ตอนที่ 159

จบแล้วสินะ~ งานเด็กๆ

ตอนที่ 159 ความพ่ายแพ้ของมายูคิ!

คุณโงซาวะ เวลาเจอก็แข็งแรงจังเลยนะคะ คุณครูประจำชั้นใจดีจัง คุณชิโอริ

ผู้หญิงเขาไม่ชอบนะ เพราะอยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายมากเกินไป

นี่ คุณพูดว่าอะไรน่ะ!

แต่มันก็เข้าใจได้นะ~ เด็กผู้ชายมันมักจะแบบ...

คุณแม่จ๋า

วันนี้มีกินข้าวใช่ไหม

มุจิมารุ

อ๊ะ

※ดูตอนที่ 12

จริงด้วยนะ ไหนๆ ก็ออกไปทานข้าวนอกบ้านแล้วนี่นา

กินซูชิกันเถอะค่ะ!

เย้~!?

อ๊ะ

อ๊ะ!

ไม่ใช่คุณอุเมะนี่นา!

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ

ว่าไงนะ~ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

เอ่อ บ้านฉันอยู่แถวนี้ค่ะ

อืม

กำลังจะไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตโน่นน่ะ

อืม

อืม

งั้นก็ทำอาหารทานเองเหรอ!? เก่งจังเลยนะ!!

อืมเหรอ!!

พวกเราเมื่อกี้เพิ่งไปงานเด็กๆ มาค่ะ

แล้วกำลังจะกินซูชิ ♡

น่าอร่อยจังเลยค่ะ

งั้นคุณอุเมะก็ต้องกินให้หมดนะ~

โอเคค่ะ งั้นไว้เจอกันใหม่นะคะ

ค่ะ~

หืม?

อ้าว? นี่เป็นโอกาสแล้วสิ!? เมื่อก่อนก็เชียร์โคมาโระจังนี่นา

คราวนี้ก็เป็นโอกาสที่จะได้เชียร์คุณฮิซโกะแล้วสิ

เดี๋ยวนะ คุณอุเมะ!

ไม่ต้องมายุ่งเลยน่า

ไปกินข้าวด้วยกันเถอะค่ะ!

เอ๊ะ!?

เออออ!?

มาถึงแล้วค่ะ

ดีใจจังที่มีโอกาสแบบนี้ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

เอ๊ะ!? ปู!?

นี่ คุณทากะ! ปูจ้ะ ปู

แต่ว่ามันดีจริงๆ เหรอคะ? สายตาท่านมันจี๊ดจ๊าดเหลือเกินค่ะ...

ไม่เป็นไรหรอก!

กลับไปกันเถอะ

ปิดกั้น...

เร่งรัด

สำรวจ

เอาล่ะ งั้นคุณอุเมะ

นี่ต้องมีอะไรแน่ๆ เลย

ช่วงนี้คุณฮิซโกะของฉันเป็นยังไงบ้างคะ?

เริ่มจากหมัดแย็บก่อน

คุณอุเมะ วานิมาแล้วจ้ะ วานี่!

ได้เหรอคะ ขอทานนะคะ

เป็นยังไง...

ตรงส่วนที่เซ็กซี่นั่น...เหรอคะ?

คะ...!?

เรื่องราวมากมายที่จำไม่ได้แม้แต่เรื่องเดียว

กินแล้วล่ะค่ะ

ค่ะ อร่อยมากเลยค่ะ

มัน...ก็เหมือนเดิมค่ะ...

อืม ใช่แล้วล่ะ

อ๊ะ!? โจมตีรุนแรงเข้าแล้ว!?

เล่าออกมาให้หมดเลยนะ

ถูกขอร้องแล้ว!

คำให้การ

แม่นี่เฉียบแหลมจัง

อึก...แย่แล้ว...

คุณมายุ...นี่คือจุดประสงค์...!!

แล้วไง?

เอ่อ ก็คือว่าได้กดจุดต่างๆ ให้ด้วยน่ะค่ะ...

ตรงนี้ต้องหาทางกลบเกลื่อนหน่อยนะ

แต่ว่ามันเล่าทั้งหมดไม่ได้หรอก...!!

ดูเหมือนจะคลายความเหนื่อยล้าได้ดีจังค่ะ...!!

เอ่อ...จริงๆ แล้วคือ...

เหรอออ

ช่วงที่ประธานดูเหนื่อยๆ น่ะค่ะ ผมก็ไปนวดฝ่าเท้าให้ด้วยน่ะครับ...

อย่างนั้นแหละ

ดีจังเลย~! ภาพที่คุณฮิซโกะเขินอายผุดขึ้นมาในหัวเลยแฮะ~~

●●●●

อ่า...ฮะๆ ใช่ค่ะ

หืม...

ติดแล้วสิ!

แต่ว่า...

มันไม่ได้แค่นั้นใช่ไหมคะ...!!

โดนจับได้แล้ว!

ต้องมีอีกเยอะแน่ๆ เลยค่ะ! จากท่าทางเมื่อกี้!

อึก...!

เจาะจงเลยก็คืออย่าง...!!

อย่างเช่นในห้องสภานักเรียนที่มีแค่สองคน!

จากการหยอกล้อเล็กๆ น้อยๆ

อย่างเช่นในวันฝนตก!

ชิ...ช่างเฉียบแหลม!

จากความหนาวที่เปียกปอนของกันและกันจนเข้าใกล้กัน แล้วก็มีความสัมพันธ์แบบที่ใครก็พูดไม่ได้ด้วยกัน!

แบบนั้นก็ต้องมีสิคะ!

คุณรู้ใช่ไหมคะ...?

ไม่สิ คุณมายุ คุณรู้แล้วพูดออกมาใช่ไหม!?

อ๊ะ...

★เรื่องราวนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใดค่ะ

เดี๋ยวก่อนสิคะ... มันตรงกันได้ยังไงกัน...!?

ไม่นะ!

ชะ...違うค่ะ!

มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ! บังเอิญน่ะค่ะ!

บังเอิญเลยค่ะ ที่ได้อาบน้ำด้วยกันとか...!!

ได

!?

บังเอิญเลยค่ะ ที่ถูกประธานกดลงไปนอนด้วยとか...!!

แค่นั้นเองนะคะ...!!

ก็...พวกเรากับประธานก็น่าจะยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่นะคะ—

คุณฮิซโกะ...

แพ้ซะแล้ว...!

การมาเชียร์นี่มันทะเยอทะยานเกินไปหน่อยรึเปล่านะ...!!

คุณจิรุตะ คุณฮิซโกะไม่ใช่ใครอื่นเลยนะ--

ลูกสาวของฉันเอง!

คุณอุเมะ...ฉันรู้ว่าคุณคอมารุสำคัญนะ แต่...ฝากคุณฮิซโกะด้วยด้วยล่ะ!

เอ!?