ตอน 1: Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama 1

และสถานที่อัน กว้างใหญ่ สุดลูกหูลูกตานี้ ก็คือดินแดนใหม่ ของผมเอง

ผมมีนามว่า ดิอัส

ดินแดนนี มัน...

ดันมีแต่หญ้า นี่สิ

ของท่านเจ้าเมืองช่างน่าเกรงขามนัก

ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!!

นวนิยายยอดนิยม ที่ทุกคนรอคอย ถูกนำมาทำเป็นมังงะแล้ว!!

ท่านเจ้าเมืองแห่งดินแดนชายแดน ที่มีราษฎรเป็นผู้เริ่มต้น ตอนที่ 1 ต้นฉบับ: คาเซะซามะ ออกแบบตัวละคร: คินตะ มังงะ: ยุนโบ

"จงเป็นชายผูคอยปกป้อง ผู้ที่อ่อนแอ" นึกถึงสิ่งที่พ่อของผม มักจะพร่ำบอกเสมอ และเป็นคำสั่งเสีย ก่อนท่านจะจากไปเช่นกัน

"จงทำคุณประโยชน์ แก่คนรอบข้าง" นั่นคือสิ่งที่แม่ของผม มักจะพร่ำบอกเสมอ และเป็นคำสั่งเสีย ก่อนท่านจะจากไปเช่นกัน

เมื่อผมมีอายุได้ 15 ปี ก็ได้มีการทำสงคราม กับประเทศเพื่อนบ้าน เกิดขึ้น

เพื่อปกป้องเจตจำนง ของพวกท่านและผู้คน ผมจึงอาสาเป็นทหาร ไปเข้าร่วมสงคราม...

เพื่อรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับท่านทั้งสองที่จากไป ตั้งแต่ผมยังเด็ก ผมจึงตั้งใจทำตาม คำสั่งเสียของท่าน

ด้วยจิตใจอันเด็ดเดี่ยว เพื่อมิให้ท่านทั้งสอง ต้องอับอาย

ด้วยความได้เปรียบ ในสงครามจึงทำให้ ประเทศเพื่อนบ้าน ประกาศยุติสงคราม และหันมาเจรจาแทน...

จนกระทั่ง ผมอายุได้ 35 ปี...

สงคราม ดำเนินมานาน กว่า 20 ปี

ผมก็ถูกยกย่องว่าเป็น "วีรบุรุษผู้ผูกอบกุฎชาติ" ไปเสียแล้ว

ซึ่งพอรู้ตัว อีกที

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความสามารถ ในการต่อที่สูงของผมและผลงาน อันโดดเด่นกว่าผู้อื่นหรือเปล่า

จนถึงกับ จะยอมมอบ "ดินแดน" ให้ผมเลย

จึงเป็นเหตุให้ องค์ราชา ทรงยกย่องผม

แต่ดูเหมือนว่า ผมจะได้เป็นเจ้าเมือง และต้องคอยเก็บภาษี เพื่อส่งมอบให้องค์ราชา

แล้วมั่งนะ

แต่ด้วยความที่ ผมไม่รู้หนังสือ จึงไม่ค่อย แน่ใจนัก

ล้วผมก็ ถูกลากขึ้นรถม้า ทันที

ซึ่งการที่ต้อง ออกไปทันที หลังจากได้รับ ดินแดนแล้ว จะเป็นเรื่องปกติ

พร้อมกับ ถูกส่งคน มาคอยจับตาดู ตลอด 1 เดือน เต็ม ๆ

โดยที่ยังไม่ได้ เตรียมตัวอะไร เลยสักนิด

แล้วในที่สุด ผมก็มาถึง ดินแดนเสียที

ลงมา ได้แล้ว!

พร้อมทั้งแจกแจง ถึงอาณาเขต ให้ผมทราบ

ซึ่งดูเหมือน จุดที่เรา มาหยุดอยู่นี้ จะเป็นใจกลาง แห่งดินแดนนี้

ยังไม่เห็น แม้แต่ต้นไม้ ชักกะต้น...

จะว่าไป นี่เราก็ เดินมา ตั้งไกลแล้ว

ยังดีนะ ที่มีแหล่งน้ำ สะอาดให้ดื่ม

สมัยสงครามนี่ ได้แต่ดื่มน้ำโคลน เพียงอย่างเดียว

อืมมม

ซะ ทีไหน ล่ะ

เห็นมันดู น่าจะร่อยดี...

แต่หญ้าพวกนี้ น่าจะพอกินได้ อยูละมั่ง?

ใช่แล้ว อีกแค่ 2 วัน

ยังเป็น แบบนี้ต่อไป อีก 2 วันละก็

...เอาไว้ ค่อยลุยต่อ พรุ่งนี้ ก็แล้วกัน

ต้องพยายาม ให้มากที่สุด เพื่อความอยู่รอด...

แล้วไปทำงาน เพื่อช่วยเหลือตัวเอง และผู้อื่นก็แล้วกัน

ค่อยออกจาก ทุ่งหญ้าแห่งนี

จะได้ รักษาสัญญา ที่ให้ไว้กับ พ่อแม่ด้วย ล่ะนะ...

ดี

นี่พ่อ

ฝึกฝนสิ

คุณ เป็นใคร นี่

เฮือก!?

ดื่นชักที เสีย!

ก็ถามว่า คุณเป็นใครไง! แล้วก็ มาทำอะไรที่นี่!

คนเหรอ ...?

ตอบมา สักทีส!

มีเขาอยู่ที่ หน้าผาก ด้วยนี่...!

โผล่มาจาก... ไม่สิ เดี๋ยวนะ

...แล้วก็ อย่างที่คุณเห็น ว่าผมกำลังนอนอยู่นี่

เอ่อ... ผมชื่อว่าดิอัส

ก็ผมโดนส่ง ให้มาอยู่ที่นี่ นะสิ

แล้วมา ทำอะไร ที่ทุ่งหญ้า แห่งนี้ล่ะ?

ก็มันไม่มี ที่อื่นให้นอน แล้วนี่นา

แล้วไหง คุณมานอน อยู่ที่นี่ล่ะ!

นี่แหละคือ เป้าหมายของผม

และ อยากปกป้อง ผู้อ่อนแอ

ที่ว่า ทำคุณประโยชน์ แก่ผู้อื่น

อยากจะ รักษาสัญญา ที่ให้ไว้กับ พ่อแม่

สำหรับคุณ ฉันคือมิตร! หรือศัตรู!

เลือกมา!!

แล้วทำไม ผมจะต้อง โกหกด้วยล่ะ?

ทำไมนายถึง ไม่โกหกล่ะ?

งั้นถ้า "ไม่ใช่ทั้งศัตรู และมิตร" ล่ะ?

ปกติไม่มีใคร ขากามแบบนี้ กับคนที่พึงเจอกัน หรอกนะ

งั้นทีคุณโกรธก็เพราะ "เจ้าเมือง" อย่างผม ไม่ได้แสดงออกถึง "ความเป็นมิตร" ให้คุณเห็นสินะ

ผมก็จะคอย

ปกป้อง

คุณเอง!

ผมก็ อยู่ฝ่ายเดียว กับคุณ!

ไม่ว่าศัตรู จะเป็นใคร

แถมยัง! เป็นแสง สีฟ้า ด้วย!?

ทะ-ทำไม มันถึง สว่างจ้า ขนาดนี้!?

!?

ไม่จริงน่า...

เป็นไป ไม่ได้...

หรือจะพาผม ไปไหนเนีย?

เดี๋ยว... เดี๋ยวก่อนสิ

มีหมู่บ้านอยู ด้วยเหรอ? ในที่แบบนี้เนียนะ?

ตามมาเงียบ เถอะน่า!

ก็จะพาไปที่ หมู่บ้าน ของฉัน นะสิ!

หมู่บ้าน?

!?

เดี๋ยวฉันจะ พานายไปพบ คุณหัวหน้า หมู่บ้าน!

กั่กๆๆ

ก็ว่าเมื่อวาน เดินหามา ตั้งไกลแล้วนะ

หมู่บ้านก็ ออกจะใหญ่โต แล้วทำไมเราถึง ไม่เคยเห็นล่ะ?

...ช่างน่าตกใจเสียจริง ที่คุณอลูน่าจะพา คนแปลกหน้าเข้ามาที่นี่

แถมชายผู้นั้น ยังเป็น "สีฟ้า" ด้วยนี่นะ?

ฉันจึงได้ถามเขาว่า เป็นมิตรหรือศัตรู ทว่าเมื่อเขาตอบว่า "เป็นมิตร" แสงสีฟ้าก็สว่างจ้า ออกมา

ใช่ค่ะ ฉันพบเขานอนอยู่ ใกล้ ๆ แถวนึกเลย ปลุกขึ้นมาสอบถามดู... แต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไร เป็นชิ้นเป็นอัน...

เป็นสีฟ้า แน่นอนค่ะ

เป็นสีฟ้าแน่นะ... ไม่ใช่สีแดงหรอกรึ?

อะเอ่อ... ผมมีนามว่า ดิอัสครับ

ช่างน่าสนใจ ยิ่งนัก... ชายสีฟ้าเอ๋ย คุณมีนามว่า อันใดกันรึ?

งั้นคุณคนนี้ ก็มีนามว่า "อลูน่า" งั้นสินะ

ในเมื่อคุณ เป็นมิตรกับ อสูนา

เช่นนั้นคุณ ก็เป็นมิตร กับเราด้วย เช่นกันสินะ?

ดิอัส... ช่างเป็นชื่อ ที่แปลกดีนะ

...เช่นนั้น ใครกันที่เป็น ผู้ที่มอบหน้าที่ นี้ให้คุณกัน?

ก็นั่นน่ะ คือหน้าที่ ของผมนี่ครับ

เหตุใด จึงกล่าว เช่นนั้นรึ?

องค์ราชา ล่ะมัง

นา กิจิก คยิน

...ก็นะ ในเมื่อทุกคนที่นี่ ต่างก็เป็นคน ในดินแดนนี้ อยู่แล้ว...

เพราะงั้น ผมจะต้องเป็นมิตร กับทุกคนใน หมู่บ้านนี้แน่นอน

ทำไมคุณถึง กลายเป็นคนที่ รับคำสั่งของราชา ได้ล่ะ?

ดิอัส คุณช่วย เล่าทุกอย่าง ให้ฟังหน่อย ได้ไหม?

คุณอย่าวูวาม ไปสิ

นับตั้งแต่ผมจำความได้ให้ฟัง

แต่ผมก็ได้เล่าเรื่องราวของตนเอง กว่าครึ่งชีวิตที่ผ่านมา

ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่า "มันลงเอยแบบนี้" ได้ยังไง

เช่นนี้เองรึน...

ดิอัสแห่งสีฟ้าเอ๋ย เรารับรู้ได้ถึงความเป็นเจ้าเมืองที่ดีของคุณ ที่อยากจะปกป้องผู้อื่นได้เป็นอย่างดี

คราวนีก็เข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าโยคุณจึงเป็นสีฟ้า

แต่ก็มิอาจจะเชื่อ...ว่าจะยังมีคนไร้เขาเช่นคุณอยูด้วย

หากพวกเรามิได้เป็นประชาชนในดินแดนแห่งนี้ล่ะ คุณจักทำเช่นไร?

เช่นนั้นเราจึงใคร่อยากถามคุณว่า

เป็นสิครับ ก็พวกเราอาศัย อยู่ในทุ่งหญ้า เดียวกันนี่นา?

เช่นนั้น คุณจะยัง เป็นมิตรกับ พวกเราอยู่นี่เหรอ?

เพราะงั้นก็ถือว่า พวกเราเป็นมิตร ต่อกันไม่ใช่ เหรอครับ?

ถ้าพวกคุณ ไม่ได้เป็นประชาชน ในดินแดนนี้ งั้นเหรอ?

...ก็คงไม่ทำอะไร ทั้งนั้นล่ะมังครับ?

ถ้าหากพวกคุณ มีปัญหาผมก็ พร้อมยินดีช่วย เสมอ

ถ้าหากพวกเขา ไม่ใช่ประชาชน ในดินแดนนี้แล้วมัน จะทำ...

ทำไมต้องทำ อะไรแบบนี้ ด้วยล่ะ?

ผู้คน ในหมู่บ้านนี้ ก็...

เอ๊ะ? เดี๋ยวนะ?

งั้นก็แปลว่า

ไม่ใช่ประชาชน ในดินแดนของเรา น่ะสิ?

ใช่แล้วล่ะ พวกเรานั่นมิใช่ ประชาชนใน ดินแดนของคุณ

คุณคงจะเริ่ม จับทางได้ แล้วสินะ?

ก็ที่นี่มัน ดินแดน ของเรานี่

เพราะงั้น ทุกคนที่นี่ ก็ต้องเป็น ประชาชน ของเราสิ...

ไม่จริงน่า?

เพราะพวกเรานั่น ได้สูรบปรบมือกับ ประเทศของคุณ มาอย่างยาวนานแล้ว

หากจะกล่าวว่า พวกเรานั่นเป็นศัตรู ของราชาของคุณ ก็ไม่ผิด

ก็มิได้แปลว่า จะเป็นศัตรูต่อคุณ เสียหน่อย

แต่ทว่านะ ดิอัสแห่งสีฟ้า เอ๋ย

ถึงพวกเราจะเป็น ศัตรูกับคุณราชา

หากเป็นคุณ จะต้องอยูร่วมกับ พวกเราได้แน่

สีฟ้าเช่นคุณนั่น นับว่าหายากยิ่ง

ขอทำโปรด เงยหน้าขึ้น

เช่นนั้น

แล้วช่วยรับฟัง เรื่องราวของเรา จะได้หรือไม่?

พวกเราเผ่าโอนิ ไม่ลงรอยกับ ประเทศของคุณ เรื่องทุ่งหญ้าแห่งนี้ มานานแล้ว

นามของเราคือ "โมรุ" เป็นหัวหน้าของ เผ่าโอนิ

เผ่าโอนิ

พวกเราจึงต้อง ระหกระเหินออกจาก ทุ่งหญ้าแห่งนี้ พร้อมทั้งสูญเสีย สหายไปมากมาย

หลังจากได้พ่ายแพ้ ในสงคราม เมื่อ 50 ปีก่อน

ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้พวกเรา สามารถใช้เวท ที่พวกไร้เขา เช่นคุณ ไม่สามารถใช้ได้

ที่นี่น่ะ สามารถ กักเก็บ พลังเวท เอาไว้ได้

ในเมื่อพวกคุณ ระหกระเหิน ออกไปตั้งแต่ เมื่อ 50 ปีก่อน

แล้วทำไมถึงยัง มาอยู่ในทุ่งหญ้า แห่งนี้ได้ล่ะครับ?

หากคุณมีความมุ่งร้าย หรือโกหกมดเท็จ มันจะเปลี่ยนเป็นสีดำแล้ว เปล่งแสงสีแดงทันที แต่เรามั่นใจมากเลย...ล่ะนะ ว่ามันไม่มีทางเป็นแบบนั้น กับคุณแน่นอน

นี่เราก็อยู่มาเนิ่นนาน ยังไม่เคยเห็นใครจะเขลา ได้เท่าคุณเลย

นี่ฤจาชิง กานเลก

ไม่มีใครที่ไหนเขา รักษาสัญญาที่ให้ไว้ กับพ่อแม่มาจน อายุปูนีหรือกนะ

สูไปหาที่ใหม่ ที่ห่างไกลจากที่นี่ เพื่อตั้งถิ่นฐาน จะไม่ดีกว่า เหรอครับ...

ถ้าอย่างนั้นแล้ว ทำไมถึงยัง อยู่ที่นี่ ล่ะครับ?

เพราะถึงจะ ใช้เวทปกปิด เอาไว้อยู่ แต่ก็ใช่ว่า จะปกปิดได้ หมดจด

ทว่านับเป็น เรื่องอันดีที่ได้ คนดีเช่นคุณ มาเป็นเจ้าเมือง

เหตุผลอีกประการ ก็คือเจ้าปศุสัตว์ ที่เรียกว่า “มีอาร์” ซึ่งเป็นสิ่งคอยค้ำจุน พวกเรานั้นเป็นสัตว์ที่ กินหญ้าเยอะมาก

จะมีชักกีฬาเชียว ที่จะมีหญ้าอ่อนมากพอ ให้พวกมันได้กิน เหมือนดังที่นี่...

บ้านเกิดน่ะใช่ว่า จะตัดใจทิ้งได้ง่ายๆ เสียเมื่อไหร่...

ใช่แล้วล่ะ แต่ดูเหมือนเขาจะ ย้ายไปอยู่อีกที่ เสียแล้ว

เคยมีคน ก่อนหน้าด้วย เหรอครับ?

หากเสียคุณไป ก็มิอาจรู้ได้ว่า เจ้าเมืองคนต่อไป จะเป็นเช่นไร

ดังนั้นขอให้คุณ จงรวบรวม ประชาชน แล้วขึ้นเป็น เจ้าเมืองที่ดี ด้วยเถิด

...แต่ทว่า ดูเหมือนจะถูก โรคร้ายค่ำชีวิตไป เมื่อไม่นานมานี้เอง

เขาเป็นคนโง่ ที่มีนิสัยชั่วร้าย

แล้วก็เราจะ ให้คุณ ยืมตัว อลูน่าด้วย

นั่นรวมถึง ราชาของคุณ ด้วยเช่นกัน

แต่เพื่อเป็นการ และเปลี่ยน คุณจะต้องห้าม แพร่พรายเรื่อง ของที่นี่ให้คนใน ราชอาณาจักรรู้ เป็นอันขาด

เช่นนั้น เราจะคอยดูแลคุณ ไปสักระยะหนึ่ง ก็แล้วกัน...

จะว่าไป ดูเหมือนคุณจะ ขาดแคลนอาหารอยู่นะ? เช่นนั้นทางเราจัก ช่วยเหลือคุณด้วยการ แบ่งปันปศุสัตว์ให้

การจะใช้ชีวิต อยู่ในทุ่งหญ้าแห่งนี้ นั่นยังมีอีกหลายสิ่ง ให้คุณต้องเรียนรู้ อีกมาก

ฉวา กะ กะ กะ

เช่นนั้นก็ต้อง ทำหน้าที่ ให้ถึงที่สุดสิ!

อลูน่า เป็นเจ้ามิใช่รึ ที่เป็นคนนำทาง มาน่ะ

ซึ่งด้วยเหตุผล บางอย่าง ทำให้ผม...

ต้องอยู่กับ หญิงสาว ผู้มีนามว่า อลูน่า...

และนี่แหละคือ จุดเริ่มต้นสู่การ เป็นเจ้าเมือง ของผม

โปรดติดตามตอนต่อไป

เครดิตเอ๊ย จงออกมา!

นักแปลผู้ไวต่อจุดซ่อนเร้น @FastForHiddenSpot · หนังสือ

นิ่งล่ะเครดิตเพจ!!