ตอน 26: Chapter 26

ในเมืองหลวงที่กลับคืนสู่ความสงบ มีความเคลื่อนไหวใหม่เกิดขึ้นอีกแล้ว...!

ท่านเจ้าเมืองชายแดนที่มีประชากรเริ่มต้นจากชาวบ้าน

ประมาณหนึ่งเดือนหลังจากศึกกับคุณเดียร์เนะ

ในเมืองหลวง

หืมมม...

องค์ชายริชาร์ดกำลังมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูหลังสงคราม พร้อมกับการขยายและรวบรวมกลุ่มอำนาจ

องค์ชายไมเซอร์ ไม่ได้ฟื้นฟูกลุ่มอำนาจให้เข้าที่ แต่กลับหมกมุ่นอยู่กับการระดมทุน

ทว่าก็มีความเคลื่อนไหวที่ไม่น่าไว้วางใจปรากฏขึ้น จึงจำเป็นต้องระแวดระวัง

กลุ่มอำนาจอื่นไม่มีความเคลื่อนไหวที่โดดเด่น จึงเฝ้าดูสถานการณ์อย่างเงียบๆ...

ต้นฉบับ: คาเซย์โรว・คินตะ มังงะ: ยุนโบ

เดียร์เนะ...

เพราะไม่เห็นท่าทีสำนึกผิด เลยตัดสินใจส่งไปยังวิหารที่อยู่ไกลออกไป...

ตง

ก็เพราะชื่อเสียงที่สั่งสมมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้กับความสัมพันธ์กับคุณเดียสไงคะ เลยแสดงการสนับสนุนต่อองค์ชายริชาร์ดน่ะค่ะ

แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีไปกว่านี้แล้วล่ะค่ะ...

ได้ยินมาว่าองค์ชายริชาร์ดไม่เห็นด้วยกับการที่ท่านเอลดันจะได้รับมาตรการยกเว้นภาษีนะคะ...

ตอนนี้ท่านก็แสดงท่าทีที่ผ่อนปรนแล้วล่ะค่ะ บอกว่า "ในเมื่อเขาให้การสนับสนุนแล้ว"

ทั้งความสามารถและนิสัยใจคอ ท่านดูเหมือนจะมีมากกว่าที่เราคาดไว้เลยค่ะ

จริงด้วยสิคะ

ถ้าเป็นท่านคนนี้ คงจะจัดการเรื่องขององค์ชายไมเซอร์ให้ได้แน่ๆ เลยค่ะ

สำหรับเจ้าชายไมเซอร์นั้นนะครับ...

หน่วยข่าวกรองเขาสงสัยว่า "อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิ" น่ะครับ

ยังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด จึงยังไม่ได้ระบุไว้ในรายงาน แต่ว่า... เขาบอกว่ามีความเป็นไปได้สูงครับ

เข้าใจแล้วสินะ

สำหรับเรื่องนั้น ขอให้บอกให้เขาจัดการให้พอประมาณก็แล้วกันนะ

ถ้าเกิดบาดเจ็บ หรือหลงทางขึ้นมา จะแย่เลยนะ

รับทราบครับ

โอ๊ะ น่ารักจังเลย

สมแล้วล่ะ ทุกคนใส่ชุดสไตล์อาณาจักรแล้วดูเข้ากันจริงๆ เลยนะ!

ขยับยากจัง

ไม่ทิ้งตัวเลย

แม้จะดูหรูหรา แต่แบบนี้ก็ทำงานลำบากแย่เลยนะ

ใช่แล้ว มันไม่ใช่ชุดสำหรับทำงานนี่นา

นับตั้งแต่นายไอซ่ามาถึงหมู่บ้านอิรุคุ ก็ผ่านไปห้าวันแล้วนะ

ทุกคนต่างก็มีความสุขกับชีวิตในหมู่บ้านอิรุคุด้วยวิธีของตัวเอง

แต่สิ่งที่ทำให้ประหลาดใจก็คือ

ทุกคนสวยจัง อิจฉาจังเลย

ฉันนี่ไหล่กว้าง เลยใส่ชุดราตรีแล้วไม่เข้าทรงเลยล่ะ

คือเรื่องที่อัลนากับเอริกสนิทกันน่ะ

คุณพ่อคะ ภรรยาของคุณคือฉันน่ะค่ะ!

จะไม่มีทางยอมรับเรื่องของแกเด็ดขาดเลยนะ!

สำหรับแกแล้ว คุณเดียสเป็นคนสำคัญสินะ

ความรู้สึกนั้นฉันเข้าใจดีเลยล่ะ

แกมันยังเด็กเกินไปนะ!

อายุแค่นั้นเองแล้วคิดว่าคู่ควรกับภรรยาของคุณได้เหรอ!?

ตอนนี้คงยังมีเรื่องที่ยังทำได้ไม่ดีนัก

แต่หัวใจที่คิดถึงคุณเดียส มันลึกซึ้งกว่าใครๆ เลยนะ

ฉันจะพิสูจน์ให้เห็นด้วยชีวิตของฉันเลยค่ะ

แกนี่...โดนฉันพูดแบบนี้แล้วไม่โกรธเลยเหรอ!?

ฮึก

ทำไมไม่โกรธล่ะ!? ฉันจะพูดให้แรงกว่านี้ก็ได้นะ!?

ฉันก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน เข้าใจความรู้สึกของคุณดีเลย

คุณตานาตะ...

มันไม่มีเหตุผลที่จะต้องตำหนิเลยสักนิด

ทำไมล่ะ...

ทำไมถึงใจดีขนาดนี้ล่ะคะะะะะ‼

ความรู้สึกที่ท่วมท้นนั้น ทั้งหมดเป็นเพราะความรักที่ลึกซึ้งที่มีต่อคุณเดียสต่างหาก

พวกเราคือครอบครัวของคุณเดียส มาช่วยกันสนับสนุนคุณเดียสให้เต็มที่เถอะนะ

เอริคที่เริ่มเปิดใจคุยกับคนอื่น

ก็ปรึกษาเรื่องความกังวลต่างๆ กับคุณอัลนาร์ด้วย

จนตอนนี้กลายเป็นคนที่ช่วยงานในชีวิตประจำวันได้แล้วด้วย

พี่ชาย

เป็นอะไรไป คุณอีไล

พวกเรา...คิดว่าจะกลับเข้าเมืองแล้วล่ะ

ก็เช็กว่าพี่ชายปลอดภัยแล้ว แถมยังให้ของฝากด้วยนะ

อืม...อย่างนั้นเหรอ

เข้าใจแล้ว จะไปบอกพวกทุกคนให้รู้เอง

นึกว่าคงจะรั้งไว้ได้สักหน่อยซะอีกนะ...

สำหรับแกน่ะ ก็มีบ้านกับงานของตัวเองอยู่แล้ว การกลับไปที่นั่นมันเป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ

ว่า

ลูกโตเป็นผู้ใหญ่ได้แล้ว จะมีพ่อแม่ที่รั้งไว้ตรงไหนล่ะ?

แกก็เป็นผู้ใหญ่แล้วนะ

ถ้าแกพูดว่าอยากจะทิ้งความรับผิดชอบทั้งหมดแล้วอยู่ตรงนี้ต่อล่ะก็

ก็คงจะต่อยแกกระเด็นไปแล้วโดยไม่ปรานีเลยล่ะ

อา... ในวัยนี้แล้วก็ไม่อยากเป็นแบบนั้นเลยนะ

ไม่ว่าพวกแกจะอายุเท่าไหร่ พ่อก็จะเป็นพ่อของพวกแกเสมอ

ไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น พ่อก็จะดุในฐานะพ่ออยู่ดี

เตรียมใจไว้ให้ดีล่ะ

อืม...

สมแล้วที่เป็นพี่ชาย...

``