ตอนที่ 6.2

ทุกคนรู้จักบริษัทบารอลใช่ไหม?

ผมชื่อ อิรุกุ บารอล

วันนี้ผมมาหาเด็กที่จะเป็นมือขวาของผมที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้

อา... ทำไมล่ะ

ถ้าไม่รังเกียจ อยากให้คุณเล่าเรื่องของทุกคนให้ผมฟังหน่อย

เหมือนนิทานที่ถูกแต่งขึ้นมาเพื่อความสะดวกบางอย่าง

เขาคงเป็นคนรวยมากแน่ๆ

ที่สามารถโน้มน้าวแม้กระทั่งผู้อำนวยการที่โลภมากคนนั้นได้

และจะช่วยเราออกมาจากนรกนี้

เส้นด้ายแห่งความหวังที่มาถึงเหล่าเด็กที่ไร้พลัง—

...ใช่แล้วล่ะ

เด็กๆ ที่นี่ถูกพรากแม้กระทั่งกำลังที่จะหนีไปได้

แต่ฉันต่างออกไปนะ

ถึงจะปิดบังไว้ได้ แต่ฉันเป็นคนที่มี“พลังเวท” เวลาคับขันก็หนีด้วยพลังของตัวเองได้นี่

ถึงอย่างนั้น เหตุผลที่ผ่านมาไม่เคยหนีก็...คงเป็นเพราะอย่างนั้นแหละ

เพราะมีความผูกพันกับเหล่าเด็กๆ ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า

เพราะพวกเขาคือเพื่อนร่วมทาง

ดังนั้น จงยอมแพ้เสียเถอะ

ฉันจะยกโอกาสนี้ให้เด็กคนอื่นแทน

เจอแล้ว

ฉันต้องการเธอ

มากับฉันสิ

ด้วยความยินดีเลยครับ/ค่ะ

อ๊ะ แปลกจัง

ทำไมนะ?

ตั้งใจจะยอมแพ้แล้วแท้ๆ

...ขอโทษนะทุกคน...

อ๊า เกือบแล้ว

น่าเสียดายจัง

อย่างน้อยก็สักเดือน

ถ้ามีเวลาอีกสักเดือนจนกว่าบัลโรลจะมา

เธอก็คงทำกำไรได้มากกว่านี้อีกนะ

เอาล่ะ อีก 3 วันก็จะถึงตอนที่ไอ้เด็กคนนั้นจะมารับแล้ว

ช่วงนั้นก็ต้องถูกตามใจให้มากเลยนะ

คุณท่านคนนั้น ถึงจะค่อนข้างจะหยาบคายหน่อย แต่ก็เป็นลูกค้ารายใหญ่ที่สุดเลยนะ

เขาจะบริจาคเงินให้เราเยอะเสมอ

เหลืออีกแค่ 3 วัน

ถ้าทนได้อีก 3 วัน~~

เราก็จะไปหาท่านคนนั้นได้แล้ว

แล้วก็จะมีความสุขได้

แม้แต่ตัวฉันที่แปดเปื้อน ก็จะได้มีความสุข

ไม่เอา!

ไม่เอา

จะถูกแปดเปื้อน

ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันจะถูกแปดเปื้อนแน่ๆ

ไม่อยาก

ไม่อยากโดนแปดเปื้อนก่อนที่จะได้ไปหาท่านคนนั้น

ทำไมล่ะ? ทำไมมันถึงมีอารมณ์พลุ่งพล่านขนาดนี้

ฉันไม่เข้าใจ...

ไม่อยาก

................

อ๊า

ฉันรู้สึกเหมือนเจ้าหญิงเลยล่ะ

ในวินาทีนั้นก็ตกหลุมรักเขาเข้าเต็มๆ

อ๊ะ!?

ตามไปสิ!

อย่าปล่อยให้หนีไปนะ!!