ตอน 22.2: Chapter 22.2

งั้นมาฟังเรื่องของคุณไหม ถึงจะช่วยอะไรได้ก็ไม่รู้

ขอบคุณมากเลยครับ

หมู่บ้านที่ผมเกิดอยู่มันอยู่ใกล้ชายแดนทางใต้ของจักรวรรดิครับ

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติครับ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ เลย

ถ้าพูดถึงหมู่บ้านของผู้อพยพ คุณคงพอจะเข้าใจได้ใช่ไหมครับ?

ผู้คนที่ถูกขับไล่จากบ้านเกิดเพราะสงครามหรือการเกิดของมอนสเตอร์...สินะ

แน่นอนว่าผมพอจะเดาได้

ว่ามันเป็นปัญหาที่ค่อนข้างยากสำหรับผมสินะครับ

หมู่บ้านเร่ร่อนมีอยู่ตามที่ต่างๆ นะคะ แต่ส่วนใหญ่แล้วไม่ได้ได้รับการรับรองจากจักรวรรดิเลยค่ะ

ก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วนี่คะ เพราะพวกเขาบุกเข้ามาแล้วก็ตั้งหมู่บ้านขึ้นมาเองเลยนี่นา

แต่ว่า...ตอนนี้หมู่บ้านของเราต้องการความช่วยเหลือจากจักรวรรดิค่ะ

ก็ไม่ได้มีเจตนาจะบ่นเรื่องนั้นหรอกค่ะ หมู่บ้านของพวกเราก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกันค่ะ

ตอนนี้ เด็กๆ และสาวๆ ของหมู่บ้านเรากำลังตกเป็นเป้าหมายของการลักพาตัวค่ะ

ก็เพราะว่าหมู่บ้านของเราประกอบด้วยเร่ร่อนหลายกลุ่มนี่เองล่ะค่ะ

ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลยค่ะ

น่าจะมีเหตุผลอื่นอีกไหมคะ ที่ทำให้ถูกลักพาตัวน่ะ

……สีตาไม่เหมือนกัน

สีตาไม่เหมือนกันคือปรากฏการณ์พิเศษที่สีตาของสองข้างไม่เหมือนกัน

เพราะความแปลกตาและพลังเวทที่สูง จึงถูกซื้อขายในราคาสูง

ถ้าเป็นเรื่องค้ามนุษย์แล้วจะปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ได้นะ

แต่ว่า ถ้าไปคุยกับเจ้าเมืองหรือคนในกองทัพที่เมืองใหญ่ที่ใกล้กว่าเมืองหลวงน่าจะเร็วกว่านะ?

จ๊ะ...

ทำแล้วค่ะ...แต่ก็ไม่มีใครขยับเลยค่ะ

ผมที่ออกจากหมู่บ้านไปเพื่อขอให้ผู้มีอิทธิพลในเมืองหลวงช่วยจัดการ ก็ได้รู้จักกับคุณซิลเวอร์จากภารกิจหนึ่งครับ

เพราะมีข่าวลือว่าคุณซิลเวอร์คนนั้นมีความเกี่ยวข้องกับราชวงศ์

ผมเลยมาถึงเมืองหลวงเพื่อไปหาเขาครับ

สุดท้ายก็เกิดการติดต่อกันขึ้นก่อนหน้านั้นแล้วครับ

แต่ว่า...เขาไม่ยอมขยับเลย...

ถ้าเป็นไปได้ว่าพวกผู้มีอำนาจในพื้นที่สมรู้ร่วมคิดกันอยู่ ผมก็ไม่มีเวลาพอที่จะแก้ไขให้ได้

ทำไมล่ะครับ?

คุณอาร์โนลด์จะไปเป็นผู้ช่วยเอกอัครราชทูตที่ประเทศอื่นครับ

อย่างน้อยก็ถ้าเป็นครึ่งเดือน ก็คงจะกลับมาไม่ได้เป็นเดือนๆ เลยครับ

แม้จะอยากช่วยก็ไม่มีเวลาแล้วครับ

งั้น อย่างน้อยขอความช่วยเหลือด้านการเงินหน่อยได้ไหมครับ?

กับนักผจญภัยที่เจอมาแล้วคนที่ไว้ใจได้ พวกเราก็มอบค่าตอบแทนให้แล้วขอให้ช่วยคุ้มกันหมู่บ้านค่ะ

แต่ว่า หมู่บ้านของเราไม่มีเงินที่จะจ้างต่อไปแล้วค่ะ

ฉันก็มอบเงินที่หามาได้ให้แล้ว แต่มันก็ยังไม่พอค่ะ

เข้าใจแล้ว...ที่กลายเป็นนักผจญภัยก็เป็นเพราะเรื่องนั้นสินะ

...เอาล่ะ จะทำยังไงดีล่ะ

ถึงจะเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตก็เถอะ แต่นั่นเป็นเรื่องภายนอกค่ะ

ก็ไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตจริงๆ สักเท่าไหร่

แต่ก็มีหลายคนที่จะมาบ่นถ้าเราทิ้งพวกเขาไป

...ช่วยไม่ได้

เข้าใจแล้ว งั้นขอเสนอทางเลือกประนีประนอมได้ไหมคะ?

พอผมกลับมา จะช่วยเท่าที่ทำได้เลยครับ

รบกวนรอหน่อยนะครับ

ระหว่างนี้ จะออกภารกิจใหม่ให้พวกนักผจญภัยที่ไว้ใจได้ เพื่อให้ความปลอดภัยของหมู่บ้านได้รับการรับประกันครับ

เรื่องเงินก็นายจัดการเองครับ

แบบนี้เป็นยังไงครับ?

ไม่เป็นไรเหรอครับ...?

คุณอาร์โนลด์...มันอันตรายเกินไปแล้วค่ะ

ถ้ามีปัญหาอื่นเข้ามา ก็จะเกิดช่องโหว่ขึ้นมาค่ะ

เรื่องแบบวันนี้ อาจจะเกิดขึ้นอีกก็ได้นะคะ

ถ้าอย่างนั้น ฉันก็จะช่วยด้วยค่ะ เป็นยังไงบ้างคะ?

ถ้าคุณช่วยปกป้องหมู่บ้านให้ ฉันจะปกป้องคุณเองค่ะ

ฉันจะปกป้องสิ่งที่คุณอยากจะปกป้องค่ะ

ถ้าอย่างนั้น มันก็กลายเป็นการแลกเปลี่ยนกันไม่ใช่เหรอคะ?

เป็นข้อเสนอที่น่าขอบคุณนะ แต่หมู่บ้านเป็นยังไงบ้างล่ะ?

พวกแก๊งจับตัวคนนี่มีมือดีอยู่แล้วนะ

ถ้าส่งปาร์ตี้นักผจญภัยระดับเอไป หมู่บ้านก็คงจะปลอดภัย ไม่มีปัญหาหรอกครับ

หมายความว่าคุณจะอยู่ข้างๆ ด้วย ถึงแม้ว่าผมจะแค่พูดไปเฉยๆ แล้วไม่ได้ลงมือทำก็ตามใช่ไหม?

เป็นเด็กที่ซื่อสัตย์และรอบคอบดีนะ

ลองทดสอบดูอีกหน่อยดีไหม

ถ้าสมมติว่าผมผิดสัญญาแล้ว คุณจะทำยังไงล่ะ?

ผมจะนำเอาข้อมูลที่เป็นผลเสียต่อคุณ ไปหาฝ่ายอื่นแทนครับ

แล้วถ้าเราบอกว่าไม่ทำข้อตกลงล่ะ?

แล้วขอให้พวกเขาช่วยกอบกู้หมู่บ้านให้เป็นค่าตอบแทนครับ

แบบนั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ

แค่เอาเรื่องเดียวกันนี้ไปคุยกับผู้ท้าชิงตำแหน่งจักรพรรดิคนอื่นๆ เท่านั้นเอง

ถ้าบอกไปว่าคุณปฏิเสธ เขาคงจะเข้ามาสนใจแน่ๆ

เธอมีความสามารถในการมองภาพรวมอย่างเยือกเย็นด้วยสินะ

เธอรู้ตัวแล้วสินะว่ากำลังถูกผมทดสอบอยู่

เซบาส คุณว่ายังไงครับ?

ถ้าคุณให้ความร่วมมือโดยไม่มีข้อติเลย ก็จะเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งมากเลยนะครับ

...ก็ช่วยไม่ได้ ผมคงไม่มีทางเลือกอื่นแล้วสินะ

ตกลงรับข้อเสนอนั้น

คุณให้ความร่วมมือกับผม แล้วผมก็ให้ความร่วมมือกับคุณ แบบนั้นโอเคไหมครับ?

สำหรับฉันก็ไม่เป็นไรค่ะ...แต่ว่า ทำไมถึงไม่มีทางเลือกอื่นเลยล่ะคะ?

น้องชายของผมเป็นคนใจดี

ถ้าเราทิ้งคุณไป สองคนนั้นคงจะโกรธ แล้วก็จะพยายามช่วยคุณเอง

ถึงลูกสาวของท่านดยุคที่เป็นพันธมิตรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเราด้วยนะ

ถ้าอย่างนั้นตั้งแต่แรกก็ควรจะช่วยไปเลย

...พูดตรงๆ ก็รู้สึกประหลาดใจนะ

ฮ่าๆๆ

เจ้าชายที่ถูกน้องชายเอาข้อดีไปหมด จนเหลือแต่เปลือก

ประชาชนหลายคนก็กล่าวถึงคุณแบบนั้น

...แต่ว่า

น้ำเสียงที่พูดออกมามันตรงกันข้ามเลยนะ

คุณไม่ได้ไร้ความสามารถ หรือว่าไม่ได้ขาดแรงจูงใจนะ

จริงๆ แล้วคุณอาจจะเป็นเจ้าชายเลโอนาร์ดก็ได้...

ไม่ต้องกังวลไปนะ ผมคืออาร์โนลด์เอง

ลืมไปเลยว่าต้องแสดงเป็นคนไร้ความสามารถ

--- อืมมม

เอาล่ะ ถือว่าตกลงกันได้แล้ว

ฝากด้วยนะ ลินเฟีย

...ฝากด้วยนะคะ