ตอน 5: Chapter 5

510

ซาเมกิริ

ขอขอบคุณสำหรับแบบสอบถามจากคุณผู้อ่านที่ได้รับความนิยมอย่างมาก!!

นี่มันกลิ่นของอาชญากรรมเลยนะ...

กุญแจมือและข้อเท็จจริงเริ่มต้น

ตอนที่ 5

ต้นฉบับ: ซาวารากิ ชินอิจิ ภาพ: กัสยามะ ทังคุ

แย่แล้ว แย่แล้ว แย่แล้ว...

นี่มันตัวที่จะถูกจับได้จริงๆ ใช่ไหมเนี่ย...

คิริซาเม ครั้งหน้าไปอาบน้ำกันนะ

ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแม้แต่น้อย

ขอโทษนะ วันนี้จะนอนที่สถานี

ถ้าหิวแล้ว ให้เอาของในช่องแช่แข็งมาอุ่นทานได้นะ ซาเมกิริ

ถ้ามีอะไร โทรมาที่เบอร์ 080-XXX-XXX เลยนะ

เอ๊ะ!? คุณซาเมกิริ

สีน้ำเงินเจ็ดเกล็ด เคลื่อนไหวอยู่

...อืม ก็ประมาณนั้น...

ไม่กลับบ้านมาหลายวันแล้วเหรอครับ!?

ร่างกายพังแน่!

ไม่ๆ ต้องรีบกลับไปนอนให้ดีแล้วล่ะครับ

มีเหตุผลอะไรที่ไม่อยากกลับบ้านเหรอครับ?

กึก

เป็นไปไม่ได้นะ... ที่จะมีนักเรียนหญิงอยู่บ้านแล้วกลับไม่ได้...

ฮ่าๆ... อะไรกันเนี่ย ตอนนี้อยากจะตั้งใจทำงานแบบสุดๆ เลยนะ

พูดออกไปไม่ได้หรอก...

ซ่า

เอ๋ー!?

?

เป็นอะไรไปครับ

...อ๊ะ... เปล่า...

หรือเป็นแค่ความรู้สึกไปเอง... ...เมื่อกี้รู้สึกเหมือนมีใครบางคน มองมา...

เคระ

● ● ● ● ● ● ●

แปลกจัง...

ชุดอาหาร 760

รู้สึกเหมือนมีใครกำลังมองอยู่...

อ๊ะ!

สวัสดีครับ คุณสารวัตรซาเมกิริ

คุณอิชิโมริ

เมื่อกี้มีคนเห็นเด็กคนนั้นกำลังจะมาหาคุณสารวัตรอยู่เลยครับ

...เด็กคนนั้นเหรอครับ?

นี่ไง หลานสาวน่ารักๆ คนนั้นเมื่อคราวก่อนไงคะ~~

นะ...!!!

เด็กคนนั้นมาที่ที่ทำงานเหรอ...!!

เพราะว่าผมไม่กลับบ้านเลย เขาก็เริ่มทนไม่ไหวแล้วล่ะครับ...

...แล้วเขาส่งอะไรมาให้ครับ...?

ให้ยื่นจดหมายให้คุณสารวัตรน่ะครับ

อ่า ครับ

เป็นอะไรเหรอครับ

จดหมาย...?

อา

!?

ชวนไปเดทเหรอครับ

สนิทกับหลานสาวจังเลยนะเนี่ย

ถึงจะไม่ใช่หลานสาวเป๊ะๆ ก็...

แถมวันนี้เป็นวันที่สารวัตรยังไม่ได้เข้าเวรพอดีด้วยนะครับ

สืบมาอย่างดีเลยนะเนี่ย

นี่มันคำขู่ว่าถ้าไม่มาจะเกิดอะไรขึ้นไม่รู้เลยนี่หว่า...!!

วันอาทิตย์

มาถึงก็ดีนะ...

ความรู้สึกว่าไม่เข้าพวกนี่มันสุดๆ ไปเลย...

...!

คุณคาจิโกะ

เอ๊ะ... อ้อ...

ชุดนี้เป็นยังไงบ้างครับ?

ตะเกียบรองเท้าที่รูปแปลกๆ นั่นจะไม่เหยียบริบบิ้นเข้าเหรอครับ...?

...แล้วเธอน่ะ

ตั้งใจจะทำอะไรถึงมาที่สถานีแล้วเอาของนี่มาให้ล่ะ

◥◥!

อื้ม...

มาเพื่อเป็นการชดเชยที่ปล่อยทิ้งไว้นานตั้ง 1 สัปดาห์

...ทำไมถึงให้ความรู้สึกเหมือนว่าฉันผิดล่ะ...

การนอนที่เดียวกับนักเรียนหญิงนี่แหละถึงจะเป็นปัญหามากกว่า...

อิมิ

การชดเชยที่ปล่อยทิ้งไว้นานตั้ง 1 สัปดาห์

...ก็ช่วยไม่ได้สินะ

แค่แค่วันนี้วันเดียวนะ...!

บุชิ

ผม

คนรอบข้างมองยังไง...น่าจะมองว่าเป็นพ่อแม่ลูกสินะ...

ไปกันเถอะ

อยากเจอคุณพอสมควรเลย

แล้ว...ก่อนอื่นจะทำอะไรเหรอครับ?

แชะ...

←อยากขี่อันนั้นจัง

เอ๊ะ?

꺄아าา

6

ออกเดินทางแล้วนะ~

ไม่สิ...เดี๋ยวก่อน

ติดกันเลยแฮะ

ฮึ้ก...

?

อ โอย คุณคาจิโกะ...!

กอโตะ

ก็เลยมาตอนแบบนี้ไง...

...!

มือสั่นอยู่เหรอ...!?

กยู...

)

สึ...

ซึซุ...

อิ

ใช้ปลายนิ้วเขียนตัวอักษร...!?

...!!อย่างนั้นเองเหรอ...

ที่นี่ใช้สมุดสเก็ตช์ภาพปกติไม่ได้...

กังวลจัง... แม้แต่เด็กคนนี้...

ทำไมถึงไม่รู้เรื่องนั้นเลย...!

ฮึก

กำลังพยายามจะสื่อสารอะไรบางอย่างอย่างสุดชีวิต...

กำลังจะพูดว่าอะไรกันนะ...!?

คุชิ "ย" "า" "ม" "ิ" "ก" "า" "う"

...!?

มันเป็นเรื่องที่ไม่สำคัญอะไรเลยนี่หว่า--!!

!?

กรี๊ดดดดดดด!

แล้วอีก 2 ชั่วโมงต่อมา

ชะ...เดี๋ยวนะ ขอพักหน่อย...

คุณลุง แบบ

ถูกบังคับให้ใส่ให้

ขอโทษด้วยนะ

...นี่ คุณคาจิโกะ

ฉันขอโทษที่ปล่อยให้เธออยู่คนเดียว

แต่ว่า...การที่ได้อยู่ด้วยกันเนี่ย

มันก็ยังผิดอยู่ดี

ฉันอยากให้เธอมีความรักแบบปกติมากกว่านี้

เข้าใจได้ไหม

คิ้ว

คิ้ว

........!

สิ่งที่คิริซะอยากจะพูด

คุณจือโกะ...

ขอโทษนะ...

อย่างนั้นเหรอ... เข้าใจแล้วสินะ

งั้นก็รบกวนขนของในห้องเธอไปเก็บนะ

เฮ้อ

เพราะงั้นเมื่อวานเลยกลับบ้านเกิดไปคุยกับพ่อแม่

หืม?

พ่อบอกว่าถ้าเป็นนักสืบก็ดีแล้ว

แล้วแต่เธอเลยนะ

เอ๊ะ??

แถมยังให้เป็นพยานในทะเบียนสมรสด้วย

เอ๊ะ...!?

ไม่เข้าใจเลยสักนิดเลยว่ะ--!!

ทะเบียนสมรส

ทะเบียนสมรสจะได้รับการอนุมัติอย่างถูกต้องก็ต่อเมื่อมีลายเซ็นและตราประทับของพยานบุคคลที่เป็นผู้ใหญ่ 2 คนขึ้นไปรับรองการสมรส

สถานการณ์มันแย่ลงเรื่อย ๆ...!!

...คิ เธอ... จริง ๆ แล้ว

แค่ยื่นก็สมรสเป็นอันเสร็จสิ้น!

ตั้งใจจะยื่นทะเบียนสมรสจริง ๆ เหรอ...!?

ถ้าคิริซาเมไม่กลับมาเมื่อไหร่ ก็คิดว่าจะออกไปเองคนเดียวนะ

นั่นมันไม่ดีแน่...!!

ฮิย!!

ถ้าได้รับการอนุมัติแล้ว... มันจะกลายเป็นเรื่องที่แก้ไขไม่ได้จริงๆ นะ

ถ้าคิริซาเมกลับมาอย่างดี ก็จะไม่เอาไปออกคนเดียว

...!!

แค่...แค่พูดแบบนั้น...

ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากอยู่ร่วมบ้านนี่นา...!!

แปลก... ทำไมฉันถึงถูกบีบคั้นขนาดนี้กันนะ...

ให้ตายสิ... ไม่สนใจความรู้สึกคนอื่นเลย...

อีกอย่าง ทำไมยังจะอยากไปพวกแนวกรีดร้องอยู่ได้...

แกเล่นรถไฟเหาะมาเยอะแล้วไม่ใช่เหรอ

ดูสิ ไปเล่นอันที่มันสงบๆ นั่นสิ

อู... มีแต่คู่รัก ๆ เต็มไปหมดเลยนะ...

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่จะได้นั่งชิงช้าสวรรค์

...อย่างนั้นเองเหรอ ดีจังเลยนะ...

ดูเหมือนว่าชิงช้าสวรรค์จะเป็นความผิดพลาดของฉันสินะ...

มี 3 ท่านใช่ไหมครับ

ปุ๊ป

งั้นฉันจะลงที่อุรุมารุ แล้วรอตรงนี้นะ

อ่า พวกเราอยู่คนละกลุ่มกันนะ

โอ้!

ถ่ายให้มั่นคงหน่อยนะ

?

...ต่อรอบ 20 นาที...

ในห้องเล็ก ๆ แบบนี้ มีแค่เราสองคนเหรอเนี่ย...

...เกี่ยวกับเด็กคนนี้...

เขาอาจจะบังคับให้เล่นเป็นแฟนโดยใช้ทะเบียนสมรสเป็นโล่ก็ได้นะ...

......?

คิริสะเม-อิคุ

ดูเงียบผิดปกติแฮะ...

กำลังวางแผนอะไรอีกรึเปล่า...?

●●●

อา... นี่ คุณคาจิโกะ

จากตรงนี้มองเห็นคุณชิเต็นโชแล้วนะ

● ● ● ● ● ● ●

มองไม่เห็นรึไง

เมื่อกี้ยังดูสนุกอยู่เลย เป็นอะไรไปเนี่ย...

ทำอะไรไปจนทำให้ใครโกรธรึเปล่า...?

เป็นเด็กที่แปลกจังนะ...

●●●

เป็นอะไร ทำไมรู้สึกไม่สบายจัง...?

เรียกแท็กซี่ไหม คุณ?

ไม่เป็นไร ทำไมถึงไม่เป็นล่ะ

......?

...อย่างนั้นเหรอ...?

ไม่ใช่กลัวที่สูงใช่ไหมนะ...

รถไฟเหาะก็ยังขึ้นได้เฉยเลย...

กรี๊ดดดดด!!

กรุณาส่งความรู้สึกเกี่ยวกับผลงานนี้มาให้หน่อยนะครับ ที่อยู่คือ เท-01-0063 โตเกียว จังหวัดชิโยดะ เขตคันดะ อาวาจิโจ 2122 สำนักพิมพ์ชิราอิซึมิ แผนกบรรณาธิการ Young Animal "เบนกับกุญแจมือและการสมรสตามข้อเท็จจริง"

เอ๊ะ...!

เสียงกรีดร้องเมื่อกี้มันอะไรกันเนี่ย...!?

จากข้างล่างเหรอ...!?

ให้ตายสิ...! หลังคาบัง มองไม่ค่อยเห็นเลย...

อู้ววววว... ตายแล้ว...!!

!

ตำรวจมาแล้ว...

รีบโทรแจ้งด่วน...!!

ชิงช้าสวรรค์หยุดแล้ว...!

● ● ● ● ● ●

...หืม? เดี๋ยวก่อนนะ...

ตำรวจ...

ในสถานการณ์แบบนี้ การที่ตำรวจจะมานี่มันไม่ดีแล้วเหรอ...!?

ครับ!

นี่ก็ถือว่าเป็นคดีห้องปิดตาย...งั้นเหรอ?