ตอนที่ 43

โลกของโอโตวี่เฮวิสเป็นโลกที่ คำพูดที่เข้มงวดต่อ ตัวประกอบ

ต้นฉบับ: มิชิมะ โยเมะ ภาพ: ชิโอริ จุน ต้นแบบตัวละคร: มง ทัตสึ

อนิเมะทางทีวีออกอากาศเป็นที่ชื่นชอบอย่างมาก

ตอนที่ 43 "ความลับของซากปรักหักพัง"

ข้อมูลมังงะเล่มล่าสุดไปที่หน้าถัดไป!!!

อะไรนะ?

กำลังบอกว่ามันผิดต่างหากครับ

สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมานั้น

คือพวกคุณเอลฟ์ต่างหาก

คนที่ดูแลสถานที่แห่งนี้คือมนุษย์

นี่ คุณเป็นผู้รับใช้ของใครเหรอ?

ฉันคือลักซิออน ไอเท็มโกง... คุณก็รู้ใช่ไหมล่ะ?

ไม่รู้สิ! แถมไอเท็มโกงนี่มันไม่ยุติธรรมเลย! เอามานี่!

...นายเป็นคนที่มีนิสัยดีจริงๆ นะ

นายจะรู้เรื่องอะไรของฉันกันล่ะ?

มนุษย์เป็นคนสร้างพวกเราเหรอ?

ถึงจะล้อเล่นก็ยังไม่ตลกเลยแฮะ

เข้าถึงปัญญาประดิษฐ์ที่หลับอยู่ในห้องนี้ได้แล้ว

จากการแลกเปลี่ยนข้อมูล ผลคือเกาะนี้เป็นเกาะที่แตะต้องสิ่งต้องห้าม...

มันคือสนามทดลองน่ะ

อย่ามาเล่นตลกน่า!!

สถานีแห่งนี้พวกเราตั้งแต่สมัยโบราณ...!!

ใช่เลยครับ

หา...

พวกเอลฟ์ที่อยู่บนเกาะนี้

เป็นปัญญาประดิษฐ์ที่แยกจากลักซิออนเหรอครับ?

เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นที่นี่ แล้วกลายพันธุ์จนเป็นป่า

ใช่ครับ

พวกเขาสถานะจำศีลมาเป็นเวลานานเลยล่ะครับ

ถึงอย่างนั้น การได้พบคุณที่มียีนของเผ่าพันธุ์เก่าก็ถือว่าเป็นโชคดีแล้วครับ

เป็นข้อพิสูจน์ว่าการต่อสู้ของเรานั้นไม่ได้ไร้ความหมายเลยนี่นา

นี่ ใครกัน! คนที่พูดโกหกแบบนั้น!

พวกเราเอลฟ์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เหนือกว่ามนุษย์!

การมีอายุยืนยาวก็เพราะว่าเราถูกสร้างมาให้สู้ได้นานไงล่ะ

ถ้าตายเร็วเกินไปก็คงจะแย่สิ

อายุขัยก็ยืนยาว แถมยังถนัดการใช้เวทมนตร์กว่ามนุษย์ด้วย!

ก็เพราะว่าเราถูกออกแบบมาให้ถนัดการใช้เวทมนตร์แบบนั้นไงล่ะ

ถึงแม้ว่าพวกเราจะเป็นเอลฟ์ยุคแรกที่สร้างขึ้นมา

...

โธ่เอ๊ย! มันไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอก!

แต่ดูเหมือนว่าจะเสื่อมถอยไปมากเลยนะครับ

พวกเรา...เอลฟ์ต่างหากล่ะ...!

เก้

...พวกมันจัดการตรงนี้ซะ

ต้องทำให้ดูเหมือนว่าถูกสิ่งมีชีวิตเทียมพวกนี้จัดการมานะ

อย่างนั้นเหรอ เข้าใจแล้ว

ท่านผู้ใหญ่บ้านก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับซากปรักหักพังนี้ด้วยสินะครับ

ทำไมถึงใจเย็นได้ล่ะ! มันไม่ใช่สถานการณ์ที่แย่ที่สุดเหรอ!

ฮึก...

แค่ทำให้เครื่องจักรทำงานได้ ก็ควรจะชมหน่อยไหมครับ

ฆ่าพวกเราทิ้งแล้วทำลายหลักฐานสินะ

เอลฟ์นี่มันร้ายกาจสมกับหน้าตาจริงๆ เลยนะ

มนุษย์อย่างแกนี่มันมั่นใจในตัวเองเกินไปแล้วนะ!

พวกสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำอย่างพวกแก ก็ควรจะก้มหัวให้พวกเราสิ!

ช่างโง่เขลาจริงๆ

ตัดสินว่าเป็นสถานการณ์ฉุกเฉินและจะดำเนินการจัดการครับ

แคก

กะโกะกะ

หา...

แง๊งงงงงงงงงงง

จ... สิ่งมีชีวิตเทียมพวกนั้น...!

นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

อึก...

อึก

ยิงเลย!

ถึงตอนนี้พวกเราจัดการฆ่าเองก็ไม่เป็นไร!

ทำได้แล้วเหรอ!?

อึก

...จะทำอีกเหรอ?

ซัว

พวกเอลฟ์ผู้สูงศักดิ์และฉลาดล้ำ

ชอบสุนทรียศาสตร์แห่งความพินาศเหรอครับ?

แกก็ช่วยจับกุมทุกคนด้วยสิ

เดี๋ยวสิ! ฉันเป็นนักบุญนะ!

หัวหน้าของนายไง!

ให้ฉันทุบหัวแกให้เละไปเลยไหมล่ะ?

...

ตอนนี้แหละ น่าจะสามารถทำลายหลักฐานได้นะ?

เย้! ทำเลยๆๆ!

เฮ้อ... อย่าโกรธเลยน่า ♡

บอกตั้งแต่แรกสิ

โอเค

พวกเราพ่ายแพ้แล้วเข้าใจแล้ว

พวกแกนี่ชอบระเบิดตัวเองจริงๆ เลยนะ

ถ้าเป็นแบบนั้น สถานที่แห่งนี้ก็คงต้องระเบิดตัวเองสินะ

ปฏิกิริยาเหมือนกับลูคซิออนเลยนี่นา

สถาบันวิจัยนี้ถูกเตรียมไว้เพื่อต่อต้านเผ่าพันธุ์มนุษย์ใหม่

แต่ว่า ในเมื่อหน้าที่นั้นทำไม่ได้แล้ว การเก็บไว้ก็ถือว่าอันตรายนะ

เหมือนกับพวกเอลฟ์ที่นี่ ก็จะมีพวกที่นำไปใช้ในทางที่ผิดออกมาอีกแน่ๆ

จริงด้วย เป็นสถานที่ที่ไม่ควรเก็บไว้...แต่ว่า

แกโอเคกับแบบนั้นเหรอ? ในเมื่อตื่นขึ้นมาแล้วไม่ใช่เหรอ?

ไม่มีปัญหาครับ

...ลูคซิออน ข้าจะมอบข้อมูลทั้งหมดที่ข้ามีให้แก่คุณนะ

ถ้ามีอะไรที่จำเป็นก็ขนออกมาเลย

แล้วก็อันนี้ด้วย

พวกเราจะรับไว้ครับ

ด้วยสิ่งนี้แล้ว ผมจะสามารถทำประโยชน์ได้มากกว่าเดิมเลย

นี่คืออะไรเหรอ?

เป็นของที่มีค่ามากเลยนะครับ

สมบัติ!

มันจะเป็นประโยชน์กับยานอพยพอย่างคุณนะครับ

ใช่ครับ สำหรับพวกเราแล้ว

แต่ในโลกนี้ คงจะมีค่าแค่ของประดับที่เปล่งแสงเท่านั้นล่ะมั้งครับ

...แย่สุดๆ

ไม่มีสมบัติเลยเหรอ...ไม่เหมือนเกมเลยเหรอ?

น่าสงสารจริงๆ

ก็นึกว่าจะเป็นแฟนตาซีซะอีก นี่มาเป็นไซไฟนี่นา ไม่ได้รู้เลย...

แล้วไม่มีสมบัติอย่างอื่นอีกเหรอ?

ถ้าคาดหวังสมบัติจากสถาบันวิจัยนี่ก็ลำบากใจแย่เลยครับ

แต่ว่า...ก็มีของชิ้นหนึ่งที่ถ้าได้รับไปจะช่วยได้นะครับ

ในโลกนี้ของชิ้นนี้อาจจะมีค่าก็ได้นะ

อะไรนะ มีสิ มีสิ! เอามาให้เร็วๆ เลย!

ก็จริงอย่างที่คุณว่าเลยครับ

ที่นี่มันตรงไปตรงมาจริงๆ เหมือนน้องสาวในชาติที่แล้วของฉันเลย...จะเป็นไปได้เหรอ?

ถึงจะบอกว่าชีวิตที่สองแล้ว ก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยอีกแล้วล่ะนะ

โลกเกมสาวน้อยคือโลกที่เต็มไปด้วยตัวประกอบ

เฮ้! ลูคซิออน!

คุกิคุซะ ดราฟท์จี้ เย่~

นี่น่า สงบสติอารมณ์หน่อยสิ

ฉันสงบดีแล้วนะ

ใจเย็นๆ ทำลายวัตถุนี้ให้แหลกละเอียดเป็นเถ้าถ่าน

ไม่ว่ายังไงก็ต้องทำให้มันสลายไปจนไม่เหลือแม้แต่ผงธุลีเลยนะ

กียยยยยยยยย

ลูคซิออนพังแล้ว...

ลุคคุง ใจเย็นๆ นะ! หายใจเข้าลึกๆ นะ หายใจเข้าลึกๆ!

ข้าไม่จำเป็นต้องหายใจ

เอ่อ ครับ ขอโทษนะ...

...ได้ของแบบนี้แล้วก็ไม่รู้สึกดีใจเลย...

ดีจังที่คุณมาริปลอดภัยนะ

ใช่แล้ว คุณมาริ! สมบัติอะไรน่ะ เดี๋ยวก็หาใหม่ได้

ทำไมถึงไม่ปลดพันธนาการล่ะ? แล้วพวกเอลฟ์พวกนี้ก็...

ดูเหมือนว่าท่านนายกเทศมนตรีริออนจะบาดเจ็บนะ

อ่า พวกนี่น่ะ นิดหน่อยนะ...

ว๊ะ

อุ๊ย

อย่างนั้นเหรอ...มันระเบิดตัวเองสินะ

ด้วยสิ่งนี้แล้ว ซากโบราณสถานใต้ดินนั่นก็จะไม่สามารถสร้างสิ่งมีชีวิตเทียมได้อีกเลย

หนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่ง

เพื่อนร่วมทางของลูคซิออนที่เพิ่งตื่นขึ้นมา...

เขาหลับไปเป็นเวลานานแค่ไหนกันนะ...

ด้วยสิ่งนี้แล้วก็จะเข้าสู่การหลับใหลที่แท้จริงได้...

อ๊ะ!?

กำลังล่องหนด้วยการพรางตัวด้วยแสงนี่นา

นั่นคือตัวจริงของลูคซิออน...

เฮ้!?

จะให้รับผลกรรมที่หลอกลวงฉันเอง

มายัดของแบบนี้ใส่หน้าฉันเนี่ยนะ!

ฉะ...ท่านนายกเทศมนตรีคุอุ...คุอุมันแปลกไปครับ!

มะ...เป็นไปไม่ได้ที่ท่านนายกเทศมนตรีจะหมายถึง...

เรื่องนี้เหรอ...!?

มันคือความโกรธเกรี้ยวของจอมมารนี่นาาา

ลูคซิออน บ้าคลั่งเต็มที่แล้ววว!!

ไม่สิ นี่... เป็นเพราะคู่หูของฉันต่างหากล่ะー!