ตอนที่ 49

◆กับมังกรเพลิงที่กำลังคืบคลานเข้ามาในเขตแดน หมู่บ้านชาวบ้านก็...

เพื่อจะกำจัดมังกรเพลิงที่บินมาจากทางเหนือ

คนที่สู้ได้ก็ออกไปหมดแล้ว

ด้วยเหตุนี้ หมู่บ้านอิรุคุจึงมีบรรยากาศที่เงียบสงบกว่าปกติ...

ไม่มีเลย

มื้อเย็นวันนี้จะกินอะไรกันดีล่ะเนี่ย~

ทุกคนคงจะเหนื่อยแล้ว งั้นของเปรี้ยวๆ ไหม?

ต้องให้คุณเบนจุดไฟให้สิ

ทำไมทุกคนถึงยังทำตัวได้ตามปกติกันนะ

ทั้งที่มังกรกำลังคืบคลานเข้ามาในหมู่บ้านแท้ๆ...

คุณฮิวเบิร์ต รีบเอาฟืนมาเร็วเข้าสิ

ฮัรริโชอิเบลาโวเม~

เจ้าเมืองชายแดนที่เริ่มจากประชากร 0 ต้นฉบับ: ฟูโรว คินตะ มังงะ: ยุนโบ

ตอนที่ 49

พวกเทพเจ้าชั่วร้ายน่ารังเกียจนี่

จะรำคาญใจได้อีกนานแค่ไหนกับการขัดขวางการรุกคืบทางใต้ของเรากันนะ

ว่าแต่ว่า

พวกอื่นล่ะเป็นยังไงบ้าง

ถึงแม้ว่าจะโดนเทพเจ้าชั่วร้ายเล่นงานอีกครั้งก็ตาม

ดงกาเมะ

ปุปิปิ

ไอ้พวกตัวอ่อน

ถึงจะเป็นเต่าทื่อๆ ก็เถอะ แต่ไอ้พวกตัวอ่อนที่บินได้นั่นก็ยังไม่กลับมานี่มันเป็นยังไงกันล่ะ

กึก

ไอ้เทพเจ้าชั่วร้ายเอ๊ย...กำลังวางแผนอะไรอยู่กันนะ...

มิวเดน

ดดดดดดดดดดด

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

ไม่สิ...

นี่มัน...สายตาหิมะนี่นา!

ไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตเลยนะ...

มีบางอย่างอยู่...!!

เรย์

เรชิ

คุณเลียมันแล้วนี่นา!!

ดูเหมือนว่าพวกมันจะหายตัวไปแล้วมาซุ่มรอข้าอยู่สินะ

กิ่งไม้แค่นี้คงทะลุเกล็ดของข้าไม่ได้หรอก!

ถอดออกแล้วสินะ...เจ้าพวกเจ้าเล่ห์!

จะวนลูปไปกี่ครั้งก็เป็นเรื่องเดิมๆ อยู่ดี

ท้ายที่สุดมันก็เป็นแค่สติปัญญาของสัตว์นี่นา ช่างตื้นเขินจริงๆ!

!?

การล่อหลอกของพวกเผ่าอสูรที่นำโดยคุณโซลก์

และการจู่โจมจากด้านหลังของพวกคุณอัลนาร์ก็ดูเหมือนจะประสบความสำเร็จอย่างงดงาม

...果然 เวทมนตร์อำพรางนี่สุดยอดจริงๆ นะครับ

ตอนแรกคิดว่าคงเป็นแค่พวกคล้ายเต่าที่มีปีกเท่านั้นแหละ...

มันน่ารำคาญเกินกว่าที่คิดไว้เยอะเลย

ยังคงอาละวาดอยู่บนหิมะเลยนะ

พวกโซลก์เองก็ดูเหมือนจะป้องกันการโจมตีจนสุดกำลังแล้ว...

มันแตกต่างจากมอนสเตอร์ตัวอื่นๆ เลยจริงๆ...

ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็ถึงตาพวกเราแล้วล่ะนะ

พอเป็นเรื่องกำจัดมังกรแล้ว พลังทำลายล้างมันก็สำคัญ

ฝากพวกแกด้วยนะ

ก็เป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้วที่สร้างเจ้านี่ขึ้นมา

ฟังนะ... เปลวเพลิงของมังกรเพลิงนี่มันแตกต่างจากมังกรตัวอื่นอย่างแท้จริงเลยล่ะ

จะโดนเต็มๆ แน่ๆ ล่ะนะ

ตราบใดที่มันยังพ่นไฟอยู่ ก็ปล่อยให้พวกเราที่ทนความร้อนได้จัดการไปก็พอแล้วล่ะนะ

เข้าใจแล้ว

อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามเด็ดขาดล่ะนะ

หัวหน้าโซลก! จะวิ่งหนีไปถึงเมื่อไหร่กันล่ะครับ!

น่ารำคาญ! ตอนนี้ตั้งใจหลบไปก่อนสิ!

!

นั่นมันอะไรกันเนี่ย!?

มึนึน!

...

เปลวเพลิงถูกปัดออกไปงั้นเหรอ!?

แย่แล้ว...!!

กึก

โอ๊ยยยยยยยย!

เอ๋ย! ก็แข็งจริงๆ ด้วย!

พลังโจมตีมันลดลงไปนะ...

จากแรงกระแทกเมื่อครู่ มันถูกรวบรวมเป็นพิษในร่างกายแล้วนะ!

ปัง ปัง

มังกรตัวจริงเลย!

มังกรตัวจริงเลยนะ คุณคลอส!

ใช่แล้วครับ มังกรตัวจริงเลยครับ!

นี่มันไม่มีความแข็งแกร่งระดับมังกรเอิร์ธเลยรึไงนะ!

เกล็ดของข้าถูกทำลายแล้วงั้นรึ!?

ถ้าพูดถึงความแข็งแกร่งก็น่าจะพอๆ กันนี่นา!

เจ้าพวก...

นาร์บันท์!

โอมุนซานาโตะ!

!!

แผลเมื่อครู่นี้มันกำลังจะปิดแล้วนะ...

พลังการฟื้นตัวนี่มัน!

เจ็บจังเลยแฮะ!

ทำเอาได้เลยนะ!

ดูเหมือนจะไม่เป็นอะไรเลยนะ!

มันแข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ!

ฝากคุณคลอสกับพวกมาสติด้วยนะ!

ด้วยคำพูดเพียงประโยคเดียวนี้ คุณคลอสก็เข้าใจทุกอย่างแล้ว

ด้วยพลังการฟื้นตัวแบบนั้น การโจมตีแบบกัดของคุณมาสติมันก็... ดูจากอาการคลุ้มคลั่งของมังกรแล้ว การเข้าใกล้ก็เป็นเรื่องยากเลย คุณคลอสหยุดการโจมตีชั่วครู่ แล้วสั่งให้พวกมาสติรวบรวมและรักษาระยะห่างไว้เถอะ

ครับ!

อีกแล้วสินะ...

เป็นการโจมตีจากเขตที่มองไม่เห็นสินะ!

นี่!

แย่แล้ว! ทัศนวิสัยของฉัน...!!

เดียส!

เอ่อ... ทุกคนปลอดภัยดีใช่ไหมครับ?

?

ไม่ได้ไปหลบที่อื่นไกลๆ รึไงครับ?

ไม่กังวลเหรอครับ? อย่างเช่นถ้าคุณเดียสแพ้ขึ้นมาจะเป็นยังไง...

ถ้าแพ้ไปก็คงไม่มีทางอื่นแล้วล่ะนะ

ก็ได้แต่ยอมรับชะตากรรมอย่างสงบๆ ล่ะมั้ง

ก็คงจะโอเคล่ะนะ

สำหรับเด็กๆ พวกนั้นน่ะ

มันมีบางอย่างที่ทำให้พวกเขารู้สึกแบบนั้นน่ะ

!

เชื่อพวกเขาสิ

ฉันอยู่นี่ไง ไอ้ตัวแทนกิ้งก่า!

น่าเวทนาจริงๆ เลยนะ มังกรเฟลม!

มังกรที่ร่วงหล่นลงมานี่มันน่าเกลียดอะไรอย่างนี้!

พวกเรานี่นะ

จะสู้กันไหมเนี่ย โคล่า!

พวกเราอยู่ที่นี่นะ!

ที่นี่แหละ

จะรอการกลับมากัน

อยู่ตรงนั้นเองเหรอ

เจ้าแมลงตัวเล็กเจ้าเล่ห์นี่!

เมื่อครู่นี้ก็ทำเอาได้เลยนะ โอ้โฮ!!

◇ตัดสินแล้ว...!!