ตอนที่ 137

※รวมเล่มล่าสุด 2 พ.ย. (วางจำหน่าย) ใน SAKAMOTO DAYS ซากาโมโตะเดイズ

เจ้าหมอนี่ควบคุมสถานการณ์รอบตัวได้ทั้งหมดด้วยกระสุนเพียงนัดเดียว

ในโลกนี้มีคนสุดเจ๋งแบบนี้อยู่ด้วยเหรอเนี่ย

ฉันจะชนะไม่ได้เหรอ...!?

กับคนแบบนี้...!

ตั้งแต่แรกแล้ว ทำไมพวกคุโชถึงเล็งมาที่ซากาโมโตะซังล่ะ...!?

เฮย์สุเกะ กำลังเคลื่อนไหว!!

การกระทำทั้งหมดของหมอนั่นมันเกี่ยวข้องกับงานของนักฆ่าไม่ใช่เหรอ?

หืม?

ซาคาโมโตะซัง คุณเอาแต่พูดเรื่องนั้นอยู่เรื่อยเลย...

ไม่รู้ว่าเคยสร้างความแค้นอะไรไว้

เป้าหมายของหมอนั่นไม่ใช่การฆ่าซาคาโมโตะ...

แต่เป็นแค่การขัดขวางแผนการแทรกซึมงานนักฆ่าของซาคาโมโตะต่างหาก...?

!

หยุดนะ!

ซะ!

เพราะมือปืนชอบเปลี่ยนที่อยู่ตลอดเวลา เลยน่ารำคาญชะมัด...

ระบุความคิดของมันได้แล้ว ตึกนั้นแหละ!

ที่วิ่งไปมาทั้งหมดก็เป็นเพราะเรื่องนี้สินะ

...

ฉันคือมือปืนที่สมบูรณ์แบบ

หืม...?

จู่ๆ ก็เริ่มพูดขึ้นมา...

ไอ้หมอนี่ช่างเหมาะเจาะอะไรอย่างนี้...

ถ้าตอนนั้นซากาโมโตะไม่โผล่มาล่ะก็...!

ควรจะเป็นแบบนั้นสิ

9 ปีที่แล้ว

สภาพอากาศแจ่มใส อุณหภูมิ 28 องศา ความชื้น 11%

ลมพัด 90 องศา ความเร็ว 15 ไมล์ต่อชั่วโมง...

เป้าหมายคือ จอห์น เพย์ชี ช่างภาพและมือปืน

ไอ้โรคจิตที่นำเลือด น้ำตา และน้ำยาเคราของสาวน้อยที่เขาฆ่ามาผสมเป็นสีน้ำมัน

ถ้าภารกิจนี้สำเร็จ ฉันก็จะติดหน้าหนังสือคัมภีร์กริมส์

เหลือระยะทางประมาณ 8 กิโลเมตร

จะเป็นมือปืนที่เก่งที่สุดในโลกอย่างแท้จริง...

ดูไว้นะ โฮรุโกะจัง...

เอ๊ะ!?

ไอ้หน้าใหม่นั่นทำอะไรอยู่...หลีกไปหน่อย...!

การเคลื่อนไหวของเป้าหมายเริ่มผิดเพี้ยนไปแล้ว...!

ให้ตายสิ...!ถึงจะเป็นเหตุการณ์ไม่คาดฝัน แต่ว่า

มันกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว...!?

ตุ้บ

ผมได้รับเกียรติและได้รับการรับรองเป็นสุดยอดมือปืนระยะไกลของกริมมี่

ปีถัดมา ก็ได้เป็นคนญี่ปุ่นคนแรกที่ถูกเลือกให้เป็นหนึ่งใน '100 นักฆ่าผู้ทรงอิทธิพลที่สุด' โดยนิตยสารคิลไทม์

The Words Mobss Limitial People Time THE RETOMON

ทำได้แล้ว...!

ดีใจจัง

มันคือช่วงเวลาที่ผมได้รับการยอมรับจากโลกในฐานะมือปืนที่เก่งที่สุด

หืม...!?

งาน 'นิทรรศการนักฆ่าแห่งศตวรรษ' จัดที่ฝรั่งเศสเหรอ... อืม

แต่เมื่อ 1 ปีที่แล้ว

นี่มันภาพตอนนั้นนี่นา...!

แม้แต่ร่องรอยการถูกฆ่าก็ยังถูกประเมินค่าได้ สมกับที่เป็นข้าจริงๆ

ภาพวาดชิ้นสุดท้ายที่จอน เพย์ช์ ผู้เป็นจิตรกรนักฆ่าชื่อดังวาดไว้ก่อนเสียชีวิตกำลังจัดแสดง

บนผืนผ้าใบมีรูจากกระสุนปืน ซึ่งบันทึกช่วงเวลาที่เขากำลังจะตายไว้ มันคือผลงานชิ้นเอกที่น่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง

ถึงฝรั่งเศสแล้ว

อยากไปดูจัง... ถึงจะไม่ได้ออกไปไหนมา 3 ปีแล้วก็ตาม...

หืม...?

“จุดจบของมือสังหารคนหนึ่ง”

ฉันรับรู้ได้ในทันที

นั่นหมายความว่า

วิถีกระสุน เลือดไม่ได้กระเซ็นเปรอะเปื้อนบนผืนผ้าใบ

ไอ้หมอนั่นยิงก่อน

ตำแหน่งมือปืนสไนเปอร์ที่เก่งที่สุดกำลังสั่นคลอน!

ที่โดนไม่ใช่กระสุนของฉัน

สถิติโลกของฉัน...

มันเป็นกระสุนของไอ้หมอนั่น...!

ปุรุฟุรุฟุ

สำหรับซาคาโมโตะคนเดียว...

ไม่อาจปล่อยให้เขาเห็นภาพนั้นได้...!

ไม่รู้ว่าเขาเป็นพวกที่หยิ่งในศักดิ์ศรีหรือเปล่า...

แรงจูงใจอะไรที่ไร้สาระขนาดนี้...

ถึงขนาดพยายามขัดขวางไม่ให้ซาคาโมโตะมางานแสดงแบบนี้เลยเหรอ...

ทำไมถึงต้องยึดติดกับสถิติขนาดนั้นด้วย

น่าจะเป็นเพราะว่ามันจะเป็นข้อพิสูจน์ได้ล่ะมั้ง

?

นิ

อึก...!

นึ?

ชิ

กัวะ!!

โร...

จากกระสุน

เป็นเพราะเป็นมือปืนสไนเปอร์ด้วยกันสินะ...!?

รู้สึกได้ถึงความรู้สึกของหมอนี่...

นี่มัน...

ไม่เป็นไรเหรอ!?

ปิรั่

ฟุก!!

กระสุนของคนที่ทุ่มเททุกอย่างให้กับการยิงสไนเปอร์...!

เอ๊ะ? หน้ากระดาษ...

ให้ตายสิ...!

นี่ นายไม่เป็นอะไรนะ?

...

ไม่เป็นไรเหรอ? ต้องการน้ำไหม?

รู้สึกว่าไม่ว่าจะเป็นเส้นทางไหน ก็คงจะดึงคนอื่นเข้ามาวุ่นวายด้วยเหมือนกัน...!

พวกที่มีความผูกพันกับคนอื่น มักจะคิดอะไรเกินความจำเป็น

ระดับของฉันกับนายมันต่างกันนะ ในฐานะพลซุ่มยิง

แบบนั้นก็ชนะไม่ได้หรอก

ยิ่งเป็นคนที่แข็งแกร่งและสมบูรณ์แบบเท่าไหร่ ก็ยิ่งโดดเดี่ยวเท่านั้น

พวกที่เชื่อใจและพึ่งพาเพื่อนร่วมทีมได้น่ะ มันอ่อนแอ

"เพราะความโดดเดี่ยวเท่านั้น ถึงได้แข็งแกร่งขึ้นได้"

เพื่อพิสูจน์สิ่งนั้น เขาจึงหมกมุ่นอยู่กับสถิติมากกว่าใคร

ไม่มีใครเคยเห็นร่างสุดท้ายของเขา

ไม่ว่าจะเป็นใคร... แม้แต่ ORDER

!

ไปได้แล้ว ไอ้พวกมือสมัครเล่น

วิถีไหน...

วิถีไหนถึงจะเหมาะสมที่สุด

จะทำยังไงดี

ไม่ได้...

มีทางที่ไว้ใจได้แบบนี้อยู่ด้วยนี่นา

ไม่สิ มี!

ไม่น่าผิดหวังเลยนะ

วิถีกระสุนที่สมบูรณ์แบบ

หนทางเดียวที่จะไปถึงจุดสิ้นสุดได้อย่างแน่นอน

!!!

มาอยู่ในวิถีเดียวกับฉันได้ยังไงกัน...!

เจ้าตัวแสบนี่...!

ความโดดเดี่ยว VS การเล็งเป้าด้วยความไว้วางใจ!!

ไม่รู้ว่าชอบใครกันแน่...

ถูกเชื่อใจโดยอุเอดะจนได้เลย...!

DAYS 137 จบ

SAKAMOTO DAYS