ตอนที่ 48

ถ้าเป็นคุณล่ะ...

จะฟังเรื่องของผมไหมนะ...

นักโทษประหารที่ลุกขึ้นยืน

ซูซูกิ ยูโตะ

ไม่ดีเลยนะ~

ตง

ไม่มีเวลามาฟังเรื่องยาวๆ หรอกนะ

เย็นชาจัง...

ม้วนขึ้นมาแล้ว

ผมเป็นเด็กที่ไม่เข้ากับคนอื่นเลย

โอเค

ห่วย

เอ

กลับมาแล้วนะ...

แม่ที่ดูไม่ใส่ใจ

จำได้ว่าเคยคุยด้วยแทบไม่เหลือเลย ไม่จำเสียงด้วยซ้ำ

แต่ว่านะ

นี่ๆ คุณอพาร์ต

เป็นอะไรไป ดูไม่ค่อยมีพลังเลยนะ

มีแต่คุณพ่อเท่านั้นที่ใจดีกับผม

ไปกินแตงกวาดองเข้าอีกแล้วเหรอ?

งานยุ่ง เลยไม่ได้เจอกันบ่อยนัก แต่ว่า

ผมชอบคุณพ่อมากๆ เลยนะ

ฟังนะ คุณอพาร์ต

คนเนี่ย สิ่งที่ข้างในมันสำคัญนะ

ถ้าคุณเผชิญหน้ากับเพื่อนๆ ด้วยหัวใจที่อ่อนโยน

ทุกคนก็น่าจะรู้ถึงเสน่ห์ของคุณเองอยู่แล้ว

คุณอพาร์ตเป็นเด็กดีนี่นา

ก่อนอื่นก็ซ้อม ซ้อมก่อน!

นี่ไง ซื้อของดีๆ มาให้แล้ว

สวัสดีครับ คุณอพาร์ต!

มาเป็นเพื่อนกับผมเถอะนะ~!

เอ่อ... คือว่า

ผมด้วย... ด้วยด้วย......

...ห๊ะ? แกเป็นใครเนี่ย

น่าขยะแขยง

ไม่รู้เลยครับ...

ทำไมถึงไม่เป็นเพื่อนกันล่ะ...

แกเป็นใครน่ะ

พู่ววว!! คุคุคุคุ!!

อาฮ่าฮ่า

อาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

อ๊ะ ท่านพ่อ!

กลับมาแล้วครับ!

คุณพ่อครับ คือว่า... ตอนนี้

ขอโทษนะ... คุณอพาร์ต... ไม่เป็นไร...

พรุ่งนี้ไปหาคุณหมอด้วยกันนะ...

?

ไม่ผิดปกติเลยครับ

ไม่พบเนื้องอกผิดปกติอะไรเลยด้วยครับ

ไม่ผิดปกติ...?

เป็นไปไม่ได้หรอก

คุณ...

งั้นเหรอ? แกจะบอกว่าลูกชายของฉันน่ะーーー

ทำเป็นพูดว่าถึงจะไม่ได้ป่วย แต่กลับไปฉีกสัตว์เป็นชิ้นๆ เหรอ?

แกจะบอกว่าลูกชายของฉันน่ะเกิดมาตั้งแต่

ก็เป็นสัตว์ประหลาดงั้นเหรอ!!

ท่านพ่อ

ฮึ่ย

น่าขยะแขยง...!!

แกเป็นใครน่ะ...

คั่ก!

ผม...

ไม่ได้เป็นอะไร

สักหน่อย!

อ๊ะ... อะไรกันนะ... ...ดูสิ! สมองของคุณพ่อ มันเหมือนของผมเลย!

ทั้งผมและคุณพ่อ ข้างในมันเหมือนกันสินะ...

ดีจัง ผมยัง...

ยังเชื่อมต่อกับทุกคนได้...

ตอนนั้นเองที่ผมคิดได้

อา ผมไม่ได้อยู่คนเดียวนี่...

เป็นมนุษย์คนเดียวกันสินะ...

ภาพมันเบลอเกินกว่าจะอ่านตัวหนังสือได้เลย

การฆ่าคนคือการทดสอบยืนยันการเชื่อมต่อของผมต่างหาก

ถ้าคุณก็... อยากให้ดูข้างในของคุณหน่อยครับ...

ไม่สิ...

ถ้าฆ่าคน ความเชื่อมต่อนั้นก็จะขาดสะบั้นไปเท่านั้น

อย่าทำร้ายคนอีกเลยนะ

ไอ้...เสาโทริอิอะไรนั่นน่ะ

มันคือหน้าบ้านของเทพเจ้าเลยนะ

อย่างเช่นแกทำภารกิจเสร็จแล้วก็กลับบ้าน

แล้วมันก็พังหน้าบ้านไปเลย

มันน่าเศร้าสุดๆ ไปเลยไหมล่ะ?

แต่ว่า...คุณชิชิบะกินจนเกลี้ยงเลย

ส่วนของแกเนี่ย

ฮัลโหล?

อ๊ะ คุณชิชิบะ เหนื่อยหน่อยนะ~!

โปอินเซี่ย

นางุโมะ แกไม่ได้กินอะไรเหรอ?

ตอนนี้กำลังพักงานพิเศษอยู่จ้ะ

ทำอาชีพเสริมอะไรอยู่?

เห็นลิสต์นักโทษประหารยัง?

หน้าสุดท้ายที่ยังไม่ได้จับมา

ไอ้ของอาสลาร์นั่น... เป็นไปไม่ได้นะ...

สุดท้ายก็คิดว่าจะจับนักโทษประหารมาฆ่ากันเองสินะเนี่ย

ก็เรียกว่ารสนิยมแย่ หรือว่ามันเป็นเหตุเป็นผลกันแน่...

อืม แต่ว่าก็น่าจะ...

ถึงตรงนี้แหละคือหน้าที่ของพวกมัน...

ห๊ะ? มันหมายความว่าไงเหรอ?

เรื่องมันเริ่มยุ่งยากแล้วสิเนี่ย~

การมาปฏิเสธวิธีชีวิตของผมเนี่ย รับไม่ได้เลยนะ

คุณนี่มันเป็นคนไร้ความละเอียดอ่อนจริงๆ เลยนะ

อึก...

หืม?

เฮ้ย จริงดิ

มันเหมือนจะเอียงๆ นะ?

มันเอียงอยู่นะ

โอ้ววววววว

ตัดสินใจแล้ว...หลังจากที่สับคุณออกเป็นชิ้นๆ แล้ว

ก็จะจัดเรียงมันแบบสะเปะสะปะให้ดู...

วิถีชีวิตจะปะทะกัน...!! สงครามกำลังเข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว...!!

คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะมาพูดเรื่องความเชื่อมต่อของมนุษย์

จะจบเรื่องนี้ตรงนี้เลย

ซากาโมโตะ เดย์ส