ตอนที่ 11

ตอนที่ 11 โลกแห่งความมืด

แต่ว่า

ตอนที่นักเรียนย้ายมาอย่างนายมานี่ฉันก็ตกใจเลยนะ

เอ่อ... คือว่า

ฉันก็เหมือนกันค่ะ...

ถึงอย่างนั้น

การที่นายได้ดาบฟ้าผ่าที่ว่ากันว่าเผ่าจอมมารใช้เมื่อ 400 ปีก่อนมาได้นี่นะ

สมบัติของตระกูลเอ็ดเวิร์ดนี่มันไม่เหมือนเลยนะ

อ๊ะ...อ๊ะ

ค่ะ...

ทำได้ดีมาก

นักผจญภัยกิลด์ระดับเอ็ดเวิร์ด

แต่ว่านะ

......

นายรู้เหรอ?

ไอ้เผ่าพันธุ์ด้อยนี่

มีพลังได้ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ...

อะ...

นั่นมัน...

อนาสตาเซีย ฟังนะ

จัดให้ฉันได้สู้จำลองกับมันหน่อยสิ

เอ๊ะ!?

แต่ว่าคุณเฟตารุ...

นี่มัน...แข็งแกร่งจัง...

อย่าทำตัวมั่วซั่วแล้วฟังคำสั่งของฉันให้ดี!!

เข้าใจไหม

คะ...ครับ...

ตอนที่พยายามจะบอกไปแบบเนียนๆ น่ะ

●●●●●

คุณก็ไม่ฟังเลย...

หืม?

อะไรเหรอ?

อ๊ะ... ไม่ใช่ค่ะ...

ก็ไม่ได้คิดไว้เลยค่ะ

ถึงขนาดนั้น

อืม อย่างนั้นเหรอ

อะ...

แต่ว่านะ!!

หืม?

ด้วยเรื่องนี้

นี่จริงๆ แล้ว...

มันจะจบลงจริงๆ ใช่ไหมคะ...?

ฟังดูเหมือนนายไม่อยากรับใช้ตระกูลปอร์เทสเลยนะ?

...ขอโทษครับ

พูดตามตรงนะ...

เพราะว่ามันไม่ใช่อาชีพที่รู้สึกดีเลยนี่นา...

ก็ใช่น่ะสิ...

ด้วยดาบฟ้าผ่านี้...

รวมกับวัตถุโบราณที่พี่สาวนายขโมยมา

เป็นอันดับที่ 5...

ห้าชิ้นต่อหนึ่งรุ่น

การถวายวัตถุโบราณ

ถูกต้องแล้ว ด้วยสิ่งนี้ ข้อตกลงของรุ่นนายก็

ถือว่าเสร็จสมบูรณ์แล้วสินะ

อะ...

งั้นก็...!!

เรื่องตราทาสพิเศษน่ะ มันเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

แต่ว่านะ!!

ตราของทาสพิเศษที่ถูกฝังไว้ในตระกูลบราโนวาของพวกนายเนี่ย

คำสาปของตราทาสพิเศษนั่นมันหายไปไม่ได้หรอกนะ

ถ้าหากว่าเจ้ามีลูก

ก็ให้สืบทอดมันต่อไป

แล้วก็ทำแบบเดิมอีกครั้ง...

แหมมมม

ไม่ว่ายังไง วันนี้เจ้าก็ทำได้ดีแล้ว

รวมถึงเรื่องการดูแลเจ้าในอนาคตด้วย

คืนนี้จะรายงานและปรึกษากัน

รอจนถึงเช้าได้เลย

อ๊ะ!

วันนี้เป็นรางวัลให้

เจ้าสามารถพักที่คฤหาสน์นี้ได้นะ

ถึงจะพักที่บ้านนี้...

ก็ได้เหรอครับ?

ในเมื่อขโมยดาบฟ้าผ่ามาแล้ว

ก็คงจะกลับไปหาคุณเจ้านายคนนั้นไม่ได้แล้วล่ะ

อีกอย่าง นี่เป็นรางวัลนะ! อย่าได้เกรงใจเลย

อ๊ะ...

ขอบคุณค่ะ

ขะ...ครับ...

เชิญใช้ห้องนี้ได้เลยครับ

ไม่รู้ว่ามาที่นี่กี่ครั้งแล้วนะ...

ตอนที่ขโมยเสร็จ

หรือตอนที่มารายงานความคืบหน้า

ทุกครั้งที่มาที่นี่

อ๊ะ...

อา... มาแล้วล่ะเนี่ย

ถูกโจมตีด้วยความรู้สึกรังเกียจและคลื่นไส้

แต่วันนี้รู้สึกแย่กว่านั้นอีก...

ฉันทรยศคุณฟูทารุแล้ว...

...

อูวว...

แต่ว่า

ด้วยเรื่องนี้...!!

ทุกอย่างมันก็จบแล้ว...!!

พี่สาว...

กลับมาแล้วค่ะ

8 ปีก่อน--

สำหรับฉัน

...

มีพี่สาวที่อายุห่างกันสิบปีค่ะ

อนาสตาเซีย ลูกสาวลำดับที่สองแห่งตระกูลบราโนวา (7 ขวบ)

ทาเชียน่า ลูกสาวลำดับที่หนึ่งแห่งตระกูลบราโนวา (17 ขวบ)

แย่จัง!

ทำไมพี่สาวถึงทำแบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ

พูดเรื่องแย่ๆ กับฉันอยู่ได้!?

การที่เธอมาอยู่ที่นี่เนี่ย ไม่มีใครต้องการเลยนะ

ออกไปให้พ้นเลย!!

ก็เป็นเธอเองนี่นา ที่มาแย่งคุณแม่ไปจากฉัน!

อย่างที่พี่สาวบอกน่ะ คุณแม่ของฉัน

ท่านเสียชีวิตไปไม่กี่วันหลังจากคลอดฉันเลยค่ะ

นี่!

อนาสตาเซีย หยุดเดี๋ยวนี้สิ!

ทำอีกแล้วเหรอ!?

ไม่เลย...

คุณพ่อคะ

พอดีเลยค่ะ

ถึงจะน้อย แต่ก็ช่วยเป็นรายได้ให้ครอบครัวได้นะ

ตระกูลบราโนวา หัวหน้าตระกูลอีวาน (58 ขวบ)

นี่ค่ะ

ขอโทษนะ... ทาเชียน่า

ทำให้ลำบากใจแล้ว

เมื่อก่อนตระกูลเราก็เคยเป็นขุนนางนะ...

ทิ้งบ้านไปครึ่งปีเลยนะ

ที่บ้านมีแค่เท่านี้เองเหรอคะ?

ตัวเองก็ใส่เสื้อผ้าที่ดูแพงขนาดนี้

แล้วยังวิ่งเล่นซนอยู่ได้

ถ้าไม่มีคุณเนี่ย แค่นี้ก็พอแล้วนะ!!

อา

รีบออกไปจากหมู่บ้านให้ได้เลยนะ!!

ถึงจะ

เสียงดังน่า!

ถ้าคุณไม่ชอบ

ก็กลับไปซะก็แล้วกัน!!

บ้านเราจนแท้ๆ แต่ก็ไม่ช่วยงานในไร่นาของบ้านเลย...

กลับมาบ้านแค่เดือนละครั้งเองนะ

แล้วก็รีบไปที่ไหนสักแห่งอีกแล้วพี่สาวคนนี้

ฉันเคยคิดว่าตัวเองเป็นคนไร้ยางอายและใจร้าย

พี่สาวคนนี้โคตรน่ารำคาญเลย!!

ใช่แล้ว...

ทำไมถึงยิ้มล่ะ ไอ้บ้า!!

งั้นฉันไปก่อนนะ

อ่า

ไม่ต้องกลับมาบ้านอีกเลยนะ!!

ดวงตาของพี่สาวตอนนั้น

ดูเหมือนจะมีความเหงาซ่อนอยู่...

แล้วเวลาผ่านไปอีกห้าปีค่ะ

อะไรเหรอ?

!!

กระดูก

?

จริงจัง

ทาเชียน่า!!

ทาเชียน่า!!

เอ๊ะ...

พี่สาว!!

เป็นอะไรไปคะ...? พี่สาว

เกิดอะไรขึ้นคะ!

พี่...!!

●

!!

เอ๊ะ!?

พ่อ ครั้งที่แล้วคือคนนี้เหรอคะ?

เอ이브 12 ขวบ

อ่า

หัวหน้าตระกูลปอร์เทส ชาปิโร่

เอ๊ะ? อะไรนะ!?

มันหมายความว่ายังไงคะ พ่อ!?

หะ ใช่แล้วค่ะ...

เอ이브 คุณชายคะ เป็นอย่างนั้นเองค่ะ!

อนาสตาเซีย ลูกสาวคนรองค่ะ!

โปรดใช้แทนทาเชียน่าได้เลยค่ะ!

!?

ฮ่าฮ่า คุณปู่สุดยอดเลย

ท่านพ่อ

จะเริ่มพิธีสืบทอดทันทีเลย!!

อ่า

เดี๋ยวก่อน

เจ็บ!!

อยู่นิ่งๆ นะ!

หยุดนะ! หยุดนะ!

จะทำอะไรด้วยมือพี่สาวคะ!?

ตราสัญลักษณ์นั้น

ตราสัญลักษณ์ทาสพิเศษ

!!

พี่สาวของเธอน่ะ

ทำผิดพลาดระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ตามสัญญา

ดังนั้นตั้งแต่นี้เป็นต้นไป

เธอจะกลายเป็นทาสประจำตระกูลปอร์เทสของเราแทนพี่สาวของเธอ

เอ๊ะ!? ทาสประจำ...!? ตราสัญลักษณ์ทาสพิเศษ!?

อะไรเหรอ!?

เงื่อนไขสัญญาไม่ยากเลย

คุณกำลังพูดอะไรกันคะ!!

วัตถุโบราณห้าชิ้นในรุ่นเดียว

จะถวายแด่ตระกูลปอร์เทสของเรา~~~~

มันจะถูกส่งต่อไปยังรุ่นถัดไปชั่วนิรันดร์เลยค่ะ

ถวายเหรอคะ?

วัตถุโบราณ...?

ก็พูดง่ายๆ ก็คือ แทรกซึมเข้าไปเป็นทาสในหมู่คนรวยหรือขุนนางมนุษย์

แล้วขโมยของวิเศษที่มีค่ามากๆ ที่เรียกว่า

วัตถุโบราณน่ะ

พี่สาวของเธอถวายไปแล้วสามชิ้น

ทีนี้ก็ถึงตาเธออีกสองชิ้น

แต่ว่าอย่าไปทำพลาดเหมือนพี่สาวเธอ

แล้ว

โดนฆ่าอีกเด็ดขาดนะ

มะ... ไม่นะ...

พี่สาว... คือว่า... ด้วยเรื่องแค่นั้นเหรอคะ...

ถูกฆ่าตายไป

ขอโทษนะ ทาเชียน่า!

อนาสตาเซีย!

และในตอนนั้นเอง ก็ได้รับรู้ทุกอย่างเลยค่ะ

ประมาณ 300 ปีก่อน~~

ตระกูลบราโนวาของบรรพบุรุษฉัน

ได้เข้าโจมตีสงครามปล้นสะดมอย่างกะทันหัน

เพื่อช่วงชิงดินแดนของตระกูลปอร์เทส

และ

ถูกตระกูลปอร์เทสซึ่งเป็นสุดยอดนักดาบเวทมนตร์ตอบโต้กลับไปอย่างหนัก...

ตระกูลบราโนวาได้ฆ่าคนในเผ่าเดียวกัน

ด้วยความโลภของตัวเอง

~~~~ ฟูวะฮิซะซะ

และถูกสาปด้วยตราสัญลักษณ์ทาสพิเศษ

จนถึงรุ่นสุดท้าย และถูกบังคับให้ทำสัญญาค่ะ

พี่สาวรู้เรื่องทั้งหมดนั้น

และรับภาระคำสาปของตระกูลที่เป็นคนทำผิดเองทั้งหมด

เพื่อที่จะไม่ให้ตัวเองตกใจเมื่อถูกจับตัวไปเป็นโจร

... ถึงได้แกล้งทำเป็นไม่ชอบฉันเอง

อึก...

อึก...

ฉันมันโง่เอง...!!

พี่สาว... ถึงได้คิดถึง

ฉันขนาดนี้...!!

ขอโทษนะ... พี่สาว...

ที่ไม่ได้สังเกตเห็น

ความรู้สึกของพี่สาวเลย...!!

ขอโทษนะ...

มึ

หลังจากนั้น สามปี~~ ในที่สุดก็จบแล้ว...

วัตถุโบราณสามชิ้นที่พี่สาวเอาชีวิตเข้าแลกมาให้ แล้วก็สองชิ้นที่ฉันขโมยมาเอง

แบบนี้ ข้อตกลงก็เสร็จสิ้นแล้ว

พวกเราก็จะได้รับการปลดปล่อยนะ

ส่วนหลังจากนี้ ถ้าฉันตายก็จบแล้วล่ะนะ...

แต่ว่าการจะตายด้วยตัวเองนั้น มันทำไม่ได้ด้วยพลังเวทของตรานี้

ดังนั้น ถ้าฉันไม่ให้มีทายาทตลอดชีวิต

ข้อตกลงที่ไร้สาระนี่ก็จะสิ้นสุดลง

มะ...

นี่! ตื่นหรือยัง?

เอ๊ะ?

หมายความว่ายังไงเหรอคะ...?

ก็เพราะว่ามีแค่เธอคนเดียวถึงห้าชิ้นไง

ถ้าอย่างนั้น

เรื่องมันไม่เหมือนกันแล้วค่ะ

มันไม่ใช่ว่าเรื่องมันไม่ตรงกันนะ

ตราบใดที่ยังมีตราสัญลักษณ์ทาสพิเศษอยู่

ก็ต้องทำตามที่บอกสิ?

ตามที่พ่อบอกนะ

ว่าคนที่สามารถนำระเบิดวารีมาได้

คนที่เก่งกาจขนาดนั้น

ก็อย่าให้มันจบลงแค่นี้ล่ะ

ไอ.เจ.

ถวายวัตถุโบราณที่เหลืออีกสามชิ้น

แล้วพวกเราก็มีลูกกับผู้ชายที่จัดให้

พอสลักตราทาสลงไปในสุนัขตัวถัดไป

ตอนนั้นแหละจะปล่อยพวกเราให้เป็นอิสระให้

ถ้าอย่างนั้น...เพื่ออะไรเหรอคะ

พี่สาว...ถึงได้ตายไปล่ะคะ?

หือ?

อะไรนะ?

พี่สาวเชื่อว่าถ้าทำตามโควต้าได้

ก็จะเข้าใกล้การได้รับการปลดปล่อย

ก็เลยทุ่มเทให้กับพวกคุณด้วยความเชื่อนั้น...

มันจะเป็นยังไงกันล่ะคะ...?

ความรู้สึกนั้น

ห๊ะ?

ความรู้สึกของพี่สาวเธอเหรอ?

จะไปรู้ได้ยังไงกันเล่า!

อึก! ตรงนี้

ใช่แล้ว

ฉันจะบอกความจริงให้แกฟังด้วยนะ...

!?

ตั้งแต่แรกเริ่มเลยนะ

เรื่องสงครามช่วงชิงดินแดนนั่นน่ะ~~

เรื่องนั้นมันตรงกันข้ามเลยนะ

ทั้งดินแดนอันกว้างใหญ่ของตระกูลบราโนวา ซึ่งเป็นญาติของจอมมาร แถมยังมีบรรดาศักดิ์ให้ด้วย

จริงๆ แล้วสงครามมันเป็นสิ่งที่บรรพบุรุษของเราเป็นคนเริ่มก่อน

แล้วยังใส่ความผิดเรื่องการฆ่าคนในตระกูลอีกด้วย

จนกลายเป็นทาสผู้เชี่ยวชาญด้านการขโมยที่รับใช้มา 300 ปี

เอ่อ... เอ๊ะ... กลับกันเหรอ?

อะไรนะ! หมายความว่ายังไงกัน...

ตั้งแต่แรกก็โดนหลอก...

ถ้างั้น... บรรพบุรุษของเราล่ะ!?

ทำไมๆๆ

พี่... พี่สาว...!?

กึก...

เย้!

กึก...

ก็อย่างที่คิดปฏิกิริยาของทาสที่ได้ฟังความจริงก็

ให้ตายสิ สนุกจัง คุคุคุ...

พี่สาวแกก็ทำหน้าแบบเดียวกันเลยนะ!

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ!

?...

อึก...

ชิชิ... ขอ... ขออนุญาต... ครับ

นี่มันสุดยอดเลยนี่นา!

ในที่สุดก็ยอมรับความจริงไม่ได้

แล้วหนีออกมาได้สินะ!!

แต่ว่า

ตราบใดที่ยังมีตราทาสพิเศษอยู่

แกก็มีชะตากรรมที่ต้องกลับมาหาฉันที่เป็นนายอยู่ดี ทุกครึ่งปีน่ะ

แกจะไปที่ไหนก็หนีไม่พ้นหรอก ฮ่าๆๆๆ!

เย้!

เซจจิ...

หืม?

มาอยู่คนเดียวดึกดื่นแบบนี้ ช่างประมาทเสียจริง

นี่ ฟังอยู่ไหม?

นี่?

นี่?

อยู่คนเดียวเหรอ!?

●●●●

ขาดีจังเลยนะ

โอ้!

หืม!?

เจ้าตัวนี้ เป็นทาสทางเพศนี่นา!!

หลุดการเชื่อมต่อกับนายแล้วเหรอ!?

นี่มันดีเลย

จริงดิ ทาสทางเพศเลยเหรอ

มาเล่นกับพวกเราไปจนกว่าจะเบื่อกันเถอะ

จะไม่ฆ่าหรอกนะ

แกก็ถนัดเรื่องแบบนี้อยู่แล้วนี่นา?

ขอแค่สนุก♡ ขอแค่สนุก♡

ถ้าทำได้ก็จะปล่อยตัวให้

เอาล่ะ

หา!?

มานี่สิ♡

เอาล่ะ

เอาล่ะ

มาทำเรื่องดีๆ ด้วยกันตรงนี้เถอะนะ♡

โลกนี้มันเต็มไปด้วย

ความอาฆาตแค้นที่ไร้เหตุผล

ก็แบบนี้แหละ ถ้าทำตัวดีๆ ในชีวิตประจำวัน

กุเห่ๆๆ

ถึงแม้ว่าชีวิตประจำวันจะห่วยแตกที่สุดก็ตาม!

กาฮ่าๆๆ

ไอ้บ้าเอ๊ย เร็วๆ ถอดให้สิ

ตราทาสพิเศษที่ต้องคำสาปนี่

ฉันทั้งตายก็หนีก็ไม่ได้

เอาล่ะ♡ มาถอดกันเถอะนะ♪

ไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนไป หรือสถานที่จะเปลี่ยนไปก็ตาม...

นั่นมัน

ไม่เปลี่ยนหรอก

ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็...

เหะๆๆ

จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่เป็นไร...

โลกนี้มันมืดมิดไปหมดเลย

เป็นของฉันเอง...

คุณ...คุณนายท่าน!?

ชิ!

อ๊า...

อะไรกันเนี่ย! จู่ๆ เลย!

ไปให้พ้น!

ฮี๊ยย!!

ซึ

ขอโทษครับ/ค่ะ

นี่

อนาสตาเซียสินะ?

ครับ!

ค่ะ...

ทำไมถึงเอาไรคุริไปโดยไม่บอกอะไรเลยล่ะ?

ขะ...ขอโทษครับ/ค่ะ

นั่น...นั่นเพราะว่ามีตราทาสพิเศษน่ะครับ/ค่ะ...

เอ๊ะ อ่า...っ

คำถามของผมมันแย่ไปหน่อยสินะ

ทำไมถึงไม่บอกเรื่องตราทาสพิเศษให้ผมรู้ล่ะ?

นั่น...

นั่นก็คือว่า...

ถึงแม้ว่าคุณฟาทารุจะบอกก็ตาม

ตราทาสพิเศษที่ถูกสลักลงบนตัวฉัน

มันก็ไม่ว่าจะทำยังไงก็หายไปไม่ได้เลยค่ะ

สัญญาทาสของตราทาสพิเศษน่ะ

มันถูกทำขึ้นด้วยพลังของเทพเจ้า

มันเป็นสิ่งที่แน่นอน...

ไม่ใช่สิ่งที่คนคนเดียวจะทำอะไรได้หรอกค่ะ...

!!

แล้วยังไงล่ะ?

เอ๊ะ?

นี่ อนาสตาเซีย?

เธอคิดว่าฉันเป็นใครกันล่ะ?

ฉันคือฟาทารุ ออร์โคตเอง!!

เอ๊ะ!?

—ให้ตายสิ อนาสตาเซีย?

อยู่กับฉันมาตลอด แล้วเห็นอะไรของฉันมาบ้างล่ะ

พลังของเทพเจ้าเหรอ?

แล้วมันจะทำไมล่ะ?

นี่ อนาสตาเซียสิ?

อย่าเอาสามัญสำนึกของเธอมารังวัดฉันสิ!

เลเวล 6 เทวทูตผู้เรืองรอง

เลเวล 8 การปลดคำสาปสมบูรณ์

อาา...

เปิดใช้งานแบบขนาน

เลเวล 10 จักรพรรดิสายฟ้า

ฉันเก็บเธอมาเอง

ก็เก็บมาทั้งที่รู้ทุกอย่างแล้วนี่

ก้นนี่ฉันจะดูแลให้ดีเอง ไม่ต้องกังวลนะ

ขะ...ขะ... คุณนายท่าน...?

หือ?

เอ่อ...

อื้อ...

อะไรเหรอ

มัน...มัน...คนเดียวแบบนี้

จะ...

จะทำอะไรไม่ได้เลยน่ะค่ะ...

ฉัน...

ช่วยฉันด้วยค่ะ!

.

อาาา...

ส่วนเรื่องอื่นหลังจากนี้ก็ให้ฉันจัดการเองเถอะ