ปากกา กุญแจมือ และการแต่งงานของเรา ตอนที่ 12 แปลไทย

ฮัค

กุญแจมือกับความจริง

ตอนที่ 12

...คุชินโกะคุง

ฮัค

คุชินโกะคุงอยู่ไหนกันเนี่ย...!?

คลำหาในความมืด...

นี่ๆ...

...!?

หะ

ฮัค

เป็นห่วงแท้ๆ เลยนะ

อะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ

ต้นฉบับ: คาจิกิ ชิน

งานภาพ: กัสยามะดาชิคุ

อ๊าาาา!!

ฮัค

ผลงานชิ้นนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงเลย

...อ๊า ในความมืด

ฝันร้ายเหรอ?

ไม่รู้ทำไม

ถึงได้พยายามตามหาเธออยู่แบบนี้...

แพร๊บ

เปล่า มันไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย...

จะยังไม่พูดว่าตายไปแล้วนะ...

นั่นคือจิตใต้สำนึกที่ว่าคุณปลาฉลามกำลังตามหาฉัน

...อะไรกันเนี่ย ฝันแบบนั้นอีกแล้ว...

ว่าแต่...อยู่ด้วยกันมาตั้ง

หืม? ...อ่า อืม

ถึงขนาดนั้นแล้วเหรอเนี่ย

ยังไม่ได้ไปฮันนีมูนเลยนะ

อยากไปจัง

นะ...

อย่าพูดอะไรเหลวไหลสิ...!!

แล้วจะพาไปเที่ยวอะไรกันได้ล่ะ

ถึงทำหน้าแบบนั้นก็ไม่ไหวแล้ว

ล้อเล่นนะเว้ย!!

ประนีประนอมอะไรกัน!

สถานีตำรวจชิจิเท็น

เห้ คุณจะออกเดทเหรอครับ?

ไม่ใช่เดทหรอก แค่ออกไปกินข้าวนอกบ้านที่ร้านดีๆ กว่าปกติเท่านั้นแหละ

นั่นมันเดทไม่ใช่เหรอครับ?

สุดท้ายก็ยอมให้ความเอาแต่ใจของยัยนั่นบงการไปซะแล้ว...

อ๊าก แล้วการกินข้าวนอกบ้านล่ะครับ? ปกติก็กินที่ร้านไม่ใช่เหรอ?

ก็... ถ้าเป็นระดับนั้นน่ะนะ...

ทำไมทำหน้าเหมือนไม่อยากไปจังเลยครับ มันก็ดีออกนี่ครับ สนิทกันดีด้วย

ก็ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะไปนะ

...เอ๊ะ...?

ก็ไม่ได้จะว่าไม่ชอบอะไรเป็นพิเศษนะ

ถ้าเป็นฉันเมื่อก่อน คงจะไม่ปฏิเสธแบบเต็มที่ขนาดนี้หรอกนะ...?

...กำลังชินกับชีวิตแบบนี้แล้วเหรอ...?

ถ้าเป็นอย่างนั้นก็น่ากลัวอยู่เหมือนกันนะ...

มันคงไม่ใช่แบบนั้นหรอกน่า

ที่กำลังเขินที่หลงใหลในตัวฉันอยู่ตอนนี้

ว่าแต่...เธอน่ะ โทรศัพท์ไม่ได้นี่นา?

ถึงจะเจอกันข้างนอก

อ๊ะ ขอโทษนะ อย่าทำหน้าบึ้งใส่สิ

ก็เลยคิดว่าถ้ามีโทรศัพท์ใช้ในยามฉุกเฉินคงจะสะดวกดี

หืม? ใช้ได้เหรอ?

ตึ๊ง

แบบนี้แล้วส่งข้อความได้เลย

ตึ๊ง

...เข้าใจแล้ว... โทรคุยไปด้วย แชทตอบกลับไปด้วย ทำได้เหรอเนี่ย

ต็อก

เข้าใจแล้ว... คุยไปเรื่อยๆ ไป แชทตอบกลับไปด้วย

อยากจะลองดู เลยออกไปที่ระเบียงดูล่ะ คิริซาเม

เอ๊ะ...อ่า ใช่แล้ว

ได้ยินครับ

ป๊อง

คุณคาจิโกะ ได้ยินไหม

มันถึงนะ หรือข้อความของฉันด้วย อ่านให้ฟังหน่อยสิ

อ่า เข้าใจแล้ว

เทเกมุอิอุสึเตร

โปโร่

เทเกมุอิอุสึโตะ

...?

อะไรเนี่ย รหัสเหรอ?

เลื่อนขึ้นทีละตัวแล้วอ่านสิ

โปรอน

เท้ตสึ

เก้กุ

มุ—มิ

อีอา

อุ—อิ

ซึสึ

โทเทะ

ฮัค

แล้วก็เป็นอย่างนั้น วันเดทก็มาถึง

งั้นก็ 19:00 น. นะ

ที่ทางออกตะวันออกของสถานีชิจิเท็น

เซตตะ อย่าได้

เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว

แต่ทำไมเด็กสาวอย่างยัยนั่น ถึงมีความสุขที่ได้กินข้าวกับลุงอย่างฉันนะ...?

ตั้งแต่แรกแล้ว ทำไมถึงชอบลุงแบบนี้ด้วยเนี่ย...

ไม่รู้เลยจริงๆ...

จริงจัง

อ๊ะ

ปาจิ

ดะซะ...

......

โอ

...!!

ดีล่ะ หนีกันเถอะ

ยัยนี่! มาเป็นวันเดทซะงั้น... ความโกรธอย่างรุนแรง

ตื่นแล้วเหรอ...?

คงจะมาก่อนเวลาไปหน่อยล่ะนะ

...คุณอุจิโคะ ยังไม่มาสินะ...

แบบนี้ดูเหมือนฉันจะตื่นเต้นเกินไปแล้วสิ

...ยัยนั่นชอบของหวานสินะ...

ถ้าซื้อให้คงจะดีใจใช่ไหมนะ

...อืม แล้วก็ยังมีเวลาเหลือด้วย เป็นการขอบคุณที่ดูแลกันมาตลอด...

ซื้อมาซะแล้ว...

แต่ด้วยนี่ มันก็ทันเวลาพอดีเลย...

● ● ● ● ● ●

ถึงจะว่าช้านัก แต่มันก็ช้าเกินไปไหม...?

ผ่านไป 5 นาที

ผ่านไป 15 นาที

สั่งคนอื่นว่าอย่ามาสาย แต่ตัวเองกลับมาสาย...?

ลองโทรไปดูหน่อยดีไหมนะ

ปลึรึรึปลึรึ

ตั้...

นี่ คุณคาจิโกะ ตอนนี้อยู่ที่ไหนน่ะ?

●●●

...อ่า เสียงนั้น คุณสารวัตรคิริซาเมะสินะ

...!?

คุณเป็นใครกัน...?

สมาร์ทโฟนเครื่องนั้นเป็นของคุณคาจิโกะนะ

แล้วเธอเป็นยังไงบ้าง

เอ่อ ตอนที่เพิ่งออกมาจากอพาร์ตเมนต์เมื่อเช้านี้

อ่า น่ารักจังเลยนะ

.../

พวกคุณอยู่ด้วยกันใช่ไหมเนี่ย

ถามว่ายัยคนนั้นเป็นยังไงล่ะ!

ลักพาตัวมา

ช่วยส่งความรู้สึกเกี่ยวกับผลงานชิ้นนี้มาให้หน่อยนะ 先1063 โตเกียว จังหวัดจิโยดะคุ คันดะอะวาจิโจ 2-2-2 ชิราอิเซ็นชะ あ100 กองบรรณาธิการยงกุ อนิเมรุ "เบ็นกับกุญแจมือและการแต่งงานตามข้อเท็จจริง"

ลักพาตัวคุณอุจิโคะน่ะเหรอ...!?

ดะ?

...อย่ามาเล่นตลกไร้สาระสิ

การลักพาตัวนี่ไม่คุ้มเลยนะ

ปึ้ก

จะต้องถูกจับให้ได้แน่

สำหรับผม ถ้าได้แก้แค้นคุณได้ก็พอแล้ว

ตุบ

...การแก้แค้น...

ไม่กลัวการถูกจับหรอกนะ

แกเป็นใคร

...มีอะไรที่แค้นใจผมอยู่รึเปล่า