เป็นอะไรไปเหรอ อัล?
คงจะยุ่งกับการเตรียมตัวออกเดินทางสินะ?
ก็ไม่ได้ถึงขนาดนั้นหรอก
เพราะว่าให้ลีโอจัดการทุกอย่างแล้วนี่นา
ทำแบบนั้นอีกแล้วเหรอ...
ไม่เป็นไรหรอก เขาคงหาเรื่องทำเองอยู่ดีถ้าไม่มีงานทำ
ว่าแต่ หลังจากนี้ว่างไหมล่ะ?
อะไรนะ? จะชวนไปเดทเหรอ?
ก็ประมาณนั้นแหละ
เป็นคนตรงไปตรงมาจริงๆ เลยนะเนี่ย
...อีกแล้ว
ก็ควรจะพูดขอบคุณก่อนสิ ถึงได้ทำให้สับสนแบบนี้
ว่าแต่ ยกเลิกนัดกับท่านเคานต์จากที่ไหนมาได้แล้วใช่ไหม?
ก็ไม่เป็นไรหรอก
พอดีกำลังคิดว่าจะออกไปเที่ยวชมเมืองหลวงสักหน่อยพอดีเลย เลยมาด้วยไง
เปล่า แค่เรื่องมื้อเที่ยงน่ะ...
ว่าแต่ ได้ยินมาว่าเขาเตรียมการป้องกันการถูกเปิดโปงตัวด้วยหมวกเวทมนตร์นั่นด้วยนะ
ที่นี่ก็ไม่เปลี่ยนเลยสินะ
จำได้ไหม? ที่นี่เป็นที่ที่อัลโดนรังแกใช่ไหมล่ะ?
อ่า จำได้ดีเลยล่ะ
การจะหยุดนายที่ชอบทุบตีเด็กๆ เนี่ยมันยากจริงๆ เลยนะ...
พวกที่รุมตีคนเดียวเนี่ยแหละที่มันแย่ โดยเฉพาะถึงเป็นองค์ชายด้วย
ถึงจะไม่ได้บอกว่าเป็นองค์ชายก็เถอะนะ
แต่ก็ให้อภัยไม่ได้เลย
อัลก็ร้องไห้ด้วยนี่นา
เฮ้ เดี๋ยวสิ อย่ามาบิดเบือนความจำนะ
หลังจากนั้น ตอนที่นายแกล้งฉันโดยอ้างว่าเป็นการฝึกดาบเนี่ย ฉันก็ร้องไห้เลยนะ
ก็แค่อยากให้อัลเป็นองค์ชายที่เก่งกาจเท่านั้นเอง
อย่างน้อยก็เรื่องการป้องกันตัวอะไรสักอย่าง... น่ะ
มันไม่ใช่การแกล้งนะ!
เข้าใจแล้ว
ให้ฉันป้องกันตัวเองจากนาย... น่ะ
ไม่ใช่ซะหน่อย!
ฟุรุ
โธ่เอ๊ย! กำลังเพลิดเพลินกับความทรงจำดีๆ อยู่เลยนะ
มีแต่นายคนเดียวเท่านั้นแหละ!!
พอคิดดูดีๆ ทำไมทุกครั้งที่ฉันออกไปข้างนอก คุณถึงมาหาฉันได้ล่ะ?
เซบาสบอกฉันเองนะ
ท่านพ่อบ้านคนนั้น...
มันไม่ใช่แค่เพราะว่าองครักษ์มันยุ่งยากอย่างเดียวนะ...เหรอ?
คุณพ่อก็บอกว่าจะไปหาอัล แล้วก็อนุญาตให้ไปแม้กระทั่งตอนกำลังฝึกซ้อมด้วยซ้ำ
ก็เพราะว่าท่านดยุคแห่งความกล้าหาญเค้าให้ความเคารพราชวงศ์นี่นา
ใช่แล้วล่ะ
แต่มันไม่ใช่แค่แค่นั้นนะ
...เหรอ...?
เดี๋ยวจะบอกให้เอง
เอาล่ะ ไปที่ต่อไปกันเถอะ!
!?
เอลน่าที่กลายเป็นอัศวินองครักษ์ตั้งแต่อายุสิบเอ็ดขวบ ก็ได้ออกปฏิบัติภารกิจไปตามที่ต่างๆ
การเดินทางไปทั่วจักรวรรดิในฐานะดวงตาขององค์จักรพรรดิ ก็เป็นหน้าที่ของอัศวินองครักษ์เช่นกัน
โดยเฉพาะเอลน่า คืออัจฉริยะแห่งตระกูลอัมส์เบิร์ก ที่สามารถอัญเชิญดาบศักดิ์สิทธิ์ได้ตั้งแต่อายุสิบสองขวบ
เพียงแค่เอลน่าอยู่ที่บริเวณชายแดน
การทูตก็จะดำเนินไปในทางที่ดี
ด้วยความคิดเช่นนั้น การที่เอลน่าจะกลับมายังเมืองหลวงแห่งจักรวรรดิก็มีไม่ถึงปีหนึ่งครั้ง
และในจำนวนนั้น เธอก็จะถูกมอบหมายภารกิจให้เดินทางไปตามที่ต่างๆ ด้วย
สำหรับเอลน่าแล้ว ตอนนี้เป็นโอกาสที่จะได้เที่ยวชมเมืองหลวงเลยล่ะ
อยากจะกินข้าวเสร็จแล้วก็จบไปเลยนะ...
ก็ถือว่าเป็นคำขอบคุณด้วย
งั้นก็ไปกับคุณแบบนี้เลยแล้วกัน
ต่อไปจะไปที่ไหนล่ะ?
อืมมม... ไปตัดสินใจไปพลางๆ ระหว่างเดินกันดีกว่า!
ช่างตามใจตัวเองจริงๆ เลยนะ
โป๊ะ...
ช่วยไม่ได้ งั้นก็เข้าไปในร้านแถวนี้ดีกว่า...
!!
●
●
●
●
นี่
●
●
●
●
อะไรเหรอ?
จะไปทางไหนเหรอ?
โรงเตี๊ยมน่ะ
ตอนเด็กๆ เราก็เคยไปที่นั่นไม่ใช่เหรอ?
ก็อย่างที่คิดไว้เลย
ที่นั่นน่ะ อย่าไปเลยนะ
โอ๊ะ ทำไมล่ะ?
ถ้าฉันบอกว่าจะไป ก็ต้องไปสิ ไม่ต้องมีสองคำพูดหรอกนะเจ้าอัศวิน
ซัว
...ก็ช่างเถอะ
ดูให้เห็นก็เร็วกว่า
...เหรอ...
เจ้าของร้านรุ่นที่สองแถวนี้เขาปรับปรุงเมื่อหลายปีก่อน ให้กลายเป็นโรงเตี๊ยมแห่งความรักสำหรับคู่รักโดยเฉพาะนะ
ถ้าเจ้าไปเปิดเผยฐานะแล้วเข้าไปล่ะก็ จะเกิดเรื่องใหญ่แน่ๆ นะ?
นี่ ไปที่อื่นกันเถอะ
ไม่ค่ะ...
จะเข้าไปเองค่ะ...
ห๊ะ?
...ทำ...
เจ้าอัศวินนี่ไม่พูดสองคำไม่ได้เลย...
แค่หลบฝนเฉยๆ น่ะ...
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/15)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
เคลียร์ต่างโลกกับเทพธิดาที่ไร้ผู้ศรัทธา
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น
เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
