ตอนที่ 169

ห้องสภานักเรียน

ขอโทษนะคะ

สภานักเรียนก็มีรูโหว่เหมือนกันนะ!

นี่คุณ

ขอรบกวนหน่อยได้ไหมคะ?

โอทึกุระ ซาฮิเมะ ม.ต้นปี 2 ผู้จัดการชมรมโฮสต์ (ด้วยตัวเอง)

คุณเป็นคนจากชมรมโฮสต์ใช่ไหมคะ!

ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ?

เอ่อ...คือ...ตรงนั้นน่ะ

คือพรุ่งนี้จะมีอีเวนต์ที่ชมรมโฮสต์น่ะค่ะ

ยูกุคุงดันมาเป็นไข้หวัดใหญ่เฉยเลย...

บั้นท้าย...อะไรสักอย่าง...อ๊ะ! คนขาด! แล้วก็ดูจากท่าทางแล้วก็เหมือนจะมาถึงตรงนี้เลยค่ะ

นี่คือยูกุคุงที่กำลังนอนอยู่ค่ะ ♡ ดูทรมานใช่ไหมคะ

ดูแลตัวเองด้วยนะคะ...

...แล้วคุณทำยังไงต่อไปคะ...?

ไม่รู้จักใช้เรื่องเลยนะผู้หญิงคนนี้

ห๊ะ!?

ให้ทำแทนชมรมโฮสต์น่ะสิคะ?

สภานักเรียนก็ไม่ใช่องค์กรที่คอยช่วยเหลือคนที่ลำบากเหรอคะ!?

ทำตัวนอบน้อมแต่ก็เอาแต่ใจ

โฮะ...เป็นตัวแทนของชมรมโฮสต์...อืม

โฮะ...

ก็น่าจะดีนะ! จะปล่อยให้เหล่านักเรียนที่ลำบากอยู่เฉยไม่ได้!

ฮ่า...

เอ่อ...แล้วถ้าจะให้ช่วยเท่าที่พอจะทำได้...

กรี๊ด! ได้แล้ววว~!! อย่างที่คิดไว้แหละ รับไว้ด้วย!

รับไว้ด้วยอย่างใจกว้างเลย ช่วยได้เยอะเลยค่ะ!

ด้วยความยินดี...

นี่ ยูกุคุง ขอบใจนะ อ่า~

ฮิเมะ...โอทึกุระ ซาฮิเมะ ผู้จัดการชมรมโฮสต์ ม.ต้นปี 2 ดูรายละเอียดได้ที่ตอนที่ 78 นะคะ! โอชิของคิโนะจิ♡

แค่กๆๆ ขอโทษนะคะ...ที่สร้างความเดือดร้อน...!

ให้เขาพักผ่อนเถอะนะ!?

สภานักเรียนก็มีรูโหว่เหมือนกันนะ!

ไดวะ ตอนที่ 169 สาวๆ จังหวะเพลง ♡

ด้วย...

ทำไมเป็นพวกเราล่ะ!?

ก็แค่ลองมาเป็นโฮสต์ดูไงครับ

ดีจังเลยค่ะ! อืม รู้สึกดีจัง!

★เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งนะคะ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ ค่ะ

เอ๊ะ? เอ่อ... พวกเราไม่ต้องทำแล้วเหรอคะ...?

ห๊ะ? สำหรับคนที่ทำเป็นผู้ชายอยู่แล้วเนี่ย มันจะมีคุณค่าอะไรกับผู้ชายอีกเหรอ?

ขะ ขอโทษค่ะ...

เอาล่ะ งั้นมาฝึกฝนจริงกันดีไหมคะ

ท่านหัวหน้าคะ~ คุณ♡

เอ๊ะ หนูเหรอ!?

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ เพราะอาชีพโฮสต์นี่มันต้องทดสอบทั้งฝีมือและวุฒิภาวะนี่คะ

มาสิคะ คิดว่าฉันคือเจ้าหญิงแล้วทำให้มันสนุกขึ้นสิ!

แมนจัง!? เอ๊ะ เอ่อ...

อรุณสวัสดิ์ค่ะ/ครับ

ที่นี่ไม่หนาวเหรอคะ/ครับ

จะเปิดฮีตเตอร์ไหมคะ/ครับ

เดี๋ยวไปเอาผ้าห่มมาให้นะคะ/ครับ

นั่นมันลูกพลัมนี่นา 555

เอ๊ะ?

ไม่ใช่ของที่พูดกันเมื่อเช้านี้เหรอคะ/ครับ 55

ห๊ะ!? ไม่นะ ไม่ใช่แบบนั้นนะ

เป็นคนช่างใส่ใจนี่แหละคือผู้ชายที่ดี!

อืมๆ...

มันก็...จิ๊บจ๊อยดีค่ะ!

การประจบสอพลอกับการใส่ใจมันเป็นการให้คะแนนคนละอย่างกันนะคะ! เหมือนเป็นการใช้คำสุภาพด้วย

ไม่มีความเป็นลูกผู้ชายเลย!

ไม่ต้องกังวลไปหรอกค่ะ คุณอุเมะเป็นผู้ชายที่น่ารักจะตายค่ะ~

เปล่าค่ะ ไม่เป็นไรจริงๆ...

จุ๊บ

งั้นคราวหน้าขอเป็นคุณผมดำหน่อยนะคะ!

เอ๋...ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

อืม...

เอ๋ คุณหนู

ความโศกเศร้าและความทุกข์นั้น คือดอกไม้แห่งชีวิต

ไม่ต้องไปกังวลถึงขนาดนั้นหรอกนะ

ซากากุจิ อางุ เองนะคะ!?

อุเมะคุงไม่รู้เหรอคะ!?

ก็รู้แหละ แต่ว่า...

มันแมนใช่ไหมล่ะ!!

อืม คุณปู่!

ว่าแต่ บอกฉันสิคะ! ทำไมถึงไปบอกท่านหัวหน้าล่ะคะ!?

อาจจะติดขัดไปหน่อยนะ 55

แล้วก็เข้าใจยากด้วย

อูวว...ถ้าเป็นแบบนี้ น่าจะทำตามอุเมะคุงน่าจะดีกว่า...

อย่าโยนไฟใส่ฉันสิคะ...

ส่วนเรื่องจิ๋วคนอื่นน่ะค่ะ...

มุโรคุ สวัสดีค่ะ

แกเลิกเถอะ!

อ๊าา~ ไม่ไหวแล้วจริงๆ นะคะ

ผู้ชายเนี่ย มันต้องมีความเป็น...จะเรียกว่าความป่าเถื่อน หรือความน่าเชื่อถืออะไรแบบนี้สิคะ แต่ว่านะ~

โอเคๆ ไม่รู้จักใช้เรื่องเลยนะผู้หญิงคนนี้

ก็บอกว่า อุเมะ มีประโยชน์จังเลยนะ

เปล่าหรอก เอ๊ะ ผมเหรอ...?

ดูท่าจะต้องใช้เวลาจนกว่ามันจะเป็นอะไรได้สักอย่างเลยนะคะ

(76)

อุ๊ส์

หืมมม?

นี่มันคอสเพลย์เหรอ?

นี่ๆ ดูชุดนี่สิ

เข้ากับตัวจังเลยนะ...

อู้ววว...

ห๊ะ? ทำไมล่ะ?

เอ๊ะ? อะไรเหรอ?

โครโมโซมไม่ได้สลับกันเหรอคะ...?

อาซะคุง ดูสิเนคไทมันบิดเบี้ยวจังเลย♡

ไม่เป็นไรหรอก

ไม่ชอบความอึดอัดตรงคออะ

ห๊ะ?

แก... ก่อนหน้านี้

ต่างหูอันนี้มันอะไรน่ะ

นี่มันขึ้นมาก่อนหน้าอาจารย์จังเลยนะเนี่ย~

ฉันเป็นคนจากแผนกดูแลนักเรียนนะ...

จะทำยังไงดีล่ะ?

ช่างมันเถอะ

การอ่านเรียงความมันน่าเบื่อจังเลย~

ต่อไประวังตัวไว้ด้วยนะ

ช่วยชี้แนะหน่อยค่ะาา!

อุ๊โอ้~!?

งั้นให้คุณอาจารย์ช่วยจัดการแทนแล้วกัน

ทำงานดีมากเลยค่ะ

โอย เฮ้ อย่าทิ้งไว้ตรงนั้นสิ!

ฉบับหน้าก็ขอความกรุณาด้วยนะ!

อาฮะคุตา