ตอนที่ 145

☆รวมเล่มล่าสุด วางจำหน่ายแล้ว!! SAKR MTO DYD ซากาโมโตะเดイズ

ทุกวันมันน่าเบื่อชะมัด

ซูซูกิ ยูโตะ

แข็งโป๊ก

ฤดูหนาวอันแสนเย็นเยือก ความทรงจำในวัยเด็ก!!

การฝึกฝนก็เยอะแยะไปหมด น่ารำคาญชะมัด...

แล้วก็บ่นทุกวัน

พ่อบอกว่าพวกเราจะต้องเป็นนักฆ่าระดับท็อป

นี่

ไม่อยากเป็นนักฆ่าเลยว่ะ

อย่าหลงทางไปนะ มาฟุ

น่าเบื่อชะมัดเลยวะ พี่ชายบ้า...

พอจับมีดแล้วรู้สึกเหมือนเชื้อโรคจะเข้า ใจมันก็แหลกเลย...

มือบาด...

เอาอันนี้ไป

หมุด

อึ...นี่มันอะไรน่ะ?

ลองดึงหมุดที่ส้นเท้าออกดูสิ

ถ้างั้นนายที่บ้าความสะอาดอย่างนายก็ต้องรับมือได้สิ

เจ๋งว่ะ! สำเร็จแล้ว!

นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

เอ๊ะ...

ทำไอ้นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย!?

ก็แค่ตอนว่างๆ นิดหน่อยเอง

นอกจากนี้ก็ไม่มีแล้วนะ!?

คืนนี้ก็ฝึกกลางแจ้งอีกแล้ว! ไปที่ภูเขาซะ!

มาซึกิ! นัตสึกิ!

หืม!? โอ้...

ไปแล้วววว!!

นี่ครับพี่ชาย ของใหม่วันนี้!?

อย่าตื่นเต้นไปเลย

อันนี้ผมมั่นใจนะ

ระเบิดวารีเย็นยะเยือก

แช่แข็งทุกสิ่งในทันทีที่ -250°C

ลองดูสิ~

พวกเราแสร้งทำเป็นฝึกซ้อมทุกคืน

เพื่อทดลองอาวุธใหม่ของพี่ชาย

ภูเขาในยามค่ำคืนที่น่ากลัวกลายเป็นสนามเด็กเล่นของเรา

อาวุธที่แปลกใหม่และเท่ทุกครั้ง

ผมชอบสิ่งประดิษฐ์ของพี่ชายมาก

อืม~ ชุดล่องหนอะไรนั่น...

ครั้งหน้าจะทำอะไรอีกเหรอ?

ซู่ว!? ไม่ใช่อาวุธเหรอ

อยากเป็นช่างฝีมืออาวุธมืออาชีพ

กลายเป็นร่างโปร่งใส

แล้วรีบหนีออกมาจากที่แบบนี้

คิดว่าพี่ชายต้องทำได้แน่นอน

แต่ว่า

รู้สึกเหมือนจะถูกทิ้งไว้ข้างหลังคนเดียว

ตอนนั้นก็พลันรู้สึกหงุดหงิดกับพี่ชายอย่างรุนแรง

ตัวฉันเองไม่มีอาชีพหรือเป้าหมายที่อยากจะเป็น

ก็ลองเป็นดูสิ? ตามใจตัวเองเลย

หืม

?

ก็เหมือนกับว่าพวกเรามันไม่สำคัญอะไรเลยนี่นา

นั่นมัน...

รีบหนีออกมาจากที่แบบนี้

แบบนี้ก็สนุกดีแล้วนี่นา...พี่ชาย

ตั้งแต่ตอนนั้น การฝึกในภูเขาก็ลดน้อยลง

แต่แล้ววันหนึ่ง...

ก็เจอเข้าที่ลานฝึกบนภูเขา

พวกแกน่ะ?

ของห่วย...?

ฝึกฝนแล้วก็แอบไปเล่นในภูเขาเหรอ

สร้างแต่ของห่วยๆ แบบนี้...

ก็แค่ข้าสร้างเล่นไปเองน่ะ

ที่บ้านนายน่ะ

แก...ยังคิดเรื่องไร้สาระอย่างการเป็นช่างตีอาวุธอยู่อีกเหรอ...!?

เจ้าบ้าเอ๊ย!!

น่าสมเพช ช่างผิดวิธีในการเลี้ยงดูมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

ฟังให้ดี! อาวุธน่ะ สุดท้ายมันก็เป็นแค่สิ่งที่ถูกใช้งานเท่านั้น!

พวกแกจงเป็นฝ่ายที่ใช้งานมันให้ได้!

พรสวรรค์ก็ดี แต่ไอ้หมอนี่ไม่มีแรงจูงใจ เป็นมลทินของตระกูลอิเซฮะเลย

!

ห้องน้ำ...

นาสึกิไม่ไหวแล้ว

เรื่องนี้เป็นความลับสุดยอดนะ

เป็นคำสั่งของหน่วยงานตรงจากองค์กรฆาตกร... ได้ยินมาว่ามีสถานเลี้ยงดูเด็กอยู่

จะส่งมาฟุยุที่นั่น

...ฉันรู้... เป็นสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ดูภายนอกนะ แต่ข่าวลือดำๆ ไม่เคยขาดเลย

คุณล้อเล่นใช่ไหม หยุดเดี๋ยวนี้!!

ที่นั่นถึงแม้จะยังไม่ถูกรายงาน แต่ก็มีคนตายไปหลายคนแล้วนะ...

หุบปาก!

ไม่ว่าจะทำยังไงก็จะสร้าง ORDER ขึ้นมาให้ได้...!

ต้องเอาคืนพวกที่เคยดูถูกฉันให้ได้

เด็กๆ ไม่ใช่แค่เครื่องมือของคุณนะ...

!

นัตสึกิ...

พ่อ

พอเรียนจบ JCC แล้ว

ฉันจะไปที่สถานนั้นเอง

จริงจังเหรอ...?

ฉันจะกลายเป็น ORDER ให้ได้แน่นอน

ดังนั้น

...

นัตสึกิ นาย...

ฤดูหนาวแบบนี้ขอความเมตตาหน่อยเถอะ

ฉันก็รอด

พี่ชายจะไป...

...

มันจะโอเคเหรอ...?

เรื่องแบบนั้น

มันจะโอเคได้ยังไงกัน

เขาเคยบอกว่าหลังเรียนจบ JCC แล้วจะเข้าสถาบันอะไรสักแห่ง

ก็เพราะว่าความฝันของพี่ชาย

คือการเป็นช่างตีอาวุธมืออาชีพนี่นา

แต่ถึงจะบอกว่าให้ฉันไปแทน เขาก็ไม่ยอมรับ

ตอนนี้ก็ไม่ค่อยลงรอยกันด้วย...

แล้วก็เรียนจบจากตรงนั้น...

ถ้างั้นก่อนถึงตอนนั้น

ถ้าพี่ชายอายุครบ 13 แล้วให้ไป JCC...

ถ้าเริ่มนับจากตอนนี้ก็ประมาณ 8 ปีล่ะมั้ง?

ถ้าฉันได้เป็น ORDER

อาจจะปลดปล่อยพี่ชายจากพ่อได้ก็ได้

ซึซึ!!

อย่าตายนะ มาฟุ!

เฮ้!! มาฟุ!!

DAYS145 จบ

SAKAMOTO DAYS

กรอบแกรบ...

เย็นชา...

?!

พี่ชายที่คอยปกป้องน้องชาย!!

ไอ้พี่ชายบ้า...

...นี่มัน...น่ารำคาญจริง...

อาวุธของเขา—...