ตอนที่ 88

ห้องควบคุมกลางห้องรักษาความปลอดภัย

เข้าห้องควบคุมได้แล้ว

หยุดระบบรักษาความปลอดภัยต่อเลย

เพื่อนที่เก่งเรื่องหาของกำลังรออยู่ที่บริเวณเขตแดนของ JCC

ฝากการทำลายฐานข้อมูลให้พวกเขาจัดการต่อเลย

แบบนี้คุณก็เป็นส่วนหนึ่งของเราอย่างเป็นทางการแล้วนะ

ก่อนที่ชิบุรันจะมาไม่กี่นาทีーー

ฟังแล้ววางไม่ลงจริง ๆ นะ

ทำลายฐานข้อมูล...

เพิ่งได้ยินแบบนั้นมาเอง

●●●●

ช่วยอย่ามาขวางทางเลยนะ...!

นายมันเป็นอะไรกันแน่...!

แก...จะขาย JCC ให้กับชิบุรันเหรอ?

แกจะไปรู้อะไร...!

ฉันไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนี่นาーー...!

เข้าใจแล้ว...

ตอนเข้าสู่วัยต่อต้านนี่

คงจะเข้าใจผิดว่าเรื่องไม่ดีมันเท่สินะ

ดอกไม้ก็มีช่วงแบบนั้นเหมือนกัน ถ้าเกิด...

...!? ไม่ใช่สิ...ฉันหมายถึงพ่อของฉัน...

ไอ้หมอนี่...ไม่ได้ฟังอะไรเลยเหรอ...!

เรื่องพ่อกับ JCC มันไม่เกี่ยวข้องกันนี่นา

แกยอมให้คนสำคัญต้องมาเจ็บปวดกับเรื่องนั้นได้เหรอ

...! เรื่องแบบนั้น...

คุณ...

ภรรยาของคุณซาคาโมโตะเหรอ...!?

มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงเนี่ย...?

ไคชิมะ ไปให้พ้นจากเด็กคนนี้เดี๋ยวนี้!

ถ้าจะมา ก็จะไม่ปรานีหรอกนะ

แรงกดดันแบบนี้ คุณผู้หญิงคนนี้จิตใจเข้มแข็งจริง ๆ...

สมแล้วที่เป็นภรรยาของคุณซาคาโมโตะ...!

คุณชู อย่าไปไว้ใจท่านคนนี้เด็ดขาดนะ

สามีของเธอเป็นฆาตกรโรคจิตที่ชอบรุมกระทืบคนในรถไฟนะ

นั่นเป็นเพราะแกไม่ยอมให้ที่นั่งพิเศษไง

คุณชู ไม่รู้ว่าแกไปทำข้อตกลงอะไรกับพวกนี้ แต่ว่า...

พวกนี่มันเป็นพวกที่จะมาใช้ลูกสาวของฉันเป็นเครื่องต่อรอง

อย่าไว้ใจเขาเลย

การปฏิวัติมันย่อมมีผู้เสียสละบ้างเป็นธรรมดา

คุณทั้งคู่มองไม่เห็นภาพรวมเลยสินะ...

เดี๋ยวก่อน

นั่นหมายความว่าคุณก็คิดแบบเดียวกันกับ JCC งั้นเหรอ...?

!

●●●

สัญญามาเดี๋ยวนี้ว่าจะไม่ให้มีใครต้องเสียสละแม้แต่คนเดียว...!

ถ้าคนในโรงเรียนบาดเจ็บขึ้นมา ฉันจะไม่ร่วมมือด้วยเด็ดขาด...!

คุณยังเป็นเด็กอยู่เลยนะ...

ที่เหลือฝากไว้กับคลับแจมแล้วนะ

ปัง

...!?

บอกไปแล้วนี่นา คุณไคชิมะ

ลงมือไปแล้วนะ

อ๊ะ...

ปัจจุบัน

มันเป็นอะไรกันเนี่ย...?

กำลังฟื้นฟูระบบรักษาความปลอดภัย...

ไซเรนมันดังอยู่ประมาณ 10 วินาทีนะ...

เป็นระบบรักษาความปลอดภัยทำงานผิดพลาดรึเปล่า...?

เมื่อกี้อะไรน่ะ...?

ระบบรักษาความปลอดภัยล่มเหรอ?

โอยยย~

ค่ะ ๆ เงียบ ๆ หน่อย

อาจารย์คะ! อาจจะมีคนบุกรุกก็ได้นะคะ

ภายในเวลาแค่ 10 วินาทีก่อนที่มันจะกลับมา

ก็ไม่มีใครเจาะเข้ามาได้หรอกนะ

โธ่เอ๊ย เด็กผู้ชายนี่มันโง่จริง ๆ

ใช่แล้ว เงียบหน่อย ยามาดะ!

มันรบกวนนักเรียนที่ตั้งใจเรียนอยู่นะ

เป็นตัวประกอบแต่ยังเอาเรื่องชื่ออีก

อยากถ่ายภาพบรรยากาศเรียนที่ดูเป็นธรรมชาติ เงียบไว้ก่อน

คุณตอนเรียนก็ปิดกล้องลงนะ

ผม ยาบูอุจิ นะครับ...

ปฏิเสธ

เดี๋ยวมาที่ห้องพักครูนะ

นี่ แกนี่เหมือนกับคนนั้นเลยนี่ ดูสิ ผู้กำกับหนังเรื่องเมอร์เดอร์ฟิล์มนั่น...ชื่ออะไรนะ

หืม...แกดูผลงานของฉันอยู่เหรอ?

มีรสนิยมดีนี่นะ เดี๋ยวจะใส่ชื่อลงในเครดิตท้ายเรื่องให้

ให้ขอดูหน่อย

คุณที่ใฝ่ฝันจะเป็นผู้เขียนต้นฉบับ สามารถนำแบบมาให้ดูก็ได้นะ!! ติดต่อมาที่โตเกียว (03)3230-6233 เลย!!

ช่วงนี้ คุณซูซูกิ ยูโตะ เป็นนักอ่านการ์ตูนประจำนิตยสาร ★สิ่งที่ติดช่วงนี้คือปริศนา! การที่อ่านการ์ตูนของคุณซูซูกิ ยูโตะได้มีแค่ในจัมป์รายสัปดาห์เท่านั้น”

ช็อตนะ

อยู่

โอ๊ย... แย่แล้ว ถ้าคุณครูไม่อยู่

จะถ่ายภาพบรรยากาศการเรียนการสอนไม่ได้สิ

ว้า

เดี๋ยวก่อน! ใจเย็น ๆ ทุกคน!

ให้ผมเป็นครูเอง!!

—ในเชิงของการนำเสนอภาพยนตร์ ความสมจริงนั้นแฝงอยู่ในรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ

เพียงแค่ท่าทางของตัวประกอบ หรือการวางสิ่งของประกอบฉากแบบธรรมดา ๆ ความสมจริงของภาพก็เปลี่ยนไปได้เลย

เมื่อสร้างโลกทัศน์ที่ดิบเถื่อนแบบนั้นได้แล้ว การกำกับแบบเหนือจริงก็จะส่งผลได้ดี!

พวกแก ท่าทางมันเกร็งไปหมดเลยนะ~!

แบบนั้นมันดูไม่น่าเชื่อถือเลยนะ!

ーーนาทีที่ 12 ห้องบรรยายพบผู้บุกรุก...

ไม่ได้ลงมือทำจริงจังมานานแล้วนะ...

ต้องโชว์ของให้ดูต่อหน้าพวกนักเรียนซะหน่อย

ที่ไม่คิดว่าจะกลายเป็นคำพูดสุดท้ายเชียว~

โนดะไม่เคยคิดเลยว่า...

ผม อิโนะอุจิ ครับ

ทำไมจู่ ๆ ถึงทำลายระบบรักษาความปลอดภัยล่ะ...?

อืม...

รู้ตัวเหรอ

......ไม่รู้

หลังจากที่ผู้ชายในจอปรบมือ ความทรงจำก็—

ผม...อาจจะเรียกพวกตัวประหลาดมา

ได้แล้วก็ได้...

ใจเย็นน่า เป้าหมายของพวกเขาก็น่าจะเป็นธนาคารข้อมูลสินะ?

อันดับแรก พวกเขาควรจะให้ความสำคัญกับการรวบรวมข้อมูลมากกว่าการสังหาร

ธนาคารข้อมูลอะไรกันเนี่ย...

ตึ้ก ตั้ก...

ชิน

คุณซาคาโมโตะครับ! หาเจอแล้วครับ!

เอ๊ะ

มีเรื่องจะรายงานครับ...

คุณนักศึกษาฝึกงานที่สวยคนนั้นน่ะ คุณซาคาโมโตะเหรอ??

ปลอมตัวอยู่นะ! ตอนมาก็อธิบายแล้วไม่ใช่เหรอ!

กฎฟิสิกส์เป็นยังไงกันเนี่ย...

รายงานอะไรเหรอ

เราจับตัวตนของธนาคารข้อมูลได้แล้วครับ!

ที่แท้ก็เป็นชื่อเล่นของเจ้าหน้าที่ทำความสะอาดที่ทำงานมานานนี่เองครับ!

นะ...

เขาเป็นคนที่มีความสามารถด้านความจำสุดยอด และข้อมูลของนักเรียนที่ได้เจอกันที่นี่ก็อยู่ในหัวของเขาหมดเลยครับ!

เป็นข้อมูลที่แข็งแกร่งที่สุดที่ไม่มีการเสียหายหรือสูญหายเลยล่ะครับ!

ทำไมตอนนี้ถึงจะไปเจอพร้อมกันเพื่อหาข้อมูลของสลอว์ล่ะ...

เป็นอะไรไปครับ?

นี่มัน...

เป็นไปไม่ได้... คุณตา...

จะ...จะทำยังไงดี เป็นความผิดของผม... ผมต่างหาก...

แบบนี้ต่อไป... ...คุณตา

ไม่เป็นไรนะ

ให้พวกเราจัดการเอง

พวกที่ทำลายระเบียบวินัยนี่ จะถูกไล่ออก

แกนี่...

เด็กคนนั้นนะ ในบรรดานักเรียน 38,000 คนที่ข้าเคยเห็นมา

ถือว่าแข็งแกร่งที่สุดเลยล่ะ

ได้โปรดเถอะ...!

ช่วย...คุณปู่

ช่วยช่วยเขาด้วยครับ...!!

พวกนี่ไม่มีทางช่วยได้เลยจริงๆ

ครูคนธรรมดาน่ะ จะสู้ผู้กำกับหนังได้ยังไงกัน...

นักเรียนก็นี่หดตัวลงไปหมดแล้ว...แบบนี้ถ่ายไม่ได้หรอก

ซาคาโมโตะ เดส์

ต้องตัดสินใจเลือกธีมต่อไปแล้วล่ะ...

อืม...?

ดีมาก

ไปแนวสยองขวัญญี่ปุ่นกันเลย

ปะทะ!