เกาะคิโจ ชั้นใต้ดิน ฐานทัพของจิกุโดกิและพวก
ทำไมไม่บอกล่ะครับ...?
เซลล์พิเศษที่สามารถชุบชีวิตโทโคได้...
หมายความว่ามันอยู่ในสมองของราคุแล้วดึงออกมาในสภาพที่ยังมีชีวิตไม่ได้สินะ....
......
เอ่อ...ผม...
เรื่องของคุณราชิโอ...ผมคิดว่าคุณฉลาดกว่าใครที่เคยเจอมาด้วยซ้ำ
คนอย่างคุณนี่แหละ
ถึงไม่บอก คงมีเหตุผลอะไรอยู่ใช่ไหมครับ...?
......
ไม่มีหรอก
เอ๊ะ.........
ผม...
ไม่มี
เหตุผลแบบที่นายคิดเลยสักข้อเดียว...
ผมแค่...
กลัว
ตอนที่รู้เรื่องนั้น
ว่านายจะทำยังไงต่อ...
......!!
ผม...ชอบชีวิตแบบตอนนี้ที่สุดเลย
กับลั่ว...
โอะ...
การที่มีนายอยู่ตรงนี้
โหดร้าย แถมยังร้ายกาจอีก...
พูดกันตามตรง ตอนแรกที่เจอแรกๆ คือแย่สุดๆ ไปเลยนะ
แต่ว่า...นั่นก็เป็นเพราะว่ามันจำเป็นต้องเป็นแบบนั้นเพื่อปกป้องคนที่สำคัญในสถานที่ที่เรียกว่าโรงเรียนน่ะ
ตอนที่อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ ก็เริ่มรู้สึกได้...
ว่าตัวตนที่แท้จริงของนายคือ...
......
ผมรู้ว่านายยังคิดถึงน้องสาวอยู่
อีกอย่างนะ...
ตั้งแต่แรกที่เก็บลั่วมา ก็เพื่อจะนำเทิงจื่อกลับคืนมาด้วยก็จริง
แต่ว่า...
นะ......
...แต่ว่า...
...
...!!
นายอยากทำยังไง...？
จิกุโดกิ
...
อึก.........
ฮือออ.........
นี่เจ้ากุรู...
พอได้แล้ว เลิกร้องได้แล้วน่า~
ชิ... ทำไมต้องเป็นฉันที่ต้องปลอบด้วยวะ...
กุรุกุรุคุง...
อึก...
ว๊าาาาาาาาาาาาาา~น
อ่า...
พี่จิกุโดกิ... ฮึก.........
เพราะอยากให้น้องสาวมีชีวิตรอด ถึงเลยมาเก็บผมเหรอ...?
ที่ราเดโอะเน่จังใจดีกับผมมาตลอดน่ะ
อ๊าาา...
ก็เพราะว่าผม... อึกอือ~... เป็นประโยชน์เหรอ...?
อีกอย่างนะ
ไม่ใช่แค่ผู้ชาย แต่ยังเกิดใหม่เป็นผู้หญิงอีกเหรอเนี่ย
ที่ว่าผมเป็นผู้หญิงมันเป็นเรื่องแปลกอะไรเหรอครับ...?
คุณผู้หญิงคนนั้นเคยบอกว่า...
ผมเนี่ย...
อึก... อึก... อือ...
ผมเนี่ย...
อะไรเหรอ?
...
อยากรู้ไหมล่ะ?
เอ๊ะ...
เรื่องจริง
อยากรู้ไหมล่ะ?
...
เอ๊ะ่่่...
2
1
4 ครั้งเหรอ...?
ไม่ได้นะ
ตรงนั้นนะ พี่จิกุโดกิห้ามเด็ดขาดเลยนะ~
โง่
เอ๊ะ......
ก็เพราะว่ามีอะไรที่ไม่อยากให้นายเห็นไงล่ะ
......เอาล่ะ ไปกันเถอะ
ให้ผมตามไปเอง
......
......อื้ม
แป๊ก
มืดจังเลย... แล้วก็รู้สึกหนาวด้วย
ทางไหนดีล่ะ...?
มองข้างล่างสิ
เอ๊ะ?
ให้เดินตามสายเคเบิลไปนะ...
นี่เจ้ากุรุกุรุคุง...
ขอฟังหน่อยได้ไหม...?
คือว่า... นายก็มีด้วยเหรอ... เอ่อ... ใช่ไหม...
ทำไมถึงมาทำเป็นเป็นทางการแบบนั้นล่ะ
"ครอบครัว"เหรอ...
อ่า... มีนะ
เอ๊ะ
ถึงจะไม่รู้ว่าทางนั้นคิดยังไงนะ
แต่ผมคิดว่าอย่างนั้น...
อึ... เป็นคนแบบไหนกันเนี่ย!?
หืม...? อยากรู้เหรอ
อืม
คิกคิก... อย่างนี้นี่เอง
ยังไงซะก็เก่งอยู่ดีแหละ
สุดยอดที่สุด
สุดยอด!?
ยิ่งกว่า“ทันคุเชีย”อีกเหรอ!?
แน่นอนสิ! การนำมาเปรียบเทียบมันไม่ให้เกียรติเลย
แล้วก็...
แถมยัง
ก็เพราะว่าเวลาที่คนนั้นเคลื่อนที่ ก็จะติดขีปนาวุธไปด้วยไงล่ะ?
ถึงจะเป็นคนเข้มงวดที่ต้องการแต่ "ความสมบูรณ์แบบ" อยู่ตลอด...
บาริคุนเท่จัง
เหรอ!?
ขีปนาวุธ!? ฮ่าฮ่า อะไรนั่น~!!
ฉันก็เคยลองทำตามเหมือนกันนะ
เอ๊า~ สุดยอดจัง!!
คุคุคุ... ใช่ไหมล่ะ......
ก็มีมุมที่ใจดีเหมือนกันนะ......
......
อยากจะเคยเจอสักครั้งจัง...
......อย่าไปคิดเลยน่า
......
......
ทำไมล่ะ?
ส่วนผมเนี่ยนะ......
เพราะว่าไม่ได้เป็น "ความสมบูรณ์แบบ" ที่คนคนนั้นต้องการไงล่ะ......
ถึงได้มาอยู่ที่นี่ไงล่ะ...
......แต่ว่า...
ผมกลับคิดว่าไม่เป็น "ความสมบูรณ์แบบ" ก็ดีแล้วล่ะ
......อะไรนะ?
ก็เพราะว่า...
เพราะอย่างนั้น ผมถึงได้เจอ กุรุกุรุคุง...
และก็ได้เจอพี่ชายด้วยนี่นา
......พอเลยนะ
ผม... ไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย...
ไปกันเถอะ
ใกล้จะถึงแล้วนะ...
......
กล่องนี่เป็นแบบนั้นเหรอ......?
เท็งโค
กำลังเก็บรักษาในอุณหภูมิต่ำ
น้องสาวของโจคุโบะสินะ...
น้องสาว...
ถูกเก็บรักษาในสภาพที่เพิ่งตายไป
"ชิ"ได้เชื่อมต่อกัน...??
...? เลือด... อ่า ใช่แล้ว
ใช่แล้ว... น้องสาวแท้ๆ ที่เชื่อมต่อกับโจคุโบะด้วยสายเลือด...สินะ
......งั้นสินะ...
งั้นก็เป็นน้องสาวตัวจริงแล้วสินะ...
......
......ไม่ใช่ว่าตายหรอก
ถูกฆ่าต่างหาก
ทำไมล่ะ......
เอ๊ะ
ทำไมถึงตายไปล่ะ......?
เป็นไปไม่ได้...ใครกัน......
ฉันเอง
ฉันนั่นแหละที่ฆ่า
พูดง่ายๆ ก็คือ------
ระนิจู
ก็เท่ากับว่าแกก็ฆ่าไปแล้วนั่นแหละ
!?
ระ... แกมันก็คือฉัน และฉันก็คือแก
โจคุโบะกำลังเลี้ยงดูศัตรูของน้องสาวอยู่นะ......
......เป็นไปไม่ได้...
ไม่... ไม่ใช่......
งะ... ก็เพราะว่า......
ไม่รู้!
ขะ... ผมไม่รู้เรื่องนั้นเลยนะ...!!
ในส่วนลึกของความทรงจำจะต้องจำได้สิ
ว่าพวกมันทำอะไรกับพี่น้อง
!?
อึก......
อึบ!
......
0
อ่า...?
ที่นี่------
ที่ไหนกัน------?
โย่ว ตื่นแล้วเหรอ
คุคึคึ...
เอ๊ะ......
เสียงนั้น... กุรุกุรุคุง...?
ในที่สุดก็ได้พบกันสินะ
......นี่......
ถึงจะไม่ได้ตรงเป๊ะนัก
ก็ประมาณนั้นแหละ
ระ
ยูเมะ?
การจะให้เธอมาอยู่ในมิติแห่งจิตใจของฉันได้เนี่ย
มีแค่การรอช่วงที่จิตใจเธออ่อนแอเท่านั้นแหละ
......
เรื่องที่เพิ่งพูดไปน่ะ... จริงเหรอ?
ความทรงจำของฉัน... ถึงจะเป็นแค่บางส่วน แต่เธอก็เห็นไผล้ไปแล้วใช่ไหม...?
......อืม
อึก... อึก...
พี่โจคุโบะ... คงจะเกลียดฉันอยู่ล่ะมั้ง...
งะ... ก็เพราะว่า......
กว่า "ของปลอม" อย่างผมนะ......
น้องสาว "ตัวจริง" ถึงจะสำคัญกว่านี่นา......
ผม......
ต้องทำยังไง......
ระนิจู
ช่วยปล่อยผมออกจากที่นี่ด้วยเถอะ
กุรุกุรุคุง...
ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะ......?
ผมมันโง่เอง... ตอนนี้คิดว่าตัวเองผิดไปแล้ว
ถ้าไม่ได้ทำแบบนั้น ผมก็......
อยากจะขอโทษโจคุโบะ......
ถ้าทำแบบนั้น รับรองว่า......
แกก็คงกลับไปยังที่ของโจคุโบะกับราดิโอได้... ใช่ไหม?
......
!!
แค่ไหว้ที่ลูกบิดนั่นก็พอ
ได้โปรดเถอะนะ...... ระ......
7
อ๊ะ!?
คุคึคึ... ในที่สุดก็ออกมาได้ซะทีนะ~
ขอบใจมากนะ ระคุง......
......ห๊ะ...
ทำไม......
!!
นิ... ระ... เป็นอะไรไปเหรอ? นอนไม่ค่อยหลับเหรอ?
หรือว่าฝันร้ายอะไรสักอย่าง...?
เห็นแล้วๆ...
เป็นฝันที่น่ากลัวสุดๆ...
อ้าว น่าสงสารจังเลยนะ......
......?
คุณราติโอ!! รอเดี๋ยวนะ!!
คุคึคึ...
มะ... ไม่นะนี่นา......
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ~
รุ่นพี่คูโรซากะ
เป้าหมายถัดไปคือ .....
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/21)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
บริษัทจำกัด แมจิลูเมียร์
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
สงครามเลือดอสูร
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
