ตอน 49.2: Chapter 49.2

ไม่เห็นจะว่าอะไรเลยนะ เธอก็เติบโตขึ้นแล้วนี่

แต่แค่รับการโจมตีได้ก็พอใจแล้วเหรอ?

เป็นคนที่หมุนมันเก่งนี่นา

เพราะตัวผมเองมันหนักขึ้นน่ะครับ

เล่นง่ายเลยครับ

เป็นคนแปลกจริง ๆ

คุณอยากให้ฉันเป็นภรรยาของคุณขนาดนั้นเลยเหรอครับ?

ผมแค่อยากอยู่ข้าง ๆ คุณเท่านั้นเองครับ

ซ่า

ก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอครับ?

น่าเสียดายที่มันต่างกันมากเลยครับ

ถ้าไม่เข้าใจเรื่องนี้ แสดงว่าองค์ชายก็ยังอ่อนอยู่เลยนะครับ

เป็นการยั่วโมโหที่ราคาถูกจัง

มานี่สิ

จะรับมันตรง ๆ เลยให้ดูเลย

ฮ่าาาาาาาาา!!

แป๊ะ

เก่งจัง!

ทำให้รู้สึกถึงพลังและความหนักของห่าลเบิร์ด

แล้วก็ทำให้คาดเดาการเคลื่อนไหวแบบฟาดใส่ได้! แล้วก็แทงออกไปเลย!

ต้องทำให้ประหลาดใจได้อย่างสมบูรณ์แบบแน่ๆ!

ทำไมนะ...

เป็นไปไม่ได้...คุณตั้งมันเหรอครับ?

จะทำเรื่องบ้า ๆ แบบนั้นได้ยังไงกัน

แค่อ่านเฉย ๆ เอง

นายเป็นพวกโรแมนติกนี่นา

ฉันคิดว่านายต้องมาด้วยท่าแทงที่เคยตัดสินว่าฉันมันเบา ๆ แน่เลย

ฉันก็รู้จักนิสัยของนายเหมือนกัน

เหมือนกับที่นายรู้จักนิสัยของฉัน

อึก...

ทุกอย่างจบสิ้น...แล้วสินะ

จบแล้วสินะ

อีกแล้วที่ฉันชนะ ยูร์เกน

...ครับ แพ้แล้วครับ...

ก็ไม่เลวนะ

งั้นก็หมายความว่าคุณยอมรับแล้วใช่ไหมครับ?

นั่นกับนี่มันเป็นคนละเรื่องกันนะ

มันไม่มีการโจมตีที่ทำให้ผมยอมรับได้เลย

ดังนั้นเรื่องการหมั้นกับยูร์เกนก็ยกเลิกไปเลย

พี่รอง...!

ถึงจะพยายามขนาดนั้น แต่ก็อย่าทำเหมือนไม่ใส่ใจเลยได้ไหมครับ

ถ้ามองก็รู้ว่าคุณชอบเขามากเลยนี่นา

ถ้ามีเหตุผลอะไร ก็บอกผมให้รู้ด้วยสิครับ

ดยุคที่ถูกเหวี่ยงไปนี่น่าสงสารจัง

ก็ใช่นะ...

ยูร์เกน ฟังให้ดีนะ

ครับ...

อย่ามายุ่งกับผมอีกเลย

น่ารำคาญจริง ๆ

...อย่างนั้น...เหรอครับ...

เป็นที่รำคาญใจของคุณเหรอครับ...

อืม

...ขอประทานอภัยด้วยครับ ที่ไม่รู้จักสถานะของตัวเอง

หลังจากนี้ จะไม่ทำเรื่องขอเป็นคู่หมั้นอีกแล้วครับ

พี่รอง!!

!!

ขอตัวก่อนนะครับ

ฝากยูร์เกนด้วยนะ

เอ๊ะ? เดี๋ยว!

พี่รอง!

สถานการณ์แบบนี้มันอะไรกันเนี่ย!?

ต้องมองใครดีล่ะ!?

ถ้ามีลีโออยู่ตรงนี้

พี่รองต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างแน่ ๆ

ถ้ามันน่ารำคาญจริง ๆ ก็คงไม่ทำหน้าแบบนั้นหรอกครับ

พี่รอง! พี่รอง!

พี่รองรีเซะ!!

อะไรเหรอ? ยังมีอะไรอีกเหรอ?

ตามที่คุณพูดเลย ยูร์เกนก็ตอบปฏิเสธไปอย่างชัดเจนแล้ว

อะไรคือสิ่งที่ทำให้ไม่พอใจล่ะ?

ถ้าพี่รองสบายใจกับเรื่องนั้น ก็จะไม่บ่นอะไรแล้วครับ

แต่ก็ไม่ใช่แบบนั้นใช่ไหมครับ?

พูดอะไรน่ะ ฉันรู้สึกโล่งอกเลยนะ!

โกหกเก่งจังเลยนะ

เดินคุยกันไหมครับ?

มีเรื่องที่อยากจะถามเยอะแยะเลยครับ

ฉันไม่มีอะไรจะพูดหรอก

อย่างนั้นเหรอครับ...

ที่จริงแล้วฉันมีเพื่อนผู้ชายที่สนิทด้วยของคริสต้าครับ

อะไรนะ!? ผู้ชายแบบไหนล่ะ!?

เป็นคนดีหรือเปล่า!?

อายุเท่าไหร่!?

โกหกน่า

...อย่างนั้นสินะ

คุณอยากจะให้ผมฝึกฝนอีกครั้งหลังจากที่ห่างหายไปนานสินะครับ?

ว๊า!? ล้อเล่นน่า! ล้อเล่น!!

แต่ว่า... คุณก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลยนี่นา ถึงขนาดมองไม่ทะลุคำโกหกแบบนี้เลย

...พูดให้สั้น ๆ หน่อยสิ

นั่นเป็นเรื่องของพี่รองครับ