ตอนที่ 4

หลังจากนั้นก็ผ่านไปประมาณสองสัปดาห์

เอฟทาล ถึงเวลากินข้าวแล้วนะ

ค่ะ

โดยพื้นฐานแล้วก็เป็นพวกที่ดูโง่ๆ น่ะค่ะ

ก็คิดว่าน่าจะมีการตอบโต้บ้างนะ...

ใครกันนะ?

ออกมาหน่อยสิ เอฟทาล

ค่ะ

เอ๊ะ อื้ม

!?

แง!

ตอนที่ 4 เทพเจ้าสายฟ้า

ขอโทษนะ

ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ตกใจเลยนะ...

ห๊ะ

เอ๊ะ? เด็กทารกเหรอ!?

ย้อนไปสิบสองชั่วโมงก่อน—

อาณาจักรแอซูล

ฟังให้ดีนะ

ภายในพระราชวัง พระราชวังในปราสาท

ตอนนี้—กองอัศวินศักดิ์สิทธิ์และกองทัพแอซูลกำลังเดินทางไกลเพื่อศึกตัดสินกับประเทศเพื่อนบ้าน

ช่วงที่พวกเราไม่อยู่ กององครักษ์จะคอยดูแลเมืองหลวงอย่างดีไม่มีตกหล่นเลย!!

ครับ!!

นี่

ให้เริ่มจากระดับลูกเจี๊ยบของโรงเรียนฝึกหัดทหาร

จำเป็นต้องมีการป้องกันเมืองหลวงของราชสำนักด้วยเหรอ?

ที่จริงแล้ว—

มีข้อมูลมาว่าฝ่ายเสนาบดีกำลังวางแผนจะลอบสังหารองค์รัชทายาทในโอกาสของการเดินทางไกลครั้งนี้ค่ะ...

อาณาจักรแอซูลแห่งนี้

โอรสองค์โต

โอรสองค์รอง

เป็นกษัตริย์ในปัจจุบัน ส่วนโอรสองค์โตเป็นเสนาบดีค่ะ

เนื่องจากโอรสองค์รองมีความสามารถมากกว่าโอรสองค์โตของพระราชาองค์ก่อน

โอรสองค์รอง

กษัตริย์

เสนาบดี

สตรี

\(C_{4}\) ธิดาองค์รอง

โอรสองค์รองไม่ได้มีบุตรชายให้สืบสกุล

ธิดาองค์ที่สาม

เป็นที่คาดการณ์ว่าบัลลังก์จะตกเป็นของโอรสของโอรสองค์โต ซึ่งเกือบจะแน่นอนแล้วค่ะ

หึ

บุตรสาวคนโต

เหอะ

ธิดาองค์โต

แต่ว่าพระราชาองค์ปัจจุบัน

ได้มีพระโอรสองค์รัชทายาทประสูติแล้ว

ฝ่ายที่มั่นใจว่าจะได้บัลลังก์ในฐานะโอรสองค์โต

ก็พลันมีไอสังหารแผ่ออกมา

ข่าวลือเรื่องแผนการลอบสังหารองค์รัชทายาท

ก็เริ่มถูกพูดถึงกันอย่างแพร่หลาย

เป็นเช่นนั้นเองค่ะ

คุณรัฐมนตรี... หัวหน้าฝ่ายพี่ใหญ่ของพ่อคุณน่ะ...!!

แย่แล้วครับ! พวกคนเถื่อนทางใต้มาถึงเมืองหลวงแล้ว!!

อะไรนะ!?

พวกคนเถื่อนทำอะไรน่ะ!?

ไม่ดีแล้ว!!

รีบพาองค์รัชทายาทไปที่ที่ปลอดภัยเดี๋ยวนี้!!

—มันเร่งด่วนมากจนคิดได้แค่ที่ที่ปลอดภัย

ที่นี่เท่านั้นแหละ...

พวกเราก็หนีมาถึงที่นี่แบบหวุดหวิดเลยครับ

เรื่องแบบนั้นเหรอ...

กับเด็กตัวเล็กขนาดนี้เนี่ยนะ

โอ๊ย โอ๊ย!

แต่ว่าเราก็เสริมการป้องกันแล้วนี่นา

พวกคนเถื่อนพวกนั้นแทรกเข้ามาในเมืองหลวงได้ยังไงกันล่ะครับ?

น่าจะเป็นฝีมือของท่านพ่อล่ะมั้งครับ

เป็นหัวหน้าของฝ่ายเสนาบดี...

เป็นคนที่ได้รับผลกระทบเรื่องการเลื่อนตำแหน่งและอำนาจมากที่สุดจากการเปลี่ยนแปลงบัลลังก์เลยครับ

ลูกหลานของผม...!!

จากนี้จะทำยังไงดี?

เรากลับเมืองหลวงไม่ได้แล้ว แถมข้ามพรมแดนไปที่ที่ปลอดภัยที่สุด...

ใต้การดูแลของกำลังหลักของประเทศเรา

จะนำฝ่าบาทไปให้ครับ

คืนนี้อากาศหนาวเหน็บจริงๆ เลยนะ...

ใช่แล้วครับ

คงจะกระทบถึงพระวรกายขององค์ชายแน่ๆ เลย

พรุ่งนี้เช้าจะออกเดินทางนะครับ

อืม

พรุ่งนี้เช้าตื่นแต่เช้านะ

ระวังตัวด้วยนะ

คุณอิเรีย ขอบคุณมากเลยครับ

เดี๋ยวก่อนครับ!!

ผมก็

ขอร่วมทางด้วยนะครับ!!

—เมื่อนานมาแล้ว

ผมจำได้แม่นเลยครับว่าตอนที่พระราชาองค์ก่อนทรงได้รับความช่วยเหลือด้านเสบียงตอนปราบจอมมาร

ผมจำได้แม่นเลยครับ

เพราะฉะนั้นสำหรับ《ฉัน》แล้ว ก็มีหน้าที่ต้องปกป้องประเทศนี้

โอ้! ช่วยได้มากเลยนะ ฟาทาล

ตอนนี้ถึงจะเป็นแค่คนเดียว แต่ก็มีสหายอยู่ด้วยก็รู้สึกอุ่นใจแล้ว

ของ《ฉัน》น่ะ—

ด้วยเวทมนตร์ทั้งหมดที่มี

ก็จัดการให้ได้เลยล่ะ!!

แม่ครับ ขอโทษนะครับ

พ่อกับแม่นี่ให้อภัยไม่ได้เลย

ลงจากเขา ผ่านป่านีล

แล้วข้ามที่ราบมอราริสไปอีกนิด

ก็ถึงเขตแดนของประเทศข้างๆ แล้วครับ!!

รับทราบครับ

หืม?

มีเหรอ...?

กั่ก

น่า

แกรกๆ

ฮิฮิฮิ

ชิ้ท

เล่นนำหน้าไปซะแล้วสิ!!

ถ้าไม่อยากโดนฆ่า

ก็อย่านิ่งเฉยแล้วส่งองค์รัชทายาทมาให้เถอะ

ขยับได้แค่สองคน...

ประมาณ 1 ต่อสองจุดห้าคนสินะ

ถ้าทางนี้มีคนหนึ่งต้องปกป้ององค์ชายเนี่ยนะ

โอเคไหม? ให้ผม...!!

อะไรกัน! เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!?

อ๊าาา!!

ในชั่วพริบตานั้น ทุกคนเลยเหรอ...!?

ฮิฮิ...!!

ยังมีอีกคนเหรอ

เดี๋ยวก่อนนน!!

ไม่ต้องตามให้ลึกไปก็ได้ครับ

ถ้าจัดการให้ล้มหมดทุกคนจะอุ่นใจกว่าครับ

ตอนนี้ต้องรีบ

พาองค์รัชทายาทไปไว้ในที่ที่ปลอดภัยจะดีกว่านะครับ

อ่า ครับ

ถึงอย่างนั้นก็สุดยอดเลยนะครับ ฟาทาล

เอ๊ะ

ถึงจะเทียบกับคุณครูใหญ่มอรเรียแล้ว

ฝีมือดาบก็

ไม่ด้อยไปกว่าเลยนะครับ

ไม่จริงหรอกครับ~

เปล่าครับ ถึงแม้ว่า

ในเรื่องของความเร็ว ฟาทาลอาจจะเหนือกว่าก็ได้นะ

ไม่สิๆ!! ผมเร็วกว่าต่างหาก!!

เป็นอะไรไปครับ ท่านอาจารย์โมเรีย

ไม่มีอะไรหรอก!

งั้นเราไปกันเลยดีกว่า

อ่า

ครับ

หืม?

แปลกจัง

นะครับ...

ความเงียบที่ไม่มีแม้แต่สัตว์ตัวเล็กๆ เลย...

พี่ชายก็รู้สึกถึงความผิดปกตินี้เหมือนกันเหรอครับ

อืม

!!

เสียงอะไรน่ะ...!?

หืม? นี่มัน...

พลังสายฟ้าเหรอ!?

ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ว่า

การจะอยู่ตรงนี้ต่อไปถือเป็นความโง่เขลาที่สุดแล้วครับ!!

งั้นเราไปที่ทางออกของป่ากันเลยดีกว่า!!

ครับ!!

ครับ

ครับ

ครับ

เดี๋ยวก่อนครับ!

นั่นมัน!!

(\(x + t + \gamma\))

ไม่คิดเลยว่า...จะมีการวางตาข่ายอยู่ด้วย...

อ่า จริงด้วย...

เฮ้ยๆ ล้อเล่นน่า...

อ๊ะ...

ใช่

หน่วยเวทมนตร์ของตระกูลดยุค!!

จะเผาป่าให้เป็นแดนเถื่อนด้วยการระเบิดล้อมเลยเหรอครับ?

ไฟครับ!!

ทางที่เรามามันกำลังลุกไหม้ครับ

อย่างนั้นเหรอ!

เสียงระเบิดที่ดังอยู่ในป่าเมื่อครู่...

มันคือเสียงที่กำลังเผาป่าอยู่!!

พวกมันจะบีบให้เราออกมาสินะ...

อย่างน้อยก็ต้องมีวิธีที่จะรักษาองค์รัชทายาทไว้ให้ได้ไม่ใช่เหรอครับ?

ถึงแม้ว่าพวกเราสามคนจะบุกเข้าไปในที่ราบที่มองเห็นได้ชัดก็ตาม

แต่ก่อนที่เราจะไปถึงพวกมัน ก็คงโดนการระดมยิงด้วยเวทมนตร์เข้าใส่

จนทำอะไรไม่ได้เลยล่ะครับ

ข้างหลังคือเปลวเพลิง

ข้างหน้าคือหน่วยเวทมนตร์

สมบูรณ์แบบเลย ทางหนีมัน ถูกตัดขาดแล้วสินะครับ

สมกับเป็นคำว่าจนมุมจริงๆ เลยนะ

ฝากท่านรัชทายาทฟาทาลด้วยนะครับ

เออ อืม

โลกนี้มันก็พอจะใช้กำลังใจจัดการได้ในเรื่องส่วนใหญ่

ต้องไม่ยอมแพ้จนถึงที่สุด

นั่นแหละคือหลักการของผม

ท่านอาจารย์โมเรีย อะไรนะครับ?

ระหว่างที่ผมบุกเข้าไป นายก็หนีไปก่อนเถอะ...

มันไม่สมจริงเลยครับ

ผมเองก็ชอบแนวคิดเรื่องความทรหดนะ...

แต่ถ้าเป็นแค่ท่านอาจารย์โมเรียล่ะก็

ก็ไม่ได้ไม่ชอบนะครับ

ตรงนี้...ในความเป็นจริงแล้ว

ผมจะไปโน้มน้าวท่านพ่อให้เองครับ

ด้วย...

แต่ว่าสิ ถ้าอย่างนั้นก็เป็นคุณล่ะ!!

พ่อก็ไม่ได้เป็นคนเลวขนาดนั้นนะครับ

ท่านพ่อ!!

หืม?

ผมไม่มีอาวุธเลยครับ ได้โปรดฟังผมก่อนเถอะครับ!!

พอแล้วเรื่องพวกนี้

มาตกลงกันดีกว่าครับ!!

ตอนนี้ยังไม่สายเกินไปครับ

มาทำเหมือนว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น

แล้วกลับไปที่เมืองหลวงของเรากันเถอะ

ท่านพ่อ จะทำอย่างไรดีครับ?

ไม่ใช่เรื่องอื่นเลย แต่เป็นคำขอของลูกชายผมเอง

ให้ผมออกไปจัดการให้เองไหม...

อ่า!!

ท่านพ่อ!!

การที่ท่านออกมานี่หมายความว่า

ท่านจะยอมรับฟังการเจรจาใช่ไหมครับ!?

อ่า

เข้าใจแล้ว

จริงเหรอครับท่านพ่อ!!

เอ่อ...

เฟรย์เซอร์ แกน่ะ

เป็นตัวถ่วงสำหรับฉันสินะ...

เอ่อ... ท่านพ่อ...

จบสิ้นแล้ว

ปลดปล่อยพลังเวท!!

มิจิจิจิ

70 70 70

...อึก

โยชิ!! เผาให้หมดเลย!!

อ่า!! วงพิธีกรรมนั่น!!

อร่อยจัง โอ๊ย~

เมื่อครู่นี้ ตอนนี้ ตอนนี้ ตอนนี้

เวทมนตร์ใหญ่ที่ตั้งชื่อตามสี่จักรพรรดิในตำนาน!!

ระดับ 6 "เทพสายฟ้า"!!

เฟรย์เซอร์ คุณพี่!!

โง่จริง!! มาแล้ว!

ไอ้บ้าเอ๊ย!! จะกระโดดเข้ากองไฟเหรอ!!

ฟุ... เฟรย์เซอร์...

...คุณพี่...

คุณพี่แค่พยายามจะคุยกันอย่างสงบเองนะ...

แค่พยายามจะปกป้องเด็กน้อยเท่านั้นเอง...

ทำไมล่ะ...

●●●

ยกโทษให้ไม่ได้เลย...

!!

เอฟทาลเหรอ?

แก...เป็นอะไรไป? บรรยากาศมัน...

บรรยากาศ...!?

อ่า...สมัยก่อนมารลินบอกว่าถ้าโกรธเขาจะเปลี่ยนไปเลยนี่นา

ฉันจะสอนวิธีใช้เวทมนตร์ที่แท้จริงให้พวกมันดูเอง

โง่! อันตรายนะ!

ห๊ะ?

ระดับ 9 โคคิวตัส แข็งตัวแน่นอน

อู้ว

!!

ป่ามัน...

กลายเป็นน้ำแข็งแล้วเหรอ!?

อ่า... อ่า...

การใช้พลังเวทในระดับที่ไม่ธรรมดาเลยนี่...

เกิดอะไรขึ้นกันแน่!!

อืม... ในโลกนี้แล้ว...

การที่คนคนเดียวจะใช้เวทมนตร์ระดับนี้ได้

คงไม่เคยได้ยินมาก่อนสินะ

ถึงจะไม่ได้ถนัดเวทสายน้ำนัก...

แต่ถึงอย่างนั้นก็คงจะหยุดมันได้ล่ะมั้ง

กับลูก ๆ น่ะ ฉันก็คิดว่าได้สอนวิธีใช้เวทมนตร์กับวิธีทะเลาะกันไปแล้วนะ...

ฮี้ยยย!!

นั่นมัน เอ... เอฟทาล!?

ไม่สิ มันจะเป็นไปได้ยังไง

ไอ้เด็กนั่นจะทำอะไรแบบนี้ได้ยังไงกัน!!

ไอ้เด็กนั่นมันทำแบบนี้ได้ยังไงกันล่ะ!!

โอย! ไอ้พวกโง่ ทำอะไรกันอยู่!!

ศัตรู! ศัตรู!!

แสดงให้ดูเลยว่ากองทัพจอมเวทมันน่ากลัวแค่ไหน!!

เตะให้กระเด็นไปเลย!!

ลูกศรเวทมนตร์

ลูกศรเวทมนตร์ระดับ 5 "ระเบิดวารี" ยิงพร้อมกัน!!

ชุดเก่า ชุดสิ ชุดราชา

ปล่อยไปเลยยยย!!

ห๊ะ

ทำไมถึงเป็นระดับ 5 ล่ะ

พวกนี้ใช้คนเดียวไม่ได้เหรอเนี่ย?

เอาล่ะ!

ทำได้ดีมาก!

อืม!!

ก็เพราะว่า

มันไม่มีทางโดนฉันได้หรอกน่า

ฮิ๊วววววว!!

นะ... ทำไม!? ยังมีชีวิตอยู่ได้

โดนเต็ม ๆ เลยนะ ไม่จริงน่า

ลูกศรเวทมนตร์ระดับ 2 "ระเบิดวารี" ระดับ 5 "ระเบิดเพลิง" นะ!!

มันต้องมีเวทมนตร์ป้องกันตลอดเวลานี่นา?

ไม่รู้จักเหรอ?

พวกมันนี่ฝึกฝนกันมาแบบเบา ๆ ขนาดไหนกันเนี่ย

โฮ่งๆๆ

ถ้าเป็นแบบนี้แล้ว ลูกรักของกองทัพจอมเวทเรา

ให้มันรับ "เทพสายฟ้า" ระดับ 6 ไปเลย!!

ครับ!!

ห๊ะ!

ก็ต้องมาทางนี้แหละน่า

ก็คงไม่มีทางอื่นแล้วสินะ

ยิงเลยยยย!!

เทพสายฟ้า!! ระเบิดวารีโจมตี!!

ให้ชื่อของ "ฉัน" ไปใช้กับเจ้าของแบบนั้นได้ยังไงกัน

มันเกี่ยวกับโคเคนเลยนะเนี่ย

ระดับห้า

อาร์คป้องกันสี่ธาตุ

ลบเวทมนตร์ระดับตำนานให้หายไปในพริบตา...

บะ... สัตว์ประหลาดนี่นาาา!!

ฮ่าฮ่า!

พวกมันนี่มันใจร้ายชะมัดเลยนะ

ฮี๋

จะลองทดสอบดูหน่อยว่าทักษะการใช้ดาบมันใช้งานได้จริงในการต่อสู้รบหรือเปล่า

อา...

อาาา...

หัว...!!

นี่ตัวแรก

อ๊าาาาา!!

ยิง! ยิง!

จะถูกตัดตรงปลายของวงแหวนพิธีกรรมแล้วนะ!

ฟุฮ่าฮ่า

ไม่ใช่ฆ่า 100 คน แต่เป็นฆ่า 200 คนสินะ

ก็ถือว่าเป็นเรื่องสนุกดีนะ!

ครับ ตัวที่สอง

ครับ ตัวที่สาม

แง๊ดดดดดดดดดดด!!

ฮ่าฮ่าฮ่า

เมื่อเหวี่ยงดาบ มนุษย์ก็กรีดร้อง

เมื่อเหวี่ยงดาบ เลือดของมนุษย์ก็กระเด็น

อย่างนั้นสินะ

ดาบก็ไม่ได้แย่หรอกนะ

งั้นจะลองฝึกฝนการใส่เวทมนตร์ลงไปในดาบดูหน่อยดีกว่า

ระดับ 2 "ระเบิดสายฟ้า"!!

วันที่ 1 ตุลาคม ปี 1982

สองห้าสี่สองศูนย์สอง

1

หืม?

ยังพูดถึง "ลูกศรเวทมนตร์" นั่นอีกเหรอ...

น่าจะปิดปากไว้ซะนะ

ไอ้โง่เอ๊ย

ฮ่าฮ่า

กรามหลุดเลยนี่นา

ฮิ! ฮิ! ฮี๊ยยย!

หลีกไป! หลีกไปสิ! หนีไม่พ้นหรอกน่า!

อย่าแตะ! อย่าแตะเจ้าตัวนั้นเด็ดขาด!

นิ...นิ...ไม่ใช่คนนี่นา!

ตอนสู้กันต้องไม่หันหลังให้ศัตรูนะ

อาโอะ

ตอนเด็กๆ แม่สอนไม่ให้เหรอ?

โอ้โห

คนที่เหวี่ยงดาบก็ล้มลง

คนที่เหวี่ยงดาบก็ตาย

ก็...แต่ว่านะ

กา-โรอออ

ในสถานการณ์ที่คล้ายกับการล่ากระต่าย

มันก็ไม่ถือเป็นการฝึกดาบเลยนี่นา

แค่การฟันพวกที่กำลังหนีจากข้างหลังอย่างเดียว

ทำไงได้ล่ะ

จะให้ดูเป็นของฝากจากยมโลกให้ดูเอง!

อะไรกัน!?

เมฆ...มันมารวมตัวกันแล้ว

ควบคุมสภาพอากาศเหรอ...?

โล...โล...โลสต์แมจิก...ปาฏิหาริย์ของเทพ...

ไอ้บ้า! สภาพอากาศถูกถูกแล้ว แต่ไม่ใช่เมฆ

สิ่งที่ฉันควบคุมคือสายฟ้าต่างหาก

ไม่ใช่พวกอย่างแกนั่นแหละ

ที่ทำได้แค่จัดการประจุไฟฟ้าแบบจิ๊บจ๊อยเท่านั้นโว้ย!!

ระดับ 10 "เทพเจ้าสายฟ้าจักรพรรดิ"

สายฟ้าของจริงเลยนี่!

ระดับ 10!! อู้ววววววววว!!