ตอนที่ 42

ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่สายเกินไปนี่นา?

ต้นฉบับ: มิชิมะ โยเมะ ภาพประกอบ: ชิโอริ จุน ตัวละครต้นแบบ: เมิ่ง ต๋า

ไปรับกันเถอะ

อนิเมะทีวีกำลังออกอากาศอย่างยอดเยี่ยมเลยค่ะ!

โลกแห่งเกมสาวน้อย โลกแห่งเกมสาวน้อยเป็นโลกที่โหดร้ายสำหรับพวกม็อบ โมเดะไดเซะ

ใจเย็นๆ ก่อน

ปล่อยให้ลีออนจัดการไปเถอะ รับรองว่าไม่เป็นไร

กังวลว่าบัลท์ฟาลท์จะทำท่าทางแปลกๆ ไหมนะ

อ๊ะ... ดูเหมือนจะยังไม่ชินกับผู้หญิงเลยนะ

ห๊ะ...

ก็เพราะอย่างนั้นนี่คะ ถึงได้รู้สึกไม่มั่นใจน่ะค่ะ

ลีออนไม่เหมือนพวกคุณนะ!

ไม่เหมือนยังไงเหรอคะ? เขาเป็นผู้ชายเหมือนกันนี่นา

และคุณมาริเธะก็เป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมเลยนะคะ

แค่เห็นความน่ารักของมาริเธะ ก็เผลอเอื้อมมือไปจับแล้วสิ...

พอได้แล้วนะ ไอ้บื้อเอ๊ย! พวกใช้แต่กำลังนี่!

ไม่ได้นะคะ ถ้าพูดความจริงออกไปล่ะก็

ไม่สิ ตั้งแต่แรกแล้วนะ...!?

มันไม่เป็นการช่วยอะไรเลยนะ

แองเจ

แบบนี้จะทำยังไงดี

อ๊ะ

ไปกันเถอะ

ให้ตายสิ...! พวกเราก็ไปกันเถอะ

ค่ะ!

อา...

ขอสักครู่นะคะ?

อืม...

...เอ๊ะ?

!

ฉันไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ...?

ต่อไป!

จะมีสิ่งมีชีวิตที่ไม่ทราบชนิดคลานมาจากเพดานค่ะ

ระวังจำนวนกระสุนที่เหลือด้วยนะ

แล้วพวกนี้ก็ไม่ใช่สัตว์ประหลาดนะ

ถึงจะยิงฆ่าไปก็ไม่หาย

นี่มันร้ายกาจจริงๆ เลยนะ

หะ อะไรเหรอ...?

เห็นแล้วเหรอ? สถานการณ์ให้ลุคซิออนเล่าให้ฟังสิ

สังเกตเห็นแล้วเหรอ

พื้นของซากปรักหักพังมันยุบลงไปสู่ใต้ดินแล้วค่ะ

มาสเตอร์กำลังโค่นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ทราบชนิดที่ออกมาจากสุดทางเดินอยู่ค่ะ

สิ่งมีชีวิตที่ไม่ทราบชนิด อืม~?

กรี๊ดดดดดดดดดด!

อาาา...

โอ๊ย! เจ็บ!

ขา...

มันทำให้เสียสมาธิ หยุดพูดได้แล้ว

ถ้าเป็นลีเบียหรือแองเจ ฉันจะปกป้องอย่างจริงจัง

แล้วก็จะมีแรงฮึดสู้ขึ้นมาด้วยนะ

ถึงจะกรีดร้องไป สถานการณ์ก็ไม่เปลี่ยนแปลง

แต่ขาของฉัน...

คุณเป็น "นักบุญ" แล้วถนัดเวทมนตร์รักษาไม่ใช่เหรอคะ?

อา มาสเตอร์ คนต่อไปมาแล้วค่ะ

หน... หนาว! สำหรับเด็กผู้หญิงที่ขาเจ็บน่ะ

ช่วยรักษาตัวเองเถอะค่ะ

ถ้าเป็นยูริอุสกับพวกเขาน่ะ ป่านนี้คงไม่เป็นแบบนี้หรอก...!

พวกนี่ไม่เหมือนพี่ชายเลย! แย่จริงๆ!

ค... นี่มัน

ไม่น่าจะตกลงมาตรงนี้เลยนะ?

ลึกจังเลยนะคะ... เดี๋ยวเตรียมเชือกให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ

ฉัน... ฉันจะลงไปก่อนคนเดียวนะ

บัลท์ฟาลท์กับมาริเธะน่าจะอยู่ข้างล่างนี้สูงเลย

ถ้าไม่รีบช่วยตอนนี้ก็แย่แล้วนะ

ฉันไปด้วยค่ะ

ฉันด้วย!

พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่คะ

พื้นมันยุบลงไปจนเป็นรูแล้วค่ะ

สองคนน่าจะอยู่ข้างหน้านี้ค่ะ

พวกเราก็จะไปทางนั้นค่ะ

รู... รูเหรอ!?

โส นั่นมันแย่จังเลยนะคะ

เขาอาจจะบาดเจ็บก็ได้นะ

ให้ฉันไปเองค่ะ พวกคุณรออยู่ข้างนอกนะคะ

ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณมาริเธะ คุณจะทำยังไงคะ?

ถ้างั้นก็กลับไปแล้วเรียกชาวบ้านมาเดี๋ยวนี้เลยนะคะ

ที่นี่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับพวกเราชาวเอลฟ์ค่ะ

คุณผู้ใหญ่บ้านคะ...

คุณไม่อยากให้พวกเราลงไปข้างล่างเหรอคะ?

คุณกำลังซ่อนอะไรอยู่...เหรอคะ?

สิ่งก่อสร้างใต้ดิน...นึกออกแล้ว

ฮะ! อ่า!

ซากปรักหักพังใต้ดินนี่คือจุดสำรวจนี่นา

อ่า! ฮะ!

ใช้เวทมนตร์รักษาไปแล้วใช่ไหมคะ?

เดินช้าจังนะ

ถึงจะรักษาแล้วมันก็ยังเจ็บอยู่พักใหญ่เลยนะ!

เดินให้ช้ากว่านี้อีกสิคะ!

ก็บอกว่าเดินช้าแล้วนี่นา!

ถ้าเป็นลีเบีย อาการปวดก็หายไปได้เลยนี่นา

ก็เพราะแบบนี้แหละ ถึงได้เป็นของปลอม

หึ! ก็เพราะว่าผู้หญิงคนนั้นมันค่อนข้างน่ารักนี่นา ถึงได้เข้ามาแทรกตัว

พวกตัวประกอบอย่างคุณน่ะ ไม่มีใครสนใจหรอกนะ!

น่าเสียดายที่ตอนนี้ฉันเป็นที่นิยมแล้วค่ะ

จดหมายชวนก็ได้รับเป็นภูเขาเลยล่ะค่ะ

ส่วนใหญ่ก็เพราะหวังทรัพย์สินน่ะนะ

รสนิยมแย่ชะมัด!

เงียบไปเลยน่า

ทำไมถึงคิดเรื่องฮาเร็มย้อนกลับล่ะ?

นี่

มีอะไรจะบ่นเหรอ?

ถ้ามีความสุขให้คว้าไว้ได้ ก็เป็นเรื่องของมนุษย์ที่จะต้องคว้ามันไว้ไม่ใช่เหรอ!

รู้สึกเหมือนได้ความสุขจากการเตะคนอื่นตกไปนี่มันสุดยอดไปเลยนะคะ?

แกต้องขอโทษลีเบียสิ

ชาติที่แล้วฉันไม่ได้มีความสุขเลยนะคะ

คุณจะไปรู้ได้ยังไงกันคะ!

ชีวิตที่สองหน่อยเอง จะให้ทำอะไรไม่ได้เหรอคะ!

มาขัดขวางลีเบีย แล้วก็ล่อแองเจให้ติดกับดัก

แกนี่มันแย่จริงๆ เลยนะ

.........

คำพูดนั้นก็ใช้กับคุณมาสเตอร์ได้เหมือนกันนะคะ

คุณมาสเตอร์เองที่บอกว่าเขาเป็นคนค้นพบฉันแล้วก็แย่งมาจากโอลิเวียด้วยนะคะ

ยิ่งไปกว่านั้นนะ การที่จัดการพวกห้าคนนั้นต่อหน้าสาธารณชนนี่มันชื่นใจจริงๆ!

คนที่พูดแบบนั้นคือคุณมาสเตอร์นั่นแหละค่ะ

อ๊ะ...! ฝ่ายไหนกันแน่เนี่ย!

คุณนี่มันแย่จริงๆ นะ ไม่มีสิทธิ์มาบ่นเลยสักนิด

ว่าแต่ว่า ในที่สุดแล้วคุณจะทำยังไงกับการต่อสู้ครั้งสุดท้ายล่ะคะ?

ถ้าไม่ระวังนะ อาณาจักรเราคงจะแพ้ไปแล้วนะ

ห๊ะ?

เงียบไปเลยน่า! ทางนี้แค่มาเก็บกวาดความยุ่งเหยิงให้คุณเท่านั้นเอง!

ในเกมสาวน้อยคนนั้น คุณเฮลทรูเดจะใช้ "ปี่เวทมนตร์" แล้วก็

เรียกบอสใหญ่ออกมาน่ะค่ะ

กำลังเปิดรับผลงานที่มาพร้อมกับความรู้สึกดีๆ และจดหมายให้กำลังใจอาจารย์อยู่นะคะ!

ตอนนี้เพราะว่ามีการดูแลคุณเฮลทรูเดะอยู่ที่อาณาจักรด้วยเวทมนตร์พิณปีศาจ

โอกาสที่บอสใหญ่จะโผล่มาค่อนข้างน้อยนะคะ...

แต่ก็ทำให้กังวลอยู่เหมือนกันค่ะ

เรื่องแบบนั้นก็ใช้พลังของนักบุญจัดการได้ค่ะ

แค่ "ของนักบุญ" อย่างเดียวเหรอคะ?

หา?

เท 102-8177 โตเกียว จังหวัดชิโยดะคุ ฟูจิมิ 2-13-3 อาคารสำนักงานใหญ่คาโดกาว่า ชั้น 4 แผนกบรรณาธิการดราก้อนเอจิ

แล้วจะทำยังไงกับ "ของนักบุญของลีเบีย" คะ?

พูดเรื่องอะไรกันคะ?

พลังของเขาเป็นพลังของนักบุญไม่ใช่เหรอคะ?

ก็คือว่า...

ข้อสงสัยของฉันคลี่คลายไปข้อหนึ่งแล้วค่ะ

คุณมาสเตอร์

!

ฮึก...

นี่มัน...

ยินดีต้อนรับสู่ "ดินแดนแห่งการเริ่มต้น" นะคะ

เพศผู้และเพศเมียของมนุษย์

แถมยังมีอันกลมๆ แปลกๆ ด้วยนะ

มาต้อนรับกันเถอะค่ะ

เหมาะจะเป็นสัตว์ทดลองเลยล่ะ

พวกคุณนี่แหละที่สร้างสัตว์ประหลาดตัวนั้นใช่ไหมคะ?

.........

ถ้าเป็นมอนสเตอร์ มันควรจะหายไปทันทีที่ถูกโค่นล้มสิ

ถึงจะเป็นมนุษย์ แต่ก็เข้าใจได้เร็วดีนี่นา

พวกเราได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตของพระเจ้า นั่นคือการสร้างสรรค์ชีวิต ณ ซากโบราณสถานแห่งนี้

นานมาแล้ว มีอารยธรรมที่ล้ำหน้ากว่าปัจจุบันเสียอีก

ยุคที่เอลฟ์อย่างพวกเราเป็นผู้ปกครองโลก ไม่ใช่พวกมนุษย์ป่าเถื่อนอย่างพวกแก...

หลักฐานก็คือซากโบราณสถานแห่งนี้ไงล่ะ

ไม่เข้าใจเหรอ?

มันหมายความว่าพวกแกมนุษย์น่ะ เป็นแค่สิ่งมีชีวิตระดับนั้นเอง

และในบรรดาสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น ก็มีพวกแกที่เป็นเผ่าพันธุ์ด้อยกว่า

บรรพบุรุษของเราได้สร้างสิ่งมีชีวิตมากมายที่นี่

พวกมนุษย์ก็รวมอยู่ด้วยนะ!

โกหก! ฉันไม่รู้จักการตั้งค่าแบบนั้นเลยสักนิด

ไม่สิ อย่าไปเชื่อมันเลยนะ

พวกเราจะทวงคืนโลกที่ถูกมนุษย์ช่วงชิงไปให้ได้!!

และคราวนี้เหล่าเอลฟ์จะทำให้ทุกเผ่าพันธุ์ยอมสยบและนำทาง เพื่อทวงคืนรูปลักษณ์ที่ถูกต้องของโลกให้ได้!!

พวกคุณคือผู้เสียสละอันทรงเกียรติเพื่อสิ่งนั้น

ก่อนอื่นเลย จะเริ่มจากการทดลองแบบไหนดีล่ะ...

ไม่ค่ะ

อยู่ตรงนี้นะคะ เผลอไป

เสียง "เดี๋ยวก่อน!" ของลูซิออนดังก้องไปทั่ว!!!

ทุกอย่างเลยค่ะ!

จะติดตามต่อในเดือนมิถุนายนค่ะ