคไหนก็มีปัญหาเยอะแยะไปหมด... มีเด็กที่ไม่รู้จักโลกมากเกินไปเยอะแยะเลย

ดูเหมือนว่าจะมีวิธีอื่นได้เหมือนกันนะ

อย่างนั้นเหรอครับ?

สนุกจังเลยนะ

ที่ทุกคนต่างก็เป็นศัตรูและไม่ให้ความช่วยเหลือ แต่กลับออกมาประกาศตัว...

อัศวินก็ควรจะเป็นแบบนั้นสินะ... ถึงแม้จะเป็นแค่ภาพลักษณ์ภายนอกก็ตาม

คุณตั้งใจจะดึงเข้ามามากแค่ไหนครับ?

จะให้เตรียมลูกสาววัยรุ่นจากคนในตระกูลเราให้ไหมครับ

นั่นก็ดีนะ แต่ก็ยังอ่อนไปหน่อย

เป็นพลังที่พวกหูไวพวกตาเฉียบอยากได้จนน้ำลายสอเลยล่ะ

ฉันจะไปที่ราชสำนัก... ส่วนเขตปกครองฝากไว้กับคุณกิลเบิร์ตนะ

เรือปลอม ปาร์ทเนอร์

จะไม่ไปหาพวกคุณสองคนเหรอครับ?

ให้พูดเรื่องอะไรล่ะ?

ถ้าหวังให้ฉันพูดอะไรที่ฉลาดๆ ล่ะก็... คงจะลำบากแย่เลยล่ะ

ไม่มีใครคาดหวังอะไรเลยหรอกครับ

...เอาเข้าจริงแล้วก็ไม่รู้จะพูดอะไรดีเหมือนกัน

มันคือการยกเลิกการหมั้นไม่ใช่เหรอครับ? ดูเหมือนว่าการพูดคุยของพวกคุณสองคนก็ยังไม่ประสบผลด้วย

ถ้าฉันเข้าไปยุ่งอีก มันก็คงไม่ได้รับการแก้ไขหรอก เลยไม่อยากจะเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย

คุณนี่มันช่างสดชื่นจริงๆ เลยนะครับ เป็นคนที่ไม่น่ารักจนถึงขั้นใสสะอาดไปเลยเชียว

เรื่องตลกจริงๆ... ความรู้สึกของฉันมันไม่ถูกส่งไปถึงสักนิดเลย

ถึงกับแพ้ให้กับผู้หญิงที่ถูกดึงออกมาด้วยแล้ว... ในฐานะผู้หญิงก็ถือว่าแพ้อย่างราบคาบเลยนะ

ตลกจริงๆ นะ... ก็เป็นแบบที่ชนะการแข่งขันแต่แพ้ในการเดิมพันน่ะสิ

สุดท้ายมันก็ไม่มีความหมายอะไรเลย

ก็แค่ลากเรื่องของฉันไปให้ริออนกับนายต้องมาเกี่ยวข้องเท่านั้นเอง

คุณแองเจลิกาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะคะ

ฉันแค่พูดไปอย่างเดียว... คนที่พยายามจริงๆ คือคุณริออนน่ะค่ะ

คุณริออนบอกว่า... ตั้งแต่แรกแล้วก็ตั้งใจจะลาออกอยู่แล้วค่ะ

ฉันไปหาฝ่าบาทโดยไม่กล่าวคำขอบคุณเลย...

ไม่คิดเลยว่าคุณจะตั้งใจขนาดนั้น...

ก็เป็นผู้หญิงที่แย่เหมือนเดิมสินะ

◆◆◆◆

รู้สึกเจ็บปวดใจจังเลยนะครับ

ไม่รู้ว่าตัวเองมีใจไหมนะ

◆ ◆ ◆ ◆

ได้ยินแบบนี้แล้วคุณไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอครับ?

เหรอ... ถูกเข้าใจผิดไปจริงๆ ด้วย ถึงจะตั้งใจจะลาออกอยู่แล้ว แต่ว่า...

จากนี้คุณจะทำยังไงเหรอครับ?

จะไปที่มิซาวะ

จริงๆ แล้วก็แค่อยากจะหนีจากการหาคู่แล้วก็ระบายความอัดอั้นใจเท่านั้นเอง...

จะลาออกแล้วไปดูแลท่านพ่อ

อยากจะไปตั้งตัวที่เกาะที่เจอ แล้วก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

มันจะออกมาดีไหมนะครับ?

เอ๊ะ! ไม่ได้ถูกฆ่าใช่ไหม!? เริ่มกังวลแล้วสิ

ควรจะหนีไปดีไหม?

ไปสิ! ก็จ่ายเงินก้อนโตไปแล้ว จะไม่ถูกฆ่าหรอกน่า

ไม่ได้หมายความแบบนั้นนะครับ

ก็แผนมันต่างกันไปหลายอย่าง แต่ส่วนของผมก็ถึงตรงนี้แล้วล่ะ

...

หลังจากนี้ก็เป็นหน้าที่ของคุณโอลิเวียกับคุณแองเจลิกานะครับ

เจ้าชายทั้งห้า...

ฝากไว้กับตัวละครหลักๆ ตามปกติเถอะครับ

มะ...

เดี๋ยวก่อนครับ

ทุกคนว่าไงเหรอครับ การถูกถอดออกจากตำแหน่งมันหมายความว่ายังไงครับ...?

ก็อย่างที่ได้ยินนั่นแหละครับ องค์ชายยูลิอุสถูกถอดออกจากตำแหน่ง... ไม่ได้เป็นองค์รัชทายาทแล้ว

อีกสี่ท่านก็มีการตัดสินใจถอดออกจากตำแหน่งในตระกูลของท่านๆ แล้วครับ

เราได้รับจดหมายจากคู่หมั้นเดิมของท่านแล้วครับ

แค่เพราะแพ้การดวลก็ว่าไปเถอะ!

...ไม่สิ คุณมาริเอะ

แบบนี้ก็พอแล้ว

เอ๊ะ?

ทุกคนได้ยื่นเรื่องขอเลิกหมั้นกันมาสักพักแล้วนะ

ถึงแม้จะถูกครอบครัวหรือคู่หมั้นบอกให้คิดทบทวนอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่าเรื่องครั้งนี้จะทำให้พวกเขาหมดความอดทนแล้วล่ะ

แต่...แบบนี้ก็ดีแล้ว... แบบนี้ถึงจะสามารถเผชิญหน้ากับมาริเอะได้อย่างเต็มที่

นี่คือความตั้งใจของเราแล้วนะ...

รอนานเลยนะ มาเรีย

...บะ...

นี่มันอะไรกันเนี่ย?

ทำไมถึงยอมทิ้งตำแหน่งกับทรัพย์สมบัติได้ง่ายๆ แบบนี้ล่ะ!

คุณหนูที่ทิ้งบ้านแล้วจะเอาเงินมาจากไหนกัน!? พวกคุณนี่มันก็เหมือนคนว่างงานเลยไม่ใช่เหรอ

ฉันอยู่ข้างๆ คุณมาริเอะต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ...

แต่ว่า ก็ขออวยพรให้คุณมีความสุขตลอดไปนะ

ไม่สิ! ฉันจะปกป้องคุณมาริเอะให้ถึงส่วนของคุณเองเลย!

อีกอย่าง ถ้าเป็นแบบนี้แล้วแพ้ต่อไปมันก็ไม่สนุกเลยนี่นา

ในฐานะนักผจญภัย ฉันจะเอาคืนไอ้คุณริออนนั่นให้ได้

อาาา

หรือจะออกไปผจญภัย แล้วก็ตามหาชุดเกราะไอเทมหายากดีไหมล่ะ?

อันนั้นก็ดูดีเหมือนกันนะ

ถ้าพวกคุณจะปกป้องคุณมาริเอะให้

ทุกคนก็คิดกันมาเยอะเลยสินะครับ!

ไปที่ไหนก็อุ่นใจเลย

ดีจังเลยค่ะ คุณท่าน!

เอ่อ... ค่ะ

อย่ามาล้อเล่นน่า! โกราอา!!

นักผจญภัยเหรอ!? ชีวิตเร่ร่อนแบบนั้นไม่เอาเด็ดขาดเลย!

ที่เมืองมุราซากิ

ชุดราตรีหรูหรา อาหารเลิศรส ชีวิตในราชสำนักที่ใฝ่ฝัน...

นั่นแหละ... นั่นแหละ...!

แบบนี้ไงล่ะ โอ้โฮโฮโฮ

...ทำไมถึงตามมาด้วยนะ

ฟูงะฟูงะ (ทุกคน คุณมาริเอะกำลังซาบซึ้งจนน้ำตาไหลอยู่นะครับ)

ไม่เป็นไรหรอกนะ ถึงคุณจะค้นพบมัน แต่ก็สนใจอยู่ดี

กำลังอยู่ระหว่างการพัฒนา เลยไม่มีอะไรเลยครับ

ทั้งๆ ที่มันเป็นดินแดนสุขสงบของผมแท้ๆ นะ...

สุดยอดไปเลยนะครับ ที่ดินที่สวยงามแบบนี้ ทั้งๆ ที่ไม่มีผู้คนเลย ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลยครับ

ก็เพราะไม่มีคนนี่แหละ ถึงจะสวยไงครับ?

เป็นหุ่นยนต์ใช่ไหมครับ? สุดยอดไปเลยนะครับ

ตรงกันข้ามเลยครับ! ในสถานที่ที่ได้รับการดูแลอย่างดีขนาดนี้ ไม่มีคนอยู่ได้ยังไงกันครับ!

...หืม?

อะไรนะ? มีกลิ่นแปลกๆ นะ

อาา...นี่คือ...

ว้าว...

มันเงาวับเลยครับ

ผมของคุณแองเจลิกานี่สวยจังเลยครับ!

เพราะว่าองค์ชายบอกว่าชอบผมยาวๆ สวยๆ น่ะครับ...

ถึงอย่างนั้นก็เป็นสถานที่ที่ดีจริงๆ นะ

เอ่อ... เหมือนกับว่าก่อนเข้าเรียน เขาได้ทำเป็นเขตปกครองของตัวเองแล้วล่ะครับ

อนาคตก็อยากจะแยกตัวออกมาอยู่ที่นี่...

อะ...

ไม่เป็นไรหรอก... ก็เพราะความผิดของฉันนี่แหละ ถึงได้สร้างความลำบากให้เขา

คราวนี้ตั้งใจว่าจะตัดให้สั้นลงหน่อย

อยากจะให้เขาแยกตัวออกมาอยู่ที่นี่ให้ได้นะ

ตอนนี้ฉันทำได้แค่ภาวนาเท่านั้นเอง มันน่าหงุดหงิดจริงๆ เลยนะ

•••••

นี่คงเป็นตำแหน่งวีรบุรุษในเรื่องราวแล้วล่ะ

มันสุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอครับ?

นักผจญภัยไม่ค่อยมีคนที่จะประสบความสำเร็จได้ถึงขั้นนี้หรอกนะ

ในมุมมองของฉันนะ นักผจญภัยมันให้ความรู้สึกว่า เป็นคนที่ไปท้าทายดันเจี้ยนน่ะ...

ก็จริงนะ... ได้ยินมาว่าสามัญชนการลงทุนเริ่มต้นมันหนัก เลยมีภาพลักษณ์แบบนั้นอยู่

แต่ว่า พวกขุนนางมักจะชอบออกผจญภัยด้วยเรือเหาะ มากกว่าการหาเงินในดันเจี้ยนนะ

ไปค้นพบดินแดนใหม่ๆ หรือดันเจี้ยนใหม่ๆ แล้วก็ไปท้าทายมัน...

บางครั้งก็มีไอเทมหายากออกมาจากซากปรักหักพังด้วยนะ

พ่อกับพี่ชายของฉันก็ดูเหมือนจะผจญภัยแบบซุกซนมา เลยให้ความสำคัญกับมันมากเลยล่ะ...

?

องค์ชายทรงไม่ชอบผู้หญิงที่มีหน้าอกใหญ่เหรอครับ...?

เป็นที่ตัวฉันเองหรือเปล่าเนี่ย

ไม่สิ... ลืมมันไปเถอะ

คุณริออนที่ค้นพบเกาะด้วยเรือลำเล็กนั่น เก่งมากๆ เลยเหรอครับ?

อาา

ถือเป็นผลงานชิ้นโบว์แดงที่สุดในรอบหลายสิบปีเลยล่ะ

................... ก่อนหน้านี้ฉันอิจฉาคุณนะ

เอ๊ะ?

เป็นคนรักสินะ?

คิดว่าคงจะได้อยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า แล้วก็แต่งงานกันแน่

ฉันก็อยากจะเป็นเหมือนพวกคุณเหมือนกันนะ

...ฉันกับพวกคุณมันฐานะต่างกันเกินไป...

คงจะเอื้อมไม่ถึงคุณริออนหรอกค่ะ

...ขอโทษด้วยนะ

ใช่แล้ว นายเป็นนักเรียนดีเด่นนี่นา

ฉัน...คิดว่าคุณริออนชอบคุณแองเจลิกานะ

ทำไมล่ะ?

เพราะว่าคุณพยายามปกป้องถึงขนาดนั้น...แล้วฉันก็อิจฉาเลย

พอคิดว่าตอนของฉันจะเป็นยังไง...ก็รู้สึกเจ็บหน้าอกนิดๆ

...เป็นไปไม่ได้เลย

ฉันนี่มันผู้หญิงที่แย่จริงๆ

ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ถูกองค์ชายทอดทิ้งไปแล้วล่ะ

...มีเรื่องที่ลำบากเยอะแยะเลยนะครับ...

เอ่อ... แต่การให้เจ้าหญิงมาพักที่บ้านเราเนี่ยนะ...

เจ้าโง่เอ๊ย! พอคิดว่าไปท้าทายองค์รัชทายาทแล้ว คราวนี้ก็พาคุณหนูดยุคมาด้วยอีก...

ริอุส! การเตรียมอาหารเป็นไปตามแผนไหม?

ช่วยใจฉันอีกหน่อยสิ!

ถ้าฉันตายขึ้นมา ก็เป็นความผิดของมัน!

ขออนุญาตครับ พอดีเตรียมห้องของคุณแองเจลิกาเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ

ฟู่ววว

มาช่วยตรงนี้ครับ

เอ่อ ไม่ต้องเกรงใจเลยครับ!

ทางนี้ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ถ้าคุณพักผ่อนได้ก็ดีเลย

เดี๋ยวจะรีบเตรียมห้องให้เลยนะคะ!

เธอ!

นั่นน่ะ พวกคนพวกนี้ทำให้เสร็จไปแล้วนะ!

เดี๋ยวนะ! พวกสาวใช้พวกนี้เป็นอะไรกันเนี่ย! ทำตัวให้สมกับเป็นสาวใช้หน่อยสิ!

ถึงจะเป็นคนรับใช้ แต่ก็ไม่เชื่อฟังคำสั่งของฉันเลยเหรอ!

เป้าหมายของโซราที่ปรากฏตัวขึ้นมาหลังจากหายไปนาน...

เก็...

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ...

นรา...!