ตอน 48.1: Chapter 48.1

ปัง

ปูนขาว

หืม?

อ่า... ชิรานุ

ตั้งรออยู่เหรอ?

ว่างนี่นา

กึ๋ลลุ... วันนี้เป็นวันที่ทำ 'วันแห่งการแบ่งปัน' ปีละ 2 ครั้งนะ... คือวันเหมายันกับวันครีษมายัน

นี่คุณ... เวลาที่นัดกันเนี่ยต้องตรงนะ กึ๋ลลุลลลล...

● ● ● ● ● ●

อืมๆ

กึ๋ลลุ...

พฤติกรรมตามใจตัวเองของเธอในช่วงนี้... ควรจะยับยั้งไว้หน่อยนะ

คุณมาชิโระก็พูดอยู่ตลอดนั่นแหละ

สำหรับเราทั้งหมดและสำหรับตัวเธอแต่ละคน... รวมกันเป็นทั้งหมดนะ

เธอเป็นหนึ่งใน 'ดาวแห่งแปดดวง' นะ ดังนั้นควรรู้ตัวให้มากกว่านี้

เสียงแก๊กๆ นั่นมันน่ารำคาญจริงๆ เลย

ตอนนี้มันก็เป็น 'ดาวแห่งเจ็ดดวง' แล้วไม่ใช่เหรอ

...หึ

ชิรานุจัง~ มาสายนะเธอ

...

ฮึก... ฮึก...

อ๊า~... บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย... ช้าไปตั้งเยอะ!!

บ้าเอ๊ย อ๊า!!

ไอ... ไอ...

ทำอะไรอยู่เหรอ? อ่า... เธอมันทำให้ฉันกังวลจัง...

อะไรก็ได้มั้ง

กึ๋ลลุ...

"แบ่งปัน"ไปเดี๋ยวก็เข้าใจเองนั่นแหละ

เริ่มกันเลย

ถึงแม้เราจะเป็นละอองดาวมากมาย แต่ในใจกลับมีความผูกพันเดียว อนาคตเดียว

ทั้งหมดก็เพื่อความเป็นนิรันดร์ที่เป็นวงกลมนั้นเอง——

...

กึ๋ลลุ...

สาขาในทุกพื้นที่ทั่วโลก มีผู้ศรัทธาเพิ่มขึ้นกว่า 1000 คนเมื่อเทียบกับครั้งที่แล้ว...

ดูเหมือนว่าฝ่ายบริหารจะไปได้สวยเลยนะ

...?

นี่มัน—...

อ่า...!? นี่มันหมายความว่ายังไงกันเนี่ย!?

คุณมาชิโระ!!

ไปสัมผัสกับ 'จุดพิเศษจำลอง' นั่นมาเหรอ?

สัมผัสเหรอ... ชิราฮะ เธอมโนเกินไปแล้ว

แค่ไปดูเฉยๆ เองนะ

ไอ้เจ้านั่นเนี่ย มันเป็นสิ่งที่มีความสำคัญต่อพวกเราได้ด้วยนะ...

หืม? อะไรกันเนี่ย ยูรา!!

เวลาจะเข้าไปยุ่งเกี่ยว ต้อง 'แบ่งปัน' และขอ 'อนุญาต' เป็นกฎนะ

เปล่า ก็บอกว่าไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวซะหน่อย

แค่ดูใกล้ๆ เท่านั้น

...ช่วงนี้เธอแปลกไปนะน่ะ?

...อ่า~ ช่วงนี้เหรอ หรือจะว่าไอ้เรื่องนั้นล่ะ...

ตั้งแต่ปฏิบัติการของชิราคิล้มเหลวก็เป็นแบบนี้แล้วล่ะ

...

ไอ... ไอ... การ "แบ่งปัน" ของพวกเราน่ะ...

คือการอ่านข้อมูลจาก "ประสาทสัมผัส"

ใช่แล้ว... เหมือนกับการแอบดูอัลบั้มของคนอื่นเลยล่ะ

นี่คุณ ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่...?

แต่ว่า... "อารมณ์" กับ "ความคิด" น่ะ อ่านไม่ออก

ฮ่า... กังวล กังวล...

แก๊ก!

...

ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา พวกเราถูกจับให้อยู่ในวิกฤตการดำรงอยู่

แต่ว่า ครึ่งปีก่อน...

จากการต่อสู้กับ 'จุดพิเศษจำลอง'

การทำงานของ 'จุดพิเศษ' ต้นฉบับมันก็หยุดชะงักลงไป

แล้ว 'จุดพิเศษ' ก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง...

ซึ่งเหตุผลของการมีอยู่ของพวกเรา 'ดาวแห่งดวงดาว' นั่นก็คือ—

ได้รับร่างอมตะแห่ง 'จุดพิเศษ' มาครอง

นี่แหละคือเวลาที่จะต้องลงมือทำ

แค่ยืนกอดอกมองสถานการณ์อยู่เฉยๆ มันไม่ใช่สไตล์ของข้า

ต้องลงมือทำอะไรสักอย่าง... อย่างน้อยก็เก็บข้อมูลบ้างสิ

อ่า... ?

ไปรับไอ้ความสามารถห่วยๆ มาอีกแล้ว

เธอ... เริ่มมีนิสัยคล้ายๆ เจ้าชิราคิล่ะนะ

แบบนั้นเธอก็ลืมไปแล้วเหรอว่าเจ้าหมอนั่นเป็นยังไง

...!!

...แก

หืม? อะไรเหรอ... ทำอะไรอยู่?

บิกิ...

คิกะกะกะ~ แข็งแรงจริงๆ เลยนะนี่

กึ๋ลลุ... ไม่เบื่อซะทีนะทุกครั้ง

ฮึก... ฮึก...

น้ำร้อนธรรมดาที่ไม่สำคัญนี่ อยากกลับแล้วนะเจ้า

หยุดเถอะทั้งสองคน

!

พวกคุณ 'ดาวแห่งดวงดาว' ทั้งหลาย คือเหล่าสาวกที่แบ่งปันเลือดเนื้อและศาสนบัญญัติร่วมกัน

ไม่ควรที่จะทะเลาะกันนะ

คุณมาชิโระ...

ผม... เพราะคิดถึงทุกคน... คือว่า...

ฮาคุอา ชิราฮะ

ความคิดของคุณที่ว่าต้องลงมือทำอะไรสักอย่าง... สมเหตุสมผลมากครับ

เพียงแต่พลังที่ 'จุดพิเศษ' ครอบครองนั้นมหาศาลเกินไป...

ไม่ควรจะย่างกรายเข้าไปโดยประมาทเด็ดขาด

การที่ได้ให้ 'อนุญาต' แก่ชิราคิล 'ดาวแห่งดวงดาว' ที่มี 'ความไว้วางใจ' นั้น... เป็นความผิดพลาดของผมเองครับ

ฟังนะทุกคน

...

สิ่งที่สำคัญคือจังหวะเวลา

ช่วงเวลาที่เราควรจะลงมือทำ

น่าจะมาหลังจากที่พวกเศษเสี้ยวของ 'โรงเรียน' ไปสัมผัสกับ 'จุดพิเศษ' อีกครั้งน่ะ

...

...?

เมื่อถึงเวลานั้น พวกเราจะรู้เอง

'โรงเรียน' เองก็น่าจะเริ่มสังเกตเห็นที่อยู่ของ 'จุดพิเศษ' ในไม่ช้านี้...

นับตั้งแต่ 'ศาสนจักร' ถือกำเนิดขึ้นมาหลายร้อยปี...

2

เพื่อสิ่งนั้น เราเลยจงใจทิ้ง 'คลังหนังสือ' ของชิราคิล่ะนะ...

อีกนิดเดียว... อีกนิดเดียวแล้ว โอกาสที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับพวกเราก็จะมาถึงแล้ว—

แล้วในรุ่งอรุณนั้น พวกนักเรียนในสถาบันที่ไร้ประโยชน์ก็ถูกสังหารทั้งหมด

‘นิกาย’ ได้บรรลุ ‘ศาสนบัญญัติสุดท้าย’ ด้วยการได้ร่างของ ‘จุดพิเศษ’ มาครอง

จะเป็นนิรันดร์~

ดีจังเลยนะครับ/คะ

พวกคุณ 'ดาวแห่งดวงดาว' จะได้ทำงานกันอย่างเต็มที่ในตอนนั้น

ครับ/ค่ะ

พระมารดา คุณมาชิโระ

สถาบัน

มะ...

ไม่มีเลยน่ะ...!

ไม่มีมันหมายความว่ายังไงกัน...!!

มากาซาวะ มางาซาวะ

มันหมายถึงแบบนั้นเลย

ที่ที่คนเข้าใจว่าคือ "ดินแดนกำเนิดผลึกแห่งความตาย" นั้นมันมีอยู่จริงๆ

...หรือจะเรียกว่ามันได้หายไปจากพื้นดินตั้งแต่สมัยโบราณแล้วก็ดี

เอ๊ะ... อะไรนะ? หมายความว่ายังไง!?

ดูนี่สิ

เจ้าแมลง |r4

จุดเป้าหมาย

...

พิกัดโมตะนั้น เชื่อกันว่าเป็นสถานที่ที่อุกกาบาตขนาดใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลกได้พุ่งชนลงมา

จ...

ปัจจุบันนี้ ผืนดินนั้นเอง มันดำรงอยู่จริงๆ น่ะสิ

ถ้างั้น... อาจารย์ก็ไม่มีเบาะแสอะไรเลยเหรอ...!?

ตรงนี้เนี่ย

ก็มีบันทึกไว้ว่า

ยังมีคำอธิบายเพิ่มเติมว่า

ในสมุดบันทึกดาบเล่มเล็กที่ชิราคิลทิ้งไว้

"ดินแดนกำเนิดผลึกแห่งความตาย" ซึ่งเป็นสถานที่ลับเฉพาะของอาจารย์—

สวนในกล่อง

บ่งชี้ว่ามี 'ระเบิดวารี' อยู่ในนั้นด้วย—

มีแนวโน้มสูงที่อาจารย์จะตัดมันที่นั่น

คือ... 'สวนในกล่อง' งั้นเหรอ...?

อะไรกันเนี่ย!?

...ถ้ามีความเป็นไปได้แม้แต่น้อยก็ดีแล้ว

มันอยู่ที่ไหนเหรอ นั่นน่ะ

...สมกับที่เขาว่ากันว่า "ใต้ประภาคารมืด" จริงๆ นะ

'สวนจำลอง' น่ะ—

ห๊ะ?

ของสถาบันนี้

ที่อยู่ใต้ดินน่ะ

เป้าหมายถัดไปคือ .....