ตอนที่ 5

ตอนที่ 5 เด็กสาวทาส

ต้นฉบับ: ชิราอิชิ ชิน มังงะ: เคนทาโร่

ตัวละครต้นแบบ: ปลา เดนิม © อาราทะ ชิราอิชิ

ว๊า!!

อึก... อูววว!

กร๊าดดดด!!

!!

คุณ

นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

ไม่ค่อยเข้าใจ แต่ช่วยไว้ได้...!!

คุณพ่อรอดแล้วครับ!

เอ๊ะ ฟาทัลโก!?

น้องชายฉันเป็นยังไง...เนี่ย!?

โย่ อย่าเข้ามานะ เจ้าปีศาจ!

โอ้ แกนี่!

ฝ่าฝืนกองทัพเวทมนตร์ของตระกูลดยุคแล้วจะรอดฟรีๆ งั้นเหรอ!?

เป็นการลอบสังหารองค์รัชทายาทนะ

บอกว่าหมดสิ้นไปทั้งหมดรวมถึงผู้บงการด้วยนี่มันไม่น่าจะจบง่ายๆ เลยสิ?

ฮี้! โอ้ แกนี่!

กล้าดียังไงถึงได้ทำเรื่องแบบนี้

การต่อต้านคุณมันคือความผิดฐานกบฏต่อกองทัพของประเทศเลยนะ!

อือออ

ไอ้สารเลวอย่างแกนี่ ถึงกับฆ่าลูกตัวเองเลย

มันไม่มีความเมตตาเลยสักนิด

จะเอาไปแขวนคอเลยนะ ไอ้สารเลว

................

......

แบบนี้การรัฐประหารก็จบลงแบบไม่สมบูรณ์

หลังจากนั้น

ออร์คอตต์กับโยอาฮิมที่เป็นผู้บงการ

ก็ถูกประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณชน

แล้วสำหรับตระกูลดยุคของเราน่ะนะ...

แน่นอนว่าสถานะก็กลายเป็นที่น่าสงสัยอย่างมาก

ถึงกับมีเรื่องว่าจะถูกยุบตระกูลเลยด้วย

แต่ว่า

พี่เฟรย์เซอร์!!

ไง

ทำให้เป็นห่วงเลยนะครับ...

ตอนนี้ขยับได้แล้วใช่ไหมครับ?

อืม

ตอนนี้สบายดีแล้วครับ

ไม่คิดเลยว่าสร้อยคอที่เป็นสมบัติของบ้านจะมาช่วยได้นะครับ

นั่นมัน!!

กาลครั้งหนึ่ง....

มันคือไอเท็มเวทมนตร์ที่ฉันเคยใช้ "ศิลาคุ้มครองแห่งราชาภูต"

มันน่ะ

มันคอยปกป้องพี่ชายของฉันในตอนที่การโจมตีของオルコットมันเข้าใส่

ดีจริงๆ เลย...

ไม่คิดเลยว่าในยุคปัจจุบันนี้ พี่เฟรย์เซอร์จะถือมันไว้ได้...

สมกับที่ว่า

รอดมาได้เพราะพรของเทพสายฟ้า

เอ๊ะ

เอฟタル...

ขอบคุณนะที่ยังมีชีวิตอยู่...

เอฟタル...

อือววว...

และด้วยเรื่องครั้งนี้ ก็มีเรื่องการถูกถอดบรรดาศักดิ์ดยุคด้วยนะ...

แต่บรรดาศักดิ์ดยุคก็ยังคงอยู่

เพราะมีผลงานที่คุณเฟรย์เซอร์พี่ชายเสี่ยงชีวิตปกป้ององค์รัชทายาทด้วย

สำหรับตระกูลดยุคที่หัวหน้าตระกูลไม่อยู่แล้ว

ก็ตกเป็นของคุณเฟรย์เซอร์พี่ชายที่เป็นบุตรชายรองสืบทอดไป

สำหรับผมกับคุณแม่

เอ่อ... จะทำยังไงกันดีครับ

ว๊า! คุณแม่วิ่งได้แล้ว!!

ห้องหนึ่งในคฤหาสน์ของตระกูลดยุค

ก็ได้ถูกจัดสรรให้แล้วครับ

ในป่าเขาแห่งหนึ่ง—

งั้นขอฝากด้วยเลยได้ไหมครับ?

ค่ะ

จะตั้งเขตป้องกันไว้ก่อนนะคะ ถอยออกมาอยู่ข้างหลังได้เลยค่ะ

อืม

ไปแล้วครับ

อสูรราชันย์! วงเวทเพลิงร้อน!

ห๊ะ!!

โอ้วว!!

คลื่นความร้อนแรงจัง

อีกอันนึง

เอ๋~~~ อีกอันอีกเหรอ!?

ระดับฟ คอสไมค์ไวด์ เทพสายลมผู้ครองบัลลังก์!

เอ๊ะ?

เมื่อคราก่อน ก็ฝันไป หรือว่าคิดไป...

นี่ไม่ใช่ฝันแล้วใช่ไหม...!!

ชิเบลฟุ! เสริมพลัง!!

การใช้พลังเวทมนตร์ได้ถึงขนาดนี้ สุดยอดไปเลย...

ถึงจะเรื่องธาตุลมก็เถอะ...

แต่ธาตุไฟนี่มันยังอ่อนอยู่จริงๆ...

อ๋อ เข้าใจแล้วนี่เอง...

เป็นเอฟタルตัวจริงสินะคะ

ขอโทษด้วยนะคะที่เก็บเป็นความลับกับพวกคุณสองคน...

ไม่เป็นไรค่ะ

คงมีเหตุผลอะไรอยู่สินะคะ

ซอ

นั่นมัน...

จะอธิบายยังไงดีนะ...

เคบุ เคบุ

ถ้าไม่อยากพูดก็

ก็ไม่ต้องพูดก็ได้นี่นา

พลังขนาดนี้เลยเหรอ

คงมีเหตุผลที่บอกคนอื่นไม่ได้สินะ...

ใช่แล้วค่ะ

ใช่...

การที่ได้เกิดใหม่นี่ บอกออกไปก็คงไม่ไหว...

เอาล่ะ

นี่คือความลับของพวกเราสามคนนะ

แบบนี้ไม่มีอะไรจะว่าใช่ไหม?

ค่ะ

ไม่มีข้อโต้แย้งอะไรเลยค่ะ ท่านผู้อำนวยการโมเรีย

แค่

พลังนี้ดูเหมือนว่าไม่ควรใช้ต่อหน้าคนมากนักนะคะ

มันเด่นเกินไปแล้วค่ะ

จริงด้วย ถ้าเห็นแบบนี้

โลกคงจะโกลาหลไปเลย

ว่าแต่—เอฟタル?

จากนี้ไปจะทำยังไงคะ?

ถ้ายังอยากเข้าโรงเรียนนายร้อย เราก็จะ...

ไม่ค่ะ ผมนี่—

จะไปโรงเรียนเวทมนตร์ค่ะ!!

อ อ้ายแกนี่...!! มีพลังแบบนั้นแล้ว ยังเป็นแค่ตัวเก็บตัว ที่เรียนอยู่ในโรงเรียนเวทมนตร์งั้นเหรอ?

เอฟタル จริงเหรอคะ?

ใช่ค่ะ

อยากจะฝึกฝนเวทมนตร์ให้เก่งขึ้นในสถานที่ที่พร้อมสรรพค่ะ

ถึงจะคิดว่าคงไม่มีอะไรให้เรียนรู้มากนักหรอกนะ

แต่เอกสารเกี่ยวกับความถนัดทางเวทมนตร์ในอีก 400 ปีข้างหน้านี้

ผมตัดสินใจแล้วครับว่าจะค้นคว้าเรื่องเวทมนตร์ต่อ

เพราะว่าจำเป็นต้องไปหาข้อมูลมาให้ได้นี่ครับ

อย่างนั้นเหรอคะ...

ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้สินะคะ...

ถ้าจะอยู่ต่อ

ตรงนี้ไป

พวกคุณสองคนก็คงทำอะไรได้ไม่มากเท่าไหร่สินะคะ

เอาล่ะ เข้าใจแล้ว!

ถ้างั้นจนถึงอายุ 15 ปีที่สามารถสอบเข้าโรงเรียนเวทมนตร์ได้

ฉันกับเฟรย์เซอร์จะมาฝึกวิชาดาบให้เองล่ะ

จริงเหรอคะ!?

อืม แน่นอนค่ะ

เรื่องวิชาดาบแล้ว ยังไงก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ

ฝากตัวด้วยนะคะ!

ฮ่าๆๆ ไว้ใจฉันได้เลย!!

แล้วก็—เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว...

คุณแม่—

จะไปสอบเข้าโรงเรียนเวทมนตร์ค่ะ

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ดูแลมานะคะ—เอฟタル

อืมมม

นี่ก็ต้องอำลาประเทศนี้และบ้านเกิดแล้วสินะ—

พอได้มองแบบนี้ ชีวิตที่นี่ก็น่าคิดถึงจังเลยนะ~

เอฟタル

คุณแม่! คุณโมเรีย! คุณเฟรย์เซอร์ด้วยค่ะ!

ทำไมล่ะคะ?

ฟุฟุ

คุณเป็นลูกของฉันนะคะ?

แม่ที่ไม่อาจเข้าใจสิ่งที่ลูกชายกำลังคิดอยู่ จะอยู่ที่ไหนกันล่ะคะ

คุณแม่...

แย่แล้ว...พอเห็นยัซุบาริแล้ว น้ำตาไหลเลยค่ะ

คุณแม่...

คะ

ขอโทษนะที่ทำเป็นเงียบแล้วไปเลย...

นี่

ไม่แม้แต่จะบอกลาคุณแม่เลย ช่างใจร้ายจริงๆ เลยนะ

ตอนนี้คุณเป็นผู้ใหญ่แล้ว ทำอะไรก็ได้ตามใจชอบเลยนะ

แล้วถ้าอยากจะกลับ

อืมมม...

คุณแม่

เหะๆ

กลับมาได้ตลอดเลยนะ

แถมยังเลี้ยงดูมาให้ตั้ง 15 ปี

ขอบคุณค่ะ

ค่ะ

อู้ววว~

ทรายเข้าตาซะแล้วสิ...

ในที่สุดตั้งแต่อายุ 15 ปี

เส้นทางแห่งการแสวงหาเวทมนตร์ของฉันก็จะเริ่มต้นขึ้นแล้ว

จุดหมายคือจุดสูงสุด!

คราวนี้ฉันจะก้าวข้ามกำแพงพรสวรรค์ให้ได้ให้ดูเลย

แต่ว่านะ ระวังตัวด้วย นะ~ เอฟตา รุมุ~ ~~

ไม่อยากให้ต้องรู้สึกแบบนั้นอีกแล้วล่ะ

ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมานะคะ!!

จากนี้ไปก็จะเดินต่อไปโดยไม่หยุดชะงัก

ตรงไปสู่จุดสูงสุดแห่งเวทมนตร์เลยค่ะ!

ในที่สุดก็ออกมาถึงถนนที่มีผู้คนสัญจรได้แล้วสินะ

แถวนี้พักสักหน่อยดีไหมคะ?

!!

ตรงจุดที่พอดีเลย!!

โรงน้ำชา!!

ฟู่ว~

เอาล่ะ ในที่สุดก็ออกจากประเทศบ้านเกิดมาได้แล้วล่ะ...

ก็—สำหรับฉันแล้วนะ

ก็เพราะว่ามีจุดประสงค์ที่จะใช้สิ่งอำนวยความสะดวกของโรงเรียนเวทมนตร์นี่นา

อย่างน้อยก็ไม่ควรจะโดดเด่นจนเกินไปก็ดีนะ

เผื่อว่าจะถูกวีรบุรุษอะไรสักคนอุ้มขึ้นมา

●

แล้วจะทำให้การแสวงหาเวทมนตร์เป็นไปไม่ได้ก็คงจะยุ่งยากสิ...

ก็แค่ต้องการจะมุ่งสู่จุดสูงสุดของวิถีนักรบธรรมดาน่ะนะ

ฮ่าๆๆๆ สมกับเป็นคุณเอ็ดเวิร์ดเลยค่ะ!!

หืม?

กึ้ดดด... ฮาโตะ... คิซายะ...

โอ้โห การที่นักเวทผู้มีชื่อเสียงเช่นคุณ

คุณเอ็ดเวิร์ดผู้เป็นเจ้าของอาการคลุ้มคลั่ง ได้กรุณาเสด็จมายังเมืองชนบทแห่งนี้

ถือเป็นความซาบซึ้งอย่างยิ่งเลยค่ะ

ไม่ทราบว่า

จะกรุณาบรรยายวิชาเวทมนตร์ที่แท้จริงให้แก่เหล่าเด็กๆ ในห้องเรียนเวทมนตร์ของเราได้ไหมคะ

ขอความกรุณาอย่าพูดกับฉันโดยไม่ได้รับอนุญาตได้ไหมคะ?

ฮ่าๆๆ

ฮ่าๆๆ

ดูสิ คุณไม่เห็นเหรอคะ?

ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่ค่ะ

กิลด์นักผจญภัย แร็งก์เอ็ดเวิร์ด

โอ๊ยยย~ นี่มันคุณเอ็ดเวิร์ดนี่นา!

ขอโทษค่ะ!

ความแตกต่างของมูลค่าในทุกวินาทีของชีวิตระหว่างฉันกับคุณน่ะ

อยากให้คุณเข้าใจให้ถ่องแท้เลยนะคะ

ฮ่าาาาาา~

ขอประทานอภัยด้วยค่ะ คุณเอ็ดเวิร์ด!!

อุ๊ยยย

...นี่มันเห็นแก่ตัวสุดๆ เลยนี่นา

ไม่ต้องพูดถึงเลยนะคะ

ฉันอายุ 20 ปีแล้ว ก็ติดอันดับเอในกิลด์นักผจญภัยค่ะ

อันดับเอเหรอคะ!?

เมื่อเทียบกับคุณแล้ว

คุณอายุ 50 ปี แต่เป็นระดับซีค่ะ

หลังเกษียณแล้วมาเปิดห้องเรียนเวทมนตร์ในชนบทแบบนี้

ก็เป็นเรื่องที่น่าเบื่อสุดๆ เลยล่ะค่ะ

เพราะว่าคุณเป็นแค่ขยะนี่นา

ขอให้คุณรับรู้เรื่องนี้ให้ถ่องแท้นะคะ

ห๊ะ

ค่ะ...

อ่า! ใช่แล้วค่ะ

ค่ำคืนนี้มีการจัดงานเลี้ยงต้อนรับไว้ค่ะ

คุณเอ็ดเวิร์ดชอบงานเลี้ยงใช่ไหมคะ?

พูดเรื่องอะไรไร้สาระกันเนี่ย

ฮี๊!

อา

ค่ำคืนนี้เป็นวันพิเศษสำหรับฉันกับลูกสาวเผ่าปีศาจคนนี้เลยนะคะ

ฟู่ว~

อา

ดูสิ

ช่วงเวลาจนกระทั่งตราทาสจะเข้ากับร่างกายได้อย่างสมบูรณ์น่ะ

ก็ถึงวันนี้แล้วนี่คะ

พิ

ถ้าสอดใส่น้ำเชื้อเข้าไปก่อนที่ตราจะเข้ากับร่างกายได้ มันก็จะทำให้วงจรเวทมนตร์ของตราปั่นป่วนไปเลยสินะ...

อ่า เข้าใจแล้วค่ะ...

อ่า

ก็เป็นอย่างนั้นแหละค่ะ

สรุปก็คือ... ทาสเพศที่ซื้อมาน่ะ

ช่วงเวลาที่ไม่แนะนำให้มีเพศสัมพันธ์มันผ่านไปแล้วสินะ

พูดตรงๆ นะ มันน่าขยะแขยงจนจะอาเจียนเลย

--แต่ว่า

มารลิน เผ่าปีศาจที่เป็นศิษย์รักของฉันน่ะ

ถ้าฉันไม่เก็บเด็กคนนี้มา เธอก็อาจจะถูกทำให้เป็นทาสแบบเดียวกับเด็กคนนี้ก็ได้นะ

เนื้อ!!

ยินดีต้อนรับค่ะ...!?

โอ๊คไจแอนท์นี่นา...

ห๊ะ?

เอ๊ะ?

มีโอ๊คไจแอนท์ออกมาแล้ว!!

เอ๊ะ!! โอ๊คไจแอนท์เหรอคะ!?

ถ้าเป็นเรื่องจริงนี่มันแย่แล้วสิ!!

อ้ำ อ้ำ

อือ...

ทำยังไงดีล่ะ...

ใครก็ได้ไปเรียกอัศวินมาเถอะ!

ทุกคนวางใจได้เลยค่ะ!!

กิลด์มันไม่ไหวหรอกค่ะ!

ในชนบทแบบนี้ ไม่มีนักผจญภัยคนไหนจะจัดการกับโอ๊คไจแอนท์ได้หรอกค่ะ!

ท่านที่อยู่ตรงนี้คือ—

คุณเอ็ดเวิร์ด ผู้มีเปลวเพลิงคลั่ง

เป็นนักผจญภัยระดับเอค่ะ!!

ฮา—

โอ้! มีนักผจญภัยระดับเออยู่ด้วยเหรอคะ!

อ่า แบบนี้ก็ช่วยได้แล้ว

อ่า ช่างน่าพึ่งพาจริงๆ

โอ๊คไจแอนท์นี่เป็นระดับบีขั้นสูงในการล่าค่ะ

สำหรับฉันระดับเอแบบนี้ เจ้าสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำอย่างพวกนี้

ไม่มีอะไรต้องกลัวเลยค่ะ

คียาาา♡

สมกับเป็นนักผจญภัยระดับเอจริงๆ ค่ะ!

ดูเหมือนว่าแม้ในโลกที่ผ่านไป 400 ปีแล้วก็ตาม

ระดับเอจะยังคงสุดยอดอยู่เลยนะคะ

ซะ! ทางนี้แหละ! สัตว์ชั้นต่ำ!!

คู่ต่อสู้ของคุณคือฉันเองนะ!!

ถ้าอย่างนั้นฉันจะแสดงให้ทุกคนดู

เวทมนตร์ที่แท้จริงให้ดูแล้วกันค่ะ!!

ในชนบทแบบนี้

คงไม่ค่อยได้เห็นหรอกใช่ไหมคะ?

วิญญาณที่อาศัยอยู่ในชั้นบรรยากาศเอ๋ย

ตอบรับต่อการเรียกขานของวงจรเวทมนตร์ของข้า

ตามพันธสัญญา ขอให้ปรากฏกายแห่งเปลวเพลิงอันสูงสุดเถอะ!

ระดับ 4 "เวทมนตร์ไฟขั้นสูง" ค่ะ!

เอาล่ะ! สำเร็จแล้ว!!

นี่คือเวทมนตร์สูงสุดที่ฉันใช้ได้ ระดับ 4 อันสูงสุดเลยค่ะ!

มันไม่ใช่เวทมนตร์ที่สามารถดูได้ฟรีๆ นะคะ?

ด้วยท่าทางนั้นถึงระดับ 4 เลยเหรอ...

เอาล่ะ การแสดงจบแล้วนะคะทุกท่าน

ฮึก!!

อูว

หืม?

เป็นอะไรไปคะ ทุกคน?

อะไรกันเนี่ย!? ไม่เป็นรอยเลยเหรอ!?

เป็นไปไม่ได้...!! เวทมนตร์สูงสุดของฉันไม่ได้ผลเหรอ!?

!!

ไม่สิ... รอเดี๋ยวก่อน!!

นั่นมันตัวชั้นสูงที่สุดของเผ่าโอ๊คเลยนะ!!

โอ๊คเบอร์เซอร์กเกอร์!!

ถ้าเป็นโอ๊คไจแอนท์ก็ยังพอไหว

แต่ระดับ 4 นี่ คงเอาชนะโอ๊คบาร์เซอร์เคอร์ไม่ได้หรอกค่ะ!!

เข้าใจแล้วค่ะ แบบนี้ฉันคงไม่มีทางชนะแน่ๆ เลย

อ๊ะ! คุณนักผจญภัยระดับเอ! คุณนักผจญภัยคะ!

วิญญาณที่อาศัยอยู่ในชั้นบรรยากาศเอ๋ย

ตอบรับต่อการเรียกขานของวงจรเวทมนตร์ของข้า—

ตามพันธสัญญา ขอให้ปรากฏกายแห่งม่านพลังอันแข็งแกร่งเถอะ!

ระดับ 3 "เขตแดนศักดิ์สิทธิ์" ค่ะ!

เอ๊ะ...

อะไร...นะ?

คุณนักผจญภัย ทำอะไรน่ะ!?

นี่มันอะไรกัน!! ออกไปข้างนอกไม่ได้เลย!!

เอ๊ะ!!

ฟุฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! อะไรนะ?

เป็นตัวล่อต่างหากล่ะ!

ต่อสู้กับโอ๊คเบอร์เซอร์กเกอร์น่ะ

มนุษย์สูงศักดิ์อย่างฉันจะมาตายตรงนี้ไม่ได้หรอกนะ

พวกคุณช่วยเป็นตัวล่อให้ฉันหน่อยสิ

ไม่จริงน่า!! แบบนั้น

ปล่อยออกมาสิ!

ช่วยด้วยยย!

ไม่อยากตายนะ!

……

ระดับ 6 ข่าวประเสริฐแห่งเทวทูตชั้น熾

สำเร็จแล้ว!!

ม่านพลังหายไปแล้ว!!

หนีเร็ว!!

ห๊ะ? อะไรกัน!?

ไอ้หมอนั่นเป็นคนทำเหรอ?

เด็กคนนั้นเมื่อกี้เพิ่งร่ายเวทมนตร์โดยที่ไม่ได้ท่องมนตร์เลย...!!

ถอนคำสาปงั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้... ทำได้ยังไง!?

อะไรกัน!!

ถึงจะเด่นขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจก็เถอะ... ก็ช่วยไม่ได้นี่นา...

……

การยืนดูเหตุการณ์ฆ่าหมู่แบบเงียบๆ มันก็รู้สึกไม่ดีเหมือนกันนะ

เอาล่ะ แล้วจะทำยังไงกันดี...

โคลเล่

ไม่อยากเด่นไปมากกว่านี้แล้วล่ะ

ใช่แล้ว!!

ด้วย "เพลิงโจมตี" ระดับ 3 เป็นฉากบังหน้า

แล้วก็ทันที—

ถ้าเรายิง "การตัดมิติ" ระดับ 9 ออกไป

มันก็จะดูเหมือนระดับสามเท่านั้นแหละ!!

หลังจากนั้นก็แค่บอกไปลวกๆ ว่ามันเป็นเพราะเวทมนตร์จิบีล 4 ที่ออกฤทธิ์อยู่แล้วและกำลังจะตาย

แล้วก็จัดการแทงเป็นหมัดสุดท้ายเข้าไปก็จบ

แบบนั้นฉันก็จะไม่โดดเด่นขนาดนั้นไง!

แผนที่สมบูรณ์แบบเลย!!

— ทันทีเลยเหรอเนี่ย

สรุปก็คือ ทำเป็นว่าเอาชนะได้ในระดับ 3 ก็พอแล้ว!!

ไปกันเลย!! ระดับสาม "การโจมตีด้วยเพลิง"!!

โอ๊ค!

เด็กคนนั้น 3 ารถยิงได้ในระดับสามเลยเหรอ!!

ดี! ในขณะที่ทุกคนกำลังมองไปทางนั้น ฉันจะใช้ระดับ 9...

เอ๋?!...!? มันออกฤทธิ์ในระดับ 3 เหรอ?

ทำไมล่ะ!!

โอ้ เยี่ยมเลย!!

เด็กคนนั้นเผาโอ๊คเบอร์เซอร์กเกอร์ด้วยระดับ 3 ได้ด้วย!!

ห๊ะ

ทำไมกัน...

ในเมื่อจิบีล 4 ของฉันมันไม่ทำงาน แล้วทำไมถึงได้...

เวทมนตร์นั่นน่ะ การหลอมและกลั่นมาอย่างดีเลยนะ!!

เอ๊ะ!!

ถึงจะดูเหมือนระดับ 3 ธรรมดา

แต่เป็นระดับสามแบบที่นักเวทย์ผู้ฝึกฝนอย่างหนักใช้เลยนะ!!

นี่แหละ—

เป็นพลังระดับ 5

ดูจากรูปลักษณ์แล้วเป็นเด็กหนุ่มอายุประมาณสิบถึงสี่ห้า

ทำยังไงถึงได้ใช้เวทมนตร์ระดับชำนาญนั่นได้...

ระดับ 5

เข้าใจแล้ว งั้น... — หรือว่า

ฮ่าๆๆ...

ไม่นะเนี่ย นี่มันพลาดเข้าให้แล้วแน่ๆ เลย...

การหลอมและกลั่นพลังเวทมนตร์อะไรกัน

ฉันไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อยในระดับพื้นฐานสุดๆ

แสดงว่าคุณผมเงินนั่นไม่ได้ทำอย่างจริงจังสินะ

ถ้าเป็นแบบนี้ ใช้เวทมนตร์ระดับหนึ่งก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?

เอาล่ะ ถึงจะเด่นขึ้นมาเกินความจำเป็นไปหน่อยก็เถอะ...

จะทำยังไงดีล่ะ?

อาฮ่าฮ่า!

นี่คือว่า... ทุกท่าน...

!!

โอ้โห!! นี่คือโอ๊คเบอร์เซอร์กเกอร์สินะ...

ว้าว

ไหม้เกรียมเลยแฮะ

โอ๊ะ

สำหรับคนทั่วไปมันก็ดูเหมือนระดับ 3 ธรรมดาเท่านั้นสินะ

อ๊ะ

คุณเอ็ดเวิร์ดแห่งเพลิงคลั่ง...

ใช่ไหมคะ?

ค่ะ!

คุณ

ควรจะให้ความเคารพคนที่อายุมากกว่าหน่อยนะคะ

คุณรู้เรื่องวิชาเวทมนตร์มากกว่าผมเยอะเลยครับ

แล้วก็—

ฉากหนีเมื่อกี้เนี่ย มันคือพยายามฆ่าคนนะ

ผมเป็นคนทำให้มันเป็นแค่พยายามครับ

ถือว่าเป็นอาชญากรรมร้ายแรงเลยล่ะครับ

อาชญากรไม่มีสิทธิ์ที่จะมีทาสรับใช้หรอกนะ

ปล่อยเธอเป็นอิสระซะ

สารภาพมาซะ

ห๊ะ

ค่ะ...

งั้นก็!

ราะ...

ลารา...

คี๊น!