ตอน 49.1: Chapter 49.1

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

ซ่าาา

สวนกลางคฤหาสน์ดยุคไรน์เฟลท

อื...เป็นไงบ้างครับ? ผ่านไหมครับ?

ไม่เป็นไรครับ

ถ้าดูจากการพูดคุยครั้งก่อน พี่สาวก็ไม่ได้เกลียดดยุคเลยนะ

แค่แสดงให้เห็นถึงพลัง ก็คงจะยอมรับเราแล้วล่ะครับ

อื...ก็ใช่ครับ ท่านเป็นคนแบบนั้นจริงๆ นั่นแหละ

ฮ่าา

ก็เดาอยู่แล้วว่าคงไม่มีคนมารอต้อนรับ...

อีกแล้วเหรอ?

อีกแล้วครับ ฝ่าบาท

นี่มันตัวแสบจริงๆ เลยนะ

ซวบ

มานี่

แสดงให้ดูหน่อยสิว่าผลของการพยายามของแกมันเป็นยังไง

ครับ!

งั้นสัญญาณเริ่มก็ให้ผมเอง

ถ้าผมโจมตีพี่สาวให้โดนสักที ก็ถือว่าดยุคไรน์เฟลทเป็นฝ่ายชนะใช่ไหมครับ?

ช่างประมาทเสียจริง

ไม่เป็นไรครับ

ก็คงจะยากนะ

ไม่สมกับท่านแม่ทัพเลยนะครับ

หืม? พูดเป็นนะ?

ดูเหมือนจะมั่นใจมากเลยนะ

ไม่ใช่ความมั่นใจครับ

เป็นการตัดสินใจอย่างเยือกเย็นต่างหากครับ ท่านแม่ทัพ

ดีมาก

ถ้าท่านบอกว่าผมประมาท ก็พิสูจน์ให้ดูสิครับ

จะสู้ด้วยมือที่ไม่ถนัดนี่แหละ

เป็นนิสัยไม่ชอบแพ้ของพี่สาวน่ะ

เอาล่ะ!

คิดว่าถ้าโดนยั่วแล้วจะต้องท้าสู้และตั้งเงื่อนไขแปลกๆ แน่ๆ

ยั่วโมโห

แบบนี้ก็ดูได้เปรียบขึ้นมาหน่อยแล้วสิ

พี่สาว

แน่นอนว่าก็จะยอมรับให้

ถึงแม้ว่าดยุคจะปล่อยหมัดที่พี่สาวพอใจออกมาแล้วก็ตาม—

เข้าใจแล้วครับ

ถ้าเติบโตมาเป็นผู้ชายที่ยอดเยี่ยมขนาดนั้น ก็จะแต่งให้เป็นภรรยาเลย

อิ...

โนโนะ

เริ่ม!!

อู้วววววววววว!!

เป็นอะไรไป? แค่นี้เองเหรอ?

ไม่นะ

ผมคาดว่าคุณจะรับมันไว้ได้อยู่แล้วครับ

เพราะคุณเป็นคนที่ไม่หนีไงครับ

หึ! เป็นแผนการของอารุสินะ?

ดูเหมือนจะกลายเป็นเชิงกลยุทธ์ขึ้นมาบ้างแล้วนะ

...แต่ว่านี่คุณคิดว่ามันจะบีบให้ผมจนมุมได้เหรอ?

อิมิ

จำให้ดีไว้เลยนะ

ช่วงเวลาที่โจมตีนี่แหละคือตอนที่ไม่มีการป้องกันมากที่สุด

แย่แล้ว!!

หืม?

ไม่ได้เลือกอาวุธนี้ด้วยน้ำหนักเพียงอย่างเดียวนะครับ