ตอน 56.1: Chapter 56.1

พี่สาว...!?

พวกเราสองคนนี่แหละ จะแซงหน้าพี่ใหญ่ได้เลย

เหมือนเจ้าชายองค์ก่อนตอนยังหนุ่มเลยแฮะ

$วี 0$

คุณไม่ได้โม้เกินจริงใช่ไหมนะ...

สูงขึ้นแล้วเหรอ?

เอ๊ะ... อ่า...

ค่ะ นิดหน่อยค่ะ

ต้องโตให้มากกว่านี้สิ

ปั้ก

อย่างนั้นเหรอ ดีจัง

จนกว่าจะถึงตอนนั้นนะ—

ชิ...

ให้ฉันปกป้องเองเถอะ

ช่างอ่านใจเก่งจริงๆ เลยนะ

แต่ถึงจะรู้แล้วมันจะเป็นยังไงล่ะ?

ดูเหมือนว่าแขนจะไม่สามารถงอกใหม่ได้สินะ?

กำลังใช้มนุษย์เป็นที่พึ่งอยู่เหรอ?

หมายความว่ายังไม่สายเกินไปสินะ

เป็นไงล่ะ?

บัด

!?

การเล่นจบแล้วล่ะ

ต้องรีบหนีแล้วล่ะ

อึก... หนีไปได้เหรอ!

สมแล้วที่เป็นความแตกต่างของกำลังรบที่มันมากเกินไปจริงๆ

แต่ถ้าเราถอยตอนนี้ ไม่รู้ว่าโอกาสที่จะเข้าใกล้ได้จะเป็นเมื่อไหร่

...ทำหน้าเหมือนว่าคำตอบมันถูกตัดสินไปแล้วสินะ?

เดิมทีก็ไม่ได้มีแผนจะถอยสักหน่อยนี่ครับ

ถ้าปีศาจจำเป็นต้องมีที่พึ่ง ก็ต้องจัดการมันตรงนี้เดี๋ยวนี้เลย

ถ้าปล่อยไว้ตรงนี้ มันก็จะแทรกซึมเข้าไปในสังคมมนุษย์ได้

รับประกันได้ว่าจะโค่นมันลงได้เหรอ?

ไม่มีครับ

แต่ถึงจะถอยไป มันก็เหมือนเดิมอยู่ดี

ตอนนี้มันเป็นทั้งวิกฤต

ไม่ว่าจะนำทัพใหญ่แค่ไหน ฝั่งตรงข้ามก็ยังคงปล่อยมอนสเตอร์ออกมาเรื่อยๆ แบบนี้แหละ

และโอกาสด้วยครับ

ฮ่าาา!

!!

งั้นไปกันเลยไหม

อย่าชักช้าล่ะนะ?

แน่นอนครับ!

บุกเลย!!

เป้าหมายคือบัดซาว!!

หน้าไม้เวทมนตร์ที่ใช้แล้วทิ้งไปเลย!

พอยิงเวทหมดแล้วก็จะกลายเป็นแค่กระบองทื่อๆ เท่านั้น!

แต่ละคนให้สู้ระยะประชิดต่อไปนะ!

อึก...

โครงกระดูกยักษ์

ซอมบี้มังกร

พลัง มหาศาล จากการปรากฏตัวของมอนสเตอร์ ความเร็วในการเดินทัพ อย่างชัดเจน เริ่มลดลงแล้ว

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป...

!!

อึก...

จนกว่าจะเจอเอมี่...

จะตายไม่ได้...!

—การไปขอความช่วยเหลือจากใครมันไม่ใช่เรื่องไม่ดีสักหน่อยนี่นาาา—

ขอยืมหน่อยนะครับ...!

...ไม่มีเสียงเลย

ของเสียเหรอ...?

แย่แล้ว...!

อึก...

ต้องหาทางฝ่าตรงนี้ไปรวมกับกลุ่มหน้าให้ได้...!

!?

ปลอดภัยดีไหม?

นักผจญภัยหญิงคนนั้น

ซิลเวอร์...!?