ตอน 25: Chapter 25

คราวนี้เป็นทางนี้แล้วนะ...

มาเลยสิ ท่านราชาสายฟ้า!!

ทำได้นี่หว่า ไอ้โง่!

ความเร็วอะไรเนี่ย!!

เป็นความสัมพันธ์ที่ดีนี่นา

ห๊ะ?

ความสัมพันธ์ที่ดีเหรอ?

หมายถึงว่าคำพูดนี่มันหยาบคายสุดๆ เลยนี่นา ที่มาพูดแบบนั้นน่ะ?

นั่นมันแค่การท้าสู้เฉยๆ ใช่มั้ยล่ะ?

พวกเด็กๆ คงไม่เข้าใจหรอกนะ

เขาเคารพคุณเอฟทาล

ชื่นชม ชื่นชม

ชื่นชม...

เพราะอย่างนั้น ถึงต้องสู้สุดกำลัง

ชนเข้าเต็มๆ เลย!!

ฮ่า—

ฮ่า—

ด้วยชีวิตทั้งชีวิต

ฮ่า—

มันคือกำแพงที่ต้องก้าวข้ามสินะ

คิดจริงจังนะ

และคุณเอฟทาลก็

ด้วยการปะทะดาบกัน

กำลังพยายามตอบสนองความรู้สึกนั้นอย่างเต็มที่เลยล่ะ...

ว่าอะไรออกมาด้วยปากน่ะเป็นเรื่องเล็กน้อย...

นั่นคือการสื่อสารความรู้สึกซึ่งกันและกันผ่านการต่อสู้...

มันคือบทสนทนาของผู้ที่บรรลุวิชาการต่อสู้แล้ว

ตัวการต่อสู้นั่นเอง...คือบทสนทนาที่ให้ความเคารพซึ่งกันและกันสินะครับ...

ก็เป็นอย่างนั้นแหละ

ฮ่าฮ่า!

จริงนะ เร็วกว่าเมื่อกี้นิดหน่อยก็จริง

ถ้าแค่ระดับนั้น

ก็ยังเหนือกว่าฉันอยู่ดีแหละ!

อะไรกัน!? โยนดาบเหรอ?

เปล่าสิ!

อ๊ะ!

นั่นมัน

ระดับแปด ซาวซะ ระบิดดาบพันเล่ม

อ๊ะ! นั่นมัน

วิชาของคุณเอเบิร์ต

อึก!!

เมื่อไหร่กันเนี่ย!!

พร้อมกับการฟันดาบ

จริงด้วย

ดาบเวทมนตร์นับไม่ถ้วนเลยสินะ

ถึงจะเป็นกลยุทธ์ที่น่ารำคาญก็เถอะ

แต่มันคือสิ่งที่คุณปล่อยออกมา

ถ้าพูดถึงวิธีที่จะเอาชนะนักดาบได้ล่ะก็

มันตื้นเขินเกินไปแล้วนะ!