ตอนที่ 9

ตอนที่ 9 ดินแดนใหม่

ต้นฉบับ: ชิราอิชิ ชิน มังงะ: เคนทาโร่

ครับ

ตัวละครต้นแบบ: ปลาเดนิม

©อาราทะ ชิราอิชิ

ไม่เลวนี่นา

พร้อมกันทั้งสี่แขนขา

ถึงกับร่ายเวทระดับ 8 ได้เลยนี่

คนธรรมดาก็แค่ร่ายพร้อมกันสองอย่าง

ก็ยังแทบจะทรงสติอยู่ได้เลยนะ

เอาล่ะ!! รับไปเลยนะ!!

ลูแปง!!

เทพสายฟ้าโจมตี เม4!!

การได้เห็นการเติบโตของศิษย์เนี่ย

มันก็ไม่เลวนี่นา!

เทพสายฟ้าจักรพรรดิ

แอลทีพี

กรี๊ดดด!!

คุณอาจารย์นนนน~

ว๊าาา!!

เทพสายฟ้าโจมตีของผม!!

ถูกดูดเข้าไปเหรอ!?

อึก!

ปลดผนึกวิชา!

หิ

ฮ่าาา

ฮ่าาา

การโจมตีด้วยสายฟ้าระดับ 8 ของผมที่ถูกดูดเข้าไปได้นี่

สายฟ้าขนาดมหึมาสุดๆ

นั่นมันต้องเป็นระดับ 10 แน่ๆ... "เทพสายฟ้าจักรพรรดิ"

แล้วยังปลดผนึกวิชาไปกลางคันในเสี้ยววินาทีด้วย

ส่งกระแสไฟฟ้ากลับคืนสู่ชั้นบรรยากาศได้ด้วย

อาฮ่าฮ่า

อะไรกันเนี่ย ลูกลับหลัง

คนที่มีลูกเล่นแบบนี้ได้

ในโลกนี้มีแค่คนเดียวเท่านั้น...

คุณฟาทาล...

คุณเอฟทาล

คุณนี่...

คือร่างกลับชาติมาเกิดของคุณเอฟทาลนี่นา...!?

อึก...

อืม...

ก็แน่นอนอยู่แล้วสิ

งั้นก็

จริงๆ เลยนะ

ถ้าไม่ใช่แบบนั้นก็ไม่มีคำอธิบายได้เลย

คุณเองก็รู้ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ? คุณแมรลิน

อ่า... ก็จริงนะ...

แถมท่าไม้ตายสุดท้ายนี่ก็ทำให้ประหลาดใจเลยนะ

ว๊ะ!

ดูเหมือนว่าคุณจะตั้งใจฝึกฝนมาตลอด 400 ปีเลยสินะ

ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย

อา...

อีกแล้ว...!! มีชีวิตอยู่...!!

วันที่ได้เจอคุณเอฟทาล...!!

ผะ...พูดแบบนั้น...

ได้ยินแบบนั้น...!!

อึ...

ด้วยคำพูดนั้น...

400 ปีของผมก็คุ้มค่าแล้ว

ฮะ

ไอ้โง่!

อย่าร้องไห้สิ เจ้าเด็กน้อย

ขอประทานอภัยด้วยค่ะ...

ต่อหน้าคุณเอฟทาลนี่

ดูเหมือนจะยังเป็นเด็กอยู่เลยค่ะ

คุณเจ้าบ้านคะาาา~

หืม?

คุณเจ้าบ้านคะาาา~

ฮ่าาา

ฮ่าาา

ฮ่าาา

คุณเจ้าบ้าน

เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ

เอ๊ะ?

หืม?

คุณเจ้าบ้าน...คะ?

จะเป็นไปได้ไหม... คุณเอฟทาล

ในฐานะนักเรียน คุณกำลังดูแลทาสอยู่เหรอคะ

เอ๊ะ?

เปล่าๆ ค่ะ ทางนี้คืออนาสตาเซีย

เพราะมีเหตุผลบางอย่าง เลยให้ผมมาดูแลค่ะ

ฟุ้ม

ก็คงมีเหตุผลต่างๆ กันสินะคะ

ยอดเยี่ยมเลยยยยยย!!

คุณเอฟทาลจัง♡

ช่วยสอนเวทมนตร์ให้พวกเราหน่อยสิคะ!!

ไม่สิๆ เรามาประกาศเวทมนตร์นี้กับสมาคมเวทมนตร์ดีกว่า!!

คุณเอฟทาลจัง มาเป็นอาจารย์ของโรงเรียนเราให้หน่อยสิ!

อิกิ

ว๊าาาาา!!

ก็...

ถ้าทำเรื่องขนาดนี้

ก็ต้องเป็นแบบนี้สิ...!!

อา

ทำไมคุณเอฟทาลถึงมาที่สถาบันนี้ล่ะครับ?

ผมก็...

ผมแค่ตั้งใจว่าจะมาเป็นนักเรียน

แล้วก็อยากจะมาวิจัยเวทมนตร์ที่สถาบันเวทมนตร์นี่ไงครับ!!

งั้นเหรอ

ถ้าเป็นแบบนั้นก็...

—เดี๋ยวนี้เลยจากตรงนี้

มาทำทงซุระกันเถอะค่ะ!

เอ๊ะ!?

จะทำทงซุระที่ไหนกันล่ะ!!

ฉันมีแผนอยู่ค่ะ

เอ๊ะ!

จุ๊บๆ

ฟุฟุฟุ

อาาาา!!

คุณเจ้าบ้านจะไปไหนคะー!? หนูจะตามไปด้วยค่ะ!

รอหน่อยนะคะคุณเจ้าบ้าน อาาาา~

มาไกลถึงขนาดนี้เลยนะ

อีกไม่นานแล้วค่ะ

ตรงนี้แหละ

นี่...!!

นี่คือคฤหาสน์ที่ผมเคยใช้เมื่อสมัยก่อน

คุณได้สืบทอดมันต่อมา

ดูแลรักษาไว้อย่างดีมาถึง 400 ปีแล้วนะ คิดถึงจัง...

ฟังให้ดีนะคะ คุณเอฟทาล

หืม?

จนกว่าจะเสร็จสิ้นขั้นตอนที่สถาบันเวทมนตร์อัลเตน่าของเรา

คุณก็ใช้ชีวิตตามใจชอบไปได้เลยค่ะ

ห๊ะ?

ฉันจะใช้สิทธิ์ของประธานสถาบัน

ให้นายคุณเอฟทาลกับคุณอนาสตาเซียทั้งสองคน

เข้าเรียนที่สถาบันเวทมนตร์อัลเตน่าของฉันทันทีค่ะ

เข้าเรียนที่สถาบันเวทมนตร์อัลเทน่าเหรอ!?

งั้นเหรอ

ถ้างั้นผมก็สามารถมุ่งมั่นกับการศึกษาเวทมนตร์ต่อไปได้!!

ค่ะ

คุณเอฟทาลสามารถใช้สิ่งอำนวยความสะดวกของสถาบันได้ตามที่คุณชอบเลยค่ะ

ขอบคุณนะคะ มาร์ลิน!!

ถ้าคุณมาร์ลินเข้าใจสถานการณ์แบบนี้แล้วเป็นคุณครูใหญ่ก็สบายใจจังเลย!!

ฟุฟุ ฝากไว้กับคุณได้เลยค่ะ

แบบนี้แล้วผมกับคุณอนาสตาเซีย

ก็...นะะะะะ~

คุณโกมะค่ะ ฟุ~

เราจะมาอาศัยอยู่ที่บ้านเก่าของผม

หลังจากที่ขั้นตอนการย้ายเข้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็จะเข้าเรียนที่โรงเรียนของคุณมาร์ลินค่ะ

ว่าแต่ พวกเราได้เป็นลูกบุญธรรมและศิษย์โดยตรงของคุณมาร์ลินตามเอกสารแล้วล่ะค่ะ

โอ้!

นี่คือตำราเวทมนตร์ของผม!!

โอ้!

โอ้!

เวทมนตร์เก็บรักษาเนี่ย ก็มีการทำเป็นประจำด้วย

เห็นได้ว่าแต่ละเล่มถูกร่ายไว้ด้วยความตั้งใจเลยนะ

ไม่คิดเลยว่าเขาจะเก็บรักษาไว้อย่างสวยงามขนาดนี้

คุณมาร์ลินคงจะใช้เวลามากมายในการดูแลรักษาหนังสือจำนวนมหาศาลนี่ไว้

ให้มันคงสภาพแบบนี้ได้สินะ

ความรู้ที่เกือบจะลืมไปแล้วก็มีเยอะแยะเลย ขอบคุณจริงๆ นะ

อาาา ใช่แล้ว!

เพราะว่าผมก็ใช้ดาบได้แล้ว

เลยมีดาบเล่มหนึ่งที่อยากได้

น่าจะ...

อยู่ในห้องเก็บสมบัตินะ

!!

ห้องเก็บสมบัติ

ฟุคุ

อะไรน่ะ?

โจรเหรอ?

ถ้าไม่บาดเจ็บก็ควรกลับไปซะนะ

อ่า คุณมาร์ลิน ใช้ตัวแทนวิญญาณหรือเทพปีศาจให้มันจัดการเองดีกว่า

แค่มาเอาดาบของตัวเองที่อยู่ที่นี่ "ไรเซ็ตสึ" เท่านั้นเองนะ...

ขยับหน่อยได้ไหม?

อะไรนะ!?

พวกไอ้เด็กโจรสารเลวพูดว่า "ไรเซ็ตสึ" เป็นของตัวเองอย่างนั้นเหรอ?

ไอ้เด็กโจรสารเลว...!!

อย่าพูดไร้สาระสิ ดาบเล่มนั้นน่ะ...

มันเป็นดาบในตำนานที่ว่ากันว่าคุณเอฟทาล ผู้เป็นหนึ่งในสี่จักรพรรดิในตำนาน ได้นำกลับมาจากปราสาทจอมมารนะ?

มูลค่าหายากของมันอยู่ที่ระดับ SSS เลยนะ

ของที่มีมูลค่าเท่ากันแบบนี้ หาได้ยากมากแม้แต่ในห้องเก็บสมบัติของมหาอำนาจไหนๆ ก็ตามเลยล่ะ

อาาา ใช่แล้ว "ไรเซ็ตสึ" เนี่ย

เป็นดาบที่แม่ทัพปีศาจอันดับ 2 ของกองทัพจอมมารใช้เลยนะ

จำได้เลยตอนที่ถูกเทพสายฟ้าจักรพรรดิระดับ 10 ฟันใส่ มันน่าตกใจจริงๆ

ตอนนั้นมันโคตรจะแย่เลย...

อุ๊ย อุ๊ย...

พวกแกนี่เป็นเด็กๆ จากห้องเรียนเวทมนตร์ของคุณมาร์ลินสินะ?

ถ้าเข้าใจแล้วล่ะก็

จะให้ว่าเป็นเพราะความเยาว์วัยที่อยากจะตรวจดูสมบัติไงล่ะ

รีบๆ หายไปซะ

ว่าแต่ ห้องเก็บสมบัตินี่

นอกจากคุณมาร์ลินแล้ว คุณเอฟทาล ผู้เป็นหนึ่งในสี่จักรพรรดิ ยังห้ามคนอื่นเข้าด้วยนะ

ไม่สิ ก็เพราะอย่างนั้นแหละ ถึงผมจะมีสิทธิ์...

หุบปากไปเลย! ไอ้เด็กห้องเรียนเวทมนตร์นี่มันทำตัวเป็น...

พอได้แล้วเถอะ

จะให้พูดให้ชัดๆ ไปเลยไหมล่ะ?

ชัดๆ เหรอ?

อาจจะเป็นคนโปรดของคุณยายแก่ๆ ที่อายุมากกว่าน่ะ

ถึงจะทำหน้าหวานๆ อยู่นะ...

เดี๋ยวจะบดขยี้แกให้เดี๋ยวนี้เลย ไอ้เด็กโง่เอ๊ย!

ว่าแต่ พวกเราน่ะ

โดนคุณยายคนนั้นใช้ให้ทำงานจนหงุดหงิดอยู่แล้วนะ

แล้วก็ อีกอย่างนะ? รู้ไหม?

เรื่องที่ว่าคุณเอฟทาล อาจารย์ของผมน่ะ เป็นพวกไร้ความสามารถด้านเวทมนตร์น่ะนะ

ดูจากตรงนี้แล้ว คุณมาร์ลินนี่น่าสงสัยตั้งแต่แรกเลยนะ

ยังไงซะ อาจารย์ก็คงไม่ได้เป็นเพราะฝีมือ

แต่ใช้เล่ห์เหลี่ยมสกปรก

●●●

ถึงได้ได้ตำแหน่งสี่จักรพรรดิมาล่ะมั้ง

...แล้ว "ไรเซ็ตสึ" อยู่ที่ไหนล่ะ?

อ๊ะ?

ที่อยู่ของ "ไรเซ็ตสึ" น่ะเหรอ!?

โฮ่ ๆ...

อยากรู้ถึงที่อยู่ขนาดนั้นเลยเหรอ?

น่าสนใจแฮะ...

ถ้างั้นจะบอกให้เป็นพิเศษเลยแล้วกัน

ตรงนั้นไง

โอ๊ะ เผลอพูดไปอย่างหนึ่ง

สมบัติที่นี่มันถูกร่ายมนตร์ป้องกันไว้นะ

โจรธรรมดาหรือนักเวทก็คงจะแตะมันไม่ได้หรอก

อ่า...คุณเจ้าของ...

นึ!!

ถ้าอยากจะดูใกล้ๆ ก็ได้

ไร้ประโยชน์ ไร้ประโยชน์ ไร้ประโยชน์!

ถ้าจะแตะมันก็ต้องเป็นระดับคุณยายของมาร์ลินถึงจะทำอะไรได้นะ!

ห๊ะ?

ระดับ 8

ถอนคาถาโดยสมบูรณ์

อื้อออ!!

เอ็น

อ่า...

อ๊ะ

ไม่นะ... บ้าไปแล้ว... โค!

โยล่า

ปลดเวทมนตร์ทั้งหมดไปซะแล้ว...

อืม♪

ก็ไม่เลวนี่นา♪

เทพมาร...แกนี่...

อ๊าาาา!! มาม่า...คุณมาร์ลิโซคะ!!

ใครกันที่ว่าคุณยาย!!

ได้ยินไปถึงนอกคฤหาสน์เลยนะ!!

อ๊ะ

มาร์ลิน

อ๊ะ คุณเอฟทาล

มาถึงที่นี่แล้วสินะครับ

อ่า

จำได้ไหมว่าที่บ้านเก่าของผมมีดาบเล่มนี้อยู่

อ๋อ เข้าใจแล้ว

คุณเอฟทาล ท่านเรียนวิชาดาบได้ด้วยเหรอครับ!!

เอ๊ะ...? คุณเอฟทาลเหรอครับ?

อ่า ใช่แล้วล่ะ

การ "ถอนคาถาโดยสมบูรณ์" ระดับ 8 นั่น... ที่ทำออกมาได้ทันทีโดยไม่ต้องร่ายคาถาเนี่ย...

น้ำเสียงก็เหมือนตัวเขาเป๊ะเลยนะ

สุดยอด! จริงๆ ด้วย

นึวาวาวาาาาาาาาาาา!! ท่าทางนั่นน่ะ!

ปาก

ดี

ดี

ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคุณเอฟทาลตัวจริง!!

ขออภัยในความไม่สุภาพของผมด้วยนะครับ!!

ขอโทษด้วยแล้วววววววว!!

ไม่เป็นไรหรอก

เพราะว่าผมกับอนาสตาเซียก็กลายเป็นคนอยู่ที่นี่แล้ว

ต่อไปนี้ก็จำหน้าให้ดีนะ

ฝากด้วยนะครับ!

ครับ แน่นอนอยู่แล้ว!

ถ้าครั้งต่อไปเรียกคุณยายอีกนะ จะลบให้หายไปแบบไม่มีร่องรอยเลย

อาฮ่าฮ่าฮ่า

นั่นมันน่ารักจริงๆ เลยนะ

ห๊ะ?

คุณเอฟทาลครับ ตอนนี้พอจะสะดวกไหมครับ?

อะไรเหรอ มาร์ลิน?

ครับ

มีเรื่องเล็กน้อยอยากจะรบกวนให้คุณช่วยฟังหน่อยครับ...

แล้วไงล่ะ?

เป็นอะไรไปถึงได้ทำท่าทางเป็นทางการแบบนั้นล่ะ?

ครับ

เมื่อครู่นี้ผมกำลังแช่น้ำในอ่างอาบน้ำใหญ่กับอนาสตาเซียอยู่ครับ

อืม

แล้วก็...ได้ตรวจดูร่างกายว่าสมควรที่จะให้บริการคุณเอฟทาลในยามค่ำคืนหรือไม่ครับ

ครับ

ห๊ะ? ทำไมจู่ๆ ล่ะ?

ผมกับอนาสตาเซียไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบนั้นซะหน่อย

เปล่าครับ ผู้ชายระดับหนึ่งก็ต้องมีผู้หญิงระดับหนึ่งอยู่ด้วย

ดังนั้น ในฐานะศิษย์รองของคุณเอฟทาล

ผมจึงต้องตรวจเช็คตั้งแต่หัวจรดเท้าของอนาสตาเซีย... ตั้งแต่ทุกซอกทุกมุมเลยครับ...

อา...

เพื่อดูว่าร่างกายของอนาสตาเซียนั้นเป็นที่พอใจของคุณเอฟทาลหรือเปล่าครับ...

ก็บอกว่าไม่ใช่นี่!!

ขอโทษครับ

เอาเป็นว่าเรื่องนั้นไว้ก่อน...

ตอนที่แช่น้ำกับเธอ

ผมก็เห็นเข้าครับ

นั่นมันตราทาสพิเศษ

คุณเอฟทาลจะวางมันไว้ในมือหลังจากที่เห็นตราทาสพิเศษนั่นแล้วใช่ไหมครับ?

อ่า... ใช่แล้วล่ะ

นั่นน่ะ

ก็เหมือนกับการกอดระเบิดไว้ในมือเลยล่ะ—

คุณก็เข้าใจดีอยู่แล้วใช่ไหมครับ?

โวยวายน่ารำคาญชะมัด

หน้า 7 ครับ

เป็นสิ่งที่ผมตัดสินใจแล้วครับ

ขออภัยด้วยครับ

ไม่ใช่เอฟทาล "คุณ" นะครับ...

แต่เป็นดุลยพินิจของคุณเอฟทาล "คุณ" สินะครับ

อาาา

เข้าใจดีอยู่แล้ว

และหลังจากที่ขั้นตอนการเข้าเรียนของสถาบันเวทมนตร์อัลเทน่าเสร็จสิ้นลง...

เป็นวันแรกที่ได้ไปโรงเรียนแล้ว

วิทยาลัยเวทมนตร์อัลเตน่า

เฮ้ยๆ...

เอ๊ะ? มนุษย์นี่นา...

ทำไมถึงมีมนุษย์อยู่ในสถาบันของเราล่ะ?

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

นั่นมันมนุษย์ใช่ไหม? พวกชั้นต่ำนั่น...

ส่วนคนข้างๆ นั่นเป็นเผ่าปีศาจเหรอ?

คุณ... ท่านเจ้าบ้าน ท่านเจ้าบ้าน

เข้าใจแล้วล่ะ

ใช่ไหมครับ ที่นี่เดิมทีเป็นวิทยาลัยเวทมนตร์ของมนุษย์นะ

เพราะผลกระทบจากสงครามใหญ่ที่ปะทุขึ้นหลังจากปราบจอมมาร

บริเวณนี้เลยกลายเป็นดินแดนของเผ่าปีศาจ

และตอนนี้ก็กลายเป็นวิทยาลัยเวทมนตร์ของเผ่าปีศาจไปแล้ว

บางทีก็คงเป็นเพราะอย่างนั้นแหละ

มนุษย์เลยเป็นที่น่าสนใจ

แล้วก็ตั้งแต่แรกก็รู้แล้วว่ามีแต่พวกเผ่าปีศาจ

อย่างนั้นเหรอครับ

อืม

อ๊ะ

จำได้ว่าผมได้ยินจากคุณมาร์ลินว่า

ห้องเรียนนี้ใช่ไหมครับ

ทำไมนักเรียนย้ายมาถึงเป็นมนุษย์ล่ะ?

จริงด้วยนะ กลิ่นเหม็นชะมัด

มนุษย์น่ะไม่น่าจะถนัดเวทมนตร์หรอกนะ?

เป็นกลิ่นเฉพาะตัวของมนุษย์น่ะ...

นี่มันอีกแล้ว...

ชีวิตในสถาบันคงจะวุ่นวายไม่เบาแน่ๆ...

จบภาควิชาผู้รอบรู้ตกซ้ำ วิทยาลัยไร้เทียมทาน 3 การกลับชาติมาเกิดครั้งที่สอง จอมเวทโกงระดับเอส "เค็นโรคุ～"

หลังคำนำ ก่อนอื่นต้องขอบคุณที่ซื้อเล่มที่ 3 นะครับ! ผมเคนทาโร่ ผู้รับผิดชอบการ์ตูนครับ

ในครั้งนี้ เรื่องราวก็ดำเนินไปอย่างรวดเร็วนะครับ ตั้งแต่การสอบเข้าจนถึงการประลองจำลองกับมารลิน และการเข้าเรียนในวิทยาลัยเวทมนตร์อัลเตน่า! การต่อสู้กับมารลินนี่เป็นตอนที่ผมอยากจะวาดออกมาตั้งแต่ตอนอ่านต้นฉบับเลยครับ สนุกมากที่ได้วาดออกมาให้ดูกัน!

จำได้ว่าตอนที่รู้ว่าเอฟทาลเป็นอาจารย์ของตัวเอง ผมก็ดีใจมากๆ เลยครับ

มารลิน คุณนี่สุดยอดไปเลยนะ! (ร้องไห้)

สำหรับเล่มที่ 4 ด้วยนะครับ

แล้วเจอกันใหม่ในเล่มที่ 4 นะครับ!

ใครที่รอไม่ไหว ก็ไปอ่านนิยายต้นฉบับรอได้เลยนะครับ เคนทาโร่