ตอน 8: Chapter 8

ตัวจริงกำลังตั้งใจวาดภาพอย่างมาก...

ฮิเมะแห่งความจริง

ขอบคุณสำหรับการตอบรับอย่างดีเยี่ยม! ภาคที่ 2!!! ภาคที่ 2!!!

PEN สู่ WAPPA สู่ JIJITSU-KON

ตอนที่ 8

เรื่องราวรักคอมเมดี้ปริศนาที่ดำเนินไปอย่างราบรื่นยิ่งขึ้น

ด้วยความแตกต่างของวัย!

ทั้งคู่ผ่านพ้นวิกฤตมาได้ด้วยความแตกต่างของตัวเอง แต่ว่า

หลังจากผ่านพ้นวิกฤตไปแล้ว ความจริงที่ "น่าตกใจ" เกี่ยวกับไก่ก็ถูกเปิดเผย!?

ต้นฉบับ — ฟุรุซาวะ ชินอิจิ

ภาพวาด — กัสยามะ ทังคุ

คิซาเมะ เอจิอิ (40) ตำรวจจากสถานีตำรวจที่ 7 หลังจากช่วยชีวิตไก่ตัวหนึ่งที่กำลังตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ณ ที่เกิดเหตุคดีหนึ่ง เขาก็ถูกขอแต่งงานอย่างกะทันหัน

สำหรับการจะมาอยู่ด้วยกันจากนี้ไป

คาจิโกะ ไก่ (18) และนักเรียนมัธยมหญิงลึกลับ เธอไม่เปล่งเสียงพูด แต่สื่อสารผ่านสมุดสเก็ตช์ มีความสามารถในการใช้เหตุผลสูง แต่กลับวาดรูปไม่เก่ง

ฉันคิดว่าจะตั้ง "กฎ" ขึ้นมา

ต๊อด

...ก่อนอื่นเรามาแบ่งพื้นที่อยู่อาศัยกันก่อน

ห้องน้ำ/ห้องสุขา/ห้องนั่งเล่น ใช้ร่วมกัน

...เอาล่ะ

ห้องนั่งเล่น

●●●

เธอจะใช้ห้องสำหรับรับแขก ส่วนฉันจะใช้ห้องนอนของตัวเอง

ห้องนอนของคู่สามีภรรยาคือที่ไหนเหรอครับ

ไม่มีหรอก

ดังนั้นก็หมายความว่าจะไม่มีการออดอ้อนหรือแนบชิดกันนะ

...ฟังให้ดีนะ ถึงแม้ว่าเราจะต้องมาอยู่ด้วยกันอย่างเสียไม่ได้

แต่ฉันกับเธอไม่ได้เป็นคู่รักกันนะ

ปูที่คิดว่าจะเป็นแต่งงานไม่เหมือนที่คิดเลย

ยังไม่ได้แต่งงานกันนะ

...อย่างไรก็ตาม นั่นคือเงื่อนไขขั้นต่ำของการอยู่ร่วมบ้านกับเธอนะ

เรื่องนี้คือสิ่งที่ฉันยอมไม่ได้เด็ดขาด

...ใช่...นี่เป็นแค่การหมั้นหมายในรูปแบบเท่านั้น...การอยู่ร่วมบ้าน...!!

ฉันเป็นตำรวจ...ส่วนเด็กคนนี้แค่มาอยู่ด้วยกันในฐานะนักสืบเท่านั้น...!!

กำลังปลอบใจตัวเองอยู่

คิ้ว

คิ้ว

เข้าใจแล้ว ดีแบบนี้แหละตอนนี้

●●●

...เหรอ? ขอบคุณนะ

!!

ฉันจะพยายามให้คิริซะชอบฉันให้ได้นะ

ไม่หวั่นไหวเลย...

...แบบนี้เอง

อา... ห้องนั่งเล่นของบ้านเรา

ช่างเป็นเรื่องที่น่าประทับใจในความไม่ดีงามอะไรอย่างนี้

การอยู่ร่วมกันของคนทั้งสองก็เริ่มต้นขึ้นแล้วเว้ย....

สาวมัธยมที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จกำลังเดินเตร็ดเตร่อยู่...

สึ...

เป็นอะไรไปจ๊ะ คุณคาจิโกะ

ไดร์เป่าผมอยู่ไหนเหรอ?

!

...ที่บ้านเราไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก

ปกติก็แค่เอาผ้ามาตากแดดเอง

เอ๊ะ?

ให้ยืมก็ได้นะ

เอ๊ะ

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ...

.............

แล้วนี่จะดำเนินต่อไปอีกนานแค่ไหนกันเชียว...!?

ฟู่ววว

ไม่ไหวแล้ว จะบอกว่านอนคนเดียวไม่ได้นี่มันอะไรกัน

กลับไปที่ห้องตัวเองซะ!

ในที่สุดก็หลับแล้ว...

เจ้าคนนี้เป็นอะไรกันเนี่ย...

...ว่าแต่

ไอ้สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนั้นมันคืออะไรกันนะ...

รูปนั่นมันอะไรกันเนี่ย

ปรูรุรุ...

คุณคิซาเมะครับ เรื่องเกิดแล้ว!

!

โรงเรียนศิลปะโอตาน

เมื่อเช้านี้... ตอนที่เปิดกุญแจห้องฝึกงานเข้าไป ข้างในมันก็ถูกทำยุ่งเหยิงแบบนี้ครับ...

ไอ้ที่ดูเหมือนเลือดนี่น่ะ

มันคือ "สีทา" ที่มีอยู่ในห้องฝึกงานน่ะ

อืม

เรียกได้ว่าเกินกว่าจะเรียกว่าแกล้งแล้วล่ะ...

มันไปทาใส่ประติมากรรมปูนปลาสเตอร์ที่ทำพังราวกับเลือดเลย...

คนร้ายน่าจะเข้ามาทางหน้าต่างตรงนั้น

น่าจะก่อเหตุตอนกลางดึกน่ะค่ะ

ก็อย่างว่านะที่รูปปั้นที่ถูกทำพังมันไม่ได้มีราคาแพงไง

ถือว่าเป็นโชคดีน่ะนะ

โชคดีเรื่องอะไรล่ะคะ

งานศิลปะทุกชิ้นน่ะ ศิลปินต่างก็ใส่จิตวิญญาณลงไปทำทั้งนั้นนะคะ

วาทาโบริ เซ็นริ

ว๊ะ ขอโทษด้วยค่ะ

แล้วบอกว่ามันไร้ค่าได้ยังไงกัน!!

...!

คุณนี่...

รูปปั้นปูนปลาสเตอร์น่ะ...

ใช่ค่ะ รูปปั้นนั่นเป็นของที่รุ่นน้องทำโดยมีฉันเป็นแบบค่ะ

!

โดนแบบนี้แล้วฉันเองก็รู้สึกไม่ดีเลยนะคะ

อื...ก็ใช่นะคะ

ทั้งที่ข้างหน้ายังมีรูปแกะสลักอื่นอีกนะคะ

แต่ว่าทำไมคนร้ายถึงเลือกทำลายเฉพาะรูปปั้นที่เป็นแบบของคุณล่ะคะ

ไม่รู้สิคะเรื่องนั้น!

ก็เพราะว่ารูปนั้นเป็นสิ่งที่สวยที่สุดในบรรดาพวกนี้ไงคะ

● ● ● ● ● ●

อย่างไรก็ตาม รบกวนตามหาคนร้ายให้เร็วที่สุดเลยนะคะ!

เพราะว่าฉันมีเรียนค่ะ

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ติดต่อคุณซึซูกะได้เลยนะคะ

อ่า...เอ่อ...

งั้นฝากด้วยนะคะ

เอ๊ะ

ซึซูกะ อากิ

ขอโทษนะคะ คนนั้นเขาเป็นคนบังคับมากเลยค่ะ

เปล่า...ค่ะ

ที่นี่เป็นโรงเรียนศิลปะเฉพาะทางที่หาได้ยากในโรงเรียนรัฐบาล

จำนวนนักเรียนก็ไม่เยอะ แล้วก็ใช้ตึกเรียนเก่าของโรงเรียนประถม มาปรับปรุงใหม่ด้วยค่ะ

เพราะฉะนั้นตึกเรียนมันก็ค่อนข้างเก่า

ความปลอดภัยก็พูดตามตรงว่ามันหลวมมาก...

ถ้าข้ามประตูหลังไปได้ ใครๆ ก็คงจะสามารถทุบกระจกหน้าต่าง แล้วบุกรุกเข้าไปได้ง่ายๆ เลยล่ะค่ะ

ใครๆ เลยเหรอคะ

อ่าา ถ้ามีคุณคาจิโกะมาในช่วงเวลานี้ก็ดีเลยสิ

จิโกะเหรอคะ

อ๊ะ คนที่หมั้นกับคุณคิซาเมะเป็นคนฉลาดเหมือนนักสืบเลย

ชื่อว่าคาจิโกะค่ะ

คุณเคนจิมะ!!

บังเอิญจังเลยนะคะ

เหรอเนี่ย

เอ๊ะ

ที่บ้านเราก็มีนักเรียนชื่อเดียวกันเหมือนกันนะคะ

คุณคาจิโกะ...!?

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ...!?

เอ๊ะ!? ใช่คุณคาจิโกะจริงๆ ด้วยนี่นา?

เอ๊ะ? รู้จักคุณคาจิโกะของพวกเราเหรอคะ?

เอ๊ะ... เมื่อกี้บอกว่าเป็นคู่หมั้นนี่นา...

เหมือนคนที่อื่นเชียวเหรอเนี่ย

อาโกะ... เหมือนกับลูกญาติของคู่หมั้นเป๊ะๆเลย...

มองยังไงก็เป็นเธอแน่ๆ...

เจ้าเด็กนั่นไม่มีทางมาอยู่ที่นี่ได้หรอก...

อา เธอกำลังสังเกตแล้วโบกมือมาทางนี้ด้วยนะ

จิโกะ!! ตัวจริงเอง!

คาจิโกะเนี่ย ฝีมือวาดรูปไม่เอาไหนเลย

ตอนอยู่ชั้น ม.3

ก็ไม่เข้าใจการวาดภาพเหมือนด้วยซ้ำ มาสอบด้วยแค่ปากกามายากลอันเดียว

แต่ดูท่าทางเขาแล้วมันดูสง่าผ่าเผยน่าสนใจ เลยตัดสินใจรับเข้าเรียน

...เดิมทีก็ไม่รู้ว่าเจ้าเด็กนั่นทำอะไรอยู่ตอนกลางวัน แต่ว่า...

เพราะเหตุผลนั้นเหรอ!?

เป็นไปไม่ได้! ไปเรียนโรงเรียนศิลปะซะอย่างนั้นรึ...

จะทำยังไงดีคะ ในเมื่อมาถึงแล้ว เราจะลองคุยกับเธอเลยไหมคะ

รอไปจนกว่าจะเลิกเรียนนะ

เอ๊ะ

มีลุงหน้าตาดูน่ากลัวคนนึงกำลังมองมาทางพวกเราด้วยสีหน้าแบบนั้นเลย

เขาไม่ใช่ตำรวจเหรอคะ...?

จิโกะเมื่อกี้โบกมือด้วยนี่

แกกับตำรวจมีความสัมพันธ์อะไรกันเหรอ?

คิว

คิว

?

ความสัมพันธ์อะไรกันล่ะ!?

คิริซาเมะ

2-2 ซากาอิชิ

2.2 แบ่ง

2-2 โอซากิ

2-2 โอจิคาว่า

2-2 เมกุซึ

2-2 ฮิ

...ตกใจจังคุณ

ไปเรียนโรงเรียนศิลปะนี่เองสินะ

ไม่ใช่นะ!!

แล้วก็เกิดเหตุการณ์ขึ้นน่ะ

อยากจะขอฟังความคิดเห็นของคุณจังเลยค่ะ

คุณน่าจะรู้แล้วนะ

คือว่า

นั่นหมายความว่าดีแล้วสินะคะ

จิโกะคุง

คุณวาทาโบริเป็นคนแบบไหนเหรอคะ?

โดนใครแกล้งหรือรังแกอะไรอยู่รึเปล่านะ...?

ไม่ได้ไปยุ่งกับอย่างอื่น

คุณคิซาเมะบอกว่าคนร้ายตั้งใจจะทำลายรูปปั้นนั่นเหรอ...?

แต่ตั้งใจดึงมันออกมาจากด้านในแล้วทำลายแค่นั่นเท่านั้นแหละ

ฉันคิดว่ามันเป็นการก่อกวนร้ายกาจที่มุ่งเป้าไปที่คุณโมโตริ

คนที่รู้ว่ามีรูปปั้นนั่นอยู่ที่ตรงนั้นเลยล่ะ

ส...

จุ๊บ

ถึงแม้บุคลิกจะดูเข้มงวด แต่ก็

...ภาพวาดน่ะ

!

มันคือกระจกที่สะท้อนจิตใจของศิลปิน

มากกว่าเทคนิคจุกจิกหรือคำวิจารณ์ของคนทั่วไป

ภาพวาดที่มองเห็นจิตใจของศิลปิน

ถ้าจิโกะวาดด้วยจิตวิญญาณ

มันก็เป็นภาพที่ดี

มันเป็นภาพที่ดีนะ

ก็มีด้านแบบนั้นด้วยสินะคะ

เป็นอาจารย์ที่ดีจังเลย

ถ้าอย่างนั้นก็เป็นนักเรียนหรือศิษย์เก่าที่

เคืองแค้นแล้วแอบเข้ามาก่อกวนรึเปล่าคะ

นั่นน่าจะไม่ใช่หรอกค่ะ

คิ

เอ๊ะ ทำไมล่ะคะ

รอยเท้าของคนร้ายไม่มีเลยสักรอย

จริงด้วยสิ ถึงจะเปรอะเปื้อนอย่างโจ่งแจ้ง แต่กลับไม่มีรอยที่เหยียบสีเลยสักนิด...

คงจะระวังตัวเพื่อไม่ให้ทิ้งหลักฐานสินะ...

เอ๊ะ หมายความว่ายังไงเหรอครับ

คนร้ายเป็นคนที่มีความรอบคอบและสุขุม

นี่ไม่ใช่แค่

การแกล้งเล่นธรรมดา

ฉันรู้สึกอย่างนั้นนะ

!

วันจันทร์

แต่ถึงจะเป็นคุณวาทาโบริก็เถอะ

แต่ว่าถึงอย่างนั้นก็...

โรงเรียนศิลปะโอจิคาว่า

เป็นอะไรเหรอคะ?

ว้าย... คาจิโกะเหรอ...!

เปล่า... คือว่าติดต่อคุณวาทาโบริไม่ได้น่ะค่ะ

คนนั้นถึงจะเอาแต่ใจ แต่ไม่เคยขาดเรียนโดยไม่แจ้งเลยนะ...

จุ๊บ

เอ!?

อยากจะไปดูอาการเดี๋ยวนี้เลยค่ะ

พูดอะไรน่ะ

จะให้ให้นักเรียนไปดูอาการได้ยังไงกันล่ะ

แต่ว่าเธอน่ะสนิทกับตำรวจนะคะ

จะไปค่ะ

กริ๊ง

กริ๊งโชว์!

เอ๊ะ...เหรอคะ?

คุณวาทาโบริー

ช่วยส่งความรู้สึกเกี่ยวกับผลงานชิ้นนี้มาหน่อยนะคะ ที่อยู่คือ → 〒101-0063 กรุงโตเกียว เขตจิเตดา เขตคันดะอาวาจิโจ 2-2-2 สำนักพิมพ์ชิราอิซึมิ แผนกกองบรรณาธิการยงอานิมอล "ปากกา, กุญแจมือ, และการสมรสตามข้อเท็จจริง"

...ทิ้งไว้เหรอ...?

!

คุณวาทาโบริー

อยู่ไหมคะーー...

...

เป็นอะไรไป คาจิโกะคุง

ห้องถูกทำยุ่งเหยิงไปหมดเลย...!!

เห็นอะไรหรือเปล่า?

ว้า

คุณวาทาโบริ...!!!