ตอนที่ 40.2

คุณช่วยตอกย้ำให้เลย ประโยชน์เยอะเลยนะ

...นั่นน่ะ ใช้งานได้ดีเลยล่ะ มีประโยชน์หลายอย่างเลยนะ

...ท่านเนวันเป็นของคุณนอยช์นะ...

สำหรับฉันน่ะ ไม่ได้มองว่าเขาเป็นเพศตรงข้ามสักหน่อยนะ

เขาไม่ผ่านเกณฑ์ที่จะรับเป็นคนของโรมาลังหรอก

ฉันไม่มีแผนจะให้เขาเป็นพ่อลูกนะ

มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแม้แต่น้อยเลยค่ะ

ก็ชอบอยู่หรอกนะ ถึงจะเป็นน้องชายที่ทำได้ไม่ดีก็ตาม

ชอบที่เขาจะเข้ามาเกาะติดอยู่ตลอดเวลา น่ารักเหมือนลูกหมาเลยล่ะ

...เมื่อเป็นคุณหนูแห่งโรมาลัง แม้แต่หัวหน้าห้องของสถาบันก็ยังถือว่าทำได้ไม่ดีสินะ

แค่มาตรฐานการเปรียบเทียบของคนรอบข้างมันผิดปกติไปเอง แต่คุณนอยช์ก็เป็นอัจฉริยะอย่างไม่ต้องสงสัยเลยนะ...

ไหวเลยน่า

มันบิดเบี้ยวไปนะนั่น

นี่!

ไม่ว่าจะยังไงก็ตามนะ...

ไม่มีปัญหาเลยค่ะ! การยืนหยัดปกป้องประเทศคือหน้าที่ของเชื้อพระวงศ์นี่นา

ถึงจะเป็นเช่นนั้น ก็ยังถือว่าอันตรายเกินไปค่ะ เลยไม่อนุญาตให้ไปด้วย เพราะถ้ามีอะไรขึ้นมาแล้วจะรับผิดชอบไม่ได้

หรือจะให้เขียนยืนยันว่าคุณไม่ต้องรับผิดชอบด้วยเลยดีคะ?

ทำไมถึงต้องเอาแต่ใจเรื่องการไปด้วยขนาดนั้นล่ะคะ...

มีเหตุผลอะไรสักอย่างเหรอคะ?

ขอเล่าเหตุผลให้ฟังไหมคะ

สิ่งที่ฉันอยากเห็นคือคุณต่างหาก คุณรูก

ฉันกังวลเรื่องของคุณจนทนไม่ไหวแล้วค่ะ

ในเหตุการณ์โจมตีสถาบัน คุณฆ่าพวกปีศาจได้อย่างไรคะ?

คุณขับไล่ฝูงสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ได้อย่างไรคะ?

คุณนี่มีความลับเยอะจังเลยนะ...

นั่นคือ...รายงานที่ยื่นต่อประเทศน่ะค่ะ

เรื่องแค่นั้นเอง

มีแต่เรื่องโกหก...!

ดังนั้นฉันถึงอยากจะเห็นมันด้วยตาตัวเองนี่แหละค่ะ

ท่านรูก...!

อืม...

พูดตามตรงอยากจะปฏิเสธเลยล่ะ

ถ้าพลังของฉันไปถึงหูคุณโรมาลิกจะเกิดอะไรขึ้น...ปืน ปืนใหญ่...รวมถึงเทคโนโลยีอื่น ๆ ถ้าพวกเขาสามารถเรียนรู้ได้ รากฐานของโลกนี้อาจจะพลิกคว่ำได้จริง ๆ

มันอันตรายเกินไป

แต่ถ้าปฏิเสธ เขาก็จะส่งคนมาเฝ้าอยู่ดี...ถ้าอย่างนั้นเก็บไว้ในมือเฝ้าดูยังจะดีกว่า

และอีกเรื่องหนึ่ง! อันนี้สำคัญนะ...

ฉันคิดว่าเลือดของคุณรูกน่ะจำเป็นสำหรับพวกโรมาลังเลยล่ะค่ะ!

......ฮ่า

แต่ก็คือ ถ้าคุณรูกเป็นแค่นักขุนนางระดับล่าง ก็แค่แย่งอำนาจมาก็ได้เท่านั้นแหละ

แต่ถ้าเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์นี่ล่ะก็ มีสายตาจากเบื้องบนคอยดูอยู่ มันก็ไม่ง่ายเลยสิคะเนี่ย

ร่วมรบกัน! แบ่งปันความลับกัน! ดื่มด่ำในรสชาติแห่งชัยชนะด้วยกัน!

ดังนั้นฉันเลยตัดสินใจว่าจะทำให้เขาหลงรักด้วยวิธีตรง ๆ ค่ะ!

นี่แหละคือการสร้างความรัก!

ระหว่างที่ทำแบบนั้น เราก็จะกลายเป็นคู่รักที่หวานชื่นกันในไม่ช้านี้เองค่ะ!

มะ-เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ!?

ปล่อยนะเจ้าแก่นี่

ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันจะแสดงให้เห็นเอง

...ความมั่นใจที่แปลก ๆ นี่มันสุดยอดจริง ๆ นะ...

ถ้ามันไม่ไหว ก็ไม่เป็นไรค่ะ ขอแค่เมล็ดพันธุ์ก็พอแล้ว ไม่ต้องกังวลนะคะ

อะไรกัน... ระหว่างที่นับรอยด่างบนเพดานนี่แหละ คงเสร็จแล้วล่ะค่ะ

เจ้าตัวนี่...

อะ...

อะ...

อะ...

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!?

เป็นเพราะสายเลือดโรมาลังมันผิดปกติเหรอ...

หรือว่าเธอคนนี้พิเศษกันแน่...

ไม่ว่าจะยังไงก็ตามนะ... ก็เข้าใจแล้วค่ะ อนุญาตให้ไปด้วยก็ได้ค่ะ

แต่ว่า! ถ้าคุณยอมรับเงื่อนไขทั้งหมดพวกนี้ได้นะคะ!

หนึ่ง! ทุกสิ่งที่เห็น ได้ยิน หรือสัมผัสระหว่างปฏิบัติการ ห้ามพูดกับใครเด็ดขาด!

อีกอย่าง! ในการต่อสู้กับพวกปีศาจน่ะ มีวิธีการและเทคนิคที่เป็นของฉันเอง ห้ามนำออกไป ใช้ หรือเผยแพร่เด็ดขาด! ขอให้เก็บเป็นความลับให้นะคะ!

และนี่คือสิ่งที่สำคัญที่สุด แต่ว่า...

หัวหน้าทีมนี้คือฉัน และต้องทำตามคำสั่งของฉันโดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆ เลยค่ะ!

...ขอให้คุณปฏิบัติตามข้อเหล่านี้อย่างเคร่งครัดนะคะ

ค่ะ เข้าใจแล้ว ไม่มีปัญหาค่ะ จะทำตามนั้นทุกอย่างเลยค่ะ

ฉันจะเคลื่อนไหวตามคำสั่งของคุณค่ะ และถ้าบอกให้เปื้อนโคลน ฉันก็จะเปื้อนให้เลยค่ะ

อืม... ช่างเป็นการตัดสินใจ หรือจะเรียกว่าไม่ลังเลเลยก็ถูกนะ น่าเกรงใจจริง ๆ...

ถ้าบอกให้เป็นกำแพง ฉันก็จะยืนเป็นแนวหน้าให้เลยค่ะ

ไม่ว่ายังไงก็ตาม อย่างน้อยก็มีเรื่องให้สบายใจขึ้นบ้างแล้วสิคะ...

ค่ะ ถ้าบอกให้ถอดเสื้อ ก็จะถอดให้เลยค่ะ และถ้าให้กอด ก็เอาเลยตอนนี้แหละค่ะ!

จะขออนุญาตก่อนนะคะ

อืม... งั้นขอแสดงรูปแบบคาถาเวทมนตร์แสงให้ดูอีกครั้งนะคะ

ว่าไปแล้ว การมาเรียกร้องแบบนี้ คุณรูกนี่มีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์แสงหรือเปล่าคะ?

ไม่หรอก นี่ไม่ใช่เรื่องของฉันนะ

ฉันมาเพื่อเดียต่างหากล่ะ

เหรอ?

...ดูเหมือนคุณจะไม่ค่อยพอใจเลยนะ

ไม่สิคะ? ฉันว่าความสามารถของคุณก็ถือว่ายอดเยี่ยมทีเดียวค่ะ

ถ้าคุณต้องการเวทมนตร์แสง ก็มีฉันอยู่ข้าง ๆ คุณรูกแล้วนี่นาค่ะ

ก็ได้สิ

...พูดให้ฟังแบบนี้เชียว

เวทมนตร์ใหม่ที่ไม่เคยรู้มาก่อนของโรมาลังนี่นะ!

เหรอ

นั่นน่าสนใจจังเลยนะคะ

เอ๊ะ?

เอ๊ะ!?

คุณรูกนี่...!?

เนวัน

เดียกับทาร์ตเป็นยังไงบ้าง?

สองคนนั้นกำลังลิ้มรสผลไม้สดอย่างเอร็ดอร่อยเลยค่ะ

เอาล่ะ มารักกันตอนนี้เลยดีกว่า

เร็วเข้า เอามือมาวางบนเอวฉันสิ

มีอะไรอยากจะถามฉันอยู่ใช่ไหม?

เรื่องพวกนั้นเอาไว้ก่อนเถอะนะ...

อยากจะสอบถามหน่อยค่ะ ว่าทำไมถึงใช้พวกเธอในการต่อสู้กับพวกปีศาจคะ?

ไม่ใช่แค่เรื่องที่อนุญาตให้ใช้เฉย ๆ หรอก

เมื่อเทียบกับฉันแล้ว พวกเธอมีกำลังรบที่ด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัดนะคะ

พวกเธอคือสหายและครอบครัวที่สำคัญของฉันต่างหาก

ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็ยิ่งต้องระวังเป็นพิเศษเลยค่ะ

คุณรูกเองก็ยังลังเลที่จะให้ฉันไปด้วยเพราะความอันตรายของพวกปีศาจไม่ใช่เหรอคะ?

ถ้าเป็นครอบครัว ก็ยิ่งควรจะพาไปล่าปีศาจอันตรายอะไรพวกนั้นไม่ใช่เหรอคะ? ไม่งั้นจะเป็นอันตรายเกินไป

ถ้ามีคนพลาดเพียงคนเดียว มันก็จะนำไปสู่ความล้มเหลวทันทีเลยนะ...

...เนวาน การพาพวกเธอไปน่ะ ไม่ใช่แค่เพราะพวกเธอเป็นกำลังรบเท่านั้นนะ

แต่เป็นเพราะพวกเธอมีความเชื่อมั่นและความไว้วางใจสูงมาก เมื่อต้องพึ่งพาใครสักคน นั่นสำคัญที่สุดเลยล่ะ

เข้าใจไหม?

จำเป็นต้องมีความเชื่อมั่นและความไว้วางใจต่างหาก!

ค่ะ!

เข้าใจแล้วค่ะ!

ปราบปีศาจ ตั้งตารอเลยค่ะ

งั้นฉันก็จะรีบทำให้คุณรูกเชื่อใจนะคะ

เฮ้อ ไม่รู้ว่าตั้งใจจริงแค่ไหน แต่ก็ดูเหมือนจะยอมรับแล้วสินะ

...ได้สหายร่วมทางที่แปลกประหลาดมาเสียแล้วสินะ

ก็จริงอยู่ที่ฉันเคยจัดตั้งทีมเพื่อทำภารกิจให้สำเร็จมาแล้วนี่นา

ฉันเคยพิจารณาเลือกคู่ต่อสู้จากหลายปัจจัย ไม่ว่าจะเป็นกำลังรบ ความสามารถ บทบาท หรือความเชื่อใจต่าง ๆ

แต่พอได้ยินเนวันแล้วฉันก็นึกขึ้นได้

ครอบครัว

มาอยู่ในโลกนี้แล้วนับว่าสิ่งที่ตัวฉันเองต้องการและอยากได้

เพิ่งจะไขว่คว้ามาได้อย่างหนึ่งเลยล่ะ

แต่สิ่งที่ฉันไม่เคยมีมาก่อนน่ะ

มันจะเป็นปัจจัยอะไรและสามารถกลายเป็นอะไรสำหรับฉันที่ใช้ชีวิตเป็นมือสังหารได้กันนะ...!

นี่เจ้า! กลับมาแล้วเหรอ!?

นี่แกอีกแล้วสินะ ที่แอบพาผู้หญิงเข้ามาในโรงนา!?

ไอ้ตัวกากนี่! วันนี้จะไม่ให้อภัยแน่!

ออกมาเดี๋ยวนี้นะ! ไอ้...

...นี่มันอะไรกันเนี่ย

แก! มาทำโรงนาเละอีกแล้วเหรอ!

ยอมแพ้ซะนะ! ทั้งผู้หญิงด้วย!

รีบออกมาเร็วเข้า!

อึก