ตอน 36.6: Chapter 36.6

ฐานทัพใต้ดินของเกาะโอนิโจโมะ ของมิซึมิกับพวกวิทยุ

เรื่องของ 'ราคุ' สินะ...

เจ้าเด็กที่อยู่กับฉัน...

เรื่องของเด็กคนนั้น...ได้เล่าให้เธอฟังไหม?

ฐานทัพของฝาแฝดวาบิเฮย์

ว่าไปสู้กับเด็กที่เก่งกาจมากๆ ในเรือ 'โปฉวน' น่ะ...

ไม่สิ... ได้ยินมาจากยูริจัง

เขาบอกว่า "รู้สึกรางๆ ว่าคล้ายกับนากิ"

...!

มันเป็นใครกันแน่

บอกมาสิ

……

3 ปีก่อนนะ...

หลังจากการต่อสู้กับคุณอาจารย์

พวกเรา 3 คนได้ปรึกษาหารือกันจนได้ข้อสรุปว่า

「กายเนื้อแห่งสายลม」จะให้อยู่ภายนอกเกาะอิจิโจ โดยเจ้า

แล้ว「กายเนื้อของอาจารย์」จะเป็นที่ฉันกับจิกโมะดูแลที่เกาะอิจิโจ เจ้าจำได้ไหม?

ชิซูเงะ สำหรับเจ้า การที่จะให้ได้มี "ชีวิตธรรมดา" นั่นเป็นความตั้งใจของนางิ

จิกโมะกับฉันก็เคารพสิ่งนั้นและได้ส่งเจ้าออกไปแล้ว...

แม้ว่าการต่อสู้จะจบลงแล้ว แต่จิกุมิก็คงจะเสียใจมากที่ทำให้妹ของเขาต้องตาย

ช่วงหลายเดือนแรกก็คือการเดินเตร่ไปมาในเมืองที่กลายเป็นซากปรักหักพัง โดยที่ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษเลย...

บรรยากาศของเขาก็เหมือนจะหายไปได้ทุกเมื่อเลยนะ

เป็นครั้งคราวเขาก็มองไปยังเศษซากของวาล์ว

เหมือนกำลังหวนนึกถึงน้องสาวของเขา...

และแล้ววันหนึ่ง...

ขณะที่เขากำลังเดินอยู่ในสมรภูมิ เขาก็ได้ยินเสียง

และได้พบกับ...

จากใต้กองซากปรักหักพัง... เสียงที่กำลังขอความช่วยเหลือ

เด็กคนนั้น

ดูเหมือนจะรับรู้ได้ทันทีเลยนะ

ว่าเจ้าหมอนี่มันเป็นอะไรบางอย่างของกระแสน้ำ...

!! !!

กระแสน้ำเหรอ...

ไอ้หมอนั่น เขาเอาชนะมาได้ด้วยเครื่องบินรบที่ไม่มีหมายเลขรึเปล่า!?

เศษเนื้อแห่งกระแสน้ำนั้นได้รับผลกระทบจากคลื่นกระแทกนั้น

ในวันนั้น คุณอาจารย์ได้ปลดปล่อยเจตนาฆ่าขั้นสุดยอดออกไปยังสายลม...

ถ้าหากมันกำลังฟื้นตัวอย่างช้า ๆ ล่ะ...?

...!!

ไม่จริงน่า...

กระแสน้ำน่ะ...

สำหรับจิกโมะแล้ว มันก็คือศัตรูของน้องสาวของเขา

แต่ว่า...ถึงจะเป็นแบบนั้นแล้วทำไมถึงต้องเลี้ยงดูด้วยล่ะ...

แน่นอนว่าตอนแรกเขาก็ตั้งใจจะฆ่ามันแบบตามสัญชาตญาณนั่นแหละ

แต่พอเห็นว่ามันไม่แสดงการต่อต้านอะไรเลย

จิกโมะก็สังเกตว่ามันสูญเสียความทรงจำไปแล้ว...

และในทันทีก็เกิดความคิดขึ้นมา

ว่าพลังการฟื้นตัวของหมอนี่อาจจะใช้ชุบชีวิตน้องสาวของเขาได้...

!?

ชะ...ชุบชีวิตเหรอ... ทากะโกะ...

เอ่อ... ดร. ก็เห็นด้วยตาตัวเองไม่ใช่เหรอคะ?

...หลังจากที่เธอออกไปตามลมบนเครื่องบินไร้หมายเลขแล้วลงสู่พื้นดิน

นี่ช่างไม่เรียบร้อยเลยนะ

ก็เอากลับไปแช่แข็งเก็บไว้แล้วนะ

ดร. มักจะให้สัตว์ทำอะไรทุกอย่างอยู่แล้วนี่นา

เอ๊ะ...

ครับๆ ขอโทษด้วยนะครับ

โชคดีที่ฉันเป็นมืออาชีพด้านการจัดการศพ

ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะคะ...

ทำให้มันคงอยู่ในสภาพที่เสียหายไปน้อยที่สุดได้...

คนที่ยอมพลีชีวิตเพื่อปกป้องคนที่รัก

ก็น่าจะไม่ใช่คนเลวแน่ๆ เลยค่ะ...

พี่ชายของฉันก็เป็นแบบนั้นนั่นแหละค่ะ

……

แล้ว...เอ่อ... 'ราคุ' ล่ะ

มีประโยชน์ในการชุบชีวิตโทโคโกะไหมคะ?

……

……คุณหมอ?

...ฉันรู้แล้วว่านางิคือร่างจำแลงของตัวหนอนนี่...

แล้วน้องสาวอย่างเธอจะรู้สึกยังไงกับมันล่ะ...

แค่ว่า...ความสามารถในการฟื้นตัวที่สำคัญน่ะ...ไม่รู้ว่าเซลล์หลักมันอยู่ที่ไหน

ต้องศึกษาต่อไปอีกเยอะเลย...

จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้พวกเธอหรอก...

เรื่องนี้ขอฝากให้พวกเธอจัดการไปก่อนได้ไหม

ฝากด้วยนะ...

……

……เข้าใจแล้ว

ถ้าเป็นคำขอของพระคุณของพี่น้องอย่างพวกเรา...จะปฏิเสธไม่ได้หรอกนะ

...แต่ว่านะ

ทำไมถึงได้เข้าข้างจิกโมะขนาดนั้นล่ะ?

...อ่า เหมือนคลื่นสมองที่สอดคล้องกันมันพันกันอยู่...มั้ง?

เอ๊ะ...?

หาา?

ถะ...เอาเป็นว่าชิซูเงะก็อยู่เกาะเดียวกัน ก็มาติดต่อกันเป็นระยะๆ นะ

วันนี้เอาแค่นี้ก่อน

จ่ะ

......

เอ๊ะ?

...อ๊ะ

หมายความว่าอย่างนั้นเหรอ...?

ไม่น่าเชื่อเลยนะ~...

ฮะ!

คุณราดิโอ

!!

คุณราดิโอเน่จัง...

ดูเหมือนจะแก้มแดงๆ นะ...

! เอ๊ะ ไม่มีหรอกนะ!?

เอ่อ... ว่าแต่มีอะไรเหรอ? ซ้อมเสร็จแล้วเหรอ?

อืม!! ได้เรียนรู้เทคนิคต่างๆ มาด้วยค่ะ

ฮ่าๆ... ราคุเก่งกว่าผมตั้งเยอะเลยครับ

...

เป็นเรื่องของเทคนิค หรือว่าจะเป็นทัศนคติอะไรนั่น... แค่นั้นแหละที่พอจะสอนได้ครับ

จึ่ก...

ไม่นะ...

...?

หัวเราะแบบนั้นน่ะ...

ก็แค่...

เป็นอะไรไปคะ?

เป็นแบบนี้นี่เองสินะ...

ว่าแต่พวกเธอ ถึงเวลาแล้วล่ะ...

อ๊ะ 'ราคุ' มาอาบน้ำกับฉันเถอะ

ค่ะ

งั้นราตรีสวัสดิ์นะคะ

อืมม...

พี่สาวราดิโอนะคะ...

หืม?

วันนี้...

โดนคุณจิกโมะดุหนักมากเลยค่ะ...

ก็พยายามจะขึ้นไปหยิบเครื่องดื่มที่ห้องครัวชั้น 3 น่ะค่ะ—

แต่ดันกดผิดเป็น "ชั้น 4" ด้วยลิฟต์...

เอ๊ะ... ทำไมล่ะคะ...?

อ๊ะ

ห้ามไปเด็ดขาดนะ

...มีอะไรอยู่ตรงนั้นเหรอ?

ที่ชั้น 4 น่ะ—...

...ตรงนั้นน่ะ...

มันมีอุปกรณ์กองเต็มไปหมด แล้วก็อันตรายด้วยค่ะ...

อื้อ... ไม่เป็นไร

คุณจิกโมะหลังจากนั้นก็น่าจะกังวลมากเลยค่ะ

อ๊ะ!!

แล้วไงล่ะ!?

บอกว่าจะพาไป 'สวนสนุกเกาะโอนิ' เป็นการไถ่โทษนะ!!

เอ๊ะ

เห็นไหมล่ะ?

คุณราดิโอเน่จังก็ไปใช่ไหม?

ฉันไม่ค่อยชอบคนเยอะๆ น่ะ...

เอ๊ะ...อ่า...

!!

เอ๊ะ.........

ไม่...ไปเหรอ...?

จะ...ไปแล้ววว~

ไปๆ!! ใช่ไหม!!

ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าคุณจิกโมะจะสัญญานั่น

ไม่นะ...

เมื่อก่อนนี่คิดไม่ถึงเลยนะเนี่ย...

ฉันก็คิดเหมือนกันนะ...

ราคุ... ขอบคุณนะ

เอ๊ะ?

ถึงจะพูดบ่อยแล้ว... พวกเราก็ไม่ใช่พ่อลูกกันนะ... ไม่ใช่พี่น้องกันด้วย

อืมม... ใช่แล้ว...

สำหรับพวกเธอแล้ว

แต่ว่า...

เป็นพิเศษมากเลยนะ...

ราตรีสวัสดิ์นะ

แปะ

เป็นพิเศษ...

เป็นพิเศษ...

แป๊ะ!

เป็น...

พิเศษ...?

สำหรับฉัน เธอมันไม่เหมือนคนอื่นๆ เลยนะ—

หมายความว่าเป็นคนพิเศษ

หะ...อะไรเหรอ...เมื่อกี้?

อืมม...

คุกคุกคุก...

เป็นอะไรไปจ๊ะ~?

ว้าว!?

ราคุ~

ค...ใครน่ะ!?

อาาา... ในที่สุดก็ฟื้นกลับมาได้นิดหน่อยสินะ

ต้องมีจุดเริ่มต้นเล็กๆ น้อยๆ สักหน่อยน่ะ...

...??

เอ๊ะ!? เอ๊ะ!? ที่ไหนกัน!? ใครกัน!?

ก๊าก้าฮ่า

ตรงนี้แหละ ตรงนี้

เอ๊ะ...

งั้น

พี่น้อง

มาทำความรู้จักกันดีๆ นะ

เป้าหมายถัดไปคือ.....