ตอน 2: Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama 2

เจ้าผู้ปกครองเขตชายแดน ที่เริ่มต้นจากชาวบ้าน

ซึ่งจุดประสงค์ ของการเลี้ยงนั้น...ไม่ใช่ เพราะเนื้อของมัน

แต่คือขน ของมันต่างหาก

คือปศุสัตว์ที่มี เขาอยู่สองข้างและ มีขนอ่อนนุ่มปกคลุม อยู่ทั่วทั้งตัว

มีอาร์นะ

ซึ่งคุณสามารถ นำขนของมันไป ทำเป็นอาหารและ ของใช้จิปาถะได้

มีอาร์นะ กินหญ้า ขนจะยิ่งยาว

ประชาการที่ปกครอง หรือก็คือพลเมืองนั่นแหละ

เพิ่ม ประชา...

เพื่อตอบแทน น้ำใจของเผ่าโอนิ ผมจะต้อง เพิ่มประชาการ ให้ได้

ตามที่หัวหน้าเฒ่าโมรุ ได้เคยให้สัญญาไว้ว่าจะ แบ่งปันเนื้อและมีอาร์ให้ ซึ่งเขาก็ได้ทำตามนั้น จริง ๆ

จะไปรู้ กับคุณ

ก็นั่นสินะ

หนึ่งห้าศูนย์สอง

แต่จะว่าไป อลูน่า

คุณพอจะรู้ วิธี...เพิ่ม จำนวน ประชากร บ้างไหม?

เพราะกระโจมนี่มัน มีอาหารการกิน แค่พอสำหรับ คุณคนเดียว ใช้ไหมล่ะ?

ว่าแต่นี่ คุณเอาแต่พูด เรื่องประชาการ สภาพคุณ อย่างเดียว ในตอนนี้มัน เลยนะ มีอย่างอื่นที่ ต้องทำก่อน ไม่ใช่รึไง?

หรือก็คือ ผมยังไม่มี ประชากร เป็นของ ตัวเอง...

ถ้าจะนับอลูน่าเป็น ประชากรล่ะก็ คงไม่ได้...เพราะคุณ เป็นคนของเผ่าโอนิ จึงนับเป็นประชากร ของผมไม่ได้

อ๊ะ! จริงด้วย!

ทีนี้เข้าใจ แล้วใช่ไหม?

ซึ่งถ้าหาก มีคนมาเพิ่มล่ะก็ ก็คงจะอดตาย หรือป่วยตาย อย่างแน่นอน

ในเมื่อ เป็นแบบนี้ งั้นสิ่งแรก ที่ต้องทำก็คือ การหาที่พัก กับอาหารก่อน งั้นสินะ...

เอาเป็นว่า ก-ก็คิดว่า ผมไม่เคย จะทำงาน พูดแล้วกัน ให้ชะอีก

ห้า? สมองกลับ ไปแล้วรึไงนะ!

มะ-ไม่ใช่ว่า ถ้าประชากร เพิ่มขึ้นแล้ว เจ้าโอนีก็จะช่วย เรื่องอาหาร การกินสินะ...

เอาน์ นายทีม ไปใช้สิ

นี่มันคือ อะไรกันเหรอ ครับ?

เชื

เจ้าหนีจะทำมาจากหญ้าที่มีกลิ่นที่พวกสัตว์ร้ายมันชอบ เพราะงั้นถ้านายเอามันไปโปรยล่ะก็ จะล่อพวกมันออกมาหาได้

ผจมาตาบิ

ของพวกนั่นน่ะนายสามารถเอามาแลกเป็นของใช้จิปะกับกระโจมโด้นะ

ถ้านายล่าสัตว์ร้ายนายก็จะได้เนื้อไว้กินใช้ไหมล่ะ? ซึ่งนอกจากเนื้อแล้วก็ยังจะได้ขนกับเขาด้วย

สมกับเป็นนายทีม

เรื่องที่ไม่ต้องใช้หัวนีแหละ ของถนัด!

โอ้วว! เยี่ยมเลย! บบนีน่ะเข้าทางเลยล่ะ!

เพราะงั้นหากอยากสร้างเมืองล่ะก็จงออกไปล่าด้วยตัวเองซะ ก็สินเรื่อง

ตรงนี้น่าจะได้แล้วนะ...

ไม่ยึดเรียบ รอให้ลมพัดพวกสัตว์ร้ายเข้าหาตัว แล้วมันจะหันมาอยู่ให้ห่าง โจมตีหมู่บ้านจนหมู่บ้านพ้น เอาได้ระยะสายตา

ระยะสายตาก่อนล่ะ แล้วค่อยใช้

ก่อนอื่นก็

โปรยมันให้หมดเลยแล้วกัน

แล้วไงล่ะ? ต้องโปรยมากแค่ไหนล่ะเนี่ย?

คุณไม่ได้บอกไว้สิว่าต้องโปรยมากแค่ไหน

ชิม...

ทีนี้ก็รอให้พวกมันเข้ามาสินะ

ถิก

ตัวเดียวคงไม่พอแน่... น่าจะสัก 10 ตัวล่ะมั้ง?

ต้องล่าสัตว์กี่ตัวกันนะถึงจะได้กระโจมสักอัน

ล่าในเดียวคงได้ไม่พอ..

งน้ำอยากได้กระโจม 10 อันก็ต้องล่า 100 ตัวสินะ

มีกี่ตัว กันล่ะเนี่ย!?

โอ้โห!?

แต่ถ้าล่าได้ หมดนี่ล่ะก็...

ก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าโผล่มาจากไหน กันเยอะแยะ

ลุยล่ะนะ!

ได้ตามเป้า แน่นอน

เทคนิค ของผม ก็คือ

ฟาดขวาน ไปตาม สัญชาตญาณ

แค่นั้นแหละ

หรืออย่างการอ่านการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้แล้วหาจังหวะโจมตีสวน

...อะไรแบบนั้น ผมทำไม่ได้หรอก

ก็ไม่ได้อยากจะบอกว่าตัวเองโง่หรอกนะ

ในช่วงที่เบ็นทหารอาสา ผมก็เคยฝึกดาบกับธนูแหละ

แต่การที่ต้องทำอะไรยุ่งยากอย่างการเล็งไปที่จุดตายหรือช่องว่างของชุด-เกราะมันไม่ค่อยเหมาะกับผม ชักเท่าไหร่

หากศัตรูมีโล่ ก็แค่ทุบมันให้แหลก หากศัตรูมีเกราะ ก็แค่ฟาดมันให้พัง

ก็แค่การใช้ขวานศึกมันง่ายกว่ากัน ตั้งเยอะ

อิทสริจิ (แกะ) ฉบับใช้จริง ๆ นะเอ๋อ รออ่านต่อไปอีกนิดแล้วจะรู้ว่าทำไม

แต่ที่ล่าได้ขนาดนี้ เพราะการเคลื่อนไหวของมันมองออกง่าย

โอ๊ะ ยังดีนะที่ล่าฝูงแกะมาได้ตั้งครั้งนี้นะ

หนีไป ชะแล้ว

อ๊ะ แย่ละ

เยอะขนาดนี้

จะเอากลับไปยังไงหมดเนี่ย...

เพราะมัวแต่ล่าจนลืมตัวเลยเยอะเกินกว่าจะเอากลับมา...

เอากลับมาได้แค่ตัวเดียวเอง

ต้องมาโดนมองด้วยสายตาเย็นชาแบบนั้นใครจะทนไหว...

ออกล่าครั้งแรก ก็จัดการควายดำได้ซะแล้ว!

เก่งเหมือนกันนี่!

ครึ่งฝูง? เยอะแค่ไหนเหรอ?

พอจะมีวีดี ๆ บ้างไหม?

อันที่จริง ผมล่ามาได้ตั้งครึ่งฝูงน่ะ แต่ขนกลับมาไม่ไหว...

ปิโอ?

น่าจะสัก 30 ถึง 40 ตัวได้น่ะครับ

โค

อ่อ... นี่คือควายดำหรอกเหรอ

มากขนาดนั้นเชียว!

คุณนี่เก่งกว่าที่ฉันคิดอีกนะเนี่ย!

นี่ชมจากใจจริงเลยนะ! ไม่เคยเจอใครที่แข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อนเลย!

ไม่อยากจะเชื่อ...เรื่องจริงซะด้วยสิ!

？

พวกเราจะเอามันกลับมาให้เอง!

ดิ-อัส ควายดำที่คุณล่ามาได้น่ะ

เดี๋ยวฉันขอตัวไปตามคนอื่น ๆ มาก่อนนะ!

ดูเหมือนความหมายของมันจะต่างกับที่ผมเข้าใจนิดหน่อยนะครับ...

“ชายชาตรี”ที่ว่า คุณหมายถึงอะไรเหรอครับ?

การที่สามารถล่าควายดำได้ถึง 30 ตัวในครั้งเดียว นี่ช่างสมเป็น “ชายชาตรี”

คุณนี่ช่างแข็งแกร่งเสียจริง

และมีความมั่นคง น่าเชื่อถือ

ซึ่งขืนอยู่กับ คุณค่าของ คน ๆ นั้น

สิ่งที่กล่าวมาทั้งหมด นี่แหละคือสิ่งที่เรียกว่า

ต้องเป็นชายที่ หนักเอาเบาสู้

ชายชาตรี ก็คือ ชายชาตรี

คุณนี่ช่าง...

แล้วทำไมอลูน่าถึง ต้องดีใจขนาดนั้น ด้วยล่ะครับ?

ถ้าผมได้เป็น ชายชาตรี

...ชิบ?

ถ้าผม เป็นชายชาตรี แปลว่า... ผมก็จะเนื้อหอม

ในหมู่สาว ๆ งั้นสินะครับ?

นี่ถ้าเรา ยังสาวอยู่น่ะก็ คงออกอาการ ไม่ต่างกับนาง นักหรอก

การที่ได้เจอ ชายชาตรีก็ต้อง ดีใจอยู่แล้ว มิใช่รึ

อลูน่าคุณก็ โตเป็นสาวแล้ว ใช่ไหมล่ะ?

ผู้หญิงก็ต้องใคร่ฝ่ายชายชาตรีอยู่แล้วมิใช่รึ?

จะเป็นอื่นใดได้อีกรี?

เลือกคนที่หน้าตาดีและมีวาจาฉะฉานจะไม่ดีกว่าเหรอ?

แต่ว่า...แบบนี้มันจะดีเหรอครับ?

หากแต่งงานกับชายที่ไม่ใช่ชายชาตรี คงมิอาจต้องดูแลทุกสิ่งอย่างแม้กระทั่งเช่นนั้นเหล่าสาว ๆ ลูกตัวเองจึงใคร่ฝันอยากได้ชายชาตรีกันทั้งนั้นแหละหนา

ห้า?

นางเป็นคนสวยและขยันขันแข็ง ค่าตัวนางจึงอาจจะแพงไปเสียหน่อย

ขะ-ของหมื่น?

ซึ่งหากคุณอยากแต่งกับอูลน่า คงต้องใส่ใจกับ “ของหมั่น” หน่อยล่ะนะ

อย่างงี้เอง... เพราะวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน จึงมีสามัญสำนึกและค่านิยมที่ต่างกันสินะ...

หะ...หะ!? นี่คุณจะบอกว่าผมแต่งงานกับอลูนได้งั้นเหรอ!?

แต่ด้วยความดำที่คุณล่ามาได้ในวันนี้

ก็เพียงพอต่อค่าตัวนางแล้วแหละหนา

แต่เรื่องนั้นน่ะ เอาไว้ค่อยคิดทีหลังแล้วกัน

เพราะตอนนี้เราต้องหาวิธีเพิ่มจำนวนประชากรให้ได้ชะก่อน

พูดชะอย่างกับว่าเป็นเรื่องปกติเชียวนะ...

ทัศนคติของคุณช่างน่ากลัวยิ่งนัก...

ก็ถ้าคุณต้องการเยี่ยงนั้นล่ะก็นะ

ไม่ครับไม่ใช่ ผมไม่ได้กังวลเรื่องนั้นชะหน่อย

คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นไปหรอกแหละหนา

ข้าวเช้าเสร็จแล้วนะ

อรุณสวัสดิ์ ดิอัส

โอ้โห

อร่อยมากเลยล่ะ อลูน่า

นี่ฉันเพิ่งเคยทำเป็นครั้งแรกเลยนะ...

จะ-จร่งเหรอ?

อา-ยัม

ที่ได้มาจากเมื่อวานยังไม่มากพออีกเหรอ?

วันนี้คุณจะออกล่าตอนไหนเหรอ?

จะว่าไป ดิอัส

เพราะงั้นก็ต้องจ้างช่างฝีมือจากในหมู่บ้านมาช่วยน่ะสิ

ต้องหาอุปกรณ์ที่ช่วยเรื่องน้ำด้วย

ก็ถ้านายอยากให้คนมาอยู่ที่นี่ล่ะก็...

งั้นพวกเราออกไปล่ามอนสเตอร์กันไหมล่ะ?

ดิอัสคุณคงจะเคยล่ามอนสเตอร์มาก่อนสินะ?

ไม่ได้สิ ถ้าล่าแต่สัตว์พวกนั้นเดียว คนอื่นเขาก็เดือดร้อนกันหมดน่ะสิ ควรลองไปล่าอย่างอื่นดูจะดีกว่านะ

อย่างยิ่งเอง... งั้นวันนี้คงต้องไปล่าความดำต่อ งั้นสินะ

รวมถึงหินเวทที่อยู่ในตัวมันนั่น สามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้

แต่หนัง เล็บและเขา

เนื้อของพวกมันเต็มไปด้วยพิษ จึงไม่เหมาะจะเอามาทำอาหาร

เพราะงั้นถ้าไปล่ากับฉันล่ะก็ เดียวเดียวก็เจอแล้ว

ฉันน่ะ สามารถใช้เวทค้นหาให้ได้นะ

ก็ไม่ค่อยมีหรอกนะ แต่ถ้าลองหาดูเดียวก็เจอ

เองแหละ

แต่แถวนี้มันมีมอนสเตอร์อยู่ด้วยเหรอ?

เพราะงั้นเธอแค่บอกสถานที่มา ก็พอแล้ว ที่เหลือเดียวผม...

การออกล่าน่ะ มันอันตรายแล้วก็ไม่สนุกหรอกนะ

คงต้องขอปฏิเสธ

ไม่เป็นไรหรอกน่า ถ้าไปด้วยกันล่ะก็ การล่าครั้งนี้จะต้องสนุกมากแน่นอน!

ออกไปชุดอากาศชักหน่อยดีกว่า

เอางั้นก็ได้

อรุณสวัสดิ์ คุณฟรานซิส คุณฟรองซัวส์

นั่นคนในหมู่บ้าน นีนา

สงสัยคงเอาของที่เราล่าได้เมื่อวานมาให้ล่ะมั้ง

ไม่เหมือน เดิม

คุณ แต่งหน้า

หกหกหกหกหกหกหกหก

ทำไมกัน ล่ะ...

ฉันไปขอให้ พวกผู้ชาย ช่วยดูมีอาร์ ให้แล้วนะ

เพราะงั้นวันนี้..

คิดไปก็ เท่านั้น

เพราะ คนอย่างเรา คงไม่เข้าใจ เหตุผลหรอก

ฉันจะขอติดสอยห้อยตามไปด้วยทั้งวัน คงได้สินะ?

ต้องรีบออกล่าแล้วล่ะ

โปรดติดตามตอนต่อไป

เครดิตเอ๊ย จงออกมา!

นักแปลผู้ไวต่อจุดซ่อนเร้น @FastForHiddenSpot · หนังสือ

นิ่งล่ะเครดิตเพจ!!