บาร์ทอฟอัลท์
11
ดูเหมือนจะแข่งกับบราดมาสินะ
มาประลองดาบกับฉันหน่อยเป็นไง
เหรอ...ประลองดาบสินะ
ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องที่บราดไม่ถนัด แต่ก็ยังท้าแข่งมาเลยนะ
แล้วเธอกลับจะแข่งด้วยวิชาดาบที่ถนัดของตัวเองเหรอ?
โลกเกมจีสาว ๆ ของเอบูลูปเพรส
งานภาพ: ชิโอริ จุน
28 [เฮลทรูเต]
ไอ้หมอนั่นนี่มันสู้ใจกว่าเยอะเลยนะ
ว่ะ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะถนัดวิชาดาบขนาดนี้
อึก...!
น่าอายสิ้นดีเลยนะ คุณดาบยุทธ์ควรจะสง่างามกว่านี้สิ
ไม่โกหกนะ... ฉันฝึกฝนมาตลอดเลย
ถึงอย่างนั้น พ่อก็ยังบอกว่าฉันไม่มีพรสวรรค์อยู่ดี
เมื่อไม่นานมานี้ พ่อก็ยังบอกว่าพวกตัวถ่วงอย่างเธอน่ะจะถูกขับออกจากสำนักอีกนะ
ถ้าคิดถึงสิ่งที่พวกแกทำแล้ว มันก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ?
ว่าแต่ มีการตั้งค่าที่น่ารำคาญว่าหมอนี่รู้สึกด้อยกว่าพ่อที่เป็นเซ็นดาบมากเลยนี่นา
เปล่า ไม่ใช่แค่หมอนี่นะ พวกแกทุกคนมันเป็นพวกน่ารำคาญทั้งนั้นแหละ
ถึงแม้ว่าท่านอาจารย์จะพูดเรื่องคนอื่นไม่ได้ก็ตามนะ
หุบปากไปเลยน่า!
พวกเรานี่มันไม่ถึงขั้นดาบยุทธ์เลย แถมยังด้อยกว่าแกอีกด้วยเหรอ
ทุ่มเททุกอย่างให้กับการใช้ดาบ ถ้ายังพูดแบบนี้อีก ฉันจะขอโทษให้เลยหรือจะทำอะไรก็ได้
แกจะไปรู้เรื่องของฉันได้ยังไงกัน
อยากจะรู้จะตายไปเลยน่า
ก็เพราะว่าเขาเป็นคนน่าสงสารไงล่ะ อยากให้สงสารนี่นา ไปบอกมาเรียสิ
บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ
...อึก
ฉันเกลียดพวกแบบแกที่ไม่ได้พยายามอะไรเลย!!
พยายามเหรอ? ฉันก็พยายามมาเหมือนกันนะ
อย่างการทำไร่เพื่อเอาชีวิตรอด หรือการอ่านหนังสือใต้ตะเกียงน่ะ
ตั้งแต่เข้าโรงเรียนก็อย่างการหาคู่ครองนี่แหละ!
บังเอิญจังเลยนะ ฉันก็เกลียดนายเหมือนกัน...
!!
อะไรน่ะ!?
ประกาศไหม?
!?
...นี่ นี่
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย!?
ไม่รู้สิ อยู่ดี ๆ ก็มีมอนสเตอร์โผล่มา...
ทำไมถึงแค่ล้อมอยู่เฉย ๆ แล้วไม่โจมตีล่ะ?
เป็นครั้งแรกเลยครับ/ค่ะ...!
มันมีการควบคุมที่ดีนี่นา เป็นพฤติกรรมที่ไม่ได้อยู่ในข้อมูลเลย
การที่มันแสดงตัวต่อหน้าคนแบบนี้ แสดงว่า...
มันประเมินว่ามันอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายขนาดนั้นเลยเหรอ
ตราสัญลักษณ์...
เคยเห็นที่ไหนมาก่อนนะ
เป็นตราสัญลักษณ์ของ公国ฟานโอสครับ/ค่ะ
公国ฟานโอส!?
ไม่จริงน่า!?
公国ฟานโอส
เดิมทีเป็นตระกูลดยุกแห่งราชอาณาจักรโฮลฟาร์ท
น่าจะจำได้นะ
แต่ว่า... มันเป็นประเทศที่แยกตัวออกมาเป็น公国
ตั้งแต่เมื่อนานมาแล้ว
เพราะว่ามันเป็นศัตรูที่จะโผล่มาในช่วงท้ายของเกมนี่นา
คุณรู้อะไรอยู่หรือเปล่าครับ/คะ?
ผมคิดว่ายังมีเวลาเหลือจนถึงชั้นปีสามเลยนะ
...มันเกี่ยวอะไรกับมอนสเตอร์เหรอ?
ประเทศที่เริ่มสงครามในเกมคือแคว้นฟานโอส
เป็นขลุ่ยเวทมนตร์ที่อยู่ในแคว้นนั่น
แต่มันเร็วเกินไป
มันถูกตั้งค่าไว้ว่าสามารถควบคุมมอนสเตอร์ได้ด้วย
...ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามันจะควบคุมได้เยอะขนาดนี้เชียว
นี่...อะไรน่ะ จำนวนมอนสเตอร์นั่น...!
เรือลำนี้จะโอเคใช่ไหมเนี่ย!?
น่าจะบรรทุกอาวุธมาด้วยไม่ใช่เหรอ!?
ถึงจะบรรทุกอาวุธมา แต่ก็คงไม่มีกำลังรบพอที่จะสู้กับจำนวนมอนสเตอร์ขนาดนี้ได้หรอก
อึ...ไม่สิ! เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย!?
ว๊าาา
เพราะว่ามันเป็นเรือรับรอง ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อการรบ
มันอยู่บนท้องฟ้าด้วยนี่นา
หนีเร็ว!
หยุดนะ! อย่าไปกระตุ้นมันสิ
คนกำลังตื่นตระหนกกันอยู่นะ
จะส่งตัวหลักกับพาร์ทเนอร์ออกปฏิบัติการครับ/ค่ะ
ขออนุญาตท่านอาจารย์ครับ/ค่ะ
รีบให้เลย! เวลาเหลือเท่าไหร่?
จะรีบให้ครับ/ค่ะ แต่ว่าจะให้ทันทีก็...
นั่นอะไรน่ะ!?
!?
โอ้โฮโฮโฮ
ไอ้ที่แปลงเป็นเรือเหาะนั่น...
เป็นของแคว้นเลยเหรอ!?
เข้ามาในน่านฟ้าของราชอาณาจักร...คิดอะไรอยู่กันแน่!?
ไม่ว่าจะคิดยังไงมันก็คือการรุกรานชัดๆ
เรือรบมีน้อย แต่ก็มีกำลังรบขนาดนั้น
นะ...
ริออน! มาอยู่ที่นี่เหรอ
เจ้าหญิงปรากฏตัวแล้ว!
คุณริออนครับ/ค่ะ!
ตรงข้าง ๆ มีอะไรลอยอยู่ด้วยครับ/ค่ะ!
โย๊ะ
วะ...ฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกัน แต่นี่มันอะไรกันเนี่ย?
...ไม่เป็นไรใช่ไหมนะ?
การอธิบายในสถานการณ์แบบนี้มันน่ารำคาญจัง
นี่คือลูคซิออน สัตว์เลี้ยงของผมเอง
นี่สิ ทักทายหน่อยสิ
สวัสดีครับคุณหนู ดิฉันเป็นผู้สนับสนุนของท่านมาสเตอร์ค่ะ
อืม
ผมชื่อลูคซิออน เป็น...ไม่ใช่สัตว์เลี้ยง แต่เป็นปัญญาประดิษฐ์ที่ติดตั้งไว้ครับ
สัตว์เลี้ยงเหรอ? ไม่เชื่อเลย
อย่ากดเลนส์สิครับ
ดิฉันไม่ใช่สิ่งที่เกี่ยวกับเวทมนตร์ แต่เป็นผลผลิตของวิทยาศาสตร์ค่ะ
ริออน! ตอนนี้มันเรื่องพวกนั้นก่อนสิ
ดูเหมือนจะเป็นแคว้นนะ แต่ทำไมถึงอยู่กับมอนสเตอร์ล่ะ!?
เอ่อ?
เหตุผลก็รู้แล้วนะ
ถึงตอนนี้ผมจะบอกไป
ก็คงจะทำให้สับสนไปเปล่าๆ น่ะ
...นายก็ไม่รู้เหมือนกันเหรอ
เดี๋ยวก่อนนะ มีคนจะออกมาแล้ว!
มอนสเตอร์ที่ไม่โจมตีคนนี่เป็นครั้งแรกเลยนะ...
...
เฮลทรูเด
เจ้าหญิงสินะ
คุณรู้จักเหรอครับ/คะ?
อ่า เคยเจอกันครั้งหนึ่ง
แต่ว่าทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะ...
!!
เจ้าหญิงองค์โตแห่งแคว้นฟานโอส
เฮลทรูเด เซรา ฟานโอส ประกาศว่า
พวกเราขอประกาศสงครามต่อราชอาณาจักรโฮลฟาร์ต
เหล่าบุตรหลานของขุนนางที่โง่เขลาเอ๋ย
ให้เวลาตัดสินใจหน่อยเถอะ
ยอมจำนน หรือตาย
จะรอแค่หนึ่งชั่วโมงเท่านั้น
...พวกมันตั้งใจจะจับเราเป็นตัวประกันเหรอ!
ไอ้พวกขี้ขลาด!
ถ้า...ยอมจำนนแล้วจะไม่โดนฆ่าใช่ไหมครับ/คะ?
อาจจะถูกจับเป็นตัวประกันก็ได้ แต่ถ้าเป็นพวกระดับสูงก็จะไม่โดนฆ่าหรอกค่ะ
ก็แค่รอให้ราชอาณาจักรมาช่วยเราก็พอแล้วล่ะค่ะ
ใ...ใช่แล้วค่ะ!
มาสเตอร์ครับ/ค่ะ เรื่องยุ่งยากแล้วนะครับ/คะ
...อืม
เกิดอะไรขึ้นผิดพลาดตรงไหนกันแน่?
อีเวนต์ของ "ปีสาม" มาเกิดขึ้นในจังหวะนี้ได้ยังไงเนี่ย
สวัสดีครับทุกท่านแห่งราชอาณาจักร
พวกบุตรหลานจากตระกูลบารอนขึ้นไป จะให้ถือเป็นเชลยศึกนะ
ผมชื่อเกรัตครับ
สำหรับพวกบุตรหลานจากตระกูลอัศวินที่ต่ำกว่านั้น ไม่สนใจครับ
...เอาล่ะ
รวมถึงทาสเผ่าลูกครึ่งด้วย
แน่นอนว่าพวกลูกเรือบนเรือลำนี้ก็ไม่เอาเหมือนกัน
พวกเราที่เป็นแค่ระดับธรรมดานี่ ไม่มีค่าเป็นตัวประกันเลยเหรอเนี่ย...
เดี๋ยวก่อนสิ! คนรับใช้ส่วนตัวของฉันช่วยด้วย!
อะไรกัน...
เป็นที่โปรดปรานของฉันนะ!
●●●●●
ถ้างั้นเธอก็จมไปพร้อมกับชู้รักของเธอนั่นแหละ
ตัวประกันจะลดลงคนหนึ่งสองคน ก็ไม่เป็นไรสำหรับพวกเราหรอกนะ
...ก็คงเป็นแบบนั้นสินะ ใครๆ ก็ให้ชีวิตตัวเองสำคัญที่สุด
เอาล่ะ แล้วฉันจะทำยังไงดี
หลังจากถูกจับได้ ก็จะอาละวาดบนเรือของศัตรูซะเลย...
...อะไรนะ!
อะไรเหรอคะ
ยัยเด็กนี่
แองเจลิกา ราฟา เรดเกรย์ฟ
เธอต้องรู้จักนามสกุลของฉันสิ?
ตัวประกันคนเดียวของฉันก็พอแล้วไม่ใช่เหรอครับ/คะ?
โฮ่ว!
ไม่คิดเลยว่าจะเป็นคุณหนูดยุคมาอยู่บนเรือด้วย
คนอื่นปล่อยไปซะ
ราชอาณาจักรถึงกับปล่อยบุคคลสำคัญขนาดนี้ออกเดินทางโดยไม่มีหน่วยคุ้มกันเลย
นี่มันโง่เขลาจริงๆ เลยนะ
ขอแสดงความเคารพในความกล้าหาญที่คุณประกาศตัวออกมานะครับ/คะ
ตรงนี้ครับ/ค่ะ
เฮ้! รอเดี๋ยวนะ!
ห๊ะ...
ปล่อยนะ! พวกแกมีสติกันอยู่รึเปล่าเนี่ย!
ตั้งใจจะจับเป็นตัวประกันคนเดียวอย่างนั้นเหรอ!?
อึ...
เสียงดังจังเลยนะคะ มีใครเหรอคะ?
เป็นเพื่อนของฉันเอง
ช่างเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ เลยนะเนี่ย
ย่า!
ท่าทางไม่ยอมฟังเลยนะเนี่ย
จัดการลงโทษเจ้าคนนี้ซะ
!!
นี่ไง เร็วเข้า
อึก...
พวกแก...!
เป็นน้ำใจของคุณหนูเลยนะ
เอาล่ะ จะมอบภารกิจสุดท้ายให้พวกขุนนางแห่งราชอาณาจักรล่ะ
แกหุบปากไปเลย!
อึก
หึ...
พอแล้ว ปล่อยมันเถอะ
โอ๊ะ ไม่ใช่ท่าทีที่ฝากฝังไว้กับคนอื่นเลยนะคะเนี่ย
ถ้าเป็นคุณหนูดยุคแบบนี้แล้วก็คงไม่ดีแน่ค่ะ
...ช่วยหยุดหน่อยเถอะค่ะ
ขอร้องล่ะค่ะ
ขอปฏิเสธอย่างน่าเสียดายนะคะ!
เอาล่ะ คุณมากับฉันเถอะค่ะ
พวกแกก็ไปจัดการไอ้เด็กนั่นซะ
อึ...
ส่วนอื่นนอกจากฉัน พวกคุณจะปล่อยไปใช่ไหมคะ?
จิตวิญญาณของการเสียสละตัวเองนี่มันน่าประทับใจจริงๆ เลยนะเนี่ย
เรื่องนั้นพวกเรามาคุยกันบนเรือของเราเถอะค่ะ
แองเจย์!!
ไม่! แองเจย์!
อย่าไปนะ!!
...ลิเบีย
แองเจ...
ขอบคุณนะ
อึก...
คุณริออน!
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ทุกอย่างคงจะเสียเปล่าไปแล้วล่ะ
อย่าทำอะไรเกินความจำเป็นสิ!
เฮ้! ลูกเรือ! จับเจ้าหมอนี่ขังไว้ในคุกเลย!
ไอ้พวกห่วยแตกนี่...!
คุณริออน...
ครับ/ค่ะ
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ แองเจลิกา
ถึงจะแค่มีความสัมพันธ์ที่ทักทายกันเฉยๆ ก็ตาม
พอได้มาพบกันอีกครั้งก็รู้สึกคิดถึงจังเลยค่ะ
●●●●●
จะทำสงครามอย่างจริงจังด้วยกำลังของแคว้นงั้นเหรอ?
สำหรับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ครั้งนี้ก็พอแล้วนะ
เธอเองก็รู้ถึงความแตกต่างด้านกำลังทหารระหว่างราชอาณาจักรกับแคว้นนี่นา?
นั่นแหละที่มันน่าขนลุก
ถึงจะมีความแตกต่างด้านกำลังทหาร แต่กลับมาโจมตีด้วยกองเรือระดับนี้...
ใช่แล้ว จริงๆ แล้วมันมีความแตกต่างด้านกำลังทหารที่ยากจะโค่นล้มจริงๆ นะคะ
เธอมีมอนสเตอร์อยู่ด้วยนี่นา
แต่ดูวิวข้างนอกแล้วยังไม่ทันสังเกตอีกเหรอคะ?
แค่นั้นก็ชนะราชอาณาจักรได้เหรอ?
อืม ชนะสิ เพราะว่า...
ฝ่าบาท แต่ว่าเรื่องตัวประกันน่ะสิคะ
ก็ควรจะปล่อยไปเพราะการยอมจำนนของฉันไม่ใช่เหรอคะ?
พูดได้น่าสนใจจริงๆ เลยนะคะ
เกรัตเคยพูดไว้หรือเปล่าว่าจะปล่อยไปสักครั้งน่ะ?
ใช่แล้วล่ะค่ะ
ตามแผนเดิมเลยสินะคะ
ตั้งใจจะจับลูกหลานตั้งแต่ตระกูลบารอนขึ้นไปเป็นตัวประกันเหรอคะ?
ฉันว่านะ
ห๊ะ...! บ้าไปแล้ว
ตัวประกันแค่คุณคนเดียวก็พอแล้วไม่ใช่เหรอคะ?
เป็นลูกหลานตั้งแต่ตระกูลบารอนเลยนะ
จะจับเป็นตัวประกันแล้วฆ่าเลยอย่างนั้นเหรอคะ
!!
ตอนที่คุณถูกลักพาตัวไปน่ะ
มีแค่สองคนเท่านั้นที่ต่อต้านสินะคะ?
พวกเขานี่มันช่างเห็นแก่ตัวและไร้แก่นสารจริงๆ เลยนะ
คุณพูดอะไรน่ะ...
แองเจลิกา
จะให้คุณได้เห็นทุกสิ่งทุกอย่างเลย
มันไม่สมกับความเป็นขุนนางเลยนะคะ
ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ราชอาณาจักรจะล่มสลายไปอย่าง—
ฮิฮิ...
ฮึ...
ฮิ ฮิ...
อย่าร้องไห้สิ
ก็เพราะว่าแองเจย์...
ช่วยแองเจย์ไว้ไม่ได้...
ฉันนี่มันน่าสมเพชจริงๆ เลย
●●●●●
แม้แต่จะพาคุณริออนออกมาจากที่นี่ก็ยังไม่ได้...
โอ๊ย...น่ารำคาญจริงๆ เลยนะ
ถ้าเป็นฉันสมัยก่อนคงจะคิดแบบนั้นสินะ?
อย่างน้อยถ้าเป็นฉันชาติที่แล้ว คงจะเบื่อหน่ายไปแล้วล่ะ
ผู้หญิงที่ร้องไห้นี่ฉันไม่ถนัดเลยนะ
แต่การที่สามารถร้องไห้ได้เพื่อใครสักคนนี่มันเป็นเรื่องที่น่าทึ่งไม่ใช่เหรอ?
ตอนนี้ฉันถึงได้คิดแบบนั้นขึ้นมาได้
ก็เพราะพยายามจะต่อต้านจนถึงขนาดนั้น ถึงได้ยับเยินแบบนี้ไง
ดูสิ ผมก็ยุ่งเหยิง แล้วกระดุมชุดนักเรียนก็หลุดด้วย
หลังจากนั้น คุณโอลิเวียก็อาละวาดเพื่อจะช่วยฉัน
ถึงขนาดที่ว่าฉันที่มองอยู่ก็เป็นห่วง เพราะเธอทะเลาะกับพวกของแองเจย์อย่างหนักเลย
ดูเหมือนว่าเธอจะบอกว่าให้จัดการเป็นหมัดสุดท้ายให้ฉันด้วยนะ
ก็เพราะทำอะไรที่ไม่คุ้นเคย เลยบาดเจ็บน่ะ
โชคดีที่คุณโอลิเวียเข้ามาห้ามไว้
ปกติแล้วก็ไม่เคยมีเรื่องชกต่อยเลย แต่กลับทำอะไรเกินตัวเพื่อพวกเรา...
ช่วยได้จริงๆ เลยนะ
ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ไม่รู้ว่าลูคซิออนทำอะไรไปบ้างเพื่อช่วยผม
คุณพยายามมากเลยนะ
คุณโอลิเวียก็ช่วยทุกคนบนเรือลำนี้ได้ในที่สุดสินะ
อย่าร้องไห้สิ
หลังจากนี้จะทำยังไงดี?
จะพาคุณโอลิเวียไปช่วยแองเจแล้วหนีไปเลยไหม?
ถ้าเป็นแบบนั้นก็มีปัญหาเยอะแยะเลยนะ...
!!
บาร์ตฟาลท์
บอกว่าตัวประกันแค่แองเจลิกาคนเดียวก็พอ... ต้องตั้งสติให้ได้
เมื่อครู่นี้ทูตจาก公รัฐมาถึง
เขาบอกว่าอีกหนึ่งชั่วโมงก็จะเริ่มโจมตีแล้ว ดังนั้นขอให้ตายอย่างสมกับเป็นขุนนางซะ
...แล้วก็
ให้ฉันทำอะไรเหรอ?
อึก...
อยากให้ช่วยหน่อย
เรือลำนี้มีชุดเกราะอยู่หกชุดเลยล่ะ
อยากจะถ่วงเวลาไว้จนกว่าฉันกับคุณจะช่วยให้เรือหนีออกไปได้
เลี้ยวไปทางนั้นเถอะ ขอร้องล่ะ
ไม่ชอบเลยนะ
ทุกคนจะตายที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด
คุณเป็นคนคุ้มกันเรือเหาะก็ได้... ส่วนฉันจะอยู่ที่นี่เพื่อซื้อเวลา
คุณริออน...
อย่ามองด้วยสายตาแบบนั้นสิ
คุณคาดหวังอะไรจากผมเหรอคะ?
ถึงจะพูดว่าให้ช่วยพวกที่ทอดทิ้งแองเจย์ด้วยเหรอคะ?
น่าขำจริงๆ เลยนะ
แถมยังจะทุบตีให้เละอีกด้วย
จมพวกมันให้หมดเลย!
อ่า ใช่แล้ว
แต่ถึงอย่างนั้นก็อยากจะขอร้อง
พวกเราที่ทำอะไรไม่ได้ คงต้องจมลงสู่ทะเลแทนที่จะเป็นบนบก
เป็นวิธีเดียวที่มีโอกาสอยู่แล้ว
ช่วยพวกเราด้วยสิ
...ฮ่า
ไม่นะ
...ขอโทษนะ
ทำให้เป็นตัวถ่วงเลยสินะ
เจ้าโง่
เจ้าโง่ ฟังจนจบสิ
ถึงจะถูกปิดล้อมอยู่แบบนี้ ก็คงหนีไปไม่ได้หรอก
ถึงคุณจะอยู่ต่อ ก็ก็แค่ถูกปิดล้อมอยู่ดี
ดูเหมือนว่าคุณจะไม่ได้เรียนรู้อะไรจากการต่อสู้กับผมเลยนะ
แล้วจะทำยังไงล่ะ! ในสถานการณ์แบบนี้ คุณมีแผนอะไรอยู่เหรอ!?
ถ้าคุณจะหนีไปคนเดียว ก็เชิญเลย! ผมไม่ห้ามหรอก
คุณคนเดียวก็ไม่พอ
สองคนกับผมก็ไม่พอ
ถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงต้องทำกันให้ครบทุกคนแล้วล่ะมั้ง
พวกที่ทอดทิ้งแองเจย์น่ะ ต้องรับผิดชอบด้วย
ช่วยด้วยเหรอ? รู้ด้วยเหรอล่ะ
ฟังนะ ฉันไม่ใช่คนใจดีขนาดที่จะไปช่วยพวกที่ไม่ทำอะไรเลยนะ
ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ พวกเราทุกคนต้องดิ้นรนไปด้วยกันสิ
...มันเป็นไปไม่ได้ ทุกคนสิ้นหวังจนถึงขั้นลุกขึ้นมาไม่ได้เลย
นอกจากนั้นแล้ว...
ในสถานการณ์แบบนี้ คนที่ฉันจะพึ่งพาน่ะคือ บาร์ตฟาลท์... ก็คือคุณนั่นแหละ
คุณก็เข้าใจใช่ไหม?
สิ่งที่คริสอยากจะพูดก็คือ "พวกอื่นมันไม่มีประโยชน์" นั่นแหละ
เห็นด้วยอย่างยิ่งเลย แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องให้พวกเศษสวะพวกนั้นช่วยด้วย
สิ่งที่เราทำได้ก็คือต้องตั้งสติแล้วบุกไปข้างหน้าอย่างเต็มที่
นอกจากวิธีนี้แล้ว ก็ไม่มีทางอื่นแล้วล่ะ
ด้านหน้าเหรอ?
คุณต่างหากที่โง่ไม่ใช่เหรอ
อ่า โง่จริงๆ ด้วย
แต่ก็คิดว่าฉลาดกว่าแค่รอความตายนะ
ฟังนะ
ไปชิงธงของพวกมันมาให้ได้สิ
แล้วทะลวงวงล้อมเข้าไปอย่างสง่างามเลย
คุณเป็นคนปกป้องเรือนะ
นี่แหละคือที่ที่จะได้โชว์วิชาดาบที่คุณภูมิใจน่ะ
การกระทำและการพูดของคุณมันก็เหมือนกับการอวดอ้างนั่นแหละ
...ไม่ได้ตั้งใจอวดเลยนะ
แสดงผลของความพยายามออกมาสิ
จงคิดว่าสิ่งที่สะสมมาทั้งหมดนี้มีไว้เพื่อวันนี้ วันนี้เท่านั้น
ผมไม่คิดจะตายหรอกนะ
คุณก็อยากมีชีวิตอยู่ไม่ใช่เหรอ?
●●●●
ใช่แล้วล่ะ
อยากเห็นรอยยิ้มของคุณมาริอีกครั้ง
คุณมาสเตอร์ เรียคชันมันเก่าไปแล้วนะ
เงียบไปเลย!!
แก! คริส! อย่าให้เรื่องมันจบแบบไม่มีอะไรเลยสิ!
ฟู่ว...
จะให้ช่วยนะ
คะ ๆ!
จะพยายามให้เต็มที่เลยนะคะ!
เราต้องช่วยแองเจย์ให้ได้แน่ๆ เลยนะ!
มันดีกว่าทางนั้นของคุณมาเรียแน่ๆ เลย
คริส คุณก็ตื่นได้แล้วสิ...
อ่า
จะทำแล้วสินะ!
มาเรีย
ผมจะเห็นรอยยิ้มของคุณอีกครั้ง
!
ช่วยให้กำลังกับผมด้วยสิ
คุณน่ะ...
นี่เหรอ?
เป็นเครื่องรางนำโชคที่ซื้อมาจากงานเทศกาล "อะไรทำนองนั้น" น่ะ
พอคิดดูตอนนี้แล้ว ถือว่ามีลางดีจริงๆ นะ
อ่า
เข้ากันได้ดีเลยนะ
คุณนี่โชคดีสุดๆ ไปเลยนะ
งั้นเหรอ?
ในเกมก็เป็นเป้าหมายให้พิชิตนี่นา...
ทำไมพอคุณพูดแล้วถึงรู้สึกเขินจังนะ
ไม่สิ อย่าหน้าแดงสิ
0 จุดศูนย์ศูนย์
คงจะลำบากใจกับปฏิกิริยาของตัวเองสินะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/44)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
ชาวบ้านคนนี้ LV999
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ
คุโรอิวะ เมดากะไม่หวั่นไหวกับความน่ารักของฉัน
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
