ตามเอกสารแล้ว เส้นทางการบุกของพวกปีศาจมันคือ หมู่บ้าน...หมู่บ้าน...หมู่บ้านน่ะ...
พวกมันกำลังกลืนกินไปตามเส้นทางนี้อยู่
แต่การจะทำให้ 'ผลแห่งชีวิต' ซึ่งเป็นเป้าหมายหลักของพวกมันสุกงอมน่ะ
จำนวนคนแค่นี้มันยังไม่พอหรอกนะ
นั่นหมายความว่าพวกมันจะมุ่งเป้าไปที่เมืองจอนบูลอย่างแน่นอน
เป็นเมืองที่ดีเลยนะ...ฉันก็เคยไปมาแล้วด้วย!
เป็นเมืองสำคัญที่เป็นคู่ค้าของโทอาฮาร์เดด้วยนะ
จะปล่อยให้พวกปีศาจตามใจชอบได้ยังไงกัน!
ว่าแต่ คราวนี้ก็เป็นข้อมูลจากสายเดิมสินะ?
สุดยอดไปเลยค่ะ!
ถึงขนาดมีข้อมูลที่แม้แต่ที่โรมาลุงก็หาไม่ได้เลยเชียวเหรอ!
บะฟุบะฟุ
ใช่แล้ว เมื่อรวมกับข้อมูลที่ได้รับมาจากอะราม∥คารุลาแล้ว มันก็เชื่อถือได้ ข้อมูลขนาดนี้มันไม่ใช่ของที่หาได้ง่าย ๆ นะ
คุณหนูดยุคเลย!
ที่นั่งของคุณอยู่ตรงนี้ไม่ใช่เหรอคะ!
ไม่เป็นไรค่ะ แค่อยากฟังเรื่องราวให้จบก่อนค่ะ
ไม่ใช่แบบนั้นสิ...ฉะ...
ไม่ได้ถามว่าข้อมูลมาจากไหนสินะ
คงจะเป็นสายเดิมใช่ไหมคะ?
ก็เพราะฉันแน่ใจว่าจะไม่เปิดเผยที่มาของข้อมูลให้เขามาซักไซ้ต่อไงล่ะ
มันก็เป็นข้อพิสูจน์ถึงความมั่นใจที่ว่า "พวกเราสามารถหามาได้แน่นอน" สินะ...
อะไรกันเนี่ย!
นี่มันพวกปีศาจอะไรกันเนี่ย!? แข็งแกร่งเกินไปแล้ววววว!
แม้แต่ฝีมือระดับทาร์ตก็ยังต้องลำบาก ถึงจะจำลองสถานการณ์ยังไงก็ตาม...
พวกปีศาจตัวต่อไปคือ ราชันย์อสูร ไลโอเกล
คุณสมบัติของมันค่อนข้างใกล้เคียงกับสิงโตที่เราคุ้นเคย
กล้ามเนื้อของพวกแมวจะยืดหยุ่น มีความเด้ง และมีปฏิกิริยาตอบสนองกับความเร็วสูงและพละกำลังฉับพลันเป็นจุดเด่น
ที่สำคัญที่สุดคือ พวกแมวเป็นนักล่าระดับ 2
แต่คุณสมบัติสุดท้ายกลับเป็นเรื่องที่ดีด้วยล่ะนะ
เวลาล่าสัตว์ พวกมันจะแสดงสมาธิที่เหลือเชื่อออกมา
เอ๊ะ!?
สมาธิที่น่าทึ่งนี่เป็นภัยคุกคามเลยไหมเนี่ย?
สมาธิเพื่อล่าเหยื่อเนี่ย มันเป็นสมาธิที่ 'แคบ' และ 'สั้น' มากๆ เลยนะ
ผมก็เป็นแบบนั้นเวลาซุ่มยิงเหมือนกัน คือมันจะลบข้อมูลอื่นๆ ในโลกออกไป ทั้งเป้าหมายและตัวเราเอง
เพราะมันมีสมาธิที่ 'ลึก' ขนาดนั้นไง ถึงไม่พลาดเป้าได้น่ะ...
ปิ๊ด
อ๊ะ! เข้าใจแล้วครับ!
นั่นก็คือมุมอับเพิ่มขึ้น แล้วการโจมตีจากมุมอับพวกเราจะตอบสนองช้าลงสินะครับ!
อ่า ใช่แล้ว ถึงเพราะอย่างนั้นพวกเราเลยต้องทำงานเป็นทีม
ให้คนที่อยู่นอกเหนือสมาธิของมันไปโจมตีก็พอ
...แต่ถ้าอีกฝ่ายยอมให้เป็นแบบนั้นล่ะนะ
ดูเหมือนว่ามันจะมี "ฮาเร็ม" น่ะ
สิงโตมันจะรวมกลุ่มเป็นฝูง โดยมีตัวผู้เป็นศูนย์กลาง แล้วมีตัวเมียอยู่หลายตัว
ลิโอเกลก็ดูเหมือนจะมีการติดตามกลุ่มอยู่เสมอเหมือนกัน
ฮาเร็ม...
...คืออะไรเหรอครับ?
รูก กับฉัน... ทาลท์... มาร์ฮด้วยมั้ง
มันคือความสัมพันธ์ที่ทุกคนได้แบ่งปันตัวผู้ที่เก่งกาจกันน่ะนะ
ตึก!
ความสัมพันธ์ของเรามันถูกเรียกว่าฮาเร็มน่ะ
เอ๊ะ!?
...เรื่องนั้นฉันค่อนข้างไม่เห็นด้วยเลยนะ
อ๊ะ
แล้วให้ฉันเข้าร่วมด้วยไม่ได้เหรอคะ!?
คุณหนูดยุคคงไม่ต้องการความสัมพันธ์แบบแบ่งปันอะไรแบบนั้นหรอกมั้งคะ...
พอติดกับรูกแล้ว พวกเราก็คงจะไล่ออกแบบเต็มที่เลยใช่ไหมคะ
ไม่เป็นไรเลยที่บอกว่าไม่เอา
คุณนี่เก่งมากเลยนะคะ
ซ...ใช่เหรอคะ?
เหรอคะ?
ดังนั้นลูกที่เกิดจากคุณ พวกเราที่โรมาลุงจะรับไปเองค่ะ!
ถ้าคุณรู้สึกเบื่อคุณรูกุ ก็ปรึกษาพวกเราได้เลยนะคะ
พวกเราจะจัดการหาเผ่าพันธุ์ที่เหมาะสมกับคุณให้เองค่ะ!
มายุ่งอะไรด้วยกันนักกันนัก!
ก็เป็นแบบนี้แหละ โรมาลุงนี่!
ใครกันล่ะที่จะยกให้ chứ!
นี่! ทาร์ต!?
อ่า ลูกทางนั้นไม่เอาแล้วค่ะ
ก็เพราะลูกคนนั้นเป็นแค่คนธรรมดานี่นา
...แต่ว่าฟังแล้วมันไม่น่าจะยอมรับได้นะ
มันก็แค่ความจริงนี่คะ เพราะว่าเด็กคนนั้นก็เป็นคนธรรมดาที่แค่พยายามอยู่นั่นเอง
เดี๋ยวก่อน...!
อ๊า...
หยุดเถอะค่ะ...
เธอไม่ได้ปฏิเสธคำพูดของเนวัน
แล้วผมก็ด้วย...
มันอาจจะโหดร้ายไปหน่อย แต่คำพูดของเนวันมันถูกต้องนะ
ทาลท์ไม่ได้เป็นอัจฉริยะ เซซิสก็เป็นแค่คนธรรมดาล้วนๆ
ไม่ถือว่าเป็นสายเลือดที่โดดเด่นได้เลย
...แต่ว่า
เธอเป็นคนตรงไปตรงมาสุดๆ และขยันสุดๆ เลยนะ
เพราะความตรงไปตรงมาไง ถึงจะรับสิ่งที่ได้เรียนรู้มาทั้งหมดเลย
เพราะความขยันไง ถึงจะฝึกฝนได้เป็นสิบเท่าของคนอื่นจนเชี่ยวชาญ
แล้วเธอก็แข็งแกร่งขึ้นมาได้ด้วยสิ่งที่สะสมไว้นั่นเอง เป็นแค่คนธรรมดาน่ะ
เป็นมนุษย์คนละสายกับฉันกับเดียนเวนน่ะ
...ก็เพราะอย่างนั้นแหละ ถึงฉันจะยอมรับในแง่มุมแบบนั้นของเธอ
นั่นมันพรสวรรค์ชัดๆ เลย
เรื่องมันออกไปอยู่นอกประเด็น งั้นกลับมาคุยเรื่องเดิมกันเถอะ
การเรียกมันว่าฮาเร็มมันฟังดูแย่ไปหน่อยสินะ
สรุปก็คือเป็นฝูงที่มีการควบคุม อีกฝ่ายจะเคลื่อนไหวในแบบของ "เอ็นเอ็นเอ"
แถมจากข้อมูลที่ได้มา
ตัวเมียก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าตัวผู้มากนัก
พวกมันมีความแข็งแกร่ง
และไม่ใช่แค่หุ่นเชิดธรรมดา
พวกมันเป็นทหารที่ตัดสินใจได้อย่างเป็นอิสระเลยล่ะ
มันมีความน่าสะพรึงกลัวที่แตกต่างจากฝูงที่มีแค่จำนวนมาก
ดูเหมือนจะสร้างปัญหาให้มากเลยนะครับ
เอ่อ... เพราะเริ่มรู้สึกกังวล เลยอยากจะถามว่า พวกตัวเมียพวกนั้นเป็นอสูรใช่ไหมครับ? ถ้าไม่ใช่เผ่ามาร... ก็น่าจะฆ่าได้ใช่ไหมครับ?
อ่า ฆ่าได้ แต่ตามเอกสารบอกว่าลิโอเกลมีความผูกพันพิเศษกับตัวเมียในฮาเร็มน่ะ
ดูเหมือนว่าการสัมผัสจะสามารถชุบชีวิตตัวเมียที่ตายไปแล้วได้ด้วยนะ
โกหกน่าาาา!?
ถ้าไม่ใช่ให้ "วีรบุรุษ" ลงมือฆ่าเอง หรือไม่ก็ฆ่าในขอบเขตของ "ผู้สังหารเผ่ามาร" ฝูงพวกนั้นก็จะฟื้นคืนชีพและโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า...!
ดูเหมือนว่า 8 มิ เช่นนั้นจะรู้สึกถึงความยากของศัตรูอย่างแท้จริง
การปราบปรามแบบเผชิญหน้าตรงๆ นั้นทำไม่ได้
จำเป็นต้องวางแผนหลายขั้นเลยล่ะ...!
แล้วจะทำยังไงดีคะ?
ก็ยังคงเน้นเรื่องการแบ่งแยกตัวผู้กับตัวเมียมากที่สุดน่ะค่ะ
อย่างนั้นก็จะป้องกันการฟื้นคืนชีพของตัวเมียได้ และยังเป็นการลอบสังหารจากจุดบอดของตัวผู้ได้ตามที่พูดไปตอนแรกด้วย
เพื่อสิ่งนั้น พวกเราได้เตรียมเวทมนตร์ที่เรียกว่า "แท่นฉาย" ขึ้นมา ซึ่งเป็นการดัดแปลง "การยิงปืน" มาใช้กับเครื่องยิงหิน มันคือการยิงวัตถุไปยังเป้าหมายด้วยพลังอันแข็งแกร่งน่ะค่ะ
ด้วยสิ่งนี้ พวกเราจะเป่าลิโอเกลให้กระเด็นไปได้ไกลหลายกิโล แล้วก็จะกำจัดตัวเมียให้ได้มากที่สุดก่อนที่มันจะกลับมา โดยไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเนื้อ แถมยังเผาด้วยเวทมนตร์อีกด้วย
ถ้าตัวผู้กลับมาได้ก่อนที่จำนวนตัวเมียจะลดลง ก็จะสกัดมันไว้ แล้วก็ยิงซ้ำอีกครั้งในจังหวะนั้นค่ะ
※
กรี๊ด
แล้วทำให้ตัวผู้โดดเดี่ยว เพื่อสร้างโอกาสไงล่ะ
ก็หวังว่ามันจะสำเร็จนะ...
...ห๊ะ!?
กรุบๆ
อ๊ะ อันนี้อร่อยจังเลยค่ะ
ใส่ความข้นไว้ด้วยสินะคะ
...อะไรเหรอคะ?
เปล่าค่ะ
ก็เลยแปลกใจที่ใช้วิธีที่ง่ายกว่านี้ไม่ได้...น่ะค่ะ
คุณน่ะ มีเวทมนตร์พลังทำลายล้างในวงกว้าง ที่สามารถกวาดกองทัพก็อบลินได้ที่สถาบันใช่ไหมคะ?
แล้วถ้าใช้มันกำจัดพวกมันทั้งฝูงทีเดียว ถึงแม้ว่าตัวผู้จะพยายามฟื้นคืนชีพได้ทันที แต่ตัวเมียที่อ่อนแอจะไม่ออกมาได้ทันทีค่ะ
ก็จะทำให้ลิโอเกลโดดเดี่ยวได้ง่ายๆ เลยค่ะ
สิ่งที่เธอพูดถึงน่ะ
น่าจะเป็น "กุงนิร์" สินะ
ก็จริงนะว่านั่นเป็นวิธีที่ง่ายและรวดเร็วที่สุด
...แต่ว่า
กำแพงนอกของจอนบูลมันเปราะบางนะ ต่างจากสถาบันกับเมืองหลวง
ถ้าใช้เวทมนตร์ระดับสูงตรงจุดแบบนั้น มันจะระเบิดเมืองทั้งเมืองทิ้งเลยล่ะ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
เผ่ามารนี่มันผุดขึ้นมาแล้วก็หายตัวไปได้เหมือนวิญญาณเลย
นี่คือการต่อสู้เพื่อช่วยโลกนะ
คาดว่าคนที่สามารถเสริมกำลังให้มันได้ คงจะเป็นบริเวณที่ค่อนข้างใกล้กับใจกลางเมืองของจอนบูลแน่ๆ
ถึงแม้ว่าจะเป็นคุณเซนต์ไรเดอร์ที่ต้องเสี่ยงอันตรายเพื่อกอบกู้โลกอยู่เรื่อยๆ แต่ก็คิดว่าคุณอาจจะไม่ให้ค่ากับชาวเมืองจอนบูลมากนักน่ะค่ะ
นั่นมันความเห็นที่แตกต่างกันสินะ สำหรับความเสี่ยงแค่นี้กับชีวิตคนนับพัน ถ้าเป็นฉันจะเลือกข้อหลัง
อย่าเข้าใจผิดไปนะ ถ้าจำเป็นจริงๆ ฉันก็พร้อมที่จะเสียสละชีวิตคนพันคนเลยนะ
แค่ครั้งนี้มันไม่คุ้มค่าเท่านั้นเอง
"พวกเรา" คิดว่าทำได้ เลยเสนอไอเดียนี้ขึ้นมาค่ะ
ไม่ได้จะปฏิเสธสิ่งที่เดียนเวนพูดนะคะ
ก็ไม่ได้จะบอกว่าชีวิตมนุษย์นั้นสูงส่งที่สุดอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ
ฉันก็เข้าใจดีว่าถ้าฉันตายไป... โลกก็จะพินาศไปด้วย
เมื่อเป็นอย่างนั้น ฉันเลยตัดสินใจว่าความเสี่ยงระดับนี้รับได้ค่ะ
แล้วความคิดเห็นของคุณสองคนเป็นอย่างไรบ้างคะ?
ฉันเห็นด้วยกับรูกนะคะ
รูกเขาจะไม่พูดในสิ่งที่ทำไม่ได้หรอกค่ะ
ฉันก็เชื่อมั่นในคุณรูกค่ะ!
ช่างวิเศษอะไรเช่นนี้กันนะ!
เชื่อมั่นในศักยภาพของกันและกัน...
นี่แหละคือความไว้วางใจสินะคะ!
โอ๊ย ตัวฉันเนี่ยไปฟังอะไรมานะ!
คุณรูกเคะ ยอมรับการเสียสละที่จำเป็นไปแล้ว และมันก็เป็นสมมติฐานของแผนการนี่คะ!
คุณไม่น่าจะพูดอะไรที่ไร้เดียงสาแบบนั้นได้เลย!
รักคุณมากขึ้นไปอีกแล้วค่ะ! ขอเป็นมือเป็นเท้าของคุณแล้วทำงานให้เต็มที่เลยนะคะ!!
คุณเนวันคะ เชิญนั่งสิคะ
...ว่าแต่ ตอนแรกก็วางใจในพลังของฉันอยู่แล้วนี่คะ?
ใช้พลังของทีมให้เต็มที่มันก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ
ท่านทั้งหลายที่ได้เห็นสิ่งเดียวกันเป็นครั้งแรก... พวกเราควรจะผูกพันกันนะคะ!
นี่นะ! เดียนเวน! อย่าถอดเสื้อสิ!
...ตอนแรกตั้งใจว่าจะไม่พูดออกมาจนถึงที่สุด แต่เดียนเวนก็มองทะลุแล้วสินะ
สิ่งที่ตั้งใจว่าจะเก็บเป็นความลับจากเดียกับทาร์ทก็ได้นะ
ถ้าอยากจะลดการสูญเสียให้เหลือน้อยที่สุดจริงๆ ควรจะอพยพชาวเมืองจอนบูลออกไปค่ะ
การบุกโจมตีของลิโอเกล มันจะทำให้ประชาชนได้รับผลกระทบไม่มากก็น้อยอย่างแน่นอนค่ะ
แต่ถึงอย่างนั้น เราก็ต้องนำเสนอข้อมูลให้แก่ประเทศด้วย แล้วกระบวนการมันก็ต้องใช้เวลา
ในเมื่อเราสามารถระบุจุดปรากฏตัวได้จากข้อมูลของพญานาคแล้ว
ก็เพื่อไม่ให้เผ่ามารเปลี่ยนเป้าหมาย เราจึงยอมรับการตายของชาวจอนบูล
ภายใต้การประเมินว่ามันจะช่วยชีวิตผู้คนได้มากกว่า
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าจำนวนประชากรเป้าหมายลดลง เผ่ามารก็มีโอกาสจะเปลี่ยนเป้าหมายได้
ก็เพราะได้เลือกทางนั้นนั่นแหละ
ถ้าเป็นแบบนั้น การคาดการณ์ของเผ่ามารก็จะไม่ชัดเจนว่าครั้งต่อไปจะโจมตีเมืองไหน ทำให้มีความเสี่ยงสูงที่จะไม่สามารถหยุดความเสียหายได้
ด้วยศักดิ์ศรีของผมแล้ว จะไม่ยอมให้มีผู้เสียชีวิตเกินกว่าที่ยอมรับไปแล้วหรอกครับ
นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ฉันทำได้นะ
เหลืออีก 3 วันจนกว่าเผ่ามารงูจะกำหนดไว้
แต่ความคลาดเคลื่อนของวันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้บ่อยๆ นะ
เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด ก็ต้องรีบสำรวจภูมิประเทศของเมืองที่เป็นสมรภูมิ แล้วก็หาจุดที่ต่อสู้ได้ง่ายๆ ด้วย
เพื่อใช้ประโยชน์จากทำเลที่ดี ก็จึงไปซื้อชาวบ้านเพื่อวางกับดัก
นี่ก็เป็นไปได้ด้วยดีเลยล่ะ เพราะมีความร่วมมือของเดียนเวนที่มีกำลังทรัพย์อยู่แล้ว
เดียที่คิดถึงประโยชน์ของชาวบ้านไว้หมดเลย ถึงแม้เมืองจะกลายเป็นที่โล่งไปหลังสงคราม ก็ยังใส่ใจจนตัวเองก็รู้สึกว่าคิดมากเกินไปแล้ว
คือว่า
ทุกคนก็เตรียมตัวรับศึกอย่างถี่ถ้วน
และก็รอให้เผ่ามารปรากฏตัว...
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/17)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
