ตอน 47.1: Chapter 47.1

อุ้ยเกะ

ยินดีต้อนรับ

ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ

ที่นี่คือ...!

ปราสาทผี!

ตุ้บ! กึ้บ! บึชชชช ของด็อปปัปปะ

ตึ้บตั้บ! เสียงขี้ตอ เต้นรำ ปราสาทผี!

เมืองในกำแพงเมืองที่จำลองบรรยากาศของมาสคอตเมือง "กระต่ายขี้ตอ" ไว้ทั้งหมด มีพนักงานจำนวนมากที่อาศัยและทำงานอยู่ที่นี่จริงๆ

แผนที่สวนสนุก (ภาพรวม)

สวนกอ "ยิงเป้าสมจริง" "จับปลาทองคำ" "สวนสัตว์ผสมผสานให้สัมผัส" เป็นต้น โซนที่แม้แต่เด็กก็มั่นใจ (?)

ตลาดแคลท์ ตลาดที่มีสินค้ามากมายที่หาซื้อได้เฉพาะที่นี่เท่านั้น

หุบเขาสプラッター เครื่องเล่นหวาดเสียวมากมาย เช่น "รถไฟเหาะเหนือเสียง มัค" "เป็นไปไม่ได้หรอกน่า"

หมู่บ้านไซโค เครื่องเล่นแบบสัมผัส เช่น "ปราสาทผี" "เขาวงกตสุดจริง"

ภาพรวมเกาะปราสาทผี

ปราสาทผี

ปราสาทผี พื้นที่ 2700ha (เท่ากับโดมปราสาทผีประมาณ 300 โดม) สวนสนุกขนาดยักษ์ที่ครอบครองส่วนหนึ่งของเกาะปราสาทผี มีแขกจำนวนมากจากนอกเกาะเดินทางมาเพื่อตามหาเครื่องเล่นสุดหวาดเสียวที่มีเพียงที่นี่เท่านั้น

♪เชเช่งกุอิ! （อ๊ะ นั่น）

♪กุอิ กุอิ เช็นซึ (อ๊ะ โยอิโช)

ซุน

คยาาาาาาา!

นี่มันท่าทางสนุกสุด ๆ เลยนะ...

นี่! เร็ว ๆ หน่อยสิ!

เร็วสุดยอดไปเลย‼

เย็นชื่นใจจัง‼

อย่าให้ท้องไส้ปั่นป่วนสิ

ลูกโป่งลอยไป!!

ผีเสียงดังจัง‼

เซ

นิ นิ ระ...

เร็วจนคุณราดิโอ...

พักหน่อยไหม?

เอ๊ะ!?

หืม...?

อ๊าาาาาาา‼

กระต่ายขี้ตอ กับสุนัขเซปปุกุอีกตัวด้วยนะ!!

กระต่าย...? เมื่อกี้ก็ไม่เห็นนี่นา...? ตัวที่ให้ลูกโป่งน่ะ...

อ๊ะ จิคิสุ...

เมื่อกี้เป็น "กระต่ายขี้ตอ" ของแฟนสาวน่ะสิ!?

ยังมีแบบหูพังอย่าง "จอนนี่หูข้างเดียว" หรือแบบมีขวานติดหัวอย่าง "โดตัมแอ็กซ์" ด้วยนะ...

กระต่ายปกติมีแค่ตัวเดียวนะในสวนสนุก! แถมยังโผล่มาเป็นครั้งคราวด้วยนะ!!

ฉะ...จริงเหรอ...ขอโทษนะ...

ดูสิ...ช่วงนี้ฉันเปิดคู่มือนานจนเป็นรูทุกวันเลยนะ...

นี่...เดี๋ยวก่อนสิ!!

เฮ้ย!!

เจ้าเครื่องเล่นหวาดเสียวที่ให้คุณนั่งบนแผ่นรองรูปพระกวนอิม แล้วถูกหุ่นยนต์พระกวนอิมเล่นลูกบอลให้

กรี๊ดดดดดดดดดด

โอเอะ!!

นี่! คุณลูกค้าขา... อยู่นิ่งเหมือนจะเป็นลมอยู่ล่ะ

คยาาาา

กลัว...เหรอครับ...?

ไม่หรอก ไม่เลย

ใช่ไหมครับ...?

นี่มันน่าจะอันที่หวาดเสียวและเซ็กซี่ที่สุดในบรรดาเครื่องเล่นที่เพิ่งสร้างใหม่เลยนะ...

เหรอครับ...? เป็นเพราะเครื่องมีปัญหาหรือเปล่าครับ?

...

อ่า... อาจจะใช่ครับ...

...

เอ่อ... แต่ถึงอย่างนั้น คุณชิซึคะมาไม่ได้ก็เสียดายจังครับ

จู่ ๆ ก็ป่วยขึ้นมาซะได้

อืม

เพราะว่าปกติชอบนอนดึกน่ะครับ...

...ชิ่

พวกเขาสองคนน่ะ กำลังพูดจ้ออะไรกันอยู่น่ะ!!

เครื่องเล่นหวาดเสียวที่ทำให้พวกเธอพอใจได้เนี่ย มันมีอยู่ในโลกนี้ได้ยังไงกัน...!

ว้าว! ถูกจับฉลากได้ตั๋วสวนสนุกด้วย~(ไม้ชี้)

ว้าว

เพื่อพวกที่ไม่คืบหน้าของพวกเธอเนี่ย ฉันต้องแสร้งทำเป็นลิงตลกไปแค่ไหนกันนะ...

เอาพวกนั้นไปเป็นข้ออ้างในการทำให้รู้สึกว่า "น่ากลัว" แล้วก็เข้าใกล้ขึ้นสิ!!

สวนสนุกก็เป็นสถานที่สำหรับสิ่งนั้นนี่นา!!

↑อคติ

พวกเธอสองคนน่ะ ไม่ใช่แค่จืดชืดแล้วนะ แต่สมองก็เหมือนจะหยุดทำงานไปแล้วจริง ๆ เลย

!

...เอ๊ะ

หืม?

อืมมม~!?

อูว... พี่อุซะ...

พี่ราดิโอพวกนั้นไม่อยู่เหรอ...!?

หลงทางมานานแล้วนะ...

ฮ่า...

ฮาา...

แกวิ่งเร็วมากเลยนะ...

ว้าว!! แย่แล้ว! จะทำยังไงดี

พี่ราดิโอพวกนั้นหลงทางแล้ว!!

คนที่หลงคือแกต่างหากล่ะ!!!

นี่...เดี๋ยวก่อนนะ

!!

เก็ะ...!?

นี่เธอ...เป็นคนหลงเหรอ?

เอ๊ะ...อืม...

พี่สาว...ใครเหรอคะ?

ทำไมชิซึถึงมาอยู่ที่นี่...!!

เอ๊ะ... ไม่จำฉันเหรอ...?

ก็มันมองจากไกล ๆ แถมชุดแบบนี้ด้วย ก็ไม่แปลกเลยนี่นา

ว... ฉันเป็นพี่สาวใจดีที่ผ่านมาช่วยคุณนะ~

แล้วคุณพ่อหรือคุณแม่ของหนูล่ะ?

หืม...? งั้นมากับใครเหรอ?

...ไม่มีค่ะ

มากับพี่สาวกับพี่ชายค่ะ

อ้อ... เป็นแนวทางการเลี้ยงดูแบบนั้นสินะ

ให้ช่วยตามหาไหมล่ะ?

...ไม่เป็นไรค่ะ

เพราะว่าไม่อยากไปกับคนน่าสงสัยน่ะค่ะ...

อ๊ะ... จริงด้วย...

※ในเมืองผีสิงแลนด์ไม่มีศูนย์หาผู้หลงทางค่ะ

กำลังหลงทางอยู่สินะ...

หึ... จริง ๆ แล้ว ทั้งอุซะเนี่ย... เป็นของปลอมของนางิด้วยสินะ... ต่อให้จะเสียใจกับคุณหมอ... แต่การมีอยู่ของมันนี่ฉันรับไม่ได้เลยจริง ๆ

แถมเมื่อไม่นานมานี้ก็เพราะเจ้าหมอนี่เนี่ย เรื่องใหญ่โตขึ้นอีก...

ฉันไม่มีหน้าที่ต้องไปช่วยมันด้วยซ้ำ ไม่มีเลย

แล้วถึงอย่างนั้น เจ้าหมอนี่ก็ถึงจะเป็นเด็ก แต่ดูเหมือนจะแข็งแกร่งมากเลยนะ

ปล่อยไว้เฉย ๆ ก็ได้นี่นา...

นี่

...

!

นี่นะ...ฉันสัญญาว่าจะไม่แตะต้องตัวเธอแม้แต่ปลายนิ้วเลยนะ...

ถ้าอย่างนั้นล่ะ?

เอ๊ะ....?????

...

เปียก

ก็...เจ้าตัวนี้ไม่เป็นไรนะ ไม่ใช่คนเลว

เอ๊ะ

?...

อ๊ะ...คือว่า... ...งั้น

อืม...

...โอเค งั้นก่อนอื่น เธอจำได้ไหมว่าอยู่กับพวกพี่สาวมาถึงไหนแล้วนะ...

อ้า!! กระต่ายจัง!!

เฮ้ เจ้าตัวนั้น หยุดก่อน!!

...

อูว... จะทำยังไงดี!! บทสนทนาไม่ไปต่อเลยสักที~

รุ่นพี่นี่ไม่รู้เลยจริง ๆ ว่าคิดอะไรอยู่เนี่ย...

เปล่า... ก็... มันดีตรงนั้นเหมือนกันนะ...

นึกไปแล้วก็ตลอดเวลาที่ผ่านมาก็มี 3 คน รวมคุณชิซึด้วยนะ

ก็แทบไม่เคยมีโอกาสได้คุยกับรุ่นพี่สองคนตามลำพังเลย...

เพราะคุณชิซึคอยเป็นคนช่วยเชื่อมบทสนทนาให้อยู่เสมอเลยนี่นา...

สถานการณ์วันนี้ก็น่าจะประมาณนั้นแหละ

นางิเป็นคนซื่อบื้อ ถ้าไม่เร่ง ๆ อีกหน่อย ก็คงเป็นแบบนี้ไปตลอดแหละ

ยอมรับว่าตัวเองเคยเอาแต่ใจไปหน่อย...

...อะ

! เป็นอะไรไปเหรอคะ

...เปล่า

เปล่าเลย ไม่มีอะไรหรอก

เอ๊ะ...

อะไรนะ!?

รู้สึกว่าวันนี้รุ่นพี่พูดน้อยกว่าปกติอีกนะ...

รู้สึกว่าท่าทางก็แปลก ๆ ด้วย...

นี่...หรือว่าฉัน...

โดนคิดว่าเป็นคนน่าเบื่อแล้วเหรอ...!?

เปล่าสิ หรือว่า...อาจจะใช่!?

อ้า!! จะทำยังไงกันดี~...

นี่นะ... เธอก็เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะเนี่ยเจ้าตัวนี้

!?ッ

...!?

...

เอ๊ะ...

หรือเป็นแค่ความคิดของฉันเอง...?...

ใช่แล้ว ๆ เธอเป็นคนขี้อายจริง ๆ เลยนะ

?

เป็นอะไรไปหรือเปล่า?

!?

ความรักคือสงคราม!! โจมตีให้หนักกว่านี้สิ!!

ว... ว่า... ไม่จริงน่า

ช่วยไม่ได้ ต้องผิดกฎนิดหน่อย แต่จะช่วยน้องสาวตัวน้อยที่น่ารักให้เอง

โอ้~

อู้!

จะเริ่มจากใครล่ะ~?

มาทายด้วยเกมเป่ายิ้งฉุบกันเถอะ

ว้า!? อะไรน่ะ!? เดี๋ยวนะ!! กรุณารอด้วยค่ะ!!

โยชิ! เยี่ยมเลย!

อย่าเพิ่งดำเนินเรื่องไปเองสิ!!

...ไม่เป็นไรเหรอ...?

พักสักหน่อยดีไหม?

นะ... รุ่นพี่คาเซะ...

ต่อจากนี้ไม่ว่าฉันจะพูดอะไรออกไปนะ~

7

อย่าเพิ่งไม่เชื่อสิ

วิชาการถ่ายเทพลังจิตระดับสุดยอด!!

ซึ!!

...ยูริเหรอ?

...อ๊ะ ขอโทษ ๆ ไม่เป็นไรแล้ว

งั้นก็...

เล่นกันเถอะ!!

ฟูุุวคุง!!

เป้าหมายถัดไปคือ.....