ตอนที่ 36

ทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว...

ต้นฉบับ: มิชิมะ ยูเมะ ภาพ: ชิโอริ จุน ตัวละคร: เคนเตอร์ แนวคิด: เม็ง ทัตสึ

ตอนที่ 36 การเก็บกวาดหลังการรบ

ชุดเกราะก็ขนออกไปด้วยสิ

เรือเหาะสภาพดีก็เอากลับไปนะ

การจะชิงไปให้หมดแบบนี้ ท่านมาสเตอร์นี่ไม่มีความเมตตาเลยนะครับ

ใช่ไหมล่ะ?

สมกับเป็นตัวจริงเลยนะ

ฉันเองก็ไม่ได้เกลียดตัวเองแบบนี้เหมือนกันนะ

วิ

เอ่อ... คือว่า...

ถ้าเป็นไปได้ ขอให้ท่านไว้ไอ้หินลอยพวกนั้นด้วยนะครับ...

ไอ้เกรแอดนี่น่ะ

โดนซ้อมเละเทะขนาดนี้ แต่มันก็ไม่ใช่ฝีมือของฉันนะ

ตอนที่จับได้มันก็อยู่ในสภาพนี้แล้ว... สงสัยจะไปสร้างเรื่องให้ใครบางคนแล้วสินะ?

เอ๋~ จะทำยังไงดีล่ะนะ?

ทางเราโดนเรือสำราญหรูทำลายไป เลยอยากจะเก็บกู้กลับมาให้ได้สักหน่อยน่ะนะ~

อูววว

ฮึ่ก!

อา~ หวังว่าคงไม่มีใครมาโจมตีนะ~

ทำไมต้องเป็นฉันที่ชนะแล้วต้องยอมด้วยล่ะ?

ถ้างั้นก็... ให้เป็นทางการระหว่าง公国กับอาณาจักร...

ไม่สิ เอ่อ...

โอเคใช่ไหม?

ทำแบบนั้นก็ได้นะ...

ดีใช่ไหมล่ะ?

...หะ

ค่ะ...

โอย~ ฉันนี่ใจดีจริงๆ นะ~

แค่สิ่งนี้ก็ให้อภัยทุกคนแล้วนี่นา

การจับทหารที่แพ้แล้วมาเป็นทาสก็ยังดีกว่าไม่ใช่เหรอ?

ท่านมาสเตอร์ที่ไม่ปรานีนี่ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ เลยนะ

พวกโจรสลัดบนฟ้าก็ขายให้กับตระกูลไวเคานต์ไปแล้วนะ

ขายไปแล้วนะ

พวกโจรสลัดอวกาศขายให้ตระกูลเคานต์ที่พี่สาวกับเพื่อนสนิทของเธอชอบกันอยู่

เพราะมีการขุดพบทรัพยากรจากเหมืองในเขตปกครอง เลยดูเหมือนจะขาดแคลนแรงงาน

ยังไงซะก็เป็นอาชญากร แถมเรายังจัดหางานให้แล้ว ไม่เสียใจหรอกใช่ไหมล่ะ

ก็สมควรแล้วนี่นา งานในเหมืองมันงานหนักและเสี่ยงชีวิตเลยนี่

เขาขอความช่วยเหลืออยู่นะครับ?

เขาพูดไว้นี่

การที่ฉันไม่ส่งทหารของ公国ไปตรงนั้นนี่มันใจดีสุดๆ ไปเลยใช่ไหมล่ะ?

ก็จริงนะ (ชูไม้เท้า)

แค่รู้สึกไม่สบายใจ...ก็มีความกังวลด้วย

公国จะสามารถหยุดสงครามได้จริงหรือ?

ถึงจะลดกำลังรบไปมากขนาดนี้แล้ว

พวกนั้นก็ตั้งใจจะฆ่าอาณาจักร...ฉันอย่างจริงจังเลยนะ

การคิดจะยอมแพ้ไปเฉยๆ แบบนี้ มันดูจะมองโลกในแง่ดีเกินไปหรือเปล่า?

ขอให้เลิกสงครามสักทีเถอะ

คราวนี้ฉันเข้าไปพัวพันอย่างลึกซึ้งแล้ว

การเก็บกวาดหลังการรบ ขอฝากไว้กับอาณาจักรทั้งหมดเลยนะ

ชุดเกราะนี่ก็ต้องซ่อมแซมแล้วสินะ

ให้ฉันซ่อมเองก็ได้นะ แต่ก็จะมีคนสงสัยว่าฉันทำทุกอย่างเลยล่ะ

ที่นี่น่าจะฝากไว้ที่โรงงานซ่อมชุดเกราะนะ

อันดับแรกเลยคือให้ท่านมาสเตอร์เป็นเจ้าของโรงงานน่ะ

ถึงจะยังเป็นไปไม่ได้ในทันที แต่แบบนั้นก็ดีเหมือนกันนะ

ตอนนี้ก็ฝากไว้ที่ไหนสักแห่งก่อนแล้วกัน

ช่วงนี้มีพวกนักต้มตุ๋นที่อ้างว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการสร้างชุดเกราะเยอะเลยนะ

ต้องระวังตัวหน่อยแล้วล่ะนะ

อา เกมก็มีพวกนักต้มตุ๋นแบบนั้นโผล่มาด้วยสินะ

มาสเตอร์ ทำงานเสร็จแล้ว

ถอนตัวได้ทุกเมื่อเลยนะ

ใช่แล้ว ชิงมาได้แล้ว ก็กลับกันเถอะ

เป็นคำพูดเหมือนพวกโจรสลัดเลยนะ

ฮ่า... เหนื่อยจัง

ไม่คิดว่าต้องใช้เวลานานขนาดนี้เพื่อหลอกการโจมตีครั้งสุดท้ายเลยนะ...

โอ้

ฟุ

ดูแลการป้องกันเหนื่อยหน่อยนะ

อะไรเนี่ย!

รีบเปิดทางให้หน่อยสิ ง่วงแล้วนะ

หยุดฉุกเฉิน

ฮ้า~ ง่วงจัง

เหนื่อยหน่อยนะ

หืม? เหมือนว่า...

ผ้าห่มมันนูนขึ้นมาเลย...

มองไปรอบๆ

กี๊ยยยยยยยยยย!

พูดสิ!

แอบมองเข้าแล้วนี่นา!

จะโดนฆ่าแล้ว! โดนคุณแองเจฆ่าแล้ว วู้วววว

ปฏิกิริยาแบบนั้น มันไม่แปลกเหรอครับ?

เป็นหุ่นยนต์ที่นำมาครับ ดูเหมือนว่าจะหลับไประหว่างรอคุณมาสเตอร์ครับ

อย่าถอดสิ!

ไม่รู้เหรอครับ? ถ้าหลับในชุดเครื่องแบบ มันจะเกิดรอยย่นนะครับ

รอยย่นเหรอ...

ต้องลบความทรงจำนี้ทิ้งไปให้ได้...!

ดีนะที่จิตใจของฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว...

●●●●

ต้องระวังให้มากกว่านี้สิ...

พวกเธอทั้งสองน่ารักดีนะ... แต่ว่า...!

ฉันจะนอนที่ไหนดีนะ?

ตอนนี้มีทั้งนักเรียนกับลูกเรือเต็มไปหมดเลยล่ะครับ/ค่ะ

บาร์ตฟาลท์

อะไรนะ... แกเองเหรอ

บาร์ตฟาลท์ ตอบฉันหน่อยสิ

...เป็นเพราะว่าแกไม่ยอมประลองดาบกับฉัน เพราะว่าฉันจะเอาชนะแกไม่ได้สินะ?

ห๊ะ?

พูดอะไรของแกเนี่ย

แกที่โค่นทหารประจำของเขตปกครองได้ตั้งหลายนายด้วยชุดเกราะที่ยับเยินนั่นน่ะเหรอ?

ฉันจะชนะเหรอ? ไปทุบหัวมาเหรอ?

อะไรนะ? ล้อเล่นเหรอ?

โทษที ไม่ตลกเหรอ

ไม่เป็นไรหรอก

แกที่ชนะอัศวินดำ... คงไม่เห็นฉันอยู่ในสายตาเลยสินะ

ฉันเองก็ไม่สามารถวัดฝีมือของแกได้เลย...

ตัวเองน่าอายนะ

เผื่อว่าแกจะอายกับความเข้าใจผิดนั่นด้วยล่ะ?

นั่นมันของอาร็อกแอนท์ส...

ฉันน่ะ!

ฉันจะตามให้ทันแกให้ได้!

ฉันจะเก่งให้ถึงขนาดที่แกต้องยอมรับให้ได้เลย!

แกคือเป้าหมายของฉัน

แค่อยากจะพูดแค่นั้นเอง...

จำไว้ให้ดีนะ

...เอ๋~...

...การไขข้อข้องใจมันเริ่มจะน่าเบื่อแล้วสิ

เอาล่ะ คราวนี้จะปัดความดีความชอบให้ไอ้หมอนั่นซะหน่อย

แผนการร้ายอีกแล้วเหรอครับ?

มันจะทำให้ทุกคนดีใจมากกว่าที่ฉันจะได้เลื่อนตำแหน่งซะอีก

●●●●

ฮ้า~ ห้องตัวเองนี่มันสงบดีนะ

เพราะว่าสงครามกับเขตปกครองมันเหนื่อยมากเลยล่ะ

พูดเก่งจังเลยนะ

หลังจากนั้น

ฉันก็ถูกสอบสวนจากทั้งทางโรงเรียนและวังหลวง

แต่ตอนที่ถวายดาบใหญ่ของอัศวินดำ

ฉันก็เน้นย้ำกับเจ้าหน้าที่ซ้ำๆ ว่า "คุณคริสพยายามมากเลยครับ!"

พวกคนอื่นๆ ก็พยายามเหมือนกันนะ! ฉันประทับใจมากเลย!

ด้วยทัศนคตินั้น ฉันก็ทำตัวเป็นแค่คนที่ให้ความร่วมมือเท่านั้น

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรไหม แต่ได้ยินมาว่านักเรียนที่พยายามครั้งนี้จะได้รับรางวัลจากประเทศด้วย

ฉันไม่ได้เลื่อนตำแหน่งเลยนะ♪

ได้ยินมาว่าตอนท้ายจะแจกให้ทุกคนเลย

เพราะว่าได้ถวายดาบใหญ่ของอัศวินดำไปแล้วนี่ครับ/คะ?

ถ้าเป็นของเหมือนกัน แกก็คงเตรียมได้ใช่ไหมล่ะ?

เพราะว่าเขาดูเหมือนจะถูกสาปจากการดูดเลือดมากเกินไป เลยไม่อยากพกติดตัวไว้

วิเคราะห์แล้วครับ/ค่ะ ทำได้ครับ/ค่ะ

แต่ว่าจำเป็นต้องถวายทั้งเรือบินกับชุดเกราะด้วยเหรอครับ/คะ?

ก็อยากจะเอาอกเอาใจราชอาณาจักรด้วยนี่ครับ/ค่ะ

แล้วก็รู้สึกผิดที่ได้เห็นท่าทางตอนนอนของคุณแองเจ เลยต้องมอบให้ไป

ก็ไม่เป็นไรนี่นา ยังเหลืออยู่ตั้งเยอะแยะ แล้วหินลอยสำคัญๆ ก็ยังอยู่กับตัวนี่นา

ถ้าคุณมาสเตอร์ต้องการแบบนั้น ฉันก็ไม่ติดอะไรหรอกครับ/ค่ะ

คราวนี้มันมีเรื่องราวเยอะแยะไปหมด

ก็เจอจุดที่ต้องปรับปรุงแล้วเหมือนกัน

ถึงเวลาที่ต้องตั้งใจจริงจังแล้วล่ะ

ลิเบีย... เก็บกำไลของนักบุญให้ได้

ถ้าจัดการสงครามกับเขตปกครองให้จบได้ก็พอ

อีกอย่าง ฉันก็พร้อมแล้วเหมือนกัน

เป็นแค่นักแสดงประกอบก็พอ

เอาล่ะ เพื่อให้เป็นแบบนั้น

ก็แค่ได้อยู่ข้างๆ สองคนนั้นก็พอ

คงจะต้องเตรียมการหลายอย่างเลยสินะ

ริออน ได้เรือเหาะมาจริงๆ เหรอ?

อิจฉาจังเลยนะ เรือรบไม่ใช่เหรอ?

แค่มีเรือเหาะก็โคตรเท่แล้ว บ้านฉันไม่มีเลย

บ้านฉันก็มีเรือเก่าๆ ราคาถูกอยู่นะ

ก็ใช่สิ ดูแลรักษาไว้อย่างดีด้วย

เพราะมันเป็นเรือรุ่นล่าสุดของเขตปกครอง ก็ต้องทะนุถนอมไว้ให้ดีล่ะนะ

อิจฉา... อิจฉาจริงๆ...

ดีนะ อยู่ในแผนที่วางไว้

มันดีจริงๆ เลยนะ

แต่ว่านะ

มันมีเยอะจนน่าปวดหัวเลยล่ะ

เรือที่ผลิตโดยเขตปกครองมีพลังเวทสูงกว่าเรือของราชอาณาจักร แล้วก็มีค่ามากกว่าด้วย...

ถ้ามีแต่คนในเขตปกครองของฉัน มันก็รู้สึกว่างเปล่าไปหน่อยน่ะ

0 0 0

พวกแก...

อยากได้ไหม?

ห๊ะ! อยากได้อะไรกันล่ะ!?

ใช่แล้ว! บอกว่าจะให้เรือของเขตปกครองนี่นา!?

มันมีเรื่องที่ดีขนาดนั้นได้ยังไงกัน...!

จริงๆ แล้วฉันตัดสินใจว่าจะตั้งโรงงานที่บ้านเกิดน่ะ

เพื่อใช้ในการซ่อมบำรุงเรือน่ะ

ถ้าหากว่าพวกแกยอมให้ฉันดูแลเรื่องการซ่อมบำรุงทั้งหมด

ก็ให้ฉันจัดหาให้ฟรีๆ เลยดีไหมล่ะ

โช... เรื่องที่มันสะดวกขนาดนี้เนี่ยนะ...

หรือว่ามันเป็นของมีตำหนิรึเปล่า?

แต่ว่ามันก็ขยับได้ไม่ใช่เหรอ?

ไม่ต้องกังวลไปนะ

ทางเราก็คิดเรื่องผลกำไรอย่างดีเหมือนกันนะ

ขอสาบานเลยว่าเราจะไม่ทำกำไรมหาศาลจากค่าซ่อมหรืออย่างอื่นเด็ดขาด

ต่อเรือหนึ่งลำ เราจะติดชุดเกราะให้สี่ชุดเลย

เป็นชุดเกราะของเขตปกครอง คุณภาพรับประกันได้เลย

เดี๋ยวก่อน เรย์มอนด์!

คู่ต่อสู้คือริออนนะ!

เป็นพวกที่พยายามจะดูดกินไปถึงสมองกระดูกเลยนะ

ใช่แล้ว!

แย่จริงๆ ทั้งคู่เลยนะ...

พวกเธอคิดกับฉันแบบนั้นด้วยเหรอ...

น่าเสียดาย...ฉันคิดว่าถ้ามอบเรือเหาะให้พวกเธอ มันก็จะกลายเป็นการประชาสัมพันธ์ที่ดีแล้วนะ

ฉันจะยกให้อย่างอื่นแทนล่ะ...

คิดแบบนั้นเหรอ

เดี๋ยวก่อน!

มันฟรีจริงๆ สินะ!?

ไม่ใช่ว่าทีหลังจะต้องเสียเงิน หรือเป็นของไม่ดีอะไรแบบนั้นนะ

อยากให้เชื่อนะ

ฉันเป็นผู้ชายที่ไม่โกหกนะ

พวกขุนนางต้องทำงานให้สมกับบรรดาศักดิ์และยศของตัวเอง

โกหกน่า

ตอนนี้ฉันก็คือผู้ชายที่เทียบเท่ากับตำแหน่งผู้หมวดชั้นห้า...ก็หมายความว่าต้องทำงานให้สมกับตำแหน่งนั้นน่ะ

ไม่ว่าจะเป็นการถวายของอยู่เป็นประจำ หรือการทำงานในสงคราม...พูดง่ายๆ ก็คือมันต้องใช้เงินน่ะ...เยอะมากๆ เลย

ถ้าพึ่งแต่ลูคซิออนอย่างเดียวน่ะ เดี๋ยวจะถูกสงสัยเข้า

เกาะลอยที่ฉันมีอยู่เนี่ย คิดดูแล้วก็ทำได้แค่รายได้ระดับรองบารอนเท่านั้นแหละ

ในทางภายนอกก็ต้องแสดงให้เห็นว่าฉันทำรายได้อยู่ด้วย

ก็เคยคิดว่าจะทำให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเหมือนกันนะ แต่ว่าโลกนี้มันอันตราย มีทั้งมอนสเตอร์กับโจรสลัดบนฟ้า ลูกค้าคงจะน้อยล่ะมั้ง

ดังนั้นเลยคิดว่าจะเตรียมโรงงานไว้ แล้วก็เพิ่มแหล่งรายได้ในอนาคต

เรือที่เสียแล้วจะเอาไปขายได้ยังไงกัน

ถึงแม้ว่ามันจะทำให้ความน่าเชื่อถือในการค้าของเราลดลงไปบ้างก็เถอะ

ถ้าเปิดโรงงานขึ้นมาทันทีแต่ไม่มีลูกค้าเข้ามา ก็คงจะแย่

งั้นก็เลยคิดว่าจะพยายามให้สุดตัวนิดหน่อย เพื่อที่จะได้ลูกค้าเข้ามาไง

เรือเหาะกับชุดเกราะเนี่ย ตอนนี้มันเหมือนได้ฟรีๆ เลยนะ ศูนย์เดียะ!

เรื่องการบำรุงรักษา ฉันจะเป็นคนรับผิดชอบเอง

เรื่องการซ่อมบำรุง ก็จะรับประกันราคาที่เหมาะสมด้วยนะ

เอกสารก็เตรียมไว้แล้วล่ะ

ฟู่...

...อู

ซื้อมาแล้ว!

ฉันก็เหมือนกัน!

ผมด้วยครับ!

ครับๆ

นี่คือเอกสารนะครับ

เอาไปให้ครอบครัวเซ็นให้หน่อยนะ

จะรับซื้อตัวเก่าๆ ด้วยล่ะ~

...รารารา

แต่ว่า...คุณสังเกตเห็นไหม?

ที่พวกคุณรีบคว้าโอกาสฟรีๆ นี่น่ะ

การที่เรือเหาะอันล้ำค่าและการบำรุงรักษาของมันตกมาอยู่ในมือของฉันน่ะ

ด้วยเรื่องนี้ ทำให้พวกคุณคงไม่หักหลังฉันได้ง่ายๆ แล้วสินะ

ต่อไปนี้ไปเรื่อยๆ เลยนะ...

ฮ่าา~

มีความสุขจังเลย

เป็นเพื่อนกันไว้นะ...

อันนี้อร่อยจังเลยค่ะ

ชอบช็อกโกแลตเหรอ?

ถ้าอย่างนั้น ก็จะสั่งมาจากร้านโปรดของฉันให้เอง

ถ้าชินกับของที่แพงเกินไปนี่ล่ะก็...

ใช่แล้วล่ะ

แองเจ! บอกฉันหน่อยสิ

ร้านที่คนนิยมมันต้องรอเป็นเดือนๆ เลย อยากได้จดหมายแนะนำจากตระกูลดยุคครับ!

เธอมันคลั่งชานี่นา ไม่ได้หรอก เดี๋ยวจะกว้านซื้อหมดเอาเองใช่ไหม?

ฉันจะถูกเกลียดเข้าแล้วนะ

แค่กินของยอดนิยมต่อหน้าผู้หญิงเท่านั้นเอง

เอ๋~ ไม่ทำแบบนั้นหรอกน่า

หรือว่าจะแจกให้ผู้หญิงที่กำลังไดเอทดีล่ะ!

นั่นมันแย่เกินไปแล้วนะครับ!

นอกจากนั้นแล้ว เธอก็ยกความดีความชอบจากการปราบอัศวินดำให้คริสไปแล้วนี่นา

เอ๊ะ

● ● ● ● ● ●

ทำไมล่ะครับ?

ถึงแม้ว่าคนที่โค่นอัศวินดำจะเป็นคุณริออนเองก็ตาม...

คุณหนูครับ สำหรับเรื่องพวกนั้นน่ะ

มันเป็นการตัดสินใจทางการเมืองที่ล้ำหน้ามากๆ เลย...

โกหกน่า

ทั้งหมดเป็นเพราะความสะดวกของตัวเองน่ะ

ก็จริงนะ มันก็ไม่ใช่การกระทำที่แย่เลย

ใช่ไหมล่ะ!

เอ่อ...ทำไมล่ะครับ?

มันเป็นเรื่องง่ายๆ น่ะ...ตระกูลอาร์ไคท์ที่เคยเป็นศัตรูกับริออน

บ้านเกิดของคริสก็เลยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเงียบไป

ถ้ากำจัดอัศวินดำที่ตัวเองกำจัดไม่ได้ได้

เพราะว่าได้รับเกียรติจากลูกชายของตัวเองไงล่ะ

การเนรเทศคริสก็จะถูกยกเลิกในไม่ช้านี้เอง

คุณริออนนี่ใจดีจริงๆ เลยนะครับ!

อ...อืม...?

เอ๋~ จริงเหรอ!? ถึงกับถูกเกลียดขนาดนั้นเลยเหรอคะ ในบ้านที่มีเซียนดาบอยู่ด้วยน่ะ?

ว่าแต่ คุณมิเรสซังก็เคยพูดทำนองนั้นเหมือนกันนะ...

ดีจังเลยค่ะ ท่านมาสเตอร์

แองเจกับลิเวีย ไม่รู้ถึงความตั้งใจที่แท้จริง...ใช่ไหมคะ?

มีท่านที่เป็นเจ้าของที่สามารถคำนวณได้สูงขนาดนั้นได้นี่ มีความสุขแย่เลยสิคะ?

ถึงกับทำตัวอวดดีได้ขนาดนี้ก็เป็นพรสวรรค์นะคะ

ถ้ามีเรื่องที่รู้สึกผิดอยู่ ก็ควรจะถ่อมตัวให้มากกว่านี้สิคะ?

ตาข้างเดียวที่พูดเก่งนี่นะ

ไม่ได้นะคะ แองเจ เพราะว่าคุณลุคเขามี ชื่อว่าลุคซิออนด้วยนะคะ

คุณลุคเหรอคะ?

นั่นเป็นชื่อเล่นของฉันหรือเปล่าคะ?

น่ารักจังเลยค่ะ

● ● ● ● ● ● ●

ครับ

ไม่เป็นไร

นี่ไง นั่นไง คริสกับอีกสี่คนน่ะ...

เขาไม่ได้เป็นคนเลวร้ายขนาดนั้นหรอกนะ... อืม น่าจะอย่างนั้น

กำลังสร้างอะไรบางอย่างอยู่ในโกดังน่ะ...

...ก็คงอย่างนั้นล่ะ

อ๊ะ พูดผิดไปเอง

คนที่เลวร้ายคือมาเรียที่หลอกลวงพวกเขานั่นแหละ

ไม่ได้โกรธนะ

อ่า... สำหรับพวกห้าคนนั้นน่ะ

ดูเหมือนว่าจะกลายเป็นข่าวลือไปแล้วนะครับ

พวกโง่ๆ ห้าคนน่ะ กำลังแอบวางแผนอะไรอยู่เหรอ!?

ข่าวลือเหรอ?