ตอน 27: Chapter 27

การแย่งชิงตำแหน่งนายกเทศมนตรีก็ถึงบทสรุปแล้ว งานเลี้ยงฉลองก็...

คุณพ่อไปไหนมาคะ

หืม? ไปเข้าห้องน้ำหน่อย

นี่ล้างมือเรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ

เจ้าเมืองชายแดนผู้เริ่มต้นจากชาวบ้าน

ต้นฉบับ: ฟูโรว คินตะ มังงะ: ยุนโบ

หลังจากนั้น

ก็ได้มีการจัดงานเลี้ยงเล็กๆ เพื่อฉลองชัยชนะของฟรานซิส

ทุกคนต่างก็มีความสุขและหัวเราะอย่างสดใส ในบรรยากาศเช่นนั้น

ฉันจึงตัดสินใจตั้งชื่อให้กับเหล่าเมอาที่เหลือด้วย

ที่น่าประหลาดใจคือเหล่าเมอาเหล่านี้เป็นเพศเมียทั้งหมดเลย

และดูเหมือนว่าพวกเธอจะเป็นภรรยาของเอเซลบัลด์ด้วยนะ

เพราะเป็นเด็กผู้หญิง เลยคิดว่าชื่อที่น่ารักหน่อยคงจะดี

อ่า ใช่แล้ว...

ชื่อของเหล่าภรรยา เนื่องจากเป็นความต้องการของพวกเธอเอง และให้เข้ากับชื่อของเอเซลบัลด์ด้วย

เอเซลเดีย

เอเซลกู

เอเซลฟานา

เอเซลมี่

เอเซลลิร่า

จึงถูกตั้งชื่อเช่นนั้น และก็เป็นที่ชื่นชอบของพวกเธอเองด้วย จึงถูกยอมรับไปอย่างราบรื่นเลยล่ะ

ดูเหมือนว่ามันจะเป็นแค่ความกังวลลมๆ แล้งๆ เท่านั้นเองนะ

กังวลว่าการที่ภรรยาเลือกให้ฟรานซิสเป็นหัวหน้าจะทำให้ความสัมพันธ์ในชีวิตคู่แย่ลงหรือเปล่า แต่ว่า...

ก็คงจะเพราะว่าเขามีใจกว้าง หรือไม่ก็เป็นคนดีเลิศ

...ถ้าอย่างนั้น ฟรานซิสที่ชนะเอเซลบาร์ด

ก็หมายความว่าเขามีใจที่ยิ่งใหญ่กว่าเขาอีกหรือเปล่า?

ฟรานซิสเขาใส่ความรู้สึกอะไร

ลงไปในเพลงนั้นกันนะ...

อย่างไรก็ตาม พวกเมียร์ทั้งแปดคนก็กลายเป็นแบบนี้

ฟรานซิสก็ได้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าในการนำพวกเขาไป

ดินแดนคาสเต็กซ์ คฤหาสน์เจ้าเมือง

ในวันนี้ เอลดันที่เพิ่งเดินทางกลับมาจากเมืองหลวง

กำลังก้าวเดินไปเพื่อพบกับชายคนหนึ่ง

ยินดีที่ได้รู้จักครับ เอลดัน!

ชื่อของข้าคือ "จูฮะ"

นักวิชาการทหารอันดับหนึ่งของอาณาจักร! หนุ่มหล่ออันดับหนึ่งของอาณาจักร! ผู้มีวัฒนธรรม! และก็...

ของเดียส

สหายร่วมรบ

เขา

ชายผู้นี้

ที่ได้เที่ยวเตร่กินดื่มอย่างสนุกสนานในเขตปกครอง

และสุดท้ายก็ถูกจับกุมเพราะพิสูจน์ได้ว่าเขาเป็นชายชั้นต่ำที่ไม่มีเงินแม้แต่บาทเดียว

ตามปกติแล้วการที่เอลดันจะไปพบชายแบบนั้นเป็นเรื่องที่ไม่น่าเป็นไปได้เลย

แต่ระหว่างการสอบสวน จูฮะก็ได้

「ข้าคือวีรบุรุษเงา ที่เคยมีบทบาทเป็นแขนขวาหรือมันสมองของเดียสในสงครามครั้งก่อน」

「อยากจะขอเข้าเฝ้าท่านเจ้าเมืองแห่งดินแดนนี้สักครั้งจริงๆ ครับ」

เขาพูดเช่นนั้นน่ะ...

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เอลดันก็

แม้จะคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่ก็ตัดสินใจที่จะพบเขาไว้ก่อน

อ่า~ อ่า~ ว่าแต่คุณกรามคางนี่น่าสนใจเหรอ?

ไม่ๆ ทำไมผู้หญิงที่ได้เจอมาทุกคนถึง

ชมว่า "รูปทรงนี้ดีจัง" "รูปทรงนี้ดูเป็นผู้ชายจัง" น่ะสิ

ไม่นะ ได้ยินมาแล้วนะ

คุณจูฮะ... คุณนี่เป็นใครกันแน่?

เรื่องที่บอกว่าเคยมีบทบาทร่วมกับคุณเดียสในสงครามครั้งนั้นเป็นเรื่องจริงเหรอ?

อ่า~ อ่า~ จริงสิ จริงอยู่แล้วล่ะ

ถึงอย่างนั้นก็ลองไปถามไอ้โง่เดียสคนนั้นดูสิ

ใช่แล้ว

ก็...เพราะว่ามันเป็นคนที่เคยชกต่อยกันมาหลายครั้งเรื่องวิธีจัดการกับเหล้ากับผู้หญิงน่ะ

“ระเบียบการทหารที่แกตั้งขึ้นมาว่าต้องมีภรรยาก่อนถึงจะกอดผู้หญิงได้ในสมรภูมิเนี่ย มันเป็นระเบียบการทหารที่แย่ที่สุดในประวัติศาสตร์เลยว่ะ”

คิกิกิ

ถึงจะไม่ชมข้าหรอกนะ

ถ้าบอกไปแบบนั้นก็น่าจะรู้แล้วล่ะ

...ถ้าอย่างนั้นสมมติว่าเรื่องนั้นเป็นความจริง เรามาดำเนินเรื่องต่อกัน ถ้าอย่างนั้นคุณจูฮะ ท่านมาที่นี่เพื่ออะไรหรือครับ?

ดูเหมือนว่าคุณจะไม่ได้มาแบบไม่มีเหตุผลนะ ทั้งการมากินดื่มฟรี หรือการเอ่ยชื่อคุณเดียสต่อหน้าเจ้าหน้าที่สอบสวน ดูเหมือนคุณจะมีเป้าหมายบางอย่าง

โอ้! ดีจังเลย ไม่เหมือนไอ้โง่นั่นเลย พูดง่ายดีจัง!

ตอนแรกข้าก็ตั้งใจจะไปหาไอ้หมอนั่นเหมือนกันนะ แต่พอได้เห็นเมืองนี้แล้วก็เปลี่ยนใจล่ะ

มีเหล้าอร่อยๆ กับอาหารดีๆ แถมไม่ว่าจะมองไปทางไหนในเมืองก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มของผู้หญิงและเด็กๆ เลยล่ะ...

โดยเฉพาะอันนั้นสิ อยู่ตรงกลางเมืองเลย...

ที่คุณเป็นคนสร้าง "สวนสาธารณะ" นั่นน่ะเหรอ? อันนั้นแหละที่เป็นตัวตัดสินเลยนะ

การที่ลงทุนเงินมากมายขนาดนั้น เพื่อสร้างที่ให้เด็กๆ ได้เล่น มันไม่ใช่เรื่องที่คิดได้ง่ายๆ เลยนะ และก็ทำได้ง่ายๆ ด้วยเหมือนกัน

เพราะว่าวัฒนธรรมน่ะ มันก็เบ่งบานออกมาจากการเล่นนี่แหละ

ในฐานะคนมีวัฒนธรรมอย่างข้าแล้ว ข้าจะมองข้ามคุณค่าของ "สวนสาธารณะ" นั่นไม่ได้เด็ดขาดเลยล่ะ

ด้วยเหตุนั้นแหละ ข้าถึงตั้งใจจะมารับใช้ในดินแดนนี้ไงล่ะ