ตอนที่ 35

ต้นฉบับ: มิชิมะ ยูเมะ ภาพ: ชิโอริ จุน รัคเตอร์ต้นฉบับ: เม็ง ทัตสึ

โลกเกมสาวน้อยคือ จีทีทีที ของ จีทีทีที・ทีทีที・ที

35 ปะทะ

บัลต์ฟาลต์...!?

นั่นมัน...อัศวินดำ!?

ได้รับตำแหน่งเป็นครูสอนวิชาดาบของราชอาณาจักร

คู่ต่อสู้ที่พ่อผู้มีตำแหน่งเซ็นเซย์ดาบไม่เคยเอาชนะได้เลย

การอพยพเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ถ้าฉันถ่วงเวลาไว้ได้ ทุกคนก็จะรอดและกลับสู่ราชอาณาจักรได้

สำหรับคนที่บาร์ตฟาลท์แพ้

ก็ไม่รู้ว่าฉันจะต้านทานเขาได้มากแค่ไหน...

อัศวินที่แข็งแกร่งที่สุดของ公国มาอยู่ที่นี่...

มาริเอ ขอโทษนะ...ดูเหมือนว่าคงจะถึงจุดนี้แล้วล่ะ

!?

ศูนย์ศูนย์

!

ไอ้หมอนี่...!

!?

—ให้ตายสิ!

ไอ้หมอนั่น...

ปลอดภัยดีเหรอ!

สู้เข้า บัลต์ฟาลต์!

ถ้าเป็นนายล่ะก็... ต่อให้เป็นอัศวินดำก็...!!

ถ้าเป็นนายล่ะก็...

ฮ่า

ฮ่า

ฮ่า

ฮ่า

ฮ่า

บาดเจ็บที่ลำคอและ บริเวณหน้าอกด้านขวา

ถึงแม้ว่าจะหลบได้ทันท่วงที แต่ถ้าโดนที่ท้องแทนศีรษะ ก็คงตายไปแล้วล่ะครับ

สมรรถนะลดลงสามส่วน ทำให้ภาระของนักบินเพิ่มขึ้น

ขอเสนอให้ถอยทัพครับ

...ไม่เคยได้ยินว่ามันเจาะเกราะของอัลล็อกันซ์ได้นะ

นายเนี่ยที่เป็นเหมือนก้อนแฟนตาซีเนี่ยนะ ถึงกับพูดแบบนั้นออกมาได้

ดาบใหญ่ที่ศัตรูถืออยู่ ดูเหมือนจะเป็นโลหะพิเศษที่ผสมพลังเวทมนตร์ที่เรียกว่า "อะดามันเทียส"

อ่า...โลหะแฟนตาซีสินะ

...ฉันเองก็อยากจะหนีเหมือนกันนี่นา นี่มันอะไรกันเนี่ย ไอ้หมอนี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้วนี่

เป็นผลมาจากการที่ต่อสู้เพื่อไม่ให้มาสเตอร์ถูกศัตรูสังหารครับ

คาดว่าพวกเขาถูกบีบให้จนมุมจนไม่สามารถถอยได้แล้วล่ะครับ

...เจ็บหูจังเลยนะ

...ยังหนุ่มจังเลยนะ

ยังเด็กเกินไป

เพราะพวกแกบุกเข้ามานี่แหละ

นี่คืออัศวินของราชอาณาจักรเหรอ?

ก็คงไม่มีทางอื่นให้ทำนอกจากสู้สินะ

อย่างนั้นเหรอ

—ตอนของฉันก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน

เจ้าหนู

จงเกลียดการได้เกิดมาในราชอาณาจักรนี่ซะ!

อึก...

น่ากลัวจัง—

แต่ว่า

ในเมื่อฉันไปเทศนาให้คนอื่นแบบทำเป็นเก่งขนาดนั้นแล้ว การหนีตอนนี้มันจะดูไม่สมศักดิ์ศรีไปหน่อย

มันก็เพราะว่าไอ้หมอนี่มันไม่ยอมปล่อยให้หนีด้วยน่ะนะ

ทำไมต้องเป็นฉันที่ต้องมาสู้แบบเสี่ยงตายขนาดนี้ด้วยเนี่ย

แถมไอ้หมอนี่มันยังเจาะเกราะของอัลล็อกันซ์ได้ด้วย

แน่ล่ะว่ามันต้องเจาะเกราะของบาร์ตเนอร์ได้เหมือนกันแน่ๆ

ขออนุญาตใช้ตัวหลักครับ

ถ้าใช้แกนี่ ก็ต้องฆ่านายอัศวินดำแน่ๆ เลยนะ

แบบนั้นมันไม่ได้นะ

ไม่เข้าใจเลยครับ

เครื่องศัตรูมาแล้วครับ!

จะไม่อนุญาตให้แตะต้องสองคนนั้นเด็ดขาด

อึก...

!!

!

โฮ้ยยย!!

คึ้ก

นายมันตัวโกงที่ต่างกันเรื่องสมรรถนะของยานรบขนาดไหนกันวะ!

!

จิ๊!

อัศวินดำ เยี่ยม!

เอ๊ะ...

เจ้าหนู โฮ่!

บาร์ตฟาลท์...

ริออน

บันเทล...!

คุณริออน

ฮ่า

ฮ่า

ฮ่า

ฮ่า

000000

ไม่ได้เด็ดขาด!

จะยอมแพ้ให้กับอัศวินของราชอาณาจักรได้ยังไงกัน...

จะใช้พระอาทิตย์ตกเป็นฉากบังตาอย่างนั้นเหรอ!

ใช้แผนการแบบคลาสสิกซะเลยนี่!

แต่ว่า คนที่แพ้ไม่ได้ก็คือ

ฉันเหมือนกัน!

ตายซะ! อัศวินแห่งราชอาณาจักรเอ๋ย!

ด้วยนี่

ก็จบแล้ว

!

ฮะ! เจ้าหนู!

สุดท้ายก็ยอมแพ้ในเกมสินะ!

ไม่นะ

ฉันชนะแล้วล่ะ

!?

ห๊ะ...!?

ทั้งที่ไม่มีผู้ควบคุมนี่ทำไม...!

อึก...

ก็จบแล้ว

ยอมจำนนซะ

ปฏิเสธ

รีบฆ่ามันซะ

มาสเตอร์

ไอ้ขี้ขลาดนั่น

เรือเหาะมอนสเตอร์ของศัตรู

ทั้งหมดถูกควบคุมเรียบร้อยแล้วครับ

มีผู้บาดเจ็บอยู่บ้าง แต่ไม่มีผู้เสียชีวิตครับ

ขอประทานอภัยครับ...!

●●●●●

คุณหนูครับ...!

!?

มาสเตอร์ นั่นมัน...

...จิ๊!

มันช่างไม่รู้จักตายเสียทีจริงๆ

ฮ่าฮ่าฮ่า

แปด แปด แปด แปด แปด

อัศวินดำแพ้แล้ว!

จบแล้ว! ฉันจบสิ้นแล้ว!

ใช่แล้ว... เครื่องมือที่ดัชชีวิจัยและสร้างขึ้นมา

สามารถเรียกมอนสเตอร์ได้เหมือนกับปี่ปีศาจเลย...

เฮลทรูเด มอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งกว่าเจ้าหญิงซะอีกนะ!

คุณเครัต! ไม่นะ แสงเมื่อกี้มัน...!

ถึงแม้ว่าจะควบคุมไม่ได้ก็ตาม

ใช่แล้ว! มันจะลบพวกเราทิ้งไปด้วยเลย!

ทั้งหมดเลย!

!?

เพื่อไม่ให้ถูกจารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์ในฐานะคนไร้ความสามารถ!

ทุกคนจะตายตรงนี้เลยนะ!

ว๊าาา...

พอรวมตัวกันขนาดนี้ ช่างดูอลังการเสียนี่กระไร

ไอ้โง่เอ๊ย! คิดจะลบทุกสิ่งในที่แห่งนี้เลยรึ

เจ้าหนู ไปบอกคุณหนูให้หน่อยสิ

บอกเขาไปเหมือนกับว่ากำลังเป่าปี่วิเศษเลยนะ

อา... ก็มีแผนการแบบนั้นด้วยเหรอ

แต่ถึงจะควบคุมได้ มันก็จะทำให้ศัตรูเพิ่มขึ้นด้วยล่ะมั้ง

...ตอนนี้ถึงจะมาสู้กับพวกเจ้าก็ไม่คิดจะทำแล้วล่ะ

หวังว่าทั้งสองฝ่ายจะสูญสิ้นไปพร้อมกันสินะ!

สถานการณ์แบบนี้มันก็ไม่เป็นผลดีกับพวกเจ้าเหมือนกันนะ

ไม่ชอบเลยนะที่ต้องสูญสิ้นทั้งหมด

ลักซิออน นายทำได้ใช่ไหม?

ในที่สุดก็ถึงตาของนายแล้วสินะ

งั้น...

อะ...

เกิดอะไรขึ้นกันแน่!

ไม่ใช่แค่พวกเจ้าเท่านั้นที่มีไพ่ตายนะ

กลับไปที่ประเทศแล้วต้องบอกให้รู้ด้วยล่ะนะ

ตั้งแต่แรกก็แค่เล่นแรงกับพวกเราเท่านั้นรึ หรือว่าตั้งใจจะไม่ตัดหัวฉันด้วย!

จะดูถูกพวกเราไปถึงระดับไหนกันอีก!

หัวของตาแกน่ะเหรอ! น่าขยะแขยงชะมัด

แต่ว่าดาบใหญ่ของแกน่ะ ฉันจะเอาไปนะ

...อย่าลืมว่าความอ่อนแอของแกน่ะ มันอาจจะกลายเป็นเรื่องคอขาดบาดตายได้ในสักวัน

ถ้าปล่อยให้แกถือไว้น่ะ ไม่รู้ว่าจะทำอะไรขึ้นมาอีก

...คราวหน้าต้องได้แน่!

ทั้งที่ได้รับความช่วยเหลือจากความใจดีของฉัน แต่กลับทำตัวหยิ่งยโสเสียจริงนะ

คู่ต่อสู้ของพวกแกถึงจะมีอาวุธ แต่ก็เป็นเรือพลเรือนเท่านั้นแหละ

พวกแก...มันจบแล้วล่ะ

ส่วนที่อยู่บนเรือเสริมก็เป็นนักเรียนน่ะ

พยายามจะจับนักเรียนเป็นตัวประกัน แต่กลับโดนสวนกลับจนได้

พวกแกเข้าใจความหมายของเรื่องนี้ไหม?

ผู้ใหญ่ตัวโตๆ แพ้ให้กับเด็กๆ น่ะสิ!

ช่างมีรสนิยมแย่จริงๆ!

ไม่ว่าฉันจะเก่งกาจแค่ไหนก็ตาม มันก็ไม่เกี่ยว

พวกแกที่แพ้ให้กับเด็กๆ แล้ว คิดว่าจะมีอะไรอีกเหรอ?

เลิกทำตัวแบบนี้สักทีเถอะ

ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยากตลอดมานะ

ยุคของแกมันจบลงแล้วล่ะ

รู้สึกยังไงที่ได้ตายในฐานะอัศวินล่ะ? บอกฉันมาสิ

ถึงพวกเรา จะเปื้อนไปด้วยความอัปยศ แล้วยังจะให้มีชีวิตอยู่ได้อีกเหรอ!

ไม่มีความเมตตาพอจะให้ตายในสนามรบเลยรึไง

ไอ้คนชั่ว!

ความเมตตาที่มาพร้อมกับการฆ่าเหรอ? ไม่เข้าใจเลยนะ

คนนอกคอกเหรอ? ดีมากเลยล่ะ

ต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความอัปยศสินะ

คุณตา

ผู้แพ้ก็ต้องทำตามผู้ชนะสิใช่ไหม?

......

จะให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนสงครามของพวกเจ้าไปถึงเมื่อไหร่กันเชียว

แปด แปด แปด แปด แปด

จบแล้ว...สินะ

เอาไปแล้วก็ดี แต่ดูเหมือนจะถูกสาปนะ ดาบเล่มนี้...

จะยัดให้ใครสักคนรึ

มาสเตอร์

ทำไมถึงตั้งใจสู้ล่ะครับ?

ถ้าใช้ร่างหลักของฉัน การโค่นล้มอัศวินดำก็เป็นเรื่องง่ายแล้วครับ

ช่วยบอกเหตุผลที่เสี่ยงภัยให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ

จริงอยู่ที่ว่ามันสามารถลบทุกสิ่งให้หายไปได้ด้วยพลังที่เหนือกว่า

แต่ถ้าทำแบบนั้น ฉันก็จะกลายเป็นผู้ก่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์

จะรับภาระนั้นไหวเหรอ?...เป็นไปไม่ได้เลยสินะ

ถ้าใช้แกแล้วมันจะโดดเด่นเกินไปไม่ใช่เหรอ?

ใช่แล้ว ไม่ใช่แค่ในระดับ公国 แต่รวมถึงระดับ王国ด้วย

นอกจากนั้น

ก็จะมองว่าคุณมาสเตอร์เป็น ภัยคุกคามน่ะ

ฉันไม่อยากให้แกต้องฆ่าคนจำนวนมาก

อย่างแย่ที่สุด พวกเขาก็คงจะพยายามจะฆ่าแกสินะ

จะไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้นแน่นอน

ไม่ว่ายังไง ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปก็อยู่ต่อไปไม่ได้หรอก

จะสู้ต่อไป...

หรือจะครอบครองทุกสิ่ง...

ริออนก็คิดอยู่เหมือนกันนะ

ลักซิออน

ไม่อยากเลย น่ารำคาญชะมัด