ปี 1965
ฮ้า!
ฮ้า!
เดี๋ยวก่อน...
ขอโทษครับ!
ตรงนี้...
หลีกไปเลยโว้ย!!
ฮะ!
ฮะ!
ก็นึกว่า "หอคอยยักษ์" จะล้มซะอีกนะเนี่ย
อ้อ มันเอียงอยู่จริงๆ ด้วย
นี่ ตึกนี้มันคืออะไรกันเนี่ย?
อะไรกันนะ ไอ้หนุ่มนี่ไม่รู้เรื่องเลยเหรอ สำนักงานใหญ่เกียวจิมะ...นี่คือร่องรอยจากยุคที่เกาะแห่งนี้ยังมีระเบียบอยู่น่ะ
เฮ้! อันตรายนะ!
โจรจากที่เกิดเหตุไฟไหม้เหรอ?
ยูริจัง!
รุ่นพี่กำลัง...
ชิซึกะซัง...!
……สติมันกำลังจะไปแล้ว...
ความเสียหายมันเกินอัตราการฟื้นตัวไปแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นความสงบนิ่งแบบนี้...
ไอ้เจ้ากระแสน้ำหมุนนั่น...!
ยูริจัง! "เจตนาฆ่า" ล่ะ!?
คือ...ก็พยายามทำมาเรื่อยๆ แล้วนะครับ
แต่มันยากจริงๆ ที่จะมีความรู้สึกอยากฆ่าต่อรุ่นพี่ที่อยู่ในสภาพแบบนี้...
ผม...ก็แค่ใจร้อนไปหน่อย
เข้าใจแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว ขอบคุณมากนะ
ฝากไว้กับผมเถอะ
ช่วงนี้ก็ไม่ได้ทำมันบ่อยนักนะ...
เรื่องนี้อย่างเดียวเนี่ยนะ ผมจะ...
ไม่มีใครโค่นฉันได้หรอก!!
!?
สายลม!!
ฮึก...ฮึก
ส...รุ่นพี่!!
...ไม่...เป็นไร...
ชิซึกะ...ยูริ...
ขอบคุณครับ
รุ่นพี่...
...จะ...
เจ...เจ็บ...ขอ...ขอโทษ...เจ็บ...หน่อย
ว๊า
อ๊ะ!? ขอ...ขอโทษนะครับ!!
...
...ถ้าเป็นความสงบแบบเมื่อก่อน ป่านนี้คงฟื้นตัวได้แม้จะไม่มีเจตนาฆ่าแล้ว
เป็นเพราะรอยแผลตรงเอวที่ถูก "ผลึกแห่งความตาย" ทิ้งไว้ ค่อยๆ...ใช่ไหม...?
ว่าแต่ พวกนาโอซุมิกับพรรคพวกล่ะ...
ไม่รู้สิครับ... ตอนที่ตึกมันถล่มลงมาน่ะ...
……
เนี่ย
!!
เฮ้! ตื่นได้แล้วโว้ย!!
ตื่นเถอะ...
รา...โระ!!
นาโอซุมิ!!
รอดมาได้นะ...
งั้นเหรอ... เข้าใจแล้ว "ปลาหมึกปวดหัว" กลับมาแล้ว งั้นใช้มัน...
……
ก็ประมาณนั้นแหละ
ก็...แบบนั้นแหละ
...!!
เด็กคนนั้น... สติมันกำลังจะไปแล้ว...
ได้โปรดเถอะนะ...
รา...โระ...!
................
……
เคร๊กๆ
รา...โระ!?
โล่งอก...
...สายลม นายตอนนี้เนี่ย...
...หืม!? เดี๋ยวๆ ก่อน
ถึงจะตื่นได้ก็เถอะ...แต่ว่าเนื้อในของมันน่ะ...
เป็นใครกันแน่?
...รา...โระ?
...คิกคิกคิก...
!!
!!
...เมืองปีศาจ
ไปกันเถอะ~?
อาฮ่าฮ่าฮ่า
ตกใจเหรอ!? นี่ไง ตกใจแล้ว~!?
พวกตัวแสบแบบนี้
จะไม่พาไปด้วยหรอก
ไม่นะเออ!! จะ!!
กลับกันเถอะ
อืมมม... ฉันหิวแล้ว
หาอะไรกินกันไหม...
ว่าแต่ มันหนักเนอะ ขอโทษด้วยนะ
ไม่ค่ะ! ไม่เป็นไรเลย!!
หลายเดือนต่อมา
……วันนี้ไม่ได้ใส่สูทสีดำเหมือนปกติสินะ
คุณราดิโอ...
อืมมม... อีกแล้วเนี่ย
จะไม่ใส่ "ชุดไว้ทุกข์" แล้วล่ะ
......
งั้นเหรอ
ไปกันเถอะ รา...โระกำลังรออยู่
ค่ะ
ชู่ววว
ภาพมันเบลอเกินกว่าจะเห็นข้อความอะไรเลย
...แล้วก็...
เป็นอะไรไปเหรอ?
...
อา...ไม่ค่ะ...
ขอบคุณนะ...............
ฟุนุ
...เฮ้...เฮ้ รา...โระ...
นี่นะ
โอย อะไรเหรอ?
มันเป็นจังหวะที่ดีตอนนี้เลยนะ
วันนี้เนี่ย...ฉันจะได้ไปจริงๆ เหรอ...?
ก็บอกว่า...มันก็ถูกตัดสินใจแล้วนี่นา
อะไรนะ...?
ยังกังวลเรื่องคุณราดิโอหรือพี่นาโอซึมิอยู่อีกเหรอ?
ว่าแต่!!
นายก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าตัวตนของฉันมันยังคงเหลืออยู่ในส่วนหนึ่งของ 'ดาโคตะปวดหัว' แบบนี้...!
อึ...ไม่สิ ก็...
ทำไมนายถึงแกล้งทำเป็นไม่รู้ล่ะ...
ก็รู้แล้วนี่นา
ว่าใครเป็นคนช่วยทุกคนออกมาจากตึกที่กำลังจะพังเนี่ย...คงจะมองอยู่แน่ๆ
แล้วทำไมถึง...
ถึงไม่ยอมออกมาเองล่ะ
...หา!?
หะ...ไม่รู้เหรอ? ก็คือพวกเธอเป็น "ผู้ใหญ่" แล้วไง
โอ๊ยยย...พวกเด็กๆ เนี่ย มีเรื่องแบบนี้อีกแล้ว...
ฮ่า
มะ...อะไรกันเนี่ย~!?
ก็สรุปว่าอย่างงี้แหละ
จากนี้ไปฉันจะเป็นคนเฝ้าดูแล้ว ไม่ต้องกังวลหรอกนะ
ถ้าคิดเรื่องไม่ดีอีกนะ
ก็จะลงโทษให้เลยนะ
พี่วอร์ซ
...
? อืม
น้องสาวนี่สุดยอดไปเลยจริงๆ...
ฟุ
!!
อา! สองคนกลับมาแล้ว!!
เย้!
ไปกันเถอะ! ไปแล้ว!
เมืองปีศาจ
เป้าหมายถัดไปคือ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/23)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
บริษัทจำกัด แมจิลูเมียร์
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
สงครามเลือดอสูร
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
