ตอนที่ 17

เจ้าผู้ครองแคว้นชายแดนที่เพิ่งเข้ามา แคว้นใหม่ ชีวิตอยู่กับเผ่าสุนัข

ชีวิตอยู่กับชาวแคว้นเผ่าสุนัขที่เพิ่งเข้ามา...เหรอ?

ต้นฉบับ: คาเซะรุ/คินตะ มังงะ: ยุนโบ ตอนที่ 17

วันนี้จะทำอะไรเหรอคะ?

จะตัดขนเหรอคะ? หรือจะปักไหมคะ?

ซ่าๆ

บางครั้งพวกเซไนก็จะถูกชาวเผ่าสุนัขผู้ใหญ่คุ้มกัน

ออกไปเก็บหินที่ทุ่งหญ้า

ดูเหมือนว่าหินพวกนี้จะมีพลังที่คล้ายกับหินปุ๋ยใบ

หินปุ๋ยผล

ด้วยพลังของหินปุ๋ยราก ก็จะช่วยให้หยั่งรากได้อย่างมั่นคง

ด้วยพลังของหินปุ๋ยใบ ก็จะช่วยให้ใบเจริญเติบโต

หินปุ๋ยราก

ด้วยพลังของหินปุ๋ยผล ก็จะช่วยให้มีผลเยอะๆ

เมื่อพลังทั้งสามนี้มารวมกัน ต้นไม้ถึงจะเติบโตได้... อะไรทำนองนั้นแหละค่ะ

น้ำกำลังจะขึ้นแล้ว รับไว้เลยนะ!

อย่าให้หกโดยเปล่าประโยชน์สิ!

นับตั้งแต่ชาวเผ่าสุนัขมาถึงหมู่บ้านอิรุคุ ก็ผ่านไป 10 วันแล้ว

เรื่องวิธีการใช้หินน่ะ พวกเขาก็เรียนรู้มาจากพ่อแม่ของตัวเองน่ะ...

ทั้งสองคนก็รำลึกถึงเรื่องนั้นพลาง

วันนี้เป็นตาพวกเราทำแปรงนะ!

แล้วก็กำลังทำไร่แบบสไตล์ของตัวเองอยู่ด้วยนะ

เอ๋~ ดีจังเลย

ฉันก็อยากทำเหมือนกัน!

ว่าแต่ว่าเรื่องที่คานิสเป็นกังวล

เกี่ยวกับความซุ่มซ่ามของเผ่าสุนัข น่ะ ไม่ใช่ปัญหาอะไรเลยนะ

ถ้าเราปรับปรุงเครื่องมือให้เข้ากับพวกเขา ส่วนใหญ่ก็จะใช้ได้ไม่มีปัญหาหรอก

ไม่ใช่แค่ซุ่มซ่ามนะ แต่ว่าพวกเขาเก่งมากเลยไม่ใช่เหรอ?

ทุกคนลุยพร้อมกันเลย!

เอาล่ะ! ทีมแรก!

...โดนแล้ว!

ปฏิกิริยาดีขึ้นทุกวันเลยนะ

คลอส์เป็น "ยอดฝีมือ" ที่รอดชีวิตมาจากสงครามครั้งนั้นนะ

เคยถูกขนานนามว่าเป็น "คลอส์ผู้สังหารหัวศัตรูได้ 10 คน" เพราะได้สังหารแม่ทัพศัตรูไปหลายคน

ว่าจะสามารถเอาชนะเขาได้ภายในสิบวันนี่...

ถึงคานิสที่รู้สึกไม่สบายใจกับแผนการว่าจะให้พวกเขาเป็นทหารของแคว้น

ฉันก็กังวลว่าจะอธิบายไปอย่างไรดี

เลยตัดสินใจว่าจะไม่พูดออกมาเป็นคำพูดดีกว่า

เพราะคิดว่า

ถ้าให้พวกเขาได้เห็นด้วยตาตัวเองแล้วน่าจะดีกว่า

ตอนช่วงสงคราม พวกทหารสุนัขของประเทศศัตรูทำให้เราลำบากมากเลย

ก็น่าจะเป็นแค่พวกโจรแถบชายขอบเท่านั้น

ถ้างั้นพวกชาวเผ่าสุนัขที่มีความสามารถใกล้เคียงสุนัขและพูดได้

ถึงอย่างนั้นพวกที่บุกมายังทุ่งหญ้าแบบนี้

คงจะช่วยงานได้มากกว่าแบบเทียบกันไม่ได้แน่ๆ เลยคิดไว้แบบนั้น

แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะทำได้ดีเกินความคาดหมายไปแล้วนะ

ถ้าพวกชาวเผ่าสุนัขเก่งขนาดนี้

อาณาจักรซันเซริเฟ สุสานกษัตริย์ส่วนลึกที่สุด

โอ้...

สมบัติที่มีอยู่ในสุสานกษัตริย์แห่งนี้ จะนำไปเป็นทุนกองทัพนะ

เจ้าหญิงลำดับที่สาม ดิแอนเน่

เก็บไว้ในกระเป๋าก็พอประมาณก็แล้วกัน

ถึงจะไม่ได้มีอะไรจะว่าไป

ห้ามแตะต้องทั้งโลงศพและรูปปั้นแม้แต่ปลายนิ้วเดียวเด็ดขาด

คุณดิแอนเน่หรือคะ?

แล้วคุณจะทำอย่างไรกับคทาของท่านคะ?

แน่นอนว่าต้องนำไปใช้สิคะ

ด้วยคทาขององค์กษัตริย์ผู้ก่อตั้งแคว้น

ที่ว่ากันว่าได้เผาทำลายศัตรูนับหมื่น

คราวนี้ก็เป็นหน้าที่ของฉันที่จะสร้างตำนานขึ้นมาค่ะ

ก่อนอื่นเลย จะจัดการกับเจ้าดิอาสจอมพูดโกหกนั่นก่อน

หลังจากนั้นก็จะใช้ทรัพย์สินและวัตถุดิบมังกรที่เขามี มาเป็นทุนในการจัดตั้งกองทัพ

เพื่อจัดการกับพี่น้องโง่ๆ ที่มาขวางทาง

แล้วฉันก็จะยึดแคว้นนี้ไว้ในมือค่ะ

ไม่ต้องกังวลขนาดนั้นหรอกนะ คุณพรีเนเซีย

เพราะฉันมีแผนลับนี้อยู่แล้วนี่นา...

นั่นมัน!

“ตราประทับแห่งราชันย์”!

ว่าแต่ไอ้เจ้าดิอาสนั่นน่ะ!

เขาจัดการยุติสงครามที่ฉันควรจะเป็นคนสร้างชัยชนะขึ้นมาเองด้วย!

ในเมื่อเขาเป็นผู้ที่มีนามที่มาจากเทพศักดิ์สิทธิ์องค์เดียวกัน

แต่กลับไม่ยอมทำตามข้อเสนออันเปี่ยมด้วยเมตตาของฉันเลย!

มันเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะต้องให้ความร่วมมือกับฉันโดยไม่มีเงื่อนไขสิ!

แถมตามที่ชายคนนั้นบอกมา เจ้าดิอาสเนี่ย

ได้ทำการฆ่าล้างชาวบ้านผู้บริสุทธิ์ในสงครามครั้งก่อนด้วยนะคะ!

ถูกยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษผู้กอบกู้ประเทศด้วยผลงานที่เป็นเรื่องโกหก

ถ้าเราจัดการเจ้าทรยศนั่นได้ ก็จะแสดงความยุติธรรมที่แท้จริงให้โลกได้เห็นเลย

ไม่ไหวแล้ว คนนี้ต้องรีบทำอะไรสักอย่างแล้วสิ

สามสามสาม...

ถึงท่านน่ะ!

ต้องรีบไปรายงานคุณริชาร์ดแล้วสิ

ฮ่าๆ จริงดิ

ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าพวกเชื้อพระวงศ์จะถูกหลอกง่ายกว่าพวกสัตว์อสูรเสียอีก

พวกคนโง่ที่มีอำนาจนี่จัดการยากจริงๆ เลยนะเนี่ย

แต่เจ้าหมอนี่นี่มันโอกาสเลยนะ

หลังจากที่ดิแอนเน่จัดการเจ้าดิอาสแล้ว ถ้าฉันจัดการดิแอนเน่ต่อ...

แบบนั้นแล้วคราวนี้ฉันก็จะเป็นวีรบุรุษของแคว้นนี้เหรอ?

ก็สามารถเอาคืนพ่อๆ ที่ทิ้งฉันไปได้เลยนี่นา...

ฮ่าๆ!

ฮ่าๆๆๆๆ!!

เจ้าชายองค์โต ริชาร์ด

คนที่แฝงตัวอยู่ใต้ๆ ของดิแอนเน่กลับมาแล้วล่ะ

ดูเหมือนว่าเจ้าโง่นั่นจะ

บุกโจมตีสุสานกษัตริย์ของผู้ก่อตั้งแคว้นแล้วสินะ

แต่ว่า... สำหรับเรื่องครั้งนี้แล้ว ไม่จำเป็นต้องลงมือทำอะไรเลย

ถึงจะไล่ตามไปก็คงไม่ทันแล้วล่ะ

ถึงแม้ว่าจะทันก็ตาม

ก็มีความเสี่ยงที่จะต้องเผชิญหน้ากับเจ้าดิอาสเข้าให้

นั่นเป็นเพราะคำสั่งที่เคยมีมาก่อนที่ว่า "ห้ามเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเจ้าดิอาสเด็ดขาด" หรือเปล่าคะ?

...ใช่แล้ว

นั่นเป็นชายที่สมควรถูกเรียกว่า "สุนัขคลั่ง" เลยล่ะ

เจ้าดิแอนเน่จะต้องถูกกัดอย่างแน่นอน และอาจถึงกับเสียชีวิตได้เลยนะ

การเข้าใกล้ไปโดยเปล่าประโยชน์และเสี่ยงอันตรายนี่มันเป็นเรื่องของคนโง่จริงๆ เลย

วีรบุรุษผู้กอบกู้ประเทศ

“ขวานโลหิต”

และไม่รู้ทำไม

“คนจิตใจดี” “ไร้ทรัพย์สิน”

เป็นพวกเดียวกับสามัญชน

เจ้าดิอาสมีฉายามากมายเลยนะ

แต่ฉายาสองอันนี้มันมีที่มานะ

ในช่วงสงคราม

ตอนที่ยึดครองดินแดนของศัตรูได้

ก็มีพระราชโองการออกมาว่า

ให้ฆ่าล้างประชาชนศัตรูให้หมด แล้วก็ปล้นสะดมให้ย่อยยับเลย

อันนี้มันเป็นคำสั่งที่มีจุดประสงค์เพื่อเป็นการตอบโต้ต่อประเทศศัตรูน่ะ

เจ้าดิอาสเนี่ย ในช่วงสงคราม

ไม่เคยทำร้ายประชาชนฝ่ายศัตรูแม้แต่ครั้งเดียวเลยนะ

ตอนที่อยู่กับกองทัพราชอาณาจักร

ตอนที่แยกออกไปปฏิบัติการด้วยตัวเอง

แม้กระทั่งหลังจากที่ขึ้นเป็นผู้นำของเหล่าอาสาสมัครแล้วด้วย

ก็ไม่เคยมีการฆ่าล้างหรือปล้นสะดมเลย

แถมยังไม่ให้เหล่าอาสาสมัครที่เจ้าดิอาสเป็นผู้นำทำด้วยอีกด้วย

ดังนั้น—

“เจ้าดิอาสผู้ใจดี”

ต่อไปสำหรับที่มาของคำว่า “ไร่แก้ว” นะ

ฉายา “เจ้าดิอาสไร่แก้ว” ที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายนั้นเป็นเรื่องที่ผิด

ที่ถูกต้องจริงๆ คือ “เจ้าดิอาสที่ถูกลงโทษด้วยการไร่แก้ว”

เหล่าบุตรหลานของขุนนางบางคน

และสิ่งที่พวกเขาได้ก่อขึ้นซึ่งเป็น “ปัญหาเล็กน้อย” ในเขตแดนของแคว้น

ได้เข้าร่วมหน่วยรบเยาวชน

ด้วยเหตุผลที่ว่า “อยากจะลองปล้นสะดมในสมรภูมิ”

เจ้าดิอาสที่อยู่ใกล้ๆ ได้บังเอิญได้ยินเข้า

แล้วก็รีบวิ่งไปยังที่เกิดเหตุเลยล่ะ

ในช่วงสงครามนี่มันเป็นเรื่องปกติ

ที่เรียกว่าเป็น "ปัญหาเล็กน้อย"

ว่า "ทำไมถึงได้ทำเรื่องแบบนี้ลงไปนะ"

อ๊ะ? ฮิฮิ... ก็เพราะว่าเจ้าหมอนั่นสวยนี่นา!

ฉันเป็นคนช่วยดูแลให้เองนะ? สำหรับผู้หญิงคนนั้นมันเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยล่ะ...

หลังจากนั้น เจ้าดิอาสก็ถูกจับกุมเพราะถูกสงสัยว่า

ได้ยื่นมือเข้าไปเกี่ยวข้องกับเหล่าขุนนาง

และถูกนำตัวไปขึ้นศาลในวังหลวง

“ขุนนางน่ะ คือผู้ที่”

“มีอยู่เพื่อปกป้องเหล่าราษฎรที่อ่อนแอน่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นพวกคนโง่นั่นมันไม่มีทางเป็นขุนนางได้เลย”

“ที่เกิดเหตุน่ะ ไม่มีขุนนางแม้แต่คนเดียวเลย”

กล่าวไว้

เมื่อได้ยินเช่นนั้น พระเจ้าซันเซริเฟก็ชื่นชมเจ้าดิอาสอย่างมาก

“ในฐานะพลเมืองของอาณาจักร เจ้าได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องอย่างสมบูรณ์เลย”

และเนื่องจากผู้มีอิทธิพลคนอื่นๆ อีกมากมายได้ออกมาสนับสนุนเจ้าดิอาส

คดีจึงยุติลงโดยที่ไม่ได้มีการพิจารณาคดีอย่างเป็นทางการ

—นั่นหมายความว่าประเด็นคือเจ้าดิอาสเป็นชายที่ไม่คิดว่าขุนนางเป็นขุนนางเลยนั่นเอง

ไม่ได้รับโทษและไม่สำนึกผิดเลย

ถ้าเขาอยากทำอะไร เขาก็สามารถตัดหัวของฉันหรือแม้แต่หัวของเสด็จพ่อได้เลย ไอ้สุนัขคลั่ง

นั่นแหละคือเจ้าดิอาสคนนั้น

ห้ามเข้าไปยุ่งกับเขาเด็ดขาด

ดีจริงๆ

แต่ว่านะ ฝ่าบาท...

ถึงจะเป็นเจ้าดิอาส แต่ก็คงไม่ไปทำร้ายราชวงศ์หรอกมั้งคะ

แต่เราก็ยังต้องไปปราบเจ้าดิแอนเน่... ค่ะ

ถึงเจ้าดิอาสจะมีประวัติไปทำร้ายราชวงศ์อยู่บ้างก็ตาม

ถึงอย่างนั้นเหรอ?

!

●●●●●

“เจ้าดิอาสได้ทำร้ายราชวงศ์”

เหล่าขุนนางที่ได้รับทราบเรื่องนี้

ก็เปลี่ยนความคิดว่า "ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเจ้าดิอาสโดยไม่จำเป็น"

การประชุมในวันนั้นจึงยุติลง

คุณริชาร์ด คุณริชาร์ด!

ก็แค่รู้สึกกังวลนิดหน่อยน่ะสิ

ทำไมพระราชาถึงได้เนรเทศเจ้าดิอาสออกไปชายแดนล่ะคะ?

ฟังดูแล้วพระราชาคงจะชอบเจ้าดิอาสมากเลยใช่ไหมคะ?

เธอจะต้องปรับเปลี่ยนน้ำเสียงให้ได้สักกี่ครั้งกันนะ

ตั้งแต่แรกเริ่มพื้นฐานมันก็ผิดอยู่แล้ว

เสด็จพ่อไม่ได้เนรเทศเจ้าดิอาสออกไปนะ

?

เสด็จพ่อไม่ได้เนรเทศเจ้าดิอาสออกไปหรอก

แต่ว่าเสด็จพ่อไว้วางใจและมอบหมายให้เจ้าดิอาสจัดการที่ทุ่งหญ้านั่นเอง

ที่นั่นมันคือเส้นเขตแดนและเป็นแนวหน้าของการป้องกันประเทศเลยนะ

ถ้าอย่างนั้นก็แน่นอนว่าต้องส่งคนที่ไว้ใจได้ไปสิคะ?

เสด็จพ่อไว้วางใจเจ้าดิอาสมากกว่าข้าราชบริพารคนไหนๆ เสียอีก

เพราะทุกครั้งที่เสด็จพ่อทำพลาด เจ้าดิอาสจะเป็นคนมาเก็บกวาดให้เองนี่นา

ของพระราชาเหรอ?... จริงเหรอครับ?

ตอนที่การทูตล้มเหลวจนนำไปสู่สงคราม และประเทศกำลังจะล่มสลาย เจ้าดิอาสคนนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นมา

ทุกครั้งที่เสด็จพ่อทำเรื่องอะไร เจ้าดิอาสก็จะโดดเด่นเสมอ

จนมอบผลประโยชน์ให้ราชอาณาจักรได้มากพอที่จะลบล้างความผิดพลาดเหล่านั้นได้เลย

เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาเป็นยี่สิบปี

สำหรับเสด็จพ่อแล้ว เจ้าดิอาสคือวีรบุรุษ เป็นผู้มีพระคุณต่อชีวิต และ

เป็นเพื่อนรักที่เสด็จพ่อไว้ใจมากที่สุดมาตลอดยี่สิบปีเลยนะ

แต่เจ้าดิอาสกลับถูกทอดทิ้งไปโดยที่ไม่มีทั้งเงินทองและคนเลยเหรอ...

ถึงจะยังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด แต่... คงเป็นฝีมือของพวกไมเซอร์ล่ะมั้ง

เสด็จพ่อได้เตรียมทั้งบุคลากรที่มีความสามารถและทรัพย์สินไว้แล้วนะ

ดูเหมือนว่าพวกไมเซอร์จะมาขัดจังหวะตรงนั้นเข้าแล้วล่ะ

นี่ๆ คุณริชาร์ด

ฉันก็มีคำถามค่ะ คำถาม!

ฉันกังวลใจมาสักพักแล้วน่ะค่ะ

พระราชาไม่ใช่สิ~ แล้วก็ไม่ใช่พระราชินีด้วยใช่ไหมคะ~?

ราชวงศ์ที่เจ้าดิอาสไปทำร้ายน่ะ คือใครเหรอคะ?

ไม่อาจจะเป็นคุณริชาร์ดได้~ ก็ไม่น่าใช่สิคะ~

คุง

!

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ถูกพ่อแม่ตามใจจนได้ใจชอบตามอำเภอใจ

วันหนึ่งเด็กหนุ่มก็บอกกับพ่อว่า "หนูก็อยากจะสร้างผลงานในสนามรบเหมือนกันครับ"

แล้วก็ออกไปประจำการในฐานะหัวหน้าหน่วยของกองทัพหนุ่มผู้เก่งกาจ

ผลก็คือเด็กหนุ่มคนนั้นถูกกองทัพศัตรูรุมล้อม และหน่วยก็ถูกทำลายจนเกลี้ยง

เกือบจะถึงขั้นเสียชีวิตในสนามรบในตอนนั้น

ชายร่างใหญ่คนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาในที่เกิดเหตุ

และช่วยเด็กหนุ่มคนนั้นออกมาได้

แล้วก็

“ทำไมถึงได้ทำเรื่องโง่ๆ บ้าระห่ำแบบนี้กันนะ!”

สุขสันต์จบแล้ว

ด้วยการเหวี่ยงหมัดเต็มแรง

...คนที่โดนต่อยก็มีแค่ตอนนั้นเท่านั้นแหละ

แถมพอฉันบอกว่าเป็นราชวงศ์แล้ว

ก็ยังว่าว่า “เล่นเป็นราชวงศ์ก็ไปเล่นที่บ้านเถอะ”

“ชื่นชมพระราชาได้ก็ดี แต่ก็อย่าทำอะไรบ้าระห่ำสิ”

ยังมาเทศนาให้ฟังอีกด้วย...

หลังจากนั้นสามเดือน ฉันก็ถูกดูแลอยู่ภายใต้การดูแลของเจ้าดิอาส

ด้วยเหตุนี้ คุณริชาร์ดจึงเติบโตขึ้นเป็นผู้ที่ทุกคนรู้จักกันว่า ไม่เคยละเลยความพยายาม มีความซื่อสัตย์

และเป็นผู้ที่ยอดเยี่ยมที่ไม่แบ่งแยกเพราะฐานะหรือการเกิดด้วยครับ

นี่ก็ถือเป็นผลประโยชน์ที่เจ้าดิอาสได้นำมาให้เช่นกันนะครับ

ถ้าไม่มีเรื่องนั้นมาด้วย เมื่อมองดูสถานการณ์ของประเทศนี้

แม้แต่ตัวผมเองในสมัยก่อนก็คงจะเปลี่ยนความคิดไปแล้วล่ะครับ

ถึงแม้ว่าเจ้าดิอาสจะช่วยยืดอายุขัยไว้ได้บ้างก็ตาม

ตราบใดที่พวกไร้ความสามารถยังคงนั่งอยู่ข้างบน อายุขัยของประเทศนี้ก็จะลดลงเรื่อยๆ

ต้องหาทางกำจัดออกไปให้ได้ก่อนที่มันจะถึงขั้นล่มสลายอีกครั้งให้ได้ครับ

เพื่อสิ่งนั้น เราก็ต้องการพลังของพวกคุณจากกิลด์พลเรือนด้วย

อาาา

ครั้งนี้ก็ฝากด้วยนะ

ก็อย่างที่คิดไว้ พวกเรานี่แหละที่จะตามล่าเจ้าดิอาเนสินะครับ

ใช่แล้ว ก่อนที่เจ้าดิอาเนจะติดต่อกับเจ้าดิอาส

ก็เอาตัวของเขาและตราประทับของพระราชากลับมาให้ได้นะ

...หืม?

แบบนี้มันเยอะเกินไปแล้วนะครับ? จะให้รางวัลความสำเร็จเลยเหรอครับ?

อีกส่วนหนึ่งก็เผื่อไว้ก่อน

ถ้าไปเข้าใกล้เจ้าดิอาสล่ะก็... ก็มอบสิ่งนั้นให้เขาไป

ถ้าเกิดเรื่องที่ว่าชายที่รอดจากคำสาปของทุ่งหญ้าต้องมาตายเพราะความอดอยากน่ะนะ

มันก็จะกลายเป็นเรื่องตลกไม่ได้นะ

เจ้าดิอาสมีหนวดสีขาวอีกแล้ว~

ทุกคน ดื่มกันให้ใจเย็นๆ หน่อยสิ

พวกคุณสองคนก็มีด้วยนะ

ถูกทอดทิ้งไปถึงเมืองพรีเนเซียเลยเหรอเนี่ย!

ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ!

ทำไมไม่มีใครยอมรับฉันเลยสักคน!

ฉันนี่นะ สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์นะเฟ้ย!

ฉันต้องทำสิ่งที่ถูกต้องสิ!

...ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักอย่าง!

...ใช่แล้ว

ฉันน่ะ ถูกต้อง!

ฉันนี่แหละ

ที่จะปกครองประเทศนี้

!

ไม่นะ

ฉันคิดว่าอาหารที่คุณอัลนาทำมันอร่อยจังเลย

เป็นอะไรไป เจ้าดิอาส?

เฮ้! ช่วยหน่อยสิ น่าอายจัง

ความชั่วร้ายกำลังคืบคลานเข้ามาในเขตปกครอง...!!