ตอนที่ 3

ตอนที่สาม ความอัปยศของตระกูล

อัจฉริยะตกซ้ำ

ต้นฉบับ: ชิราอิชิ ชิน มังงะ: เคนทาโร่ ตัวละคร: อุโอะ เดนิม

~การเกิดใหม่ครั้งที่สอง บันทึกการผจญภัยของจอมเวทโกงระดับเอส~

ซี อาราตะ ชิราอิชิ

ราชาสายฟ้าเลเวล 10

ก็อย่างที่คิดแหละ พอถึงระดับเก้าสิบ

ก็ยังมีความหน่วงอยู่หน่อยนะ...

อากาศแบบนี้มันสะดวกดีจริงๆ

ถึงจะฝึกเวทอยู่คนเดียวก็ไม่เป็นที่สังเกต

เอฟทาลูววววว!!

ฮะ,

ฮะ,

เมื่อกี้มีฟ้าผ่าลงมาแรงมากเลยนะคะ ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ!?

อาา~ อันเมื่อกี้เหรอ

ไม่เป็นอะไรเลยค่ะ!

ดูสิ แบบนี้ไง

อย่างนั้นเหรอคะ... ดีจังเลยค่ะ

ฟังนะ?

แย่จัง เกือบทำให้ตกใจอีกแล้วสิ...

ปีหน้าจะเข้าโรงเรียนนายร้อยค่ะ

ช่วยระวังอย่าให้บาดเจ็บเลยนะคะ

ฮ่าๆๆๆ...

อืม

อย่างนั้นเหรอ

การสอบแนะนำตัวนั่นน่ะเหรอ? ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา การเข้าโรงเรียนนายร้อยของผมก็เป็นที่แน่นอนแล้ว

ในโลกนี้เนี่ยนะ

พออายุ 15 ก็จะถูกนับว่าเป็นผู้ใหญ่

แน่นอนว่าผมก็เป็นเหมือนกัน

ลูกหลานของตระกูลขุนนางก็จะถูกส่งออกจากบ้านตั้งแต่วันแรกเลยนะ

ตอนนี้อายุ 14

แต่ว่านะ...

โรงเรียนนายร้อยนี่มันไม่ไหวจริงๆ

สถานการณ์ที่ว่าไม่มีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ในการค้นคว้าเวทนี่มันลำบากจริงๆ

ดังนั้นพออายุ 15 แล้ว จะออกไปจากบ้าน

แล้วไปที่สถาบันเวทมนตร์ด้วยตัวเองให้ได้เลย!!

อย่างนั้นสินะ เอฟทาล

วันนี้มีข่าวดีมาบอกคุณนะ

วันนี้มีข่าวดีมาบอกนะ

เฮ้อ

ค่ะ

จริงเหรอคะ!?

คุณพ่อจะไปพบคุณเอฟทาลค่ะ

ดยุคオルคอตต์...

จริง ๆ เหรอคะ...

อึก...

อื้อออ...

ก็เพราะคุณเพลย์เซอร์มาสอนวิชาการทหารกับศิลปะการต่อสู้ให้เสมอมานี่แหละค่ะ

คุณแม่คะ...

สุดยอดไปเลย เอฟทาล!!

ว้าววว

ในที่สุดก็ถึงขั้นที่ท่านนั่นยอมรับแล้วสินะ

คุณแม่

พูดตามตรงนะ—

ที่พ่อไม่ยอมเจอมาตั้ง 14 ปี

ฉันก็คิดว่าคงไม่มีทางได้เจอแล้วล่ะ

แต่ว่า—

นี่เข้าใจแล้ว หยุดพูดเยอะๆ ได้แล้ว

เอ๋—

ฮ่าๆๆๆ

เอ๊ะ? แปลกจังเลยค่ะ น้ำตาของฉันก็ไหลด้วย

ดีจังเลยนะคะ คุณเอฟทาล

ฟุฟุฟุ เป็นธรรมดาอยู่แล้วค่ะ

ท่านดูแลพวกเรามาทุกวันเลยนะคะ

แค่สองคนนี้เท่านั้นล่ะ

ไม่อยากให้เศร้าเลยค่ะ

เอาล่ะ มาถึงแล้วนะ เอฟทาล

นี่คือคฤหาสน์ของคุณพ่อค่ะ

คฤหาสน์オルคอตต์ แห่งอาณาจักรแอซูล

คิดว่ามาเพื่อพวกคุณสองคนแล้วล่ะ...

คุณเพลย์เซอร์ เชิญเลยครับ โยเซ็ท

โอ้—

สุดยอด...

สมแล้วล่ะ ที่ได้พบกับลูกหลานของตัวเอง

ที่นี่คือคฤหาสน์ของลูกหลานผมสินะ~

สุดยอดจัง~

ที่นี่ค่ะ

ช่วยเปิดให้หน่อย

ค่ะ

พาเอฟทาลมาด้วยค่ะ

คุณพ่อคะ

อืม

เหนื่อยหน่อยนะ คุณเพลย์เซอร์

คุณพ่อ ดยุคオルคอตต์

ลูกชายคนโต โยอาฮิม

สวัสดีครับคุณพ่อ!!

ผม เอฟทาลครับ อยากเจอคุณพ่อมาตั้งนานแล้ว!!

...จึ!!

เรียกท่านดยุคオルคอตต์ด้วยคำว่า "ท่าน" สิ!!

เจ้าเป็นลูกของฉันที่เกิดจากอนุภรรยา ไม่ใช่ลูกโดยสมบูรณ์ของฉัน

เจ้าคือความอัปยศของวงศ์ตระกูลเรา

ลูกชายที่ไม่ได้เจอมา 14 ปี...

●

ค่ะ ครับ...

ท่านมาร์ควิสオルคอตต์...

อืม

ถึงได้เกิดมาในสายเลือดของเทพสายฟ้าองค์ราชา...

แต่กลับไม่มีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์นี่นา...

เทพสายฟ้าองค์ผู้ก่อตั้งคงจะร้องไห้เลยล่ะ...

ก็ผมเองนี่นา...

จริงด้วย...กำลังร้องไห้อยู่

ลูกหลานที่เพิ่งได้เจอเนี่ย กลับเป็นคนที่มีความรู้สึกแย่แบบนี้...

ว่าแต่ว่า... เจ้าที่ไม่มีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์น่ะ

เอ๊ะ

จะเข้าโรงเรียนนายร้อยด้วยทุนด้านวิชาดาบสินะ?

อ่า... ค่ะ

ใช่แล้วค่ะ...

บึฮะ!

นั่นเป็นข่าวดีทีเดียว

เอ่อ...

ถึงจะเป็นลูกของอนุภรรยาก็เถอะ ในฐานะพ่อก็ดีใจจริงๆ นะ...

อย่างนั้นเหรอ อย่างนั้นเหรอ

ฮ่าๆๆ

บางทีเจ้าอาจจะไม่ใช่คนเลวขนาดนั้นก็ได้นะ...

ด้วยเรื่องนี้ ค่าเลี้ยงดูของเจ้าก็จะหยุดลง

!!!

แถมถ้าเป็นทุนพิเศษ ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า อาหาร ที่พัก ก็จะฟรีหมด

ยิ่งไปกว่านั้น

แบบนี้เงินที่ลงไปในตัวเจ้าก็จะหมดไปด้วย!

ตั้งแต่ปีที่สามก็จะถูกดูแลโดยกองทัพและจะได้รับเงินเดือนด้วยนะ

หลังจากนี้ก็พยายามให้ดีเข้าไว้นะ

ถอนคำพูดซะ ไอ้คนไร้ค่าเอ๊ย...

พยายามอย่าให้เสื่อมเสียชื่อตระกูลนะ

ไม่คิดว่าจะพูดแบบนั้น...

คนนี้เรียกพวกเราเหรอ

นี่ โยอาฮิม

มีอะไรหรือครับคุณพ่อ?

ถึงจะเป็นลูกของอนุภรรยาก็เถอะ นั่นก็เป็นคนของตระกูลดยุคเหมือนกันนะ

ฝีมือที่แค่พอจะทำให้ขายหน้าในโรงเรียนนายร้อยอย่างนั้นเหรอ

รอดูไปเลย

เป็นการฝึกสุนัขสินะครับ

ด้วยความยินดีเลยครับ

เข้าใจแล้ว

นั่นแหละประเด็นหลักสินะ...

ฟังให้ดีนะ ฟีทาล?

อืม

ถึงจะเป็นการซ้อมรบก็เถอะนะ—

ก็ขอให้ระวังตัวด้วยนะ

ถึงจะดูเหมือนไม่เป็นอะไร แต่พี่ชายโยอาฮิมน่ะ

เขาเคยทำผลงานด้านวิชาดาบได้ดีมากสมัยเรียนนะ

เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับหนึ่งเลยนะ

โยอาฮิม อายุ 15

แถมยังแตกต่างจากท่านผู้อำนวยการโมเรียด้วย

เพราะเป็นผู้เยาว์ เขาจะไม่ผ่อนปรนให้ง่ายๆ หรอกนะ

ยังไงก็ตอนนั้นก็ไม่ยอมปล่อยเลยสินะ...

ถ้าคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้

ก็ยอมจำนนซะเลย

ครับ

น่ารำคาญจัง...

ทำไมถึงได้มองพวกเราเป็นศัตรูขนาดนี้กันนะ

ฮ่าฮะ

ถึงจะหนีกลับไปก็ได้นะ เจ้าฟิทัลน้อย

ไม่หนีหรอกครับ

รับไปเลย

อ๊ะ อะไรน่ะ...!?

สำหรับไม้ดาบธรรมดานี่แข็งและหนักจัง!?

นั่นคือ—มันเป็นไม้ดาบสำหรับฝึกซ้อมนะ...

เป็นไม้ดาบแข็งที่ไม่ค่อยได้ใช้ในชีวิตประจำวัน

ถ้าตีเต็มแรง กระดูกก็จะแตก ถ้าเป็นหัว ก็จะยุบลงไปเลย...

เข้าใจไหมว่ามันหมายความว่ายังไง...?

หมายความว่ายังไงเหรอครับ...?

ถ้าแม่ก็โง่ แล้วลูกก็คงหัวไม่ดีแน่เลย!!

แม่ลูกโง่ทั้งคู่

คุณโยอาฮิมที่เป็นบุตรชายคนโตของตระกูล

จะมาสอนด้วยตัวเองให้เลยสินะครับ

ตั้งแต่แรกแล้ว พวกแกกับพ่อลูกน่ะ

ก็ไม่มีใครชอบหรอกนะ

มาอ้อนคุณพ่อ

...

ไอ้เด็กที่คลอดออกมาแบบฝืนๆ เนี่ย

ไอ้หมูตัวเมียที่ไม่มีพรสวรรค์เรื่องเวทมนตร์นั่น

แล้วก็แกที่ไม่มีพรสวรรค์เรื่องเวทมนตร์เหมือนกันนั่นแหละ

อยากจะฆ่าแม่แกที่กำลังทำให้หน้าตระกูลแปดเปื้อนให้ตายเลยว่ะ

ฉันบอกว่าฉันจะอดทนกับแกเองไง

ได้เลย... ไอ้เด็กเวรเอ๊ย

อย่างน้อยก็ให้แต้มต่อหน่อยล่ะ

ตอนแรกให้แกโจมตีก่อนเลย

คนแบบนี้เนี่ยนะ...

คนแบบนี้...

เฮ้ เป็นอะไรไป!?

มาเลยน่า

ฮะ! ตกใจเหรอ?

คนแบบนี้ของฉัน...

เหมือนกับที่แม่แกอ้าขาให้คุณพ่อเอ็นดูน่ะ

คราวนี้ถึงตาฉันที่จะเอ็นดูแกเองแล้วนะ~!

อะไรกันเนี่ย

นี่คือลูกหลานของแกเหรอ!!

ฮีงิ!?

แม้จะไม่ได้ใช้การเสริมความสามารถทางกายภาพเลย แต่ก็ตอบสนองได้แบบฉิวเฉียดเท่านั้นเหรอ!?

เรื่องที่ว่าเขาเป็นปรมาจารย์ด้านวิชาดาบน่ะ

อ๊ะ

เป็นคำโกหกเพื่อสร้างภาพเหรอ!?

ฮะ!

หยุดแล้วนะ!!

เสริมความสามารถทางกายภาพ!!

หึ่มมม

อ๊ะ... อะไรน่ะ!!

กับเด็กแบบนี้เนี่ยนะ...

จะไม่พูดอีกแล้ว

อย่ามาดูถูกแม่ของผมอีกเลยนะครับ...

โอ๊ะ เฮ้

มาทำแบบนี้กับผมฟรีๆ

ถ้ายังจะพูดจ้อเจ้ต่อไปอีก...

จะฆ่าแกซะ!

ฮึก!!

ฮี้!!

ไอ้เด็กนั่นมัน...

ทั้งที่น่าจะไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับศึกที่เดิมพันด้วยชีวิต...

ทำไมถึงมีสีหน้าแบบนั้นได้นะ...

ฮะ!

ซ่าาา... จบแล้วครับแม่

กลับกันเถอะ

ฟิทาลตามปกติ...

ใช่ไหมครับ?

ใช่แล้ว

ก็เป็น 'ผม' ตามปกติของฉันนี่แหละ

กลับกันเถอะ เอฟทาล

ค่ะ

อ๊ะ

คุณพ่อ!

วันนี้ขอบคุณมากนะครับที่เชิญมา!!

ขออนุญาตครับ!!

ขะ...

ก็พยายามให้เต็มที่กับโรงเรียนนายร้อยตั้งแต่ปีหน้าล่ะนะ...

ครับ!

แม่ครับ ขอโทษด้วยนะครับ

ห๊ะ?

ถึงจะผ่านไปถึง 400 ปีแล้วก็ตาม

แต่ว่าลูกหลานของตัวเองจะเป็นแบบนั้นได้

มันก็รู้สึกน่าสมเพชและก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกันนะ...

ทำไมถึงขอโทษเหมือนลูกเลยล่ะ ฟิทาล

ฟุฟุฟ เป็นเด็กแปลกจังเลยนะ

อาฮ่าฮ่าฮ่า ก็จริงนะ~

ก็เหมือนกับลูกของตัวเองน่ะนะ

แต่ว่าสำหรับ 'ผม' ในตอนนั้น มันยัง...

ไม่คิดเลยว่าในชาตินี้จะเป็นครั้งแรกที่ได้ปล่อยเวทมนตร์เต็มกำลังใส่คน

ให้กับกองทัพที่สองคนนั้นเป็นผู้นำ

ซ่าาา... รีบกลับกันเถอะ

จะล้มแล้วนะ♡

ไม่คาดคิดเลย...

หลายวันต่อมา~~~

อาซูล王国

เปิดประตู!!!

กองทัพอัศวินอาซูล! ตั้งแถว!

ทั้งกองทัพ! เริ่มเคลื่อนทัพได้แล้ว!

ฮะ!!

สู้ๆ นะ! กองทัพอัศวินอาซูล!!

กึ

ระวังตัวไว้

จัดการพวกกริสให้ได้นะ~~!

...

ฮะ!

ท่านดยุคออร์คอต...

ขอโทษที่มาตอนดึกนะครับ

คฤหาสน์ออร์คอต

เกี่ยวกับเทือกเขาคริสตที่สาธารณรัฐกริสประเทศเพื่อนบ้านได้เปิดทำการ

กองทัพศักดิ์สิทธิ์อาซูล อัศวินและ กองทัพอาซูลได้

ออกเดินทางไปปฏิบัติภารกิจแล้วครับ

โอ้ จริงหรือ!

แล้วพวกคนเถื่อนล่ะ เป็นยังไงบ้าง!?

ค่ะ

หน่วยลาดตระเวนได้เข้าประจำตำแหน่งแล้วค่ะ

อาซูล王国 ทางตะวันตกเฉียงใต้ 20 กิโลเมตร รออยู่ที่บริเวณนั้น

กึเหへへ... ควันไฟนี่เอง

บุกโคลอส...

หึ!

ในที่สุดก็เป็นการเริ่มต้นของการปฏิวัติแล้ว