พื้นที่โฆษณา
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 1
เพื่อหลุดพ้นจากเสียงร้องโหยหวนสี่ทิศ!!
โลกเกมจีสาวๆ โลกของเกมจีสาวๆ มันโหดร้ายสำหรับมอนสเตอร์นะ
ต้นฉบับ: มิชิมะ โยเมะ ภาพ: ชิโอริ จุน ตัวละครต้นแบบ: เมิ่ง ต๋า
ทุกคน
ฟังให้ดีนะ
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 2
ความรู้สึกท้อแท้เมื่ออยู่ต่อหน้าศัตรูจำนวนนี้ เข้าใจเลย
เข้าใจเลยว่าถึงกับหมดแรงที่จะต่อสู้
แต่ถ้าจะให้ทุกคนรอด ก็ต้องสู้เท่านั้นแหละ
ทุกคน! ช่วยออกแรงหน่อยสิ!
●●●●●
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 3
ถ้าไม่ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้
พวกเราก็จะตายเหมือนหมานี่แหละ...
เงียบไปเลย ไอ้เด็กปีเดียว! มาทำตัวเก่งนักนะ
ถึงจะไม่ได้แข็งแกร่งอะไร แต่ทำเป็นหยิ่งยโสเชียว
ใช่แล้ว! ก็เพราะไอ้ตัวกากนั่นไง ถึงอยากจะแพ้การดวล!
ที่จริงแล้วมันเป็นความผิดของแองเจลิกาต่างหาก! สุดท้ายมีแค่ตัวเองที่รอดไม่ใช่เหรอ
คุณหนูดยุคฟังแล้วน่าเบื่อจริงๆ เลย!
ถอยไปเลย ไอ้ตัวที่ถูกตัดสิทธิ์!
!
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 4
หน้าตาจำได้แล้วนะ
เดี๋ยวจะเอาคืนให้เอง
แน่นอนอยู่แล้ว!!
สู้กันงั้นเหรอ! พวกระดับสูงนี่ถึงเวลาแบบนี้ก็ยังทำตัวเป็นใหญ่เลยนะ
คิดว่าออกคำสั่งแล้วทุกคนจะทำตามหมดเลยสินะ
นี่ คุณระดับธรรมดา ทำตัวหยิ่งจังเลยนะ
เงียบไปเลยน่า! ยังไงก็ต้องตายอยู่ดี ระดับชั้นอะไรมันไม่เกี่ยวแล้ว
นี่ ฟังที่ฉันพูดหน่อยสิ!
เจ้าเด็กนี่เสียงดังน่า!
ตอนนี้จะให้ทำตามคำสั่งของเธอได้ยังไงกันเล่า!
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 5
โอ๊ย! ฉันจะตายจริงๆ เหรอเนี่ย!?
ตั้งแต่แรกก็ไม่ชอบแกอยู่แล้ว! แม้จะอ่อนแอแบบนี้
แบบแกน่ะ ชิ ไม่อยากจะ ทำตามแล้วนะ!
ไม่อยากตาย...! ใครก็ได้...
คึ่ก...
!
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 6
กึกกัก เสียงดังน่ารำคาญจริง
ไอ้พวกขยะนี่
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 7
บาร์ทอฟ อัลท์...!
ฟังให้ดีนะ
ฉันเป็นอัศวินที่มียศเป็นคุณผู้หมวดอย่างเป็นทางการนะ
แถมยังอยู่ต่ำกว่าห้าอันดับอีกด้วย
ฉันนี่แหละที่จะสั่งพวกแกนะ
สู้!
ตำแหน่งของฉันมันสูงกว่าอาจารย์ที่นำพวกแกอยู่ด้วยนะ เข้าใจไหม?
ถ้าไม่อยากตาย ก็สู้ซะ!
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 8
หึๆ อย่ามาเล่นตลกสิ!!
พวกแกสู้กันไปเองเถอะ
ใช่แล้ว!
...อา
ฉันจะสู้เอง
พวกแกเนี่ยมันไม่ใช่พวกขุนนางจอมปลอมนะ
...คึ่ก
ก็เพราะว่าฉันเป็นขุนนางตัวจริงนี่นา
!
พวกขุนนางจอมปลอม...เหรอครับ?
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 9
กับฉันที่เป็นคนจากตระกูลเคานต์นี่ ช่างไม่ให้เกียรติเลยนะ
ยกเลิกเดี๋ยวนี้เลย!
...ใครน่ะ?
โฮ่! ไม่รู้จักฉันเหรอ!?
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu หน้า 10
ฉันคือ "เดียโดรี่ ฟาวร์สเบรด"!!
โรสเบรด... เคยได้ยินมา
คงจะเป็นตระกูลที่มีฝีมือที่สุดในบรรดาพวกนี้ ยกเว้นคุณแองเจ
...แต่ว่า
โรสเบรด ลูกสาวจากตระกูลเคานต์นะ!
จะโรสเบรด หรือโรสฮิป ก็ไม่รู้เหมือนกัน
ตอนนี้แกมีค่าอะไรเหรอ?
หาะ...!
จำไว้ให้ดีนะ
ไอ้ผู้ชายที่ไม่มีมารยาทนี่!
ไปยืนตรงนั้นเลย!
ช่างเป็นปฏิกิริยาที่ยอดเยี่ยมของคุณหนูจริงๆ
ฉันรอคนอย่างแกอยู่นะ!
ไม่รู้ว่าตระกูลแกจะยิ่งใหญ่แค่ไหนนะ แต่ว่า...
แกมันของปลอม
พวกที่ผงาดขึ้นมาเองนี่แหละ!
คุณค่าของฉันเหรอ!?
ใช่แล้ว ฉันเป็นพวกที่ไต่เต้าขึ้นมาเอง
แต่ฉันเป็นของจริง
เป็นขุนนางตัวจริงที่ประสบความสำเร็จในฐานะนักผจญภัย
แกมันไม่ใช่คนที่จะมาทำตัวเป็นใหญ่ได้ง่ายๆ หรอกนะ
ตระกูลเคานต์ของฉันได้ถวายเกาะลอยขนาดใหญ่แด่ราชอาณาจักร
และยังพิชิตดันเจี้ยนมานับไม่ถ้วน! เป็นตระกูลชั้นสูงที่โดดเด่นที่สุดเลยล่ะ!
แกเนี่ยเอง ถึงจะมาเปรียบเทียบก็ยังถือว่าเป็นการทะนงตัวเองเกินไปนะ!
เหรอ... นั่นมันสุดยอดเลยนี่นา
บรรพบุรุษของแกน่ะเป็นของจริงนะ
จิ๊บ
ก็จริงอย่างที่ว่า บรรพบุรุษของแกน่ะเป็นของจริง
ใช่ไหมล่ะ!?
แต่คงจะเสียใจอยู่สินะ... เพราะว่าลูกหลานมันเป็นพวกขี้ขลาดแก่นี่นา
ก็คงต้องยอมรับแล้วสินะ!
คงกำลังร้องไห้อยู่ในมุมอับๆ ล่ะมั้ง
พวกแกที่กำลังหวาดกลัวและสั่นอยู่เพราะดัชชีน่ะ มันคือของปลอม
อะไรนะครับ!?
ไม่จริงเหรอ?
พวกแกตอนที่คุณแองเจยอมสละตัว พวกแกทำยังไงกันเหรอ?
ก็มีพวกที่โล่งใจอยู่เหมือนกันนี่นา?
!
เงียบๆ แล้วรอให้พายุผ่านไป
แล้วสุดท้ายพอรู้ว่าโดนฆ่า ก็มาด่าคุณแองเจ!
พวกแกทุกคนนี่มันพวกขี้ขลาดแก่นี่นา!!
ไม่สิ ไม่ใช่แค่ขี้ขลาดธรรมดาหรอก
ยกเลิกเดี๋ยวนี้เลย!
พวกแกน่ะ เป็นพวกขุนนางจอมปลอมที่เจ้าเล่ห์ก็พอแล้ว!
ครับ!
ไม่ชอบเลย!
ในสถานการณ์ที่เหมือนจะโดนฆ่า แต่กลับไม่ต่อต้านแล้วแต่บ่นอย่างเดียว
บรรพบุรุษของพวกแกน่ะเป็นนักผจญภัยที่ประสบความสำเร็จมาอย่างยากลำบาก แต่สำหรับพวกแกกลับไม่มีค่าอะไรเลย!
พลังที่เคยสังหารมอนสเตอร์มานั่นน่ะ!
พวกแกนี่มันพวกที่ล้มเหลว น่าสมเพช เพราะไม่สามารถสืบทอดมันมาได้เลย!
ทั้งความกล้าที่จะออกเดินทางด้วยเรือเหาะไปบนท้องฟ้ากว้าง ทั้งสติปัญญาที่พิชิตดันเจี้ยนมาได้
ตระกูลบาร์ทฟาลท์ก็มีผลงานชิ้นใหญ่ในฐานะนักผจญภัยอยู่ไม่น้อยเลยนะ
ถึงแม้ว่าพวกแกจะสร้างผลงานในสงครามจนได้เกาะลอยและกลายเป็นขุนนางแล้วก็ตาม
แต่ฉันจะด่าพวกแกให้สาสมเลย! เพราะมันสะดวกสำหรับฉันไงล่ะ!
ทูตจากดัชชีน่ะพูดถูกจริงๆ ด้วย!
พวกแกนี่ไม่มีทั้งความภาคภูมิใจและศักดิ์ศรีของทายาทนักผจญภัยเลย
พวกขี้ขลาดที่เอาแต่เกาะติดความดีความชอบของบรรพบุรุษเท่านั้นแหละ!
บรรพบุรุษที่ยิ่งใหญ่น่าจะกำลังร้องไห้... ไม่สิ คงกำลังหัวเราะอยู่ล่ะมั้ง!
●●●●●
ทั้งหมดมันสูญเปล่าไปเลยสินะ! เพราะคนที่สืบทอดต่อก็คือพวกแกนี่นา
ความดีความชอบของบรรพบุรุษก็จะถูกเขียนทับด้วยความน่าสมเพชของพวกแกนั่นแหละ
ถึงเป็นลูกหลานก็ยังต้องอับอาย ส่วนญาติๆ ก็คงจะพูดถึงพวกแกแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ
เป็นตัวทำลายชื่อเสียงของตระกูลขุนนางเลยล่ะ!
พวกขุนนางของประเทศนี้ภูมิใจที่ได้เป็นทายาทของนักผจญภัย
ในโรงเรียนก็มีพวกที่เคารพบรรพบุรุษของตัวเองด้วย
ว่าแต่ พวกขุนนางของประเทศนี้เองนั่นแหละที่หลงใหลในตำแหน่งนักผจญภัย
ถ้ากระตุ้นตรงนั้นเข้าไปล่ะ จะเกิดอะไรขึ้นนะ?
บะ... อย่ามาดูถูกสิ!
ความตั้งใจดีงามของคุณน่ะ แต่ถ้าไม่ได้ทำอะไรเลย ก็ไม่ต่างกันหรอก
ลองเอามือแตะที่หน้าอกแล้วฟังดูสิ
ได้ยินไหม? เสียงหัวเราะที่เย้ยหยันความน่าสมเพชของบรรพบุรุษพวกแกน่ะ!
...อึก
ฉันน่ะ...! ฉันจะไม่ทำให้บรรพบุรุษต้องรู้สึกน่าสมเพชเด็ดขาด!
หรือว่ากำลังเสียใจอยู่? หรือว่ากำลังท้อแท้กันอยู่?
ถ้าเป็นบรรพบุรุษที่ยิ่งใหญ่ล่ะก็ คงจะพูดแบบนี้ล่ะนะ
โดนท้าให้ตีแล้ววิ่งหนีแบบขี้ขลาดนี่มันไม่มีประโยชน์เลยสินะ!
......
สายเลือดของขุนนาง...ของนักผจญภัยที่ไหลเวียนในตัวพวกแกน่ะ มันเป็นของปลอมเหรอ?
ความตายที่รอคอยอยู่แบบน่าสมเพชแบบนี้ คือสิ่งที่พวกแกปรารถนาสินะ!
ทุกคน! จะปล่อยให้ไอ้หมอนี่พูดต่อไปแบบนี้ได้เหรอ!?
น่าอายจังเลยที่ลูกสาวของโรสเบลดมาตายตรงนี้โดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย
ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ เราคงจะไม่มีหน้าไปเจอบรรพบุรุษพวกนั้นแน่ๆ!
อย่ามาดูถูกสิ ไอ้สารเลว! ใครสักคนเอาอาวุธมาให้หน่อย!
พวกแกคิดว่าพวกเราฝึกฝนกันมาในดันเจี้ยนมากแค่ไหนกัน! แค่หนึ่งปีเองนะ!
ทำเป็นพูดจาโอ้อวดเก่งเชียว มาพูดให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย! ให้แกมาพูดให้ฟังอีกเหรอ ไม่มีอะไรให้พูดแล้วโว้ย!
พอดยัชชีจัดการเสร็จแล้ว ต่อไปก็ตระกูลบาร์ทฟาลท์! ถึงตาแกแล้วโว้ย!
อย่ามาดูถูกสิวะ ไอ้เศษสวะ!
แกกับดยัชชีน่ะ ฉันจะถล่มให้เละเลยคอยดู!
ดีนี่
แก...
บาร์ทฟาลท์...
เปล่า... ไม่มีอะไร
อะไรวะ พูดมาสิ! แกก็น่าจะสงสัยอยู่แล้วนี่นา
พูดมาถึงขนาดนี้แล้ว ก็น่าว่าคุณต้องมีแผนอะไรอยู่ใช่ไหมคะ?
พวกบ้าเอ๊ย ฟังให้ดีนะ
ไม่รู้ว่าสถานการณ์นี้จะพลิกผันได้ไหมนะ?
พวกแกคงไม่เข้าใจเรื่องยากๆ พวกนี้หรอก และก็ไม่มีเวลามาอธิบายด้วย
เป้าหมายคือการบุกทะลวงตรงๆ สัญลักษณ์ของดัชชีมีเพียงหนึ่งเดียว
บุกทะลวงตรงๆ เหรอ?
จริงจังเหรอ!?
แล้วก็... ทำไมผู้หญิงถึงไม่มีใครส่งเสียงออกมาเลยล่ะคะ?
พวกขี้ขลาดที่คิดจะหนีตรงนี้ ฉันจะไม่ยอมเด็ดขาดนะ!
ดี! คุณนี่สุดยอดจริงๆ เลย!
ตื่นเต้นจัง
แต่การต่อสู้เป็นหน้าที่ของพวกผู้ชาย...
ฉันจะสู้เอง...! จะไม่ปล่อยให้ตระกูลบาร์ทฟาลท์ทำตามใจชอบไปมากกว่านี้
ฉันด้วยค่ะ!
เอาล่ะ เข้าใจแล้วว่าจะบุกตรงๆ
...แล้วคุณจะทำอะไรล่ะคะ?
ไหนๆ ก็โอ้อวดไปแล้ว ก็คงจะทำผลงานที่น่าประทับใจให้ดูสินะคะ!?
อ่า ก็แน่นอนอยู่แล้ว
ฉันจะนำหน้าไปก่อนด้วยเครื่องบินลม
เครื่องบินลมเหรอ!? คุณจะตายเหรอเนี่ย?
มีทั้งฝูงมอนสเตอร์และเรือเหาะอยู่นะคะ
ชุดเกราะก็จะมีออกมาด้วยค่ะ
มีคนให้ช่วย
แถมยังจะชิงสัญลักษณ์ธงมาเย้ยกองเรือของดยัชชีด้วย
คุณแองเจลิกาเหรอ?
คุณไม่ใช่พวกผู้ติดตามของแองเจลิกาใช่ไหมล่ะ
...มันไม่ใช่แบบนั้นนะ
ถ้าเป็นผู้ชายล่ะก็ ครั้งหนึ่ง
ต้องเคยคิดอยากจะเป็นอัศวินที่วิ่งไปช่วยเจ้าหญิงในยามคับขันสิ
ฉัน...พวกแก แม้จะถูกทอดทิ้ง แองเจก็ไม่ถูกทอดทิ้งหรอก
เพราะว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ดีนี่นา
พวกแกผู้หญิงน่ะ หัดเอาแองเจเป็นแบบอย่างหน่อยสิ!
หุบปากไปเลย! ไอ้สารเลว
ไอ้พวกขยะที่ต่ำทรามและขี้ขลาดที่สุด!
มาพูดกับฉันว่ามีผู้หญิงคนอื่นที่ดีกว่าน่ะเหรอ
...เป็นครั้งแรกที่ได้ยินนะ!
ถ้าทำแบบนั้น ก็คงไม่ได้ถูกพาตัวไปคนเดียวหรอก
เป็นตัวประกันเพื่อทุกคนเหรอ...? ยังอายุแค่ 16 เองนะ
ทุกคนคงเป็นห่วงสินะ
นี่! แกก็รีบเตรียมตัวซะ ไม่มีเวลาแล้วนะ!
โอ้โห
คุณแองเจปาปะก็ดูน่ากลัวนะ แต่ก็แสดงความกล้าหาญออกมาคนเดียว
...อันดาเอ
ตอนที่พวกเราสองคนอาสาตัวออกไป
ฉันเองก็ควรจะประกาศว่าตัวเองมีบรรดาศักดิ์เป็นท่านผู้หมวดด้วยสิ
ในโลกเกมสาวๆ ที่เน่าเฟะแบบนี้ แองเจกับ...
แองเจคือความหวังของผมเลยนะ
ไอ้หมาที่ไม่ได้เบาเลยนี่!
ไม่สิ
......อะไรวะ?
ท่าทีที่หยิ่งผยองนั่น...
คุณน่ะ จะเป็นสัตว์เลี้ยงที่ดีเลยล่ะ!
ถ้าไม่ใช่ที่ชื่นชอบของคุณแองเจลิกา ฉันคงไม่เอามาไว้ข้างๆ หรอกนะ!
ว้าววววว
โฮ่โฮ่
แย่แล้วเจ้าตัวนี้...
เป็นประเภทที่ไม่อาจเข้าไปยุ่งได้เลย
••••••
มีคนทรยศเหรอ?
ใช่ค่ะ
จากการสืบสวนมาพบว่า สองคนที่ติดตามคุณแองเจลิกา
ได้ทำการบอกที่อยู่ให้กับทางดยัชชีค่ะ
จริงเหรอ?
ไปเป็นศัตรูกับตระกูลดยุคเนี่ยนะ บ้าไปแล้วเหรอ?
ตอนนี้ตระกูลดยุคกำลังอ่อนแอลงจากการล้มลงของยูริอุส
จะปล่อยไว้เฉยๆ เหรอคะ?
นำทางให้หน่อย
สถานการณ์แบบนี้ ไม่แปลกถ้าจะมีคนทรยศออกมา
ก่อนจะช่วยแองเจ ก็ต้องจัดการให้เรียบร้อยก่อน
การเมืองเนี่ยนะ ไม่สนใจเลยเหรอ
ควรจะไปเรียกพวกลูกเรือสิคะ
น่าจะใช้ห้องขังที่มาสเตอร์ถูกโยนเข้าไปนะ
...เข้าใจแล้ว
เดี๋ยวก่อนสิ!
มันเป็นความเข้าใจผิดต่างหาก!
นี่! ได้โปรดเถอะ!
ช่วยด้วยสิ
เอ๊ะ ไม่ใช่เรื่องโกหกใช่ไหม?
พวกนี่เป็นเพื่อนเล่นของคุณหนูมาตั้งแต่เด็กเลยนะ
!
เราได้ค้นห้องของพวกมันอย่างละเอียดเลยล่ะ
แล้วก็เจอสิ่งนี้
ไอ้พวกโรคจิต!
แย่ที่สุด!
พวกแกน่ะ ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิด!
คนที่ถูกสืบสวนก็คือเหล่าลูกเรือหญิงพวกนี้แหละ
มีของเหมือนๆ กันอยู่หลายอย่างเลย
แล้วก็มีอะไรที่เหมือนคู่มือด้วย คงไม่ถึงกับไม่รู้หรอกนะ...
พวกแกจำเอาไว้ให้ดีนะ!
แค่ลูกเรือแค่นี้เอง...
หุบปากซะ
จะให้ยิงหัวแกตรงนี้เลยไหมล่ะ?
......
เฮ้ ทำเกินไปแล้วนะ!
ถึงจะทรยศก็ต้องสอบสวนให้ดีก่อนสิ...
เฮ้!
เดี๋ยวก่อนสิ!
พวกแกไม่รู้สถานะตัวเองรึไง?
นั่นแหละคือเหตุผลที่แองเจเมินพวกแก
ในพวกแกมีคนทรยศอยู่
ลองคิดดูด้วยสมองที่แสนจะน้อยนิดของพวกแกสิ
พวกแกเข้าใจความหมายของมันรึเปล่า?
เลิกทำตัวเหมือนนักเรียนได้แล้วนะ
คิดว่าตระกูลดยุคจะให้อภัยคนทรยศได้เหรอ?
พวกเรา...
จะเป็นยังไงกัน...?
••••••
อึก
สู้ให้ตายไปเลย
พวกแกสู้แล้วพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองสิ
ยูฟ
กูย
พลิกกระดานให้ได้เลย!!
ฮ่า...
แองเจต้องมาเสียสละเพื่อพวกอย่างพวกแกเนี่ยนะ
ไม่อย่างนั้นจะเป็นยังไง... ก็รู้ใช่ไหม?
แบบนั้นมันยอมไม่ได้หรอก
จะช่วยให้ได้แน่
รอไว้เลยนะแองเจ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/30)

ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH

💛 สนับสนุนเว็บ
‹›