ตอน 16: Chapter 16

ประชากรก็เพิ่มขึ้น และวันรุ่งขึ้นหลังงานเลี้ยงฉลองจบลง...

วันถัดจากงานเลี้ยงสนุกๆ จบลง

มีของเหลวสีขาวที่ไม่คุ้นตาวางอยู่บนโต๊ะอาหารเช้า

นี่คือ "เหล้ามานิชุ"

พอดีมีเรื่องที่คิดอยู่เกี่ยวกับเหล้าเมื่อคืนน่ะ

เลยรีบไปที่หมู่บ้านของเผ่าอสูรตั้งแต่เช้าเพื่อขอมาแบ่งหน่อย

เช้าก็ดื่มเหล้าเลยเหรอ?

เอาเป็นว่า ลองจิบดูสักหน่อยสิ

!

เอ๊ะ? นี่มันเหล้าจริงๆ เหรอคะ?

ต้องใช้ปริมาณค่อนข้างเยอะถึงจะเมาได้นี่นา

แอลกอฮอล์มันอ่อนมากเลยนะ

แบบนี้ถ้าให้ดื่มสักหนึ่งหรือสองอึก น่าจะให้ทารกดื่มได้นะ

น้ำนมม้าเนี่ย แค่ดื่มเข้าไปก็ช่วยเสริมสร้างพละกำลัง ทำให้กระดูกแข็งแรง แถมยังช่วยเรื่องการขับถ่ายให้ดีขึ้นด้วยนะ

แถมยังมีสรรพคุณในการขับไล่โรคภัยไข้เจ็บอีกด้วยนะ

อย่างนั้นเหรอ...สำหรับอัลนาแล้ว น้ำนมม้านี่คือ 'เหล้า' และคุณก็บอกว่าเหล้ามันดีต่อร่างกายสินะ

อืมมม มันก็เป็นเรื่องที่ความคิดของเรามันขัดแย้งกันนี่นา

และสำหรับฉันแล้ว มันก็เป็นไวน์องุ่นที่มีแอลกอฮอล์แรงกว่านี้เป็นสิบเท่าต่างหากล่ะ ที่มันคือ 'เหล้า'...

จากเรื่องน้ำนมม้าครั้งนั้น เราก็ยิ่งรู้สึกถึง ความจำเป็นที่จะต้องพูดคุยกันอีกครั้ง พวกเรา

เมคิ

เรื่องธรรมเนียมของตัวเอง หรือเรื่องในอดีตของตัวเอง

ก็เลยเริ่มหาเวลามาพูดคุยกันบ่อยขึ้น

เจ้าผู้ครองแคว้นชายแดนที่เริ่มต้นด้วยชาวบ้าน

ดูเหมือนว่าบรรยากาศของเราจะส่งไปถึงชาวบ้านในหมู่บ้านด้วย

จนกระทั่งบทสนทนาระหว่างฉันกับทุกคน

มันก็เพิ่มขึ้นมาเองตามธรรมชาติ

เดียซู

ดูสิ

วันนี้เก็บได้เยอะเลยนะ ยาโมชิ

เก็บได้แล้ว!

โอ้ ขอบใจนะ เซไนไอฮัน

นี่ๆ

พวกเราก็อยากทำนาเหมือนกัน

อยากมีนาของตัวเองจัง

นาเหรอ?

อันนั้นก็ไม่ว่ากันหรอกนะ...

งั้นคราวหน้าจะทำให้ทำนาเล็กๆ ให้

ถ้าอยู่ไกลๆ จะอันตราย งั้นอยู่ใกล้ลานกลางได้ไหม?

อื้อ!

ขอบคุณนะ ดิอัส

โยชิ ทุกคน วันนี้เอาแค่นี้ก่อนนะ

เหนื่อยหน่อยนะ!

คุณเดียซูคะ ขอคุยหน่อยได้ไหมคะ?

คุณยายเซเรีย

คือว่านะ

ฉันมีเรื่องที่อยากจะพูดหน่อยน่ะค่ะ...

เมื่อคืนวันนั้น

พวกเราก็มารวมตัวกันที่ศาลาชุมชน

เพื่อพูดคุยกันเกี่ยวกับข้อเสนอของคุณยายเซเรียค่ะ

ดีใจนะที่คุณจะรับฟังความคิดเห็นของทุกคน...

แต่ว่าแบบนั้นมันไม่ดีหรอกนะ สำหรับฉัน

ตอนนี้ก็ยังดีอยู่

แต่ถ้าชาวบ้านมีเยอะขึ้นเป็นร้อยเป็นพัน ก็คงจะทำแบบเดิมไม่ได้แล้วล่ะ...

อีกอย่างคือชาวบ้านทุกคนก็เห็นด้วยกับคุณดิอัสโดยที่ไม่ได้คิดให้ลึกซึ้งด้วยนั่นแหละคือปัญหา

แบบนั้นมันก็เหมือนกับว่าไม่ได้แสดงความคิดเห็นอะไรเลยน่ะสิ

แถมยังต้องคิดถึงกรณีที่ความคิดเห็นมันแตกออกด้วย ไม่งั้นมันจะกลายเป็นสาเหตุของการทะเลาะกันนะ

ตรงนั้นเอง เธอก็เลยเสนอว่า "ทำไมไม่เลือก 'ตัวแทน' กันล่ะ"

อย่างเช่น "ตัวแทนของมนุษย์คือคุณยายมายา" แบบนี้ให้แต่ละกลุ่มเลือกตัวแทนกัน

จำนวนคนที่คุณดิอัสต้องรับฟังความคิดเห็นก็จะถูกจำกัดไว้ให้พอดีกับความจำเป็นขั้นต่ำ

ถ้าตัวแทนเหล่านั้นรวบรวมความคิดเห็นภายในกลุ่มแล้วแจ้งให้คุณดิอัสทราบ

และเพราะตัวแทนก็เป็นตำแหน่งที่มีความรับผิดชอบ ก็เลยคิดว่าเขาจะแสดงความคิดเห็นที่มั่นคงออกมาให้ได้น่ะ

พอได้ฟังแบบนั้น ทุกคนก็พูดว่า "จริงด้วย คุณพูดถูกเลย"

จากนั้นพวกเราก็มาพูดคุยกันถึงว่าจะต้องทำอะไรเป็นรูปธรรมต่อไป

ผลก็คือ ผู้แทนและเรื่องกฎการประชุมได้เป็นแบบนี้

เจ้าผู้ครองแคว้นดิอัส

・เป็นผู้ถืออำนาจตัดสินใจทั้งหมด และรับผิดชอบในการตัดสินใจ

・หากเจ้าผู้ครองแคว้นคิดว่าต้องการฟังความคิดเห็นของชาวบ้าน ก็จะจัดการประชุมโดยรวบรวมตัวแทน

เหล่าผู้แทน

อัลนา

ให้ความเห็นในฐานะผู้ดูแลบ้านและครอบครัวของดิอัส

คลอส

ให้ความเห็นในฐานะหัวหน้าทหารรักษาการณ์ที่รับผิดชอบด้านการทหารและการป้องกัน

คุณยายมายา

ให้ความเห็นในฐานะตัวแทนของเผ่ามนุษย์

・เหล่าผู้แทนจะต้อง รวบรวมความคิดเห็นของ ผู้ที่ตนเป็นตัวแทนไว้ล่วงหน้า และเข้าร่วมการประชุมด้วยความรับผิดชอบ

แม้จะดูไม่ค่อยมีน้ำใจ แต่ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

・ในกรณีฉุกเฉิน สามารถละเว้นการรวบรวมความคิดเห็นได้ และให้ผู้แทนแสดงความเห็นต่อเจ้าผู้ครองแคว้นตามความคิดของตนเอง

อนึ่ง ได้ยินมาว่าเอย์มาก็มีความรู้ด้วย

จึงได้ลองเอ่ยปากถามว่า "จะเป็นตัวแทนของเผ่าสัตว์หรือไม่?"

ซึ่งเธอก็ตอบว่า "ยังเป็นมือใหม่ที่ยังไม่ชำนาญเลยค่ะ ขอปฏิเสธนะคะ!"

เป็นเช่นนั้นค่ะ

ถ้าจำเป็นต้องเพิ่มตัวแทน ก็จะต้องตัดสินตามกฎนี้แหละ

ถ้าเผ่าหมาป่ามาล่ะก็ ก็ต้องเลือกตัวแทนของพวกเขาด้วยสิ

และแล้วการประชุมที่ดำเนินไปจนดึกดื่นก็

เสร็จสิ้นลงได้ด้วยการตัดสินใจข้างต้น

—ดิอัส ตื่นได้แล้ว

มีแขกมาแล้ว

อืม... แขกเหรอ?

แต่เช้าขนาดนี้เลยเหรอ?