ตอน 7: Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama 7

ซึ่งด้วยความที่ จำนวนประชากรมีมากขึ้น จึงได้มีการประชุมกัน เกี่ยวกับเรื่อง [จะเรียกหมู่บ้านนี้ ว่าอะไรดี] ขึ้นมา—

ผลจากการใช้ การประเมินวิญญาณ เหล่าหญิงชราทุกคน ก็เป็นสีฟ้ากันหมด จึงไม่ต้องกังวลอะไร

ไม่นานหลังจากนั้น หลังจากรับ กลุ่มยายมายะ เข้ามา

เป็นภาษาโบราณ มีความหมายว่า [หมู่บ้านแห่งแรก]

ถ้าเป็นซีอว่า [หมู่บ้านอิรุค] ล่ะ

ด้วยเหตุนี้ หมู่บ้านแห่งแรก ในดินแดนของผม จึงได้ถือกำเนิดขึ้นมา

ไม่ผ่าน จ้า

ผมขอเสนอ [หมู่บ้าน ดราก้อน สเลอร์] ครับ!

เจ้าผู้ปกครองดินแดนชายแดน

ต้นฉบับ: คาเซะรุ คินตะ มังงะ: ยุนโบ

ตอนที่ 7

ฉบับรวมเล่มที่ 1 ฉบับพิมพ์ซ้ำแล้วนะ!!

ให้เป็นอาณาจักร ศิลปินได้มีเรื่องราว มากมายเลย

ดิอัส มาด้วยกัน สักหน่อยสิ

ผมจะทำให้ ให้ดีที่สุด...

เพราะว่าทุกคนต่างก็ อยากจะเฉลิมฉลอง เมื่อเป็นโอกาส การก่อกำเนิดของหมู่บ้าน

ก็เลย จัดงานเสียง เลือก ๆ จีน

เมื่อวาน พวกเรา ก็ได้รู้ถึง วิธีการดึงดูด

ขอโทษนะ ที่ต้องลากตัวออกมา ระหว่างงาน แต่ตอนนี้เราต้อง สรุปให้ชัดเจนก่อน

แต่มันก็ไม่ใช่ว่า จะได้ผลในทันที...

ดิอัส คุณคิดยังไง เกี่ยวกับเรื่อง ก่อนหน้านี?

แต่แบบนั้น มันออกจะ...

แผนของคุณมายะ น่าจะเร็วที่สุด

แผนของเรา ก็ถูกทุกคน ปฏิเสธ ในทันที

เมื่อไหร่?

เรียกข้างรึ เจ้าหนูดิอัส

การใช้[ทาส] มันทำไมรึ?

ทำไม ถึงไม่ทำล่ะ?

ถ้าขายชิ้นส่วนมังกร ล้วซือทาสมาเยอะ ๆ ก็จะทำให้เพิ่มจำนวน ประชากรได้ในทันที มิใช่รึ?

ข้าสัมผัสได้ว่า เจ้ากำลังเรียกหา ข้าอยู่นะ

ไม่ใช่แล้ว ยังไม่ได้เรียก เลย...

อันที่จริง กำลังคุย เรื่องเมื่อวาน กันอยู่น่ะ

นี่เหละ คำแนะนำจาก คุณยายมายะ

ราคาของทาสนั่น ไม่สูงมากและ จะช่วยเพิ่ม จำนวนประชากร ของหมู่บ้าน ได้ในทันที

[เครื่องมือมิชิวิต] ที่ถูกชื่อขายเป็นสินค้า นั่นก็คือทาส

อย่างไร ก็ตาม...

มันเป็น อะไรที แย่มาก

ผมได้เห็นทาส ในสนามรบมา นับไม่ถ้วน

ทาส... จะว่าไงดี

ผมเกลียด การใช้ทาสน่ะ

ผมไม่คิดว่า ทาสที่ ถูกรวบรวม มาขาย จะมาเป็นทาส ด้วยความ สมัครใจ หรอกนะ

ปัญหา มันอยู่ที่ การซื้อ ต่างหาก

หากขายดี เหล่าพ่อค้าทาส ก็จะหาทาส มีการนำมาขาย ไม่จบไม่สิ้น

ถ้าอย่างนั้นเจ้าหนู เจ้าก็ดูแลทาส ให้ดีซะ ก็เป็นเรื่อง

...แบบนี้สิ ดีมาก

เจ้าหนูผู เกลียดทาส..

หมดห่วง จนโล่งใจ จริงเชียว

ผมจะไม่

ยอมให้มีการ ซื้อขายหรือ มีทาสเอาไว้ ในครอบครอง ในดินแดน ของผม เด็ดขาด

ก่อนที่เจ้าหนูจะบ้าจริงข้าเลยกะว่าจะค้านหัวชนฝาซะหน่อย จำนวนประชากรที่เพิ่มมากขึ้นก็อาจจะมีคนโพล่งออกมาว่า [มาซื้อทาสกันเถอะ] ขืนมากก็ได้

แต่ก็ดีแล้วล่ะ ทีไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้น

หา!?

ใช่แล้ว มันเป็นอย่างที่เจ้าพูด นั่นแหละ

ถ้าอย่างนั้น อย่าบอกนะว่า.

ข้าก็เลยทำอะไรตามอารมณ์มากไปหน่อย...

ขอโทษทีนะ

ในดินแดนแคสเดกน่ะ ข้าได้ยินมาแต่เรื่องอื้อฉาวที่เกิดขึ้นกับทาสมามากมาย

คุณดิอัส กำลังทำอะไรอยู่น่ะเหรอครับ?

ถ้าเป็นที่น่ะก็หายห่วงได้เลยครับ มันจะไม่กลายเป็นอย่างนั้นแน่นอน

ผมจะไม่ยอมเด็ดขาด

โอ๊ะ—คุณมายะ!? ไม่เห็นอะไรเลย! ไม่เห็นเลย ซักกะตืด—!

อ๊ะ คุณอลูน่า! ขอโทษครับ! เชิญใช้เวลา ร่วมกันต่อ...

ในที่มืด ๆ แบบนี้...

ฉักกโยน

ดิอัส มีข่าวมาบอก

ดูเหมือน พ่อค้าใกล้จะมา ถึงทีนี้แล้วนะ

อ้วว จะไปเดี๋ยวนี้ แหละ

พวกเขา เป็นคนแบบไหน อย่างนั้นรึครับ?

ข้าก็ไม่เคยเห็น เหมือนกัน

ไม่ใช่แค่ว่า ต้องการ ซื้อขายสินค้า แต่เพื่อ เสริมสร้าง ดินแดนด้วย

พ่อค้าคือสิ่งที่ หมู่บ้านของเรา รอคอยมานาน แล้ว

กัง!

เห็นแล้ว

คุณพ่อคำทบพูดสำเนียงคันไชนะครับ

พวกเรามาเป็น คู่ค้าที่ดีต่อกัน ไว้เถอะนะ

คุณคงจะเป็น [ผู้กำราบมังกร] ที่เขาร่ำลือกัน ล่ะสินะครับ

ผมคือ [เปยจิน โด] ครับ

มนุษย์กบ!

เขาก็คือเผ่าพันธุ์ที่เรียกกันว่า [ฟรอกแมน] น่ะ

ช่วยเอาชิ้นส่วน มังกรดินที่ท่านกำราบ มาให้ผมดูหน่อย จะได้ไหมนะ

งั้นเรามา เข้าประเด็น กันดีกว่านะ คุณดิอัส

เข้าหมาย ของพวกเขา มีแค่การซื้อขาย เท่านั้น

แล้วต้อง เอามามาก แค่ไหนล่ะ...

พวกเขา เป็นสีขาว แปลว่า ไม่ใช่ศัตรู

เอ๋อนี่

คุณเป็นคน กำราบมันเอง จริง ๆ เหรอเนี่ย?

มังกรดิน นั่นน่ะ?

ไม่มีอะไรหรอก พอดีผมได้ยินมาว่า คุณกำราบมันเอง ก็ไม่นึกว่าจะ ชิ้นเล็กขนาดนี้...

...ขอถามอะไร ที่เสียมารยาท หน่อยนะเนื้อ

อ๊ะ เปยจิน? เป็นอะไรไป...

ชิม

จะปล่อยให้พ่อค้า สงสัยแบบนี้ คงไม่ดีเท่าไหร่

จะสื่อว่า ไม่ใช่ว่ามัน เป็นซากที่ท่าน พบโดยบังเอิญ ล้วนเอามาแอบอ้าง อย่างนีสินะ

เดี๋ยวฉัน จะไปเอา ขวานศึก มาเอง

เฮียก? จะผ่า...

เคลาส์ ไปเอากระดอง ที่พอจะผ่าได้ มาให้หน่อยสิ

ผอม-ผุ-คัค-คยะเช

ออกมาแล้ว [ขวานศึก ผ่า มังกร]!

กระดองคือส่วนที่ จัดการได้ยากที่สุด ในบรรดาชั้นส่วน ของมังกรดิน

ด้วยการ ลองใช้ ขวานศึก ทุบดู

อึก!

ก็เลยลองหา วิธีแยกส่วน ให้ได้ง่าย ๆ เพื่อลดภาระ ของเฝ้าโอนี

ไม่กีฬ ต่อมา ก็ค้นพบ วิธีการฝ่า

เทคนิคที่สามารถ ทำลายกระดอง ได้โดยการสับ เพียงครั้งเดียว

เยานีก็ ไม่มีเช้นส์ ในการตั้งชื่อ อาชะเลย

ขอตั้งชื่อว่า [ขวานศึก ผ่ามังกร]!

ดะ-ดะ-ดะ-ได้แล้วน้ำ! เดี๋ยวผมจะเหมา กระดองทีแตกนั่น ทั้งหมดเลย!

...แบบนี พอจะเชื่อถือ ได้รึง?

จ่ายด้วย พวกแก เหรียญทอง ที่มีอยู่น่ะ ออกมา เพียงอย่างเดียว ให้ไว มันไม่พอ เลย! หรอกเนื้อ!

ที่ประเทศ ของมนุษย์สัตว์ ไม่ค่อยเป็นที่นิยมนัก แต่คุณดิอัส เป็นเผ่ามนุษย์ น่าจะพอขายด้วยได้ ล่ะเนื้อ

ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วล่ะนะ ก็เอาสิ่งนั้น ออกมาด้วยเลย แล้วกัน

แววตา ที่ไร้ความรู้สึก.

คงจะเป็น เด็กกำพร้า เหมือนเรา

เด็ก พวกนี้ เป็น ทาส...!

เปยจิน นี่คุณ ขายเด็ก- กำพร้า อย่างนั้นรึ?

ก็แปลว่า เด็กพวกนี้ เป็นสินค้า?

ที่บอกว่า ไม่ค่อย เป็นที่ นิยม

ใจเย็น ๆ หน่อยสิ

อสูน่า...

ต้องขอโทษ ด้วยจริง ๆ

ขอโทษด้วยนะ คุณพ่อค้า แต่ทางเรา ไม่รับซื้อทาส หรอก...

เด็กพวกนี้ ไม่ใช่ทาส...

ขะ-เข้าใจ ผิดแล้ว! ขอให้ผม ได้อธิบาย ก่อนเถอะ เนื้อ!

อย่าไปทำสีหน้า น่ากลัวแบบนั้น ต่อหน้าเด็กสิ คุณดิอัส

ให้ตายสิ...

พวกเธอ คงตาย กันไปแล้ว ล่ะนะ!

ถ้าผม ไม่ได้เอา พวกเธอ มาด้วย ล่ะก็

เป็นฝาแฝด ที่เกิดในหมู่บ้าน แห่งหนึ่ง

เด็ก ทั้งสอง

จึงจะต้องถูก ประหารชีวิต หลังวันที่ เกิดมาในทันที

ในหมู่บ้านนั่น เด็กแฝดถือว่าเป็น [ลูกของสัตว์ร้ายที่จะ นำพามาสู่หายนะ]

แล้วใช้วิธีอย่าง หลบ ๆ ซ่อน ๆ เพื่อไม่ให้ ไปเตะตาใคร

ตอนนั้นแหละ ที่เปยจิน ได้ไปเจอกับ พวกเขา

จึงได้ หนีออกจาก หมู่บ้าน มาพร้อมกับ เด็ก ๆ

แต่ทว่า ฝ่ายพ่อแม่ กลับ ต่อต้าน

ทำให้ ร่างกายของ พวกเขา ทนไม่ไหว

การอาศัย อยู่ในป่า เพียงลำพังนั้น ลำบากมาก

หกหกหก

จน ล้มป่วย ลง

[จะให้มาใจบุญ โดยไม่หวัง สิ่งตอบแทน คงไม่ได้] จึงปฏิเสธไป

แต่ทว่า เปยจิน เป็นพ่อค้า

6 ปี

ออนวอน

เคลาส์ เอาไว้] กับเขา

ด้วยอาการป่วย ที่หนักขึ้นทุกวัน พวกเขาที่คิดว่า คงมาได้แค่นี้ จึงได้มุ่งหน้า ไปหาเปยจิน

ก็ขอร้องให้เขา รับพวกเด็ก ๆ เอาไว้ ในฐานะ[สินค้า]

แล้ว พ่อแม่ของ พวกเด็ก ๆ

ผมก็เลยให้สัญญาว่า จะเก็บเอาไว้ให้ จนกว่าจะเจอ ผู้ที่เหมาะสมที่จะ เลี้ยงดู...

ถ้ามีเงินก้อนโต มาวางอยู่ตรงหน้า พร้อมกับการอ้อนวอน อย่างสุดหัวใจ ใครจะไปปฏิเสธได้ เหือ

ผมไม่ได้ มีเจตนาร้าย เลยแม้แต่นิดเน้อ! กราบขออภัย เป็นอย่างยิ่ง...

(

จะมีใคร ที่ไหน จะมารับซื้อ [เด็ก ต้องสาป] แบบนี้

จนกระทั่ง ได้มาเจอกับ คุณดิอัส

ก็เป็น สีน้ำเงินเข้ม ด้วย

แถมเด็กแฝด สองคนนั่น

เขาไม่ได้ โกหก

ส่วนค่าเลี้ยงดู ที่ต้องเสียไป จนถึงตอนนี้ ก็หักจากค่าสินส่วน

เอาตามนี้ คงได้สินะ

ฉันจะรับ เด็กสองคนนั้น เอาไว้ก็ได้

เยี่ยม ไปเลยนะ เยี่ยมไปเลย!

ถะ

ก็ยินดี ต้อนรับนะ เด็กน้อย ทั้งสอง

เพราะงั้น ในฐานะ เจ้าเมือง... ไม่สิ ครอบครัว

แต่การ รับเด็กที่ ไม่มีที่ไป มันก็อีกเรื่อง

ถึงผมจะ ต่อต้าน การซื้ออะไร แบบนี้

ขอบคุณ คุณลูกค้าผู้มาพบเจอ โดยบังเอิญ~~~

สุขใจหลาย!

วะฮ่า ฮ่าฮ่า

ไม่ได้เจอคนอย่าง คุณดิอัสมาแล้ว

เลยเนื้อ

แถมเป็น คนธรรมดาอีก

ไม่มีทาง ไปหาเรื่องใส่ตัว ทั้งทีมีเด็กอยูด้วย หรอกนะ

แค่คนที มีความสุขกับ หมู่บ้านซอมซ่อ ในทุ่งกว้าง

เป็นหยังดอก เป็นหยัง

เปยจิน โด แบบนี้ดี แล้วเหรอ?

ในอนาคต ผู้ชายคนนั้น จะไม่กลายเป็น อุปสรรคต่อ ราชาสัตว์เหรอ...

พอร์ทไท มุตไท

ยังไงก็ต้อง เข้าไปที่ภูเขา ทางเหนือ อยู่ดี

ถ้าคุณดิอัส อยากจะงาย หมู่บ้าน

เหตุผล อีกอย่างนึง ก็คือ

อย่างนี้นี่เอง...

ถ้าเขาได้ภูเขานั่น มาครอบครองล่ะก็ จะต้องเป็นคู่ค้า ที่ทำกำไรอย่าง มหาศาลแน่นอน

หรือไม่ยังก็คง ถูกราชาสัตว์ยึดเอาไป รวมกับอาณาจักรสัตว์ อยู่ดีล่ะเน้อ

ถึงจะเป็นถิ่นของ พวกมอนสเตอร์ก็ตาม แต่น่าจะมีภูเขาที่ เป็นเหมืองแร่อยู่

เฝือเราจะได้ส่วนแบ่ง มาบ้างล่ะเน้อ

วะฮ่า

แต่เหนือสิ่งอื่นใด ตอนนี้ต้อง สานสัมพันธ์อันดี เอาไว้ก่อน

โปรดติดตามตอนต่อไป

นักแปล

นักแปลผู้ไวต่อจุดซ่อนเร้น

นักขัดเกลา

นักแปลผู้ไวต่อจุดซ่อนเร้น

ผู้ควบคุมคุณภาพ

นักแปลผู้ไวต่อจุดซ่อนเร้น

ฟ WWW.FACEBOOK.COM/ FASTFORHIDDENSPOT