ตอน 6: Chapter 6

ต้นฉบับ: ชิราอิชิ ชิน มังงะ: เคนทาโร่

ที่จริงแล้วตอนนี้—

มันกลายเป็นเรื่องยุ่งยากไปหน่อยแล้วล่ะ...

ใช่แล้ว เธอเป็นทาสของฉัน

นี่ๆๆ!!

ห๊ะ

จะตามมาถึงไหนกันล่ะ?

อ๊าาาา

ชะ ชะ โซ โซ...

ตลอดเวลาเลย ที่รู้ตัวว่า คุณกำลังทำอยู่...

เอ๊ะ โค... มะ

คุณผู้ชายผมเงินก็ยอมรับสารภาพแล้ว

แต่ไม่รู้ทำไม ถึงมีแค่เด็กสาวทาสที่เขาพามาด้วย

ถึงได้มาเกาะติดอยู่กับผมแบบนี้ล่ะนะ...

คนนั้น...

เอ่อ...

เอ๊ะ โค...

โอ้โห

ขอร้องล่ะครับ/ค่ะ อ๊าาา มีแล้วครับ/ค่ะ...

ทำไมล่ะ?

อ๊า!! กัดเข้าไปแล้วครับ/ค่ะ!!

อ๊า— กัดเข้าไปแล้วเหรอ...

แล้วล่ะ...?

ขอร้องเหรอ?

เอ่อ...

เป็นอะไรไปเหรอ?

เอ่อ...

คะ?

ของฉัน...

มาเป็นนายท่านของฉันเถอะค่ะ

นะ...อะไรกันเนี่ย

ห๊ะ!?

จู่ๆ ก็ให้เรียกท่านเจ้าของแบบนั้นนี่นะ...

ขอร้องล่ะค่ะ...

ทาสที่สูญเสียเจ้าของไปแล้วเนี่ย ไม่มีสิทธิมนุษยชนเลยค่ะ

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ แล้วมีคนมาเห็นเข้า

ก็จะถูกจับไปเป็นทาสหลบหนี แล้วโดนทำอะไรแย่ๆ อีกต่างหาก

แล้วก็จะถูกพาไปให้พ่อค้าทาสน่ะค่ะ!

อย่างนั้นเหรอ จริงด้วยสิ

ขอร้องล่ะ

วิชาผนึกทาสเนี่ย

ถึงนายท่านจะไม่อยู่ ก็ไม่ได้แปลว่าจะเป็นอิสระได้ง่ายๆ นะ

วิชาผนึกทาสที่ขาดการเชื่อมโยงกับนายท่าน ก็เปรียบเสมือนสถานะทาสอิสระ...

ถ้าโดนใครแปลกๆ ไปเจอแล้วทำสัญญาเข้าล่ะก็...

คุณดูใจดีจังเลยค่ะ...

ถ้าเทียบกับคุณผู้ชายผมเงินคนนั้นแล้ว

ก็ต้องดีกว่าเป็นล้านเท่าแน่ๆ เลยค่ะ

ห๊ะ อ๊าาา

ก็คือว่านะ

เรเซะ เรเซะ น่ะ...

มันก็ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ เลยค่ะ

แต่ว่าตั้งแต่แรกแล้ว คุณที่เป็นเผ่าปีศาจเนี่ย

ทำไมถึงได้มาเป็นทาสล่ะคะ?

ค่ะ...

ประเทศของฉันเมื่อนานมาแล้ว—

แพ้สงครามกับพวกมนุษย์ไป...

ตั้งแต่นั้นมา ตระกูลของฉันก็เป็นทาสของมนุษย์มาตลอดเลยค่ะ

ฉันเองก็เป็นทาสมาตั้งแต่เกิด...

เพราะฉะนั้น

ฉันก็รู้จักแต่ทาสเท่านั้นเลยค่ะ...

อย่างนั้นเหรอ... อย่างนั้นสินะ...

คนที่กลายเป็นทาสน่ะ ถ้าไม่ผ่านพิธีการอะไรแล้วก็ปีนขึ้นมาไม่ได้หรอก

มันโหดร้ายนะ แต่ในโลกนี้มันเป็นเรื่องที่เจอบ่อยๆ เลยล่ะ...

!?

ถึงจะเป็นแบบฉันก็เถอะนะคะ...

เป็นเชื้อสายของราชวงศ์เผ่าปีศาจ แล้วก็...

เป็นอดีตผู้อำนวยการของวิทยาลัยเวทมนตร์อัลเทน่า ซึ่งเป็นสถาบันเวทมนตร์ชื่อดังของเผ่าปีศาจ

มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับคุณมารลินอยู่ห่างๆ น่ะค่ะ