ตอนที่ 12

โอ้!

อืม

สมกับเป็นของตระกูลพอร์เทสจริงๆ เลยนะ

ดาบเล่มนี้มันสุดยอดจริงๆ เลย!!

นี่มันระดับสมบัติชาติเลยนะ!!

ฟุฮ่าฮ่า

นั่นสิ

พวกเราเป็นขุนนางชั้นยอดนี่นา ก็ต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้ว

ในทางประวัติศาสตร์ก็เป็นของที่ล้ำค่ามากๆ เลยล่ะ

แล้วก็

ราคาเท่าไหร่เหรอครับ

เหรียญทอง 1,000 เหรียญสิครับ ไม่สิ

5,000 เหรียญเป็นไงล่ะครับ!

ฟุฟุん เหรียญทอง 5,000 เหรียญสินะ... คินกะไม

ก็ไม่เลวนี่

เหรียญทอง 500 เหรียญก็ตกลงกันแล้ว

โอ้!

อย่างนั้นหรือครับ!!

ก็วันนี้เราไม่ได้เตรียมเงินก้อนใหญ่ขนาดนั้นมาด้วยน่ะครับ

เดี๋ยวจะกลับมาอีกครั้งนะครับ

อา การเจรจาสมเร็จแล้ว

วันนี้ดื่มได้ตามใจชอบเลยนะ

ขอบคุณมากเลยครับ!!

ของแบบนี้

กุฟุฟุฟุ น่ารักจริงๆ เลยนะเนี่ย

ยังมีอีก 5 ชิ้น

เหอะ

กลับเร็วจังนะ

จะไปที่ไหนก็หนีไม่พ้นหรอก

ยอมรับความจริงนั้นได้แล้วใช่ไหม?

อา...

เอ่อ...

เอ่อ...

...ทำ

...ให้หน่อยครับ...

หืม?

เสียงเบาจัง

คืนให้...

หน่อยครับ...

เอ่อ... เพราะว่าเป็นดาบของคุณฟาทารุ

คืนให้... หน่อยครับ

ห๊ะ?

อะไรน่ะ?

เมื่อหลายชั่วโมงก่อน...

เข้าใจแล้ว... พอจะรู้เรื่องราวโดยประมาณแล้วล่ะ

งั้นเราไปเอาคุราอิคิกลับมาก่อนเลยดีไหม

เอ่อ...

เฮ้! ทำอะไรอยู่น่ะ!! อนาสตาเซีย

ไอ้คนไร้ความสามารถนี่!!

เอ่อ...

คุณท่านคะ...

คุณไม่โกรธฉันเหรอคะ?

โกรธเหรอ?

ก็เพราะว่าฉัน

ขโมยดาบของคุณท่านมา...

แล้วก็ทรยศด้วยน่ะค่ะ

นั่นคือ

อันนาสตาเซียเป็นคนอยากทำเองเหรอ?

ฉะ...

นั่นคือ

กว่าอยากทำ...

หนีจากตราทาสไม่ได้สินะ...

นั่นแหละ เพราะว่าทาสแล้วจะคิดว่าตัวเองอยากทำอะไร

ก็ทำไม่ได้น่ะครับ...

จริงๆ เหรอ

เหรอ

ถึงแม้ว่าคุณพี่สาวของเธอจะต่อต้านตราทาสไม่ได้

แต่เธอก็มีชีวิตอยู่เพื่อปกป้องอนาสตาเซีย

นั่นมันเป็นเจตจำนงของคุณพี่สาวไม่ใช่เหรอ?

พี่สาวของฉัน...

เจตจำนง...

ใช่แล้ว พี่สาวไม่ได้

ถูกควบคุมทุกอย่างซะหมดเลยนะ

โคตรเกลียดเลย

ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังตัดสินตัวเองไป...

หนีจากโชคชะตาตัวเองอยู่เรื่อย

อึก...

คุณท่านคะ...

ผะ...ฉันคิดผิดไปเองค่ะ

ตั้งแต่ที่คุณท่านได้พบเข้า

สิ่งที่ท่านเคยพูดไว้

ฉันก็เพิ่งจะเข้าใจค่ะ

อันนาสตาเซียพูดง่ายๆ ก็คือนะ

ถ้าไม่ชอบอะไร ก็บอกว่าไม่ชอบได้เลยนะ

ฉัน... ตัวฉันเองน่ะ

ที่สามารถบอกได้ว่า "ไม่ชอบ" ในสิ่งที่ "ไม่ชอบ"

นั่นคือสิ่งที่สำคัญสินะครับ

การมีเจตจำนงของตัวเอง

งั้นก็...

คุณท่านคะ มีเรื่องจะขอร้องค่ะ

หืม?

อะไรเหรอ?

คือว่านะคะ...

โอ๊ะ!

เฮ้!

ลองพูดอีกครั้งสิ...?

เอ่อ... ดาบของคุณคุณท่าน...

คืนมาให้เถอะค่ะ...!

ให้คืนมางั้นเหรอ!?

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่แกกล้ามาทำตัวเป็นใหญ่แบบนั้น?

ถ้าทาสเริ่มจะกล้าท้าทายคุณท่านแบบนี้ล่ะ

แกคิดว่ามันจะเป็นยังไง?

แกก็จะถูกสร้างขึ้นมาให้เป็นทายาทคนต่อไปแบบบังคับๆ

แล้วก็จะถูกทิ้งเหมือนผ้าขี้ริ้ว... แกพร้อมรับชะตานั้นแล้วสินะ?

หน้ากากนั่น...ไม่ชอบเลยแฮะ

อึก...!!

จะโดนฆ่าเหรอ?

จะไม่หนีแล้ว

ฉันเองเป็นคนตัดสินใจแบบนั้น

ถ้าหนีไปเรื่อยๆ... ไม่ไหวแล้ว...!

ฉันจะไม่

ทำตามพวกคุณอีกแล้วค่ะ!

โฮ่ว...

ไม่รู้ว่าไอ้เผ่าพันธุ์ด้อยๆ นั่นโดนอะไรมาบ้าง

แต่ก็มีสติ/ความตั้งใจที่ดีนี่นา

เอ๊ะ?

ยาโม

บ้าไปแล้วเหรอ แกนี่

จะไปคาดหวังอะไรจากพวกมนุษย์ชั้นต่ำอย่างแกกันล่ะ?

อ๊า!

คิดว่าแค่ปลดพันธนาการของตราทาสแล้วมันจะหายไปเหรอ?

เฮ้!

ยังคงมีท่าทีต่อต้านอยู่นะ

จะทนต่อไปได้อีกแค่ไหนกันล่ะ?

อาาา!

สำหรับทาสโง่ๆ อย่างแกน่ะ

ใครกันที่เป็นคุณท่าน

ต้องทำให้แกจำให้ขึ้นใจถึงเรื่องนั้นให้ได้แล้วล่ะ

ยาโช

วางใจเถอะ

ฉันจะหยุดมันให้ก่อนที่แกจะตายเอง

ก่อนอื่นเลยนะ ไอ้หน้าด้านนั่น

ฉันจะสกัดมันออกไปให้ดูเลย!!

!!

โอ้โห

อืมมมึ่ก

น!

ทำได้ดีมากเลยนะ อนาสตาเซีย

คุณท่านคะ มีเรื่องจะขอร้องค่ะ

หืม?

มีอะไรเหรอ?

เรื่องครั้งนี้เป็นฝีมือของฉันเองค่ะ...

ดังนั้น

เรื่องนี้ฉันเอง...

ฉันเอง

ต้องชดใช้ให้ดีๆ... ค่ะ

คุณท่านช่วยอย่าทำอะไรฉันได้ไหมคะ...

ได้โปรดเถอะค่ะ...

อนาสตาเซีย

ชดใช้มามากพอแล้ว

ค่ะ

ค่ะ...

ขอโทษค่ะ

คุณท่าน... ท่านเจ้าบ้าน

พวกมนุษย์ชั้นต่ำ...

ตามผู้หญิงคนนี้มา

แกเองก็คลานมาอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ...

●●●●●

น่าเสียดายนะ～

ผู้หญิงคนนี้เป็นทาสของฉัน!!

พอดีเลย

แกก็จะได้โดนสับเป็นชิ้นๆ ไปด้วยเลยล่ะ

ครั้งหนึ่งที่อนาสตาเซียของพวกเราน่ะ

จะลงมือเหรอ!!

กุฮาาาา

กุโอ

กาฮั่ก

โกโอ

-

ยู้

อึก...

อ๊ะ...

...

อื้ก...

ฮะ!

พวกมนุษย์ชั้นต่ำ...!

ไม่แค่ครั้งเดียว แต่ต้องเป็นครั้งที่สองด้วย!!

แก... กล้ามาทำกับฉันนี่...

ตบมาได้ไงเนี่ย!!

พวกแกคิดว่าจะกลับไปได้ฟรีๆ เหรอ!!

ที่นี่คิดว่าเป็นที่ไหนกันล่ะ?

กาฮั่ก

ที่นี่มันคฤหาสน์ของฉันนี่หว่า!!

เป็นดินแดนของตระกูลปอร์เตสที่เป็นขุนนางปีศาจนะ!!

แกมันบุกเข้ามาในดินแดนของฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต

ถูกทหารยาม 300 นายของพวกเรา

สับ ลบ ทิ้ง แล้วก็ ไม่มีสิทธิ์ ที่จะมาบ่นได้หรอกนะ

ทหารยาม!!

ทหารยาม!!

เป็นไงล่ะ!!

เป็นทหารยามที่ถูกคัดสรรมาแล้ว ซึ่งเชี่ยวชาญทั้งเวทมนตร์ วิชาตัวเบา และวิชาดาบ!!

รวบรวมมาด้วยเงินทองที่มีอยู่ทั้งหมด

แกน่ะ ต่อให้ใช้มือใช้เท้าก็ทำอะไรไม่ได้หรอก!!

เอาล่ะーーッ! พวกหน่วยรบพิเศษ

ไปฆ่าผู้บุกรุกคนนี้ให้ตายซะーーッ!!

โอ้!!

!!

ระดับฟ คอสมอสวิวด์ "ใบมีดวายุจักรพรรดิ"

ให้พัดกระเด็นไปให้หมด

พวกมนุษย์ชั้นต่ำนี่ตั้งใจจะร่ายเวทมนตร์เหรอ!?

อย่ามาทำให้ขำสิ

ระดับว่ะ ระดับ 1 สับสนไปแล้ว

ตั้งแต่แรกแล้วนะ ระหว่างที่กำลังร่ายคาถาอยู่น่ะ

ก็โดนฆ่า...!!

ห๊ะ?

กุโออออ!!

ไม่จริงน่าาาาาาาา

ของฉันเอง

คฤหาสน์มัน... อ๊าาาา!!

กัวาาาาาาาาาาาาาา!!

อึก...

อึก...

แก...

ถึงกับทำแบบนี้

กุอือ...

กาฮ่าッ!!

...

ทำจริงสิ

อนาสตาเซีย

ค่ะ...

แบบนี้พอจะรู้สึกดีขึ้นบ้างไหม?

ค่ะ...

ขอบคุณค่ะ

คุณท่านคะ

พวกแก...

คิดว่าชนะฉันแล้วเหรอ...

มีอะไรลืมไปรึเปล่า...

ผู้หญิงคนนั้นน่ะ เป็นทาสนะ...

ตราบใดที่ยังมีตราทาสพิเศษอยู่

อิสรภาพของ

ผู้หญิงคนนั้นก็จะไม่มีวันมาถึงเลย

อ่า ถ้าอย่างนั้นก็วางใจได้เลย

ตอนนี้ จากนี้ไปฉันจะ ถอนคาถาให้เอง

!!

ฮ่าฮ่าッ!!

จะพูดอะไรออกมากันนะ

แกไม่เข้าใจสัญญาทาสเลยรึไง!!

ถ้าทำแบบนั้นล่ะก็

สัตว์อสูรที่ถือว่าเทียบเท่าเทพจะปรากฏตัวขึ้นในโลกมนุษย์

แล้วก็จะถูกลงโทษเท่านั้น

คุณเอฟทาล

มาร์ลิน

ก็อย่างที่คิดไว้เลย ของที่ถูกนำออกมาจากที่นี่

มันก็ถูกขายไปแล้วเหมือนกัน

อย่างนั้นเหรอ

นอกจากนี้

ฉันได้ลองสืบค้นเกี่ยวกับตระกูลปอร์เตสดูแล้วนะ...

ดูเหมือนว่าจะมีแต่ข่าวลือในแง่ลบเต็มไปหมดเลย...

เรื่องการซื้อขายวัตถุโบราณที่ถูกขโมยมา

การลักลอบค้าขายยาเสพติด

แล้วก็ดูเหมือนว่าจะมีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นกับแก๊งมาเฟียในท้องถิ่นด้วยล่ะ...

อ่า

พวกที่ดูเหมือนจะเป็นพวกนั้นก็มีอยู่หลายคนนี่นา

ขอโทษนะ คุณเอ이브 นักเรียน

คุณน่ะ ไม่คู่ควรกับสถาบันของเราเลย

ไล่ออกนะーーー

คนนั้นน่ะ พอแล้ว

จากตรงนี้ไปล่ะ

คือการแสดงจริง

☆

มาร์ลิน เริ่มเลย!!

ค่ะ คุณเอฟทาลคะ

เอ๊ะ...

เริ่มเหรอ...

...ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง...

ถอนคาถาให้เลยเหรอ!?

ไม่สิ แต่ว่า...

เรื่องแบบนั้น...เพราะมันไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะแก้ไขได้ด้วยวิธีธรรมดา

มันได้ถูกถักทอเข้ากับแกนหลักของระบบสังคมแล้วนี่นา...

การยกเลิกสัญญาด้วยกำลังแบบนี้

ถ้าไม่มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นล่ะก็...

กำลังพูดอะไรกันเนี่ย

คุณเอฟทาลอยู่ตรงนี้ แล้วฉันก็จะช่วยสนับสนุนเอง

สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นนี่ไม่ใช่ปาฏิหาริย์หรอกนะ

มันเป็นแค่ความแน่นอน...

คุณก็เข้าใจใช่ไหม?

แน่นอน

ถ้าหากว่าตั้งใจจริง ๆ แล้วจะสู้กับเทพได้

และชนะได้ล่ะก็

ในโลกนี้

ก็มีแค่คุณท่านคนเดียว

อนาสตาเซีย

คือ... ค่ะ!

จากนี้ไปก็จะเตรียมการถอนคาถา

ช่วยร่วมมือด้วยนะ

ค่ะ!

ทาฮะ

ตราทาสพิเศษนี่

จะดึงมันออกมาด้วยกำลังเลย! จะโค่นเทพให้ได้!!

สถาบันนักปราชญ์ตกซ้ำซ้อน ไร้เทียมทาน ~บันทึกการผจญภัยของนักเวทย์โกงระดับเอส~