ตอน 10: Chapter 10

ด้วยคำแนะนำของคุณมาร์ลิน ในที่สุดผมกับอนาสตาเซียก็

ฝากไว้กับคุณได้เลยครับ

ได้เข้าเรียนในสถาบันเวทมนตร์อัลเทน่า

และในวันแรกของการเข้าเรียน—

มนุษย์นี่เวทมนตร์คงจะถนัดไม่มากใช่ไหมครับ?

เหม็นอับจังเลยนะ

เป็นกลิ่นเฉพาะตัวของมนุษย์เลยล่ะ

อนาสเตเซีย ไปนั่งที่ก่อนไหม?

จริงดิ เป็นมนุษย์นี่หว่า

ไม่ว่าเรื่องลูกสาวเผ่าปีศาจทางโน้นแล้ว

มนุษย์มาย้ายโรงเรียนนี่มันหมายความว่าไงกันเนี่ย...

หืม?

อนาสเตเซีย?

เป็นอะไรไปเหรอ?

อืม

ไม่มีอะไรเลยค่ะ ท่านเจ้าบ้าน

?

นี่ฉันถามอีกรอบนะ

พูดจริง ๆ นะ ทำไมถึงได้เข้าเรียนได้ล่ะ?

มาเรีย

ดูจากรูปลักษณ์ของเขาแล้ว

น่าจะเป็น...ผู้มีอำนาจของมนุษย์อะไรสักอย่างสินะ?

คงใช้เงินซื้ออิทธิพลจากคณะกรรมการโรงเรียน

แล้วก็ยัดเขาเข้ามาในสถาบันนี้แบบไม่เต็มใจสินะ

เข้าใจแล้ว...

อย่างนั้นเหรอ...

คุณนี่... ไม่ใช่ความผิดหรอกนะ แต่ก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจนิดหน่อย...

แล้วไง? แค่เรื่องแค่นี้เองก็เข้าเรียนได้

ไอ้พวกมนุษย์ที่เรียกว่าพวกชนชั้นต่ำนี่

คิดว่าตัวเองจะตามการศึกษาของโรงเรียนชั้นยอดแห่งนี้ได้เหรอ?

จะพยายามให้เต็มที่เลยค่ะ

อย่ามาดูถูกสิ

คุณคิดว่าฉันเข้ามาได้ยังไง โดยผ่านการสอบอัตราส่วนที่มันไร้สาระแบบนี้มา

ที่นี่เนี่ยนะ?

ที่นี่เป็นโรงเรียนระดับหัวกะทิในบรรดาสายพันธุ์ชั้นยอดอย่างพวกเผ่าปีศาจหรือเอลฟ์นะ?

ไอ้พวกมนุษย์ชั้นต่ำที่ใช้เวทมนตร์ไม่เป็นชักนี่

บอกให้จัดโต๊ะแล้วเรียนด้วยกันอย่างมีความสุขเหรอ?

รับไม่ได้เลยนะ

ขอโทษนะ

มนุษย์นี่...เป็นความจริงที่ว่าคนไม่ค่อยชอบสินะ

ฉันจะไม่เลือกปฏิบัติเพราะเชื้อชาติหรอกนะ

แต่ว่า

ถึงจะเป็นพวกแบ่งแยกตามความสามารถก็ตาม

คุณเองก็คงจะร่ายเวทมนตร์ได้ไม่ดีเท่าไหร่หรอก

แนะนำว่าให้ใช้ชีวิตแบบไม่ให้เราเห็นจะดีที่สุดนะ

ก็จริงนะ

อย่างที่พวกเขาว่านั่นแหละ เผ่าปีศาจมีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์สูงกว่ามนุษย์...

ถ้าเปรียบเทียบกับพี่เฟย์เซอร์ที่เคยแสดงเวทมนตร์ระดับสองเมื่อนานมาแล้ว

กับอนาสตาเซียที่ถึงจะบอกว่าไม่ถนัดแต่ก็ใช้ระดับสามได้

ก็ดูเหมือนว่าความเชื่อนั้นจะไม่เปลี่ยนแปลงไปแม้เวลาจะผ่านไปสี่ร้อยปีแล้วก็ตาม

ไปนั่งที่ได้

จะเริ่มคาบเรียนหลักแล้วนะ

เอ๊ะ? คุณคือ?

โอ๊ะ

ก่อนที่จะแนะนำนักเรียนใหม่

มีประกาศเรื่องการเปลี่ยนครูประจำชั้นนะ