ตอน 58: Chapter 58

เอย์มะช่วยโน้มน้าวให้ทุกคนที่อยากรู้ต่อได้แล้วค่ะ

ถ้าเรารู้กระบวนการล่ะก็ จะได้ตื่นเต้นกันตอนไคลแม็กซ์มากขึ้นนะคะ

ก็เหมือนกับเรื่องกินอาหารนั่นแหละค่ะ

ถ้ามีอาหารเรียกน้ำย่อย มันก็จะทำให้รู้สึกว่าอาหารจานหลักอร่อยขึ้นใช่ไหมคะ

เอาเป็นว่าก็ประมาณนั้นแหละค่ะ

พวกเราก็ได้เริ่มเคลื่อนไหวเพื่อช่วยหมู่บ้านนั้นแล้วค่ะ—

ท่านเจ้าเมืองชายแดนผู้เริ่มต้นจากราษฎร

ตอนที่ ๕๘

~กับเดียสสีครามและสาวน้อยเขาคราม

ต้นฉบับ: คาเซย์โรว คินตะ มังงะ: ยุนโบ

แผนการประชุมเพื่อการโจมตีเยาว์วัย!!

จากการลาดตระเวนพบว่าป้อมทางใต้... หรือควรจะเรียกว่าค่ายดีล่ะ

ทราบแล้วว่าค่ายเป็นแบบไม้

หา... ทำไมฉันต้องมาประชุมด้วยล่ะ?

ป้อมมีสองหลัง... จำนวนทหารยังไม่ทราบแน่ชัด แต่ว่า

ตามที่คุณจูฮะบอก คาดว่าจะมีไม่เกินห้าสิบคน

ความสูงของกำแพงก็ประมาณสองเท่าของส่วนสูงคุณเดียส

และจำนวนยามก็มีน้อยด้วยค่ะ

จำนวนกองไฟยามค่ำคืนก็มีไม่มาก

เป็นไม้เหรอ...

ถ้างั้นก็สามารถบุกทะลวงตรงไปเปิดรูลมได้เหมือนกันนะ...

แต่ว่าครั้งก่อนที่ทำแบบนี้ไป คุณจูฮะก็ดุฉันหนักเลยนะ

ทหารข้างในประมาณห้าสิบคน...

ช่างน่าสู้จริงๆ

ความสูงของกำแพงก็ประมาณสองเท่าของฉัน... ถ้างั้นก็...

...ให้ฉันแอบเข้าไปตอนกลางคืน

จะลองจัดการทุบให้ทหารศัตรูทุกคนล้มเลยเป็นไง?

ฮะ

ตอนกลางคืนส่วนใหญ่น่าจะหลับกันอยู่ล่ะมั้ง...

เพราะว่าจูฮะบอกว่า "พยายามอย่าฆ่าศัตรู" ฉันเลยคิดว่าอันนี้ดีที่สุดแล้วล่ะ

นั่นมัน... มีแต่คุณเดียสเท่านั้นที่ทำได้

เป็นแผนการที่แสดงความเป็นชายชาตรีจริงๆ เลยนะ

ถ้าเป็นการบุกเข้าไปตอนกลางคืน ชุดเกราะเหล็กที่ส่งเสียงดัง ก็คงจะไม่ได้สวมสินะ

และเพื่อปีนกำแพง ก็คงจะไม่ได้พกขวานรบไปด้วย...

เอาเป็นว่า... คงจะจัดการได้อยู่แล้วล่ะ!

ช่างเป็นคนใจเบาจริงๆ!

คุณคิดว่ายังไงบ้างครับ ท่านผู้นำ?

ก็... น่าจะดีเลยนะครับ!

นับตั้งแต่วันที่คุณเดียสมาถึงหมู่บ้าน ก็เป็นวันที่สามแล้ว

ผู้นำหมู่บ้านนั้น

กำลังรู้สึกสับสนอย่างมากเลยล่ะ

เป็นเพราะว่าคุณเดียสกับพวกพ้องของเขา

มีลักษณะที่แตกต่างจากทหารหรือพลทหารที่ฉันรู้จักมากเกินไปน่ะค่ะ

ไม่ได้ทำการปล้นสะดมอะไรเลย

ไม่ได้ก่อความวุ่นวายอะไรเลย

ทั้งเรื่องเสื้อผ้า อาหาร และที่อยู่อาศัย ก็จัดการได้ด้วยตัวเองทั้งหมดเลยค่ะ

แถมยังช่วยทำงานในไร่นาให้ด้วย เพียงเพราะเป็นคำขอบคุณสำหรับงานเลี้ยงอีกต่างหาก

เมื่อถามทหารคนหนึ่งที่กำลังทำงานอยู่ว่า

“ทำไมถึงมาช่วยขนาดนี้ล่ะ”

อืมมม

ก็เพราะไม่อย่างนั้นคุณเดียสจะดุเข้าล่ะค่ะ

คนนั้นน่ะ ถ้าเขาโกรธนี่น่ากลัวมากเลยนะคะ

เขาบอกว่าไม่เอาหรอกค่ะ ถ้าโดนเขาดุเข้า

ว่าอย่างนั้น

คายาคุเหรอ...?

ท่านผู้นำเคยคิดว่าทหารทุกคนเป็นพวกห่ามๆ ที่น่ากลัวทั้งนั้น แต่พอได้รู้ว่า

ก็มีผู้ชายแปลกๆ อย่างคุณเดียสด้วย

ท่านผู้นำก็เลย

ยิ้มออกมาเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี

กองทัพจักรวรรดิ: ค่ายทางใต้

ฟ่าาาาาาาาาา

เดียสเก่งจัง

สมกับเป็น

อะไรเหรอ? ทหารแถวนี้

แค่เดินเตร็ดเตร่อยู่เฉยๆ พร้อมอาวุธอย่างนั้นเหรอ?

หอสังเกตการณ์ก็ดูเหมือนไม่มีคนอยู่ด้วยนะ

ชาวบ้านแถวนี้ เขาเชื่อฟังมากเลยค่ะ ถึงไม่ต้องตั้งเวรยามด้วยซ้ำ

นี่มันเป็นค่ายเพื่ออะไรกันนะ

แถวนี้ก็ไม่มีมอนสเตอร์อันตรายอะไรด้วยนี่นา

คงเป็นแบบที่ไม่มีงานที่ต้องทำเป็นพิเศษมั้งคะ