ที่นี่จริงๆ เหรอเนี่ย? รอบๆ มีแต่หญ้าเต็มไปหมดเลยนะ?
เอ๊ะ?
ก็อยู่ติดกับดินแดนคาสเท็กซ์นี่นา น่าจะถูกแล้วสิ
ใครเหรอครับ? เป็นลูกค้าเหรอครับ?
ว้าย!
ถ้าเป็นโจร จะงับนะครับ งั้นรีบกลับไปได้เลย!
เจ้าผู้ปกครองหัวเมืองที่เริ่มต้นจากชาวบ้าน
ต้นฉบับ: คาเซรุ คินตะ มังงะ: ยุนโบ
ฤดูกาลได้เข้าสู่ฤดูร้อน
ชีวิตของฉันก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย
กรอบแกรบ
ซู่~~~
ฝรั่งเศสที่ใกล้ถึงกำหนดคลอดในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ก็ใช้เวลาส่วนใหญ่นอนอยู่ภายในยอร์ท
ไม่ใช่เพราะว่าสุขภาพไม่ดี แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้จะเป็นช่วงที่อยากทำแบบนี้ที่สุด
ฟรานซิสวิ่งออกไปที่ทุ่งหญ้าหลายครั้งตลอดทั้งวัน เพื่อหาหญ้าที่ดูนุ่มๆ
แล้วก็กัดให้มันนิ่ม แล้วก็แบกกลับมาให้ฝรั่งเศสกิน แล้วก็วิ่งกลับไปที่ทุ่งหญ้าอีกครั้ง
อาลนาร์บอกว่านั่นไม่ใช่นิสัยของคุณเมียร์นะ
คงเป็นเพราะฟรานซิสคิดถึงฝรั่งเศส เลยทำแบบนั้นกระมัง
ฉันก็อยากจะอยู่เคียงข้างฝรั่งเศสแบบนั้นเหมือนกัน
หลังจากทำกิจวัตรประจำวันอย่างการฝึกฝนและทำงานเสร็จแล้ว
ก็เริ่มจะอยู่เคียงข้างเธอจนถึงตอนกลางคืน เพราะเธอใกล้จะคลอดแล้ว
คุณดิแอส! คุณดิแอส!
?
เป็นลูกค้าครับ! ไม่เหมือนโจรเลย!
พาคุณเมียร์มาเยอะเลยครับ!
อา~
ใช่ครับ! คุณเมียร์ทั้งหมดมีหกคนเลยครับ!
ก็ใช่นะครับ! ดูสนิทกันมากๆ เลยครับ!
เข้าใจแล้วครับ! จะรีบไปบอกให้ทราบเลยครับ!
ไปกันเถอะ ดิแอส
ฝรั่งเศสบอกว่า "ไปรับแขกกันเถอะ"
ก็มีคำพูดว่า "ถ้าเป็นคนที่สนิทกับคุณเมียร์ก็น่าจะโอเค" อีกด้วย แล้วฉันก็เห็นด้วยนะ
แถมคุณเมียร์ยังมาถึงตั้ง 6 คนเลยนะ เจ้าผู้ปกครองก็ต้องออกไปต้อนรับเองสิ
อ๋อ เข้าใจแล้ว
กริ๊กๆ
โอ๊ะ เห็นแล้วสิ
กริ๊กๆ
ไอซ่า!
แล้วก็ไอไลด้วย!
!
เป็นคนรู้จักเหรอ?
พี่ชาย!
คุณพ่อ!
คุณโทตโตะ...?
พวกเธอทั้งสองก็โตขึ้นแล้วนะ... ดีใจจังที่ดูแข็งแรงดี
คนอื่นๆ ล่ะ เป็นยังไงบ้าง?
ก็เป็นอย่างสบายดีครับ! มีคนเปิดร้าน มีคนแต่งงานด้วย...
คุณพ่อคะ! อา!
โอ้!
เอริกก็ไปด้วยเหรอ
ดีจังเลยที่ดูแข็งแรงดีนะ!
เป็นอะไรไป เอริก ไม่เป็นไรนะ!
ตากะ! ตากะ! ตากะ!
เรียกฉันว่าเอลลี่เถอะ!
โอ๊ะโอ คุณทุกคนก็ขอบคุณนะ ไม่เป็นไรหรอก
การตัดสินใจของฝรั่งเศสเมื่อครู่นี้ถูกต้องจริงๆ นะ
เพราะว่าทั้งสามคนเป็นเด็กที่มีจิตใจอ่อนโยนมากๆ เลย...
ท่าทางของเอริกนี่ค่อนข้างน่าเป็นห่วงนะ...
ว๊อ!
!?
เบะ...
คุณลุงเบนเหรอครับ!?
ยังมีชีวิตอยู่ด้วยเหรอครับ! นึกว่าเสียชีวิตไปแล้วซะอีก...
แกนี่นะ! อย่ามาฆ่าตามใจชอบแบบนี้สิ ไอ้บ้าเอ๊ย!
แกนี่นะ ถึงโตเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ยังเหมือนเดิมเลย! ยังเป็นไอ้บ้าอยู่เลย!
ดิแอส...
โอ้ ก็เป็นห่วงคุณลุงเหมือนกันนะ แต่ว่า... อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลย
โทตโตะ "โทอุซัง" นี่หมายความว่ายังไงเหรอ?
อา นั่นน่ะนะ...
นี่มีเด็กตัวโตขนาดนี้ด้วยเหรอ
เมื่อไหร่? เป็นลูกของเมื่อไหร่เนี่ย!?
ฮ่าๆๆ แม่คือใครกัน!?
...อาลนาร์เหรอ?
คุณพ่อ แล้วเด็กคนนั้นล่ะ?
อา เธอคนนั้นน่ะ...
ภรรยาของดิแอสไง!
เอ๊ะ? ภรรยาเหรอ? คุณน่ะเหรอ!?
ดูเผินๆ ก็อายุน้อยกว่าฉันนี่นา ในอาณาจักรมันผิดกฎนะ...
ว๊า ฉันเป็นเผ่าอสูรนะ จะไปรู้กฎของอาณาจักรได้ยังไงกัน!
ขอโทษนะ!
ฉันเสียมารยาทกับคุณไปแล้วสินะ ไม่ได้มีเจตนาร้ายจริงๆ นะ...
ฉันก็ขอโทษเหมือนกันค่ะ พอดีว่าเสียมารยาทไปหน่อย...
ขอโทษครับ...
พวกเด็กๆ พวกนี้น่ะนะ...
อา... อาลนาร์
ใครน่ะ!
!?
ฟุฟุฟุ
กึก
คงจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเราที่อยู่ตามลมสินะ เก่งเอาการอยู่เหมือนกันนะ
ข้าคือฮิวกัส
ข้าผิดหวังในพวกแกจริงๆ เลยนะ
เพราะพวกแกกักตุนทรัพย์สมบัติไว้ ไม่ยอมแบ่งปันให้ใครเลย ทำให้ต้องมาทำสงครามกันอีกแล้วสินะ
สู้กันมาเยอะแยะเต็มทีแล้ว! พอได้แล้ว! ดังนั้นข้าจะเสนอทางประนีประนอมเอง
จงเชื่อฟังข้าเถอะ! ผู้ที่แข็งแกร่งย่อมมีสิทธิ์ที่จะปกครองผู้อ่อนแอ! พวกแกต้องเชื่อฟังข้า!
ไม่เข้าใจเลยว่ากำลังจะพูดอะไร
อะไรนะ หายไปแล้วเหรอ โอ้!
ไปไหนแล้ว อา!
เอ๊ะ? พวกนั้นมองไม่เห็นพวกเราเหรอ?
ใช้เวทมนตร์อำพรางแล้ว รีบหนีไปซะเถอะ
เวทมนตร์อำพรางเหรอ...?
ถูกติดตามโดยไม่รู้ตัวเลยสินะ
ฮิวจัส... เคยได้ยินชื่อนะ
เมื่อก่อนเขาเป็นอัศวินของอาณาจักร แต่หลังจากถูกเพื่อนร่วมทีมหักหลังจนเกือบตาย ก็เลยกลายเป็นโจร
แถมยังมีความคิดแปลกๆ ติดตัวมาด้วยด้วยนะ
ดิแอส
●●●●●
ฉันมีความคิดอยู่
คุณฮิวกัสครับ! ไม่พบตัวเลย! เราจะถอยกลับไปก่อนดีไหมครับ?
อืมมม ช่างเป็นพวกผู้อ่อนแอที่มันน่ารำคาญจริงๆ เลยนะ
ไม่ต้องกังวลไปหรอก! ถ้ามอบทรัพย์สมบัติให้ฉัน ความปลอดภัยในชีวิตก็จะรับประกันให้เอง!
ฮิวกัสแกน่ะ!
!
ฉันคือเจ้าผู้ครองแคว้นแห่งนี้ ดิแอส!
ขอท้าประลองตัวต่อตัวกับแก!
เดย์!
ดิแอสเหรอ?
วีรบุรุษผู้กอบกู้ประเทศมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร...?
ทำต่อไปเถอะ! บอกสิ่งที่ฉันพูดไปตรงๆ เลยนะ
อืมมม
ถ้าหากว่าฉันชนะ ก็จะยอมทำตามคำสั่งของเจ้า
แต่ถ้าหากว่าพ่ายแพ้ ก็จะต้องทำตามคำสั่งของฉัน
มาตัดสินกันให้รู้ไปเลยดีไหม ว่าใครคือผู้ที่แข็งแกร่งกว่ากัน
คุณฮิวกัส! ไม่นะครับ! มันเป็นกับดักครับ!
มูววว
เป็นอะไรไป ฮิวกัส! ทิ้งดาบแล้วเข้ามาเลยสิ!
หรือว่าคุณกลัวรึไง!
ก็ได้! ดาบอะไรนั่นไม่จำเป็นหรอก!
จะให้รู้กันไปเลยว่าใครคือผู้ที่แข็งแกร่งกว่า!
คิดว่าคุณจะรับคำท้าสินะ
ผู้ชายคนนั้นน่ะ ถึงจะเป็นคนเลว แต่คำพูดไม่มีการโกหกเลยนะ
บริสุทธิ์ หรือว่าเด็กๆ หรือว่าโง่กันแน่เนี่ย
ไปแล้วนะ ดิแอสซซซ!
ดะ
มูมมมมมมมมมมมมมมม!
นูววว?
โอยยย!
กึนึนึนึนึ!
วีรบุรุษดิแอส...! ทั้งที่มีพลังขนาดนี้ ทำไมถึง
มาเป็นเจ้าผู้ครองแคว้นในดินแดนชายขอบแบบนี้ได้ล่ะ!
ฮิวกัส แกคิดผิดแล้ว
มนุษย์จะอยู่ไม่ได้ด้วยตัวเอง แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งก็เช่นกัน
เพราะมีเพื่อนร่วมทีมหรือครอบครัวอยู่ ถึงจะสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ พลังของผู้แข็งแกร่งมีไว้เพื่อปกป้องและบำรุงทุกคน!
ดังนั้นแกก็... โอ้!
จริงจังหน่อยสิ
ทำงานเถอะ!
นี่แหละคือผู้แข็งแกร่งสินะ...
คุณฮิวกัสครับ!
แข็งแกร่ง!
โอ้!
จะหนีแล้วนะ! พวกเราสู้ไม่ได้แน่!
สุดยอดเลย! พวกนั้นหนีไปแล้ว!
โฮ่! นึกว่าจะเกิดอะไรขึ้นซะอีก แต่สมกับเป็นคุณพ่อจริงๆ เลยนะ!
อืมมม สมกับเป็นสามีของฉันจริงๆ
พวกเราทุกคนคือครอบครัวของดิแอส
มาสามัคคีกันเพื่อสนับสนุนดิแอสเถอะ
ใช่แล้วล่ะ
แม่ของคุณอยู่ที่ไหนเหรอคะ?
ถ้าเป็นไปได้ อยากจะไปทำความรู้จักด้วยค่ะ...
แม่ไม่มีแล้วล่ะค่ะ
พวกเราเป็นเด็กกำพร้าค่ะ
ถ้าเป็นสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าทั่วไป พวกเราจะเรียกผู้เลี้ยงดูว่า "คุณอาจารย์" แต่พวกเราเรียกด้วยความสนิทสนมว่า "คุณพ่อ" ค่ะ
เข้าใจแล้ว... เป็นแบบนั้นเองสินะ...
แต่ว่าเกือบไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ? ถ้าคุณพ่อแพ้จะเป็นยังไงล่ะคะ?
ตอนนั้นก็ต้องเป็นฉันจัดการพวกนั้นให้ได้ค่ะ
ก็...
ถ้าเป็นการวัดพลัง
ดิแอสไม่แพ้ใครหรอกนะ
พี่ชายของคุณน่ะ เป็นที่รักของทุกคนมาตั้งแต่สมัยก่อนแล้วล่ะ
แม้ว่าตัวพี่ชายเองจะเป็นเด็กกำพร้า แต่เขาก็ทำงานหนักอย่างสมศักดิ์ศรีและใช้ชีวิตอยู่ทุกวัน ทำให้เป็นที่นับถือของคนรอบข้าง
ไม่นานนัก เด็กกำพร้าก็เริ่มมารวมตัวกันอยู่ใต้การดูแลของพี่ชายคนนั้น
พี่ชายก็รวบรวมเหล่าเด็กกำพร้าเหล่านั้นเข้าด้วยกัน
นู
สร้างเป็นเหมือนองค์กรช่วยเหลือเกื้อกูลกันของเหล่าเด็กกำพร้า
แล้วพี่ชายที่ได้เป็นหัวหน้า ก็ได้สอนพวกเราที่ใช้ชีวิตด้วยการคุ้ยขยะ
ให้รู้จักการอ่านออกเขียนได้ และความสำคัญของการทำงานอย่างจริงจัง...
อ่านออกเขียนได้เหรอ?
ดิแอสสามารถเรียนหนังสือได้ด้วยเหรอเนี่ย
เอ๊ะ?
พอเพราะพี่ชายแล้ว จำนวนเด็กกำพร้าที่ทำตัวไม่ดีก็เริ่มลดลง
ผู้คนในเมืองก็เริ่มไว้ใจพวกเรา
แล้วพวกเราก็ได้รับมอบหมายงานที่ดีขึ้นเรื่อยๆ...
พวกเราสามารถกลายเป็นคนที่มีคุณธรรมได้แล้ว
พวกเราก็เคารพพี่ชายคนนั้นในฐานะหัวหน้า
และเคารพเขาในฐานะพี่ชายและคุณพ่อ...
จากนั้นพวกเราก็กลายเป็นครอบครัวที่ผูกพันกันด้วยสายใยพิเศษ
และคนนี้ล่ะ พวกเราเรียกเขาว่า "คุณลุงเบน" นะ
เขาเป็นพี่ชายของคุณพ่อ และเคยทำงานที่วิหารมาก่อน
เป็นคนฉลาดและเข้มงวดด้วย
เขาเป็นคนที่สอนสิ่งต่างๆ ให้กับพวกเราตั้งแต่ยังเด็ก
วันหนึ่งเขาก็หายตัวไปอย่างกะทันหัน และพวกเราก็ได้ยินจากคุณพ่อคุณแม่ว่าเขาเสียชีวิตไปแล้ว
นี่ๆ คุณพ่อกับคุณแม่ของดิแอสน่ะ เป็นคนยังไงเหรอคะ?
คล้ายดิแอสไหม?
อา! หนูเองก็อยากรู้เหมือนกันค่ะ!
อ่า ไม่ๆ ไม่เหมือนฉันหรอกมั้ง
พวกเขาเป็นคนใจเย็นและอ่อนโยนนะ
จำได้ว่าเขาบอกว่าทำงานอยู่ที่วิหาร แล้วก็ทำงานจิปาถะ หรือเป็นคนรับใช้เล็กๆ น้อยๆ น่ะ
พวกเขาก็ทำไม่ดีที่ไม่ได้อธิบายให้เด็กๆ ฟังอย่างชัดเจนเหมือนกันนะ...
พ่อแม่ของแกน่ะ
เป็นคุณนักบวชใหญ่ที่นั่งอยู่ในตำแหน่งของนักบวชใหญ่ที่มีแค่ห้าตำแหน่งของ 'วิหารใหญ่' ทางทิศตะวันออกน่ะ
เป็นคุณนักบวชใหญ่ที่นั่งอยู่ตำแหน่งแรกและตำแหน่งที่สองน่ะ
ชิ! หัวหน้าผู้ประกอบพิธีของวิหารเหรอ!?
?
ดิแอส วิหารนั้นเป็นยังไงเหรอคะ?
แน่นอนค่ะ จะอธิบายให้ฟัง
อา... จะว่ายังไงดีล่ะเนี่ย...
มันยาวมากค่ะ จะข้ามไปอ่านก็ได้นะคะ...
คุณเทพดิแอส ซึ่งเป็นนักบุญ ได้เดินทางมายังดินแดนศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับผู้ก่อตั้งอาณาจักร และได้พบกับเทพเจ้าที่นั่น และได้รับความรู้ที่เป็นรากฐาน รวมถึงวัตถุศักดิ์สิทธิ์บางอย่างจากเทพเจ้าค่ะ
จากความรู้และพลังของวัตถุศักดิ์สิทธิ์นั้น ผู้ก่อตั้งอาณาจักรก็ได้ก่อตั้งประเทศและปราบปรามดินแดนของราชอาณาจักรค่ะ
คุณเทพดิแอสไม่ได้เลือกที่จะรับใช้กษัตริย์ แต่เลือกที่จะสร้างวิหาร และเผยแพร่ความรู้ของเทพเจ้า ณ วิหารค่ะ
ว้าว ยาวจริงๆ ด้วย
หลังจากที่นักบุญดิแอจากไป วิหารก็ถูกสร้างขึ้นตามส่วนต่างๆ ของอาณาจักร
และเหล่าปุโรหิตที่รับใช้ในวิหารเหล่านั้น ก็ทุ่มเททุกวันเพื่อเผยแผ่คำสอนของเทพเจ้าแห่งผืนดินที่หลับใหล ณ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อนำทางผู้คน
ยังไม่จบอีกเหรอ
ในคำสอนของนักบุญดิแอ ยังไม่มีรายละเอียดใดๆ เกี่ยวกับเทพเจ้าเลย ว่าเทพเจ้ามีรูปร่างเป็นอย่างไร มีการดำรงอยู่แบบไหน
ว๊ะ!
นอกจากนี้ ยังมีคำสอนมากมายที่เราไม่เข้าใจความหมายหรือเจตนาของมัน การค้นคว้าว่าเทพเจ้าคืออะไรกันแน่? ความหมายที่แท้จริงของคำสอนที่มีปริศนามากมายคืออะไร? เหล่านี้ก็เป็นหน้าที่ของเหล่าปุโรหิตเช่นกัน
อีกนิดเดียว
จบแล้วเหรอ?
ขอรับ...
ช่างเถอะน่า
วิหารใหญ่ถูกสร้างขึ้นในเมืองหลวงและในทิศตะวันออก ตะวันตก เหนือ และใต้
และมีอำนาจสมกับขนาดของมัน
หนึ่งในนั้น
คุณนักบวชใหญ่ของวิหารใหญ่ทางทิศตะวันออก
ก็คือพ่อแม่โง่ๆ คู่นี้
ของข้าเอง
ทั้งๆ ที่เป็นแบบนั้น ใบหน้าโง่ๆ นี่ก็...
มะ เดี๋ยวก่อนนะ ถ้าพูดถึงวิหารใหญ่ล่ะก็...
มันคือฐานทัพของพวกเศษสวะพวกนั้นไม่ใช่เหรอ...!
เศษสวะเหรอ... ก็ไม่แปลกที่จะพูดแบบนั้นเหมือนกันนะ
ตอนนี้พวกนักบวชก็ตกต่ำถึงขีดสุดแล้วล่ะนะ
ตามที่คุณลุงเล่าให้ฟัง
ดูเหมือนว่าวิหารจะทะเลาะกันเองมาตั้งแต่หลายปีก่อนที่ข้าจะเกิดเสียอีก
นิกายเก่าที่พยายามจะยึดมั่นในคำสอนของนักบุญดิแอสอย่างเคร่งครัด
นิกายเก่า
นิกายใหม่
นิกายใหม่ที่พยายามจะตีความและใช้คำสอนของนักบุญดิแอสตามความสะดวกของตัวเอง
ดูเหมือนว่าเหล่าผู้ประกอบพิธีจะแบ่งออกเป็นสองขั้วอำนาจ และกำลังแย่งชิงอำนาจกันอยู่สินะ...
ดูเหมือนว่าพ่อกับคุณลุงของฉันจะสังกัดอยู่ในนิกายเก่า
ทีละน้อย นิกายใหม่ก็ผงาดขึ้นมา
และนิกายเก่าก็สูญเสียอิทธิพลไป
ท่ามกลางสถานการณ์เช่นนั้น คุณลุงก็เดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เพื่อขอคำสอนจากเทพเจ้า และคิดว่าจะใช้สิ่งนั้นมาแก้ไขความขัดแย้ง
ทีละน้อย คำสอนของนักบุญดิแอสก็ค่อยๆ เลือนหายไปจากราชอาณาจักร
พ่อของฉันได้มอบหมายให้แม่ และออกเดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์
แล้วเมื่อกลับมาถึงราชอาณาจักร...
...บ้านของพี่น้องสะใภ้ก็หายไป และนิกายเก่าก็ค่อยๆ เลือนหายไปด้วย
วิหารก็ผุพังไปหมดแล้วเพราะนิกายใหม่นี่แหละ
อย่างน้อยก็เพื่อครอบครัวน้องชายของแกน่ะ เลยรวบรวมข้อมูลจนได้รู้ว่าแกอยู่ที่ไหนแล้ว
ลูกชายคนเดียวของพวกนักบวชสายโบราณนี่นะ! มาอยู่ในสนามรบอีกแล้ว!
แกเข้าใจความรู้สึกของข้าไหม? ใช่ไหม?
ข้าคิดว่าไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ข้าต้องจัดการต่อยใบหน้าโง่ๆ นั่นให้ได้แล้วล่ะ...
แต่ดูเหมือนว่าเขาจะแต่งงานแล้ว และใช้ชีวิตที่ค่อนข้างจะดีงามนะ...
ขอให้มันเป็นอย่างนั้นเถอะ
ภาพที่เห็นระหว่างทางมาที่นี่ก็ไม่ได้แย่เลยนะ
เจ้าลูกแกะ เจ้าลูกหมา... พวกนั้นก็เป็นครอบครัวของแกสินะ?
ถ้างั้นก็...
คู่โง่พวกนั้นก็น่าจะพอใจที่ได้กลับคืนสู่ผืนดินแล้วล่ะนะ
แกเองก็คงลำบากกับเจ้าโง่คนนี้เหมือนกัน ขอฝากดูแลเขาด้วยนะ
ฝากด้วยนะ
ทางนี้เองค่ะ ในฐานะภรรยา ขอฝากเนื้อฝากตัวกับคุณลุงด้วยนะคะ
อย่าเรียกแบบห่างเหินแบบนั้นสิ
เรียกคุณลุงก็พอแล้ว
มะ เดี๋ยวก่อนสิยะ! ทำเป็นทำหน้าเจ้าสาวอยู่ได้!
ภรรยาของคนนี้ก็คือฉันนี่แหละ! มันถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ยี่สิบปีก่อนแล้วว่าจะแต่งงานกับฉัน!!
รอเดี๋ยวนะ เอริก นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?
เรียกฉันว่าเอลลี่สิ!
ตอนนั้นคุณก็พูดเองไม่ใช่เหรอ! ว่าถ้าฉันโตขึ้น คุณจะซื้อแหวนให้!
ตอนนั้น...เหรอ? อ๋อ เรื่องวันเกิดน่ะเหรอ?
แน่ๆ ว่าตอนนี้ไม่มีเงิน เลยเคยบอกว่าจะซื้อแหวนที่ชอบให้ตอนที่โตแล้วนี่นา...
นั่นมันก็คือการขอแต่งงานไม่ใช่เหรอ!!
ทำไมล่ะ!?
แกน่ะ! ถึงได้มาอ้างว่าเป็นคู่หมั้นของพี่ชายด้วยเรื่องไร้สาระแบบนี้เนี่ยนะ!
อะไรกัน! ไม่ว่าจะถามยังไงมันก็ไม่ใช่การขอแต่งงานสักหน่อย!!
ดิแอสคนนั้นเป็นผู้ชายใช่ไหมนะ?
ก็คิดว่ามันเป็นคนแปลกๆ ตั้งแต่ตอนที่ได้เจอน่ะ...
เปล่าสิ ตอนแรกมันน่าจะเป็นเด็กผู้ชายธรรมดานะ...
ดูเหมือนว่าจิตวิญญาณของเด็กคนนั้นจะอยู่ในร่างของผู้หญิง ดังนั้นน่าจะมีความรู้สึกแบบผู้หญิงอยู่ล่ะมั้ง
เข้าใจแล้วล่ะนะ จิตวิญญาณกับความรู้สึกสินะ
นี่ๆ คุณพ่อ! พวกเด็กๆ นี่เป็นน้องสาวใหม่ใช่ไหมคะ!
ภรรยาก็น่ารักนะ แต่พวกเด็กๆ นี่ก็น่ารักเหมือนกัน!
...พี่สาวเหรอ?
...พี่สาว?
อ๊ะ หนูไม่ใช่ลูกสาวของคุณดิแอสซะนะคะ
โฮ่!
อย่ามาเมินฉันนะยะ!
วันหลังนะ~ ที่หมู่บ้านไหนสักแห่ง~
พวกแกเอ๋ย! เป็นคำสั่งจากท่านดิแอสผู้แข็งแกร่ง! จะตั้งใจทำงานให้เต็มที่เลยล่ะโว้ย!
ซู่ววว
รายงานสถานการณ์ของเขตเน็ตซ์ลอร์ส
ประชากรในเขต 95 คน → 105 คน! ใหม่! ไอซา, อีไล, เอลลี่, เบน, เมอา รวม 6 คน
・ยูร์ท, โกดัง, ห้องส้วม
・บ่อน้ำ, ลานรวม, จัตุรัส
・ไร่นา, คอกม้า, คอกวัว, บ่อเก็บน้ำ
!ใหม่!
・โรงเรือนเป็ด
・เตาหุงต้ม
・ของที่ซื้อมาจากเพย์จิน (เสบียง, ของใช้, ของใช้ส่วนตัว, เป็ด 6 ตัว, ไวน์องุ่น)・ของฝากจากคลาอุสกับคานิส
แม้แต่ "ครอบครัว" ในอดีต ก็กลายเป็นประชากรในเขตใหม่แล้ว!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/34)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ชาวบ้านคนนี้ LV999
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
